Lucas 8

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ أَوَارْنِي ؤُيَا إِشُوقْ يَاسُوع ذِي ثْندَّامْ ذ ذْشُورَاثْ، إِتّْبَارّحْ س ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي. ثُوغَا أَكِيذسْ ثنْعَاشْ ن رُّوسُولْ نّسْ،

¹ Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze

² ؤُڒَا ذ ثمْغَارِينْ أَيَا نِّي ثُوغَا إِتّْوَاسّْڭنْفَانْ زِي ڒحْڒَاشَاثْ ؤُ زِي ڒَارْيَاحْ إِعفَّاننْ: أَقَا-ت مَارْيَامْ، قَّارنْ أَسْ ’ثنِّي ن مَاجْذَالَا‘، إِ زِي تّْوَاسُّوفّْغنْ سبْعَا ن شّْوَاطنْ،

² e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;

³ ذ يُوحَانَّا، ثَامْغَارْثْ ن خُوزَا، أَوْكِيڒْ ن هِيرُوذُوسْ، ذ سُوسَانَّا، ذ ثِينّغْنِي أَطَّاسْ إِ ثُوغَا تّْسخَّارنْثْ خَاسنْ س وَاڭْڒَا نْسنْثْ.

³ Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.

⁴ ڒَامِي ذِينْ إِسّْمُونْ إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ، ؤُسِينْ-د غَارسْ زِي مَارَّا ثِيندَّامْ، إِنَّا س يِيجّْ ن ؤُمذْيَا:

⁴ Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:

⁵ ”إِفّغْ-د إِجّْ ن ؤُمْزَارَّاعْ، حِيمَا أَذْ إِزَارْعْ زَّارِيعثْ نّسْ. أَمْ إِزَارّعْ، ثوْضَا شْوَايْثْ ن زَّارِيعثْ ذڭْ وبْرِيذْ، إِعْفسْ خَاسْ ؤُشَا نقْبنْ إِ-ت إِجْضَاضْ.

⁵ “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.

⁶ ثوْضَا شْوَايْثْ ن زَّارِيعثْ نّغْنِي خْ وژْرُو، ؤُمِي د-ثغْمِي ذغْيَا، ثُوژغْ، مِينْزِي وَارْ غَارسْ ثُوغِي ثُوفّثْ.

⁶ Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.

⁷ ثوْضَا شْوَايْثْ ن زَّارِيعثْ نّغْنِي ذِي ڒْوسْطْ ن إِسنَّاننْ ؤُشَا إِسنَّاننْغمْينْ-د أَكِيذسْ ؤُشَا جيّْفنْ ت.

⁷ Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.

⁸ ثوْضَا شْوَايْثْ ن زَّارِيعثْ نّغْنِي ذِي ثمُّورْثْ يَارضْبنْ ذ لمْلِيحْ، ؤُشَا ؤُمِي د-ثغْمِي، ثڭَّا ڒْغِيدْجثْ ن مْيَا إِمُورنْ.“ أَوَارْنِي ڒَامِي ثُوغَا إِقَّارْ مَانْ أَيَا، إِڒَاغَا: ”ونِّي غَارْ إِدْجَا إِمزُّوغنْ إِ ؤُسدْجِي، أجّْ إِ-ث أَذْ إِسڒْ.“

⁸ Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.

⁹ سّقْسَانْ ث إِمحْضَارنْ نّسْ: ”مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي ؤُمذْيَا-أَ؟“

⁹ Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.

¹⁰ إِنَّا أَسنْ: ”إِ كنِّيوْ ؤُمِي إِمّوْشْ أَذْ ثسّْنمْ سِّيرّْ ن ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي، مَاشَا إِ إِنّغْنِي أَذْ د-يَاسْ وَاوَاڒْ س إِمذْيَا، أَڒَامِي نِيثْنِي تّْوَاڒَانْ مَاشَا وَارْ تّْوِيڒِينْ ؤُشَا تّسْڒَانْ وَارْ فهّْمنْ.

¹⁰ Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.

¹¹ ذ وَا ذ ڒْْمعْنَا ن ؤُمذْيَا: زَّارِيعثْ نتَّاثْ ذ أَوَاڒْ ن أَربِّي.

¹¹ “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.

¹² إِنَا خْ طَّارْفْ ن وبْرِيذْ، نِيثْنِي ذ إِنِّي إِتّسْڒَانْ أَوَاڒْ، مَاشَا خنِّي إِتَّاسْ-د إِبْڒِيسْ، إِتّكّسْ أَوَاڒْ زڭْ وُوڒْ نْسنْ أَڒَامِي وَارْ تِّيمْننْ ؤُشَا أَذْ دَّارنْ.

¹² As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.

¹³ إِنَا خْ وژْرُو، نِيثْنِي ذ إِنِّي خْمِي غَا سْڒنْ، أَذْ قبْڒنْ أَوَاڒْ س ڒفْرَاحثْ، مَاشَا وَارْ غَارْسنْ بُو وژْوَارْ، تَّامْننْ غَارْ خنِّيثْ، ذِي ڒْوقْثْ ن ؤُجَارّبْ أَذْ نْقَارْضنْ.

¹³ As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.

¹⁴ إِنَا إِ إِوْضَانْ ذڭْ إِسنَّاننْ، نِيثْنِي ذ إِنِّي إِتّسْڒَانْ أَوَاڒْ، خنِّي تّْرَاحنْ، تّْبُوخْسُوينْ ذڭْ إِمْنُوسنْ ذ وَاڭْڒَا ذ طَّامُوعْ ن دُّونشْثْ، وَارْ سّنْذَاينْ شَا ڒْغِيدْجثْ.

¹⁴ As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.

¹⁵ إِنَا ذِي ثمُّورْثْ يَارضْبنْ، نِيثْنِي ذ إِنِّي إِتّسْڒَانْ إِ وَاوَاڒْ، خمّْڒنْ ث ذڭْ وُوڒْ نِيشَانْ، إِصْبحْ، ؤُشَا سّنْذَاينْ ڒْغِيدْجثْ س صّْبَارْ.“

¹⁵ E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”

¹⁶ ”ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِسّْرُوغِي ڒفْنَارْ ؤُشَا إِقبَّارْ خَاسْ س يِيجّْ ن ؤُقدُّوحْ نِيغْ إِسّْرُوسَا ث سَاذُو قَامَا، مَاشَا س ڒمْقْڒُوبْ إِسّْرُوسَا ث خْ ڒْمرْفعْ، حِيمَا إِنِّي د-إِتَّاذْفنْ أَذْ ژَترنْ ثَافَاوْثْ نّسْ.

¹⁶ “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.

¹⁷ مِينْزِي وَارْ ذِينْ مِينْ إِذْڒِينْ، وَارْ د-إِتّفِّيغْ غَارْ بَارَّا، ؤُ وَارْ ذِينْ مِينْ إِنُّوفَّارنْ، وَارْ إِتّْوِيسِّينْ، وَارْ د-إِتّفِّيغْ غَارْ بَارَّا.

¹⁷ Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.

¹⁸ حْضَامْ مَامّشْ ثتّسْڒَامْ، مِينْزِي ونِّي غَارْ إِدْجَا أَذْ أَسْ إِمَّارْنِي، ؤُ ونِّي وَارْ غَارْ إِدْجِي، مِينْ ذ أَسْ إِتّْغِيڒْ غَارسْ، أَذْ زَّايسْ إِتّْوَاكّسْ.“

¹⁸ “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.

¹⁹ يمَّاسْ ذ أَيْثْمَاسْ ؤُسِينْ-د غَارسْ، وَارْ زمَّارنْ أَذْ أَكِيذسْ سِّيوْڒنْ س سِّيبّثْ ن ڒْغَاشِي.

¹⁹ Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.

²⁰ نَّانْ أَسْ: ”يمَّاشْ ذ أَيْثْمَاشْ بدّنْ بَارَّا، خْسنْ أَذْ شكْ ژَترنْ.“

²⁰ Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.

²¹ يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”يمَّا ذ أَيْثْمَا، أَقَا ذ إِنِّي إِتّسْڒَانْ أَوَاڒْ ن أَربِّي ؤُ تّڭّنْ زَّايسْ.“

²¹ Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.

²² ذڭْ إِجّنْ زڭْ وُوسَّانْ نِّي إِنْيَا ذڭْ إِشْثْ ن ثْغَارَّابُوثْ، نتَّا ذ إِمحْضَارنْ نّسْ. إِنَّا أَسنْ: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نژْوَا غَارْ ؤُجمَّاضِينْ ن ڒبْحَارْ!“

²² Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.

²³ أَمْ ثنْ ثُوغَا رُوحنْ ذِي ڒبْحَارْ، إِكَّا يِيضصْ خْ يَاسُوع. خنِّي ثهْوَا-د إِشْثْ ن ثْحَارْيَاضْثْ ن ؤُسمِّيضْ ذِي ڒبْحَارْ، ثبْذَا ثْغَارَّابُوثْ عْڒَاينْ أَذْ ثهْوَا.

²³ Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.

²⁴ قَارّْبنْ غَارسْ ؤُشَا سّْفَاقنْ ث، نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ نّغْ، أَ أَمْسڒْمَاذْ نّغْ، أَقَا نْغَارّقْ.“ نتَّا إِكَّارْ-د، إِوبّخْ أَسمِّيضْ ذ ڒمْوَاجْ ن وَامَانْ ؤُشَا سّْقَارنْ، يَارْسَا ڒْحَاڒْ.

²⁴ Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.

²⁵ خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”مَانِي إِدْجَا لْ-إِيمَانْ نْومْ؟“ ڭّْوذنْ، ثْبهْثنْ، نَّانْ جَارْ أَسنْ: ”مِينْ إِعْنَا وَا، أَقَا إِتَّامَارْ ؤُڒَا ذ أَسمِّيضْ ذ وَامَانْ ؤُشَا تّطَّاعنْ أَسْ.“

²⁵ Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.

²⁶ ؤُيُورنْ س ثْغَارَّابُوثْ، ؤُسِينْ-د غَارْ ثمُّورْثْ ن ڭَاذَارِينُوسْ ثنِّي قِيبَاتْشْ إِ لْجَالِيلْ.

²⁶ Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.

²⁷ ؤُمِي د-إِفّغْ غَارْ ثمُّورْثْ، إِڒْقَا ث-إِ-د إِجّْ ن ورْيَازْ زِي ثنْذِينْثْ. أَطَّاسْ زڭْ وَامِي ثُوغَا ذَايسْ إِجّْ ن شِّيطَانْ ؤُ ثُوغَا وَارْ إِتِّيرْضْ أَرُّوضْ، وَارْ إِزدّغْ ذِي ثَادَّارْثْ مَاشَا ذڭْ إِمضْڒَانْ.

²⁷ Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.

²⁸ ؤُمِي إِژْرَا يَاسُوع، إِسْغُويْ، إِوْضَا غَارْ إِضَارنْ نّسْ، إِنَّا س جّهْذْ ”مِينْ ذِينْ جَارْ أَنغْ نشّْ ذ شكْ أَ يَاسُوع، مِّيسْ ن أَربِّي، أَمْعُودْجِي خْ كُوڒْشِي؟ تّْزَاوَاڭغْ شكْ، وَارْ ذ أَيِي ثْعذِّيبذْ؟“

²⁸ Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.

²⁹ مَاغَارْ نتَّا يُومُورْ إِ ڒَارْيَاحْ أَمنْڭُوسْ، حِيمَا أَذْ د-إِفّغْ زِي بْنَاذمْ نِّي، مِينْزِي ثُوغَا-ث ذَايسْ عَاذْ إِجّْ ن ڒْمِيجَارْ ن ڒْوقْثْ ذ أَمقّْرَانْ. ثُوغَا أَرزُّونْ أَذْ ث شَارْفنْ س سّْنَاسڒْ ذ إِشذِّييّنْ، مَاشَا نتَّا ثُوغَا إِتَّارژَّا إِشذِّييّنْ نّسْ ؤُشَا خنِّي يُوژّڒْ خَاسْ إِجّْ ن شِّيطَانْ غَارْ ڒخْڒَا.

²⁹ Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.

³⁰ إِسّقْسَا ث يَاسُوع: ”مَامّشْ ذ أَشْ قَّارنْ؟“ إِنَّا أَسْ: ”لِيخْيُونْ “، مِينْزِي شّْوَاطنْ أَطَّاسْ ثُوغَا ؤُذْفنْ ذَايسْ.

³⁰ Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.

³¹ نِيثْنِي تَّارنْ زَّايسْ، حِيمَا وَارْ ثنْ إِتَّامَارْ أَذْ رَاحنْ غَارْ وحْفُورْ.

³¹ E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.

³² ثُوغَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْحِيمَارْثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ ن إِڒْفَانْ، ثُوغَا ثْهدَّا ذڭْ وذْرَارْ. تَّارنْ زَّايسْ حِيمَا أَذْ ثنْ إِجّْ أَذْ أَذْفنْ ذڭْ إِڒْفَانْ. ؤُشَا نتَّا إِسَامْحْ أَسنْ.

³² Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.

³³ فّْغنْ شّْوَاطنْ زِي بْنَاذمْ نِّي، ؤُذْفنْ ذڭْ إِڒْفَانْ. خنِّي ثقْنُونِّي ثْحِيمَارْثْ زِي جَّارْفْ ذِي ڒبْحَارْ ؤُشَا ثْغَارْقْ.

³³ Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.

³⁴ ؤُمِي ژْرِينْ إِمكْسَاونْ مِينْ إِمْسَارنْ، أَروْڒنْ ؤُشَا عَاوْذنْ ث ذِي ثنْذِينْثْ ؤُ ذِي ذْشُورَاثْ.

³⁴ Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.

³⁵ فّْغنْ-د إِوْذَانْ حِيمَا أَذْ ژَترنْ مِينْ إِمْسَارنْ. نِيثْنِي ؤُسِينْ-د غَارْ يَاسُوع، ؤُفِينْ بْنَاذمْ نِّي زِي فّْغنْ شّْوَاطنْ، يَارْضْ، س ڒعْقڒْ، إِقِّيمْ غَارْ إِضَارنْ ن يَاسُوع، ؤُشَا ڭّْوذنْ.

³⁵ O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.

³⁶ إِنِّي إِژْرِينْ مَانْ أَيَا، عَاوْذنْ أَسنْ مَامّشْ إِتّْوَاسّْڭنْفَا ؤُمَارْيَاحْ.

³⁶ Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.

³⁷ ڒْغَاشِي ن إِجَاذَارِييّنْ زَاوْڭنْ ث، حِيمَا أَذْ خَاسنْ إِڭّْوجْ، مِينْزِي ثُوذفْ إِ-ثنْ ثِيڭّْوُوذِي ثمْغَارْ. خَاسْ ؤُشَا ينْيَا يَاسُوع ذِي ثْغَارَّابُوثْ، إِڭّْوجْ خَاسنْ.

³⁷ Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.

³⁸ أَرْيَازْ إِ زِي فّْغنْ شّْوَاطنْ، إِتَّارْ زَّايسْ، مَا أَذْ ثَاغْ إِزمَّارْ أَذْ غَارسْ إِقِّيمْ، مَاشَا يَاسُوع إِسّكّْ إِ-ث، إِنَّا أَسْ:

³⁸ O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:

³⁹ ”عْقبْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّشْ، عَاوذْ إِ أَيْثْ بَابْ ن ثَادَّارْثْ مِينْ ذَايكْ إِڭَّا أَربِّي.“ خَاسْ ؤُشَا إِرُوحْ، إِبَارّحْ ذِي قَاعْ ثَانْذِينْثْ س مَارَّا مِينْ ذَايسْ إِڭَّا يَاسُوع.

³⁹ “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.

⁴⁰ أَڒَامِي د-إِعْقبْ يَاسُوع، يَارحّبْ زَّايسْ إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ، مِينْزِي مَارَّا تّْرَاجَانْ ث.

⁴⁰ Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.

⁴¹ ؤُ خْزَارْ، يُوسَا-د إِجّْ ن ورْيَازْ قَّارنْ أَسْ يَايْرُوسْ، ثُوغَا-ث ذ أَمقّْرَانْ ن ثمْزِيذَا، إِوْضَا غَارْ إِضَارنْ ن يَاسُوع ؤُشَا إِزَاوْڭْ إِ-ث أَذْ يَاذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ،

⁴¹ Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.

⁴² مِينْزِي أَينِّي ن يدْجِيسْ إِ غَارسْ ثنِّي غَارْ إِدْجَا ثنْعَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا، ثُوغَا عْڒَاينْ أَذْ ثمّثْ. أَمْ كِيذسْ إِڭُّورْ يَاسُوع، إِسّْذحّسْ إِ-ث ڒْغَاشِي.

⁴² Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.

⁴³ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، ثُوغَا تَّازّْڒنْ زَّايسْ إِذَامّنْ ڒْقدّْ ن ثنْعَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا، ثْسيَّارْ مَارَّا ڒعْوتْشْ نّسْ خْ إِضْبِيبنْ، وَارْ إِزمَّارْ حذْ أَذْ ت إِسّْڭنْفَا،

⁴³ Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.

⁴⁴ ثُوسَا-د غَارسْ زِي ضفَّارْ، ثْحَاذَا أَبحْڒُوڒْ ن وَارُّوضْ نّسْ، ؤُشَا ڒخْذنِّي إِبدّْ ؤُسِيزّڒْ ن إِذَامّنْ نّسْ.

⁴⁴ Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.

⁴⁵ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا يَاسُوع: ”وِي ذ أَيِي إِحَاذَانْ؟“ ؤُمِي نْكَارنْ مَارَّا، إِنَّا شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ ذ يِينِّي أَكِيذسْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ نّغْ، ڒْغَاشِي إِسّْذحّسْ إِ-شْ ؤُ شكْ ثقَّارذْ: ’وِي ذ أَيِي إِحَاذَانْ؟‘ “

⁴⁵ “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.

⁴⁶ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا: ”أَقَا إِجّنْ إِحَاذَا أَيِي، مِينْزِي نشّْ ؤُشِيغْ جّهْذْ إِفّغْ زَّايِي.“

⁴⁶ Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.

⁴⁷ ؤُمِي ثسّنْ ثمْغَارْثْ، بلِّي وَارْ ثقِّيمْ وَارْ ثمْژَارْ، ثُوسَا-د س ؤُقفْقفْ ؤُشَا ثوْضَا غَارْ إِضَارنْ ن يَاسُوع، إِسْجذْ أَسْ. قِيبَاتْشْ إِ مَارَّا إِوْذَانْ ثْخبَّارْ خْ مَانْ سِّيبّثْ إِ زِي ث ثْحَاذَا ذ مَامّشْ ثتّْوَاسّْڭنْفَا ذغْيَا.

⁴⁷ Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.

⁴⁸ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أڭّْ ؤُڒْ، أَ يدْجِي، أَقَا لْ-إِيمَانْ نّمْ إِوْشَا أَمْ ثُوذَارْثْ. رُوحْ ذِي ڒهْنَا.“

⁴⁸ Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.

⁴⁹ أَمْ إِسَّاوَاڒْ عَاذْ، يُوسَا-د إِجّْ ن ورْيَازْ زِي ثَادَّارْثْ ن ؤُمقّْرَانْ ن ثمْزِيذَا، إِنَّا أَسْ: ”أَقَا يدْجِيشْ ثمُّوثْ، وَارْ سَّاحَاڒْ عَاذْ أَمْسغَّارْ.“

⁴⁹ Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.

⁵⁰ مَاشَا يَاسُوع إِسْڒَا مَانْ أَيَا، إِنَّا إِ بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ: ”وَارْ ثڭّْوذْ شَا! أَمنْ وَاهَا، نتَّاثْ أَذْ ثدَّارْ!“

⁵⁰ Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.

⁵¹ ؤُمِي د-يُوسَا يَاسُوع غَارْ ثَادَّارْثْ، وَارْ إِجِّي ؤُڒَا ذ إِجّنْ أَذْ يَاذفْ مْغِيرْ شِيمْعُونْ ذ يَاعْقُوبْ ذ يُوحَانَّا ذ بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ ذ يمَّاسْ.

⁵¹ Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.

⁵² ثُوغَا مَارَّا إِتّْرُو، وْثِينْ خَاسْ أَڭجْذُورْ. نتَّا إِنَّا: ”وَارْ تّْرُومْ، نتَّاثْ وَارْ ثمُّوثْ شَا، مَاشَا نتَّاثْ ثطّصْ.“

⁵² A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.

⁵³ نِيثْنِي ضحْشنْ ذَايسْ، سّْننْ بلِّي نتَّاثْ ثُوغَا ثمُّوثْ.

⁵³ A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.

⁵⁴ مَاشَا أَوَارْنِي ڒَامِي إِسُّوفّغْ مَارَّا، إِطّفْ إِ-ت زڭْ ؤُفُوسْ نّسْ، إِڒَاغَا، إِنَّا أَسْ: ”أَ ثَاحنْجِيرْثْ، كَّارْ!“

⁵⁴ Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.

⁵⁵ إِذْوڒْ-د ذَايسْ بُوحْبڒْ ؤُشَا ثكَّارْ ڒخْذنِّي. خنِّي يُومُورْ أَذْ أَسْ وْشنْ مِينْ غَا ثشّْ.

⁵⁵ Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.

⁵⁶ ثْبهْثنْ لْوَالِيذِينْ نّسْ، مَاشَا نتَّا إِوصَّا إِ-ثنْ، وَارْ قَّارنْ إِ حذْ مِينْ إِمْسَارنْ.

⁵⁶ Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 8 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →