Lucas 8

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ أَوَارْنِي ؤُيَا إِشُوقْ يَاسُوع ذِي ثْندَّامْ ذ ذْشُورَاثْ، إِتّْبَارّحْ س ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي. ثُوغَا أَكِيذسْ ثنْعَاشْ ن رُّوسُولْ نّسْ،

¹ E aconteceu, depois disto, que andava de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e os doze iam com ele,

² ؤُڒَا ذ ثمْغَارِينْ أَيَا نِّي ثُوغَا إِتّْوَاسّْڭنْفَانْ زِي ڒحْڒَاشَاثْ ؤُ زِي ڒَارْيَاحْ إِعفَّاننْ: أَقَا-ت مَارْيَامْ، قَّارنْ أَسْ ’ثنِّي ن مَاجْذَالَا‘، إِ زِي تّْوَاسُّوفّْغنْ سبْعَا ن شّْوَاطنْ،

² E algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;

³ ذ يُوحَانَّا، ثَامْغَارْثْ ن خُوزَا، أَوْكِيڒْ ن هِيرُوذُوسْ، ذ سُوسَانَّا، ذ ثِينّغْنِي أَطَّاسْ إِ ثُوغَا تّْسخَّارنْثْ خَاسنْ س وَاڭْڒَا نْسنْثْ.

³ E Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com seus bens.

⁴ ڒَامِي ذِينْ إِسّْمُونْ إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ، ؤُسِينْ-د غَارسْ زِي مَارَّا ثِيندَّامْ، إِنَّا س يِيجّْ ن ؤُمذْيَا:

⁴ E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo de todas as cidades ter com ele, disse por parábola:

⁵ ”إِفّغْ-د إِجّْ ن ؤُمْزَارَّاعْ، حِيمَا أَذْ إِزَارْعْ زَّارِيعثْ نّسْ. أَمْ إِزَارّعْ، ثوْضَا شْوَايْثْ ن زَّارِيعثْ ذڭْ وبْرِيذْ، إِعْفسْ خَاسْ ؤُشَا نقْبنْ إِ-ت إِجْضَاضْ.

⁵ Um semeador saiu a semear a sua semente e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho, e foi pisada, e as aves do céu a comeram;

⁶ ثوْضَا شْوَايْثْ ن زَّارِيعثْ نّغْنِي خْ وژْرُو، ؤُمِي د-ثغْمِي ذغْيَا، ثُوژغْ، مِينْزِي وَارْ غَارسْ ثُوغِي ثُوفّثْ.

⁶ E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade;

⁷ ثوْضَا شْوَايْثْ ن زَّارِيعثْ نّغْنِي ذِي ڒْوسْطْ ن إِسنَّاننْ ؤُشَا إِسنَّاننْغمْينْ-د أَكِيذسْ ؤُشَا جيّْفنْ ت.

⁷ E outra caiu entre espinhos e crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;

⁸ ثوْضَا شْوَايْثْ ن زَّارِيعثْ نّغْنِي ذِي ثمُّورْثْ يَارضْبنْ ذ لمْلِيحْ، ؤُشَا ؤُمِي د-ثغْمِي، ثڭَّا ڒْغِيدْجثْ ن مْيَا إِمُورنْ.“ أَوَارْنِي ڒَامِي ثُوغَا إِقَّارْ مَانْ أَيَا، إِڒَاغَا: ”ونِّي غَارْ إِدْجَا إِمزُّوغنْ إِ ؤُسدْجِي، أجّْ إِ-ث أَذْ إِسڒْ.“

⁸ E outra caiu em boa terra, e, nascida, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

⁹ سّقْسَانْ ث إِمحْضَارنْ نّسْ: ”مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي ؤُمذْيَا-أَ؟“

⁹ E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?

¹⁰ إِنَّا أَسنْ: ”إِ كنِّيوْ ؤُمِي إِمّوْشْ أَذْ ثسّْنمْ سِّيرّْ ن ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي، مَاشَا إِ إِنّغْنِي أَذْ د-يَاسْ وَاوَاڒْ س إِمذْيَا، أَڒَامِي نِيثْنِي تّْوَاڒَانْ مَاشَا وَارْ تّْوِيڒِينْ ؤُشَا تّسْڒَانْ وَارْ فهّْمنْ.

¹⁰ E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do reino de Deus, mas aos outros por parábolas, para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.

¹¹ ذ وَا ذ ڒْْمعْنَا ن ؤُمذْيَا: زَّارِيعثْ نتَّاثْ ذ أَوَاڒْ ن أَربِّي.

¹¹ Esta é, pois, a parábola: A semente é a palavra de Deus;

¹² إِنَا خْ طَّارْفْ ن وبْرِيذْ، نِيثْنِي ذ إِنِّي إِتّسْڒَانْ أَوَاڒْ، مَاشَا خنِّي إِتَّاسْ-د إِبْڒِيسْ، إِتّكّسْ أَوَاڒْ زڭْ وُوڒْ نْسنْ أَڒَامِي وَارْ تِّيمْننْ ؤُشَا أَذْ دَّارنْ.

¹² E os que estão junto do caminho, estes são os que ouvem; depois vem o diabo, e tira-lhes do coração a palavra, para que não se salvem, crendo;

¹³ إِنَا خْ وژْرُو، نِيثْنِي ذ إِنِّي خْمِي غَا سْڒنْ، أَذْ قبْڒنْ أَوَاڒْ س ڒفْرَاحثْ، مَاشَا وَارْ غَارْسنْ بُو وژْوَارْ، تَّامْننْ غَارْ خنِّيثْ، ذِي ڒْوقْثْ ن ؤُجَارّبْ أَذْ نْقَارْضنْ.

¹³ E os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, e no tempo da tentação se desviam;

¹⁴ إِنَا إِ إِوْضَانْ ذڭْ إِسنَّاننْ، نِيثْنِي ذ إِنِّي إِتّسْڒَانْ أَوَاڒْ، خنِّي تّْرَاحنْ، تّْبُوخْسُوينْ ذڭْ إِمْنُوسنْ ذ وَاڭْڒَا ذ طَّامُوعْ ن دُّونشْثْ، وَارْ سّنْذَاينْ شَا ڒْغِيدْجثْ.

¹⁴ E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram e, indo pordiante, são sufocados com os cuidados e riquezas e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;

¹⁵ إِنَا ذِي ثمُّورْثْ يَارضْبنْ، نِيثْنِي ذ إِنِّي إِتّسْڒَانْ إِ وَاوَاڒْ، خمّْڒنْ ث ذڭْ وُوڒْ نِيشَانْ، إِصْبحْ، ؤُشَا سّنْذَاينْ ڒْغِيدْجثْ س صّْبَارْ.“

¹⁵ E a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom, e dão fruto com perseverança.

¹⁶ ”ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِسّْرُوغِي ڒفْنَارْ ؤُشَا إِقبَّارْ خَاسْ س يِيجّْ ن ؤُقدُّوحْ نِيغْ إِسّْرُوسَا ث سَاذُو قَامَا، مَاشَا س ڒمْقْڒُوبْ إِسّْرُوسَا ث خْ ڒْمرْفعْ، حِيمَا إِنِّي د-إِتَّاذْفنْ أَذْ ژَترنْ ثَافَاوْثْ نّسْ.

¹⁶ E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.

¹⁷ مِينْزِي وَارْ ذِينْ مِينْ إِذْڒِينْ، وَارْ د-إِتّفِّيغْ غَارْ بَارَّا، ؤُ وَارْ ذِينْ مِينْ إِنُّوفَّارنْ، وَارْ إِتّْوِيسِّينْ، وَارْ د-إِتّفِّيغْ غَارْ بَارَّا.

¹⁷ Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.

¹⁸ حْضَامْ مَامّشْ ثتّسْڒَامْ، مِينْزِي ونِّي غَارْ إِدْجَا أَذْ أَسْ إِمَّارْنِي، ؤُ ونِّي وَارْ غَارْ إِدْجِي، مِينْ ذ أَسْ إِتّْغِيڒْ غَارسْ، أَذْ زَّايسْ إِتّْوَاكّسْ.“

¹⁸ Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.

¹⁹ يمَّاسْ ذ أَيْثْمَاسْ ؤُسِينْ-د غَارسْ، وَارْ زمَّارنْ أَذْ أَكِيذسْ سِّيوْڒنْ س سِّيبّثْ ن ڒْغَاشِي.

¹⁹ E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.

²⁰ نَّانْ أَسْ: ”يمَّاشْ ذ أَيْثْمَاشْ بدّنْ بَارَّا، خْسنْ أَذْ شكْ ژَترنْ.“

²⁰ E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.

²¹ يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”يمَّا ذ أَيْثْمَا، أَقَا ذ إِنِّي إِتّسْڒَانْ أَوَاڒْ ن أَربِّي ؤُ تّڭّنْ زَّايسْ.“

²¹ Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.

²² ذڭْ إِجّنْ زڭْ وُوسَّانْ نِّي إِنْيَا ذڭْ إِشْثْ ن ثْغَارَّابُوثْ، نتَّا ذ إِمحْضَارنْ نّسْ. إِنَّا أَسنْ: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نژْوَا غَارْ ؤُجمَّاضِينْ ن ڒبْحَارْ!“

²² E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos para o outro lado do lago. E partiram.

²³ أَمْ ثنْ ثُوغَا رُوحنْ ذِي ڒبْحَارْ، إِكَّا يِيضصْ خْ يَاسُوع. خنِّي ثهْوَا-د إِشْثْ ن ثْحَارْيَاضْثْ ن ؤُسمِّيضْ ذِي ڒبْحَارْ، ثبْذَا ثْغَارَّابُوثْ عْڒَاينْ أَذْ ثهْوَا.

²³ E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.

²⁴ قَارّْبنْ غَارسْ ؤُشَا سّْفَاقنْ ث، نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ نّغْ، أَ أَمْسڒْمَاذْ نّغْ، أَقَا نْغَارّقْ.“ نتَّا إِكَّارْ-د، إِوبّخْ أَسمِّيضْ ذ ڒمْوَاجْ ن وَامَانْ ؤُشَا سّْقَارنْ، يَارْسَا ڒْحَاڒْ.

²⁴ E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, perecemos. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.

²⁵ خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”مَانِي إِدْجَا لْ-إِيمَانْ نْومْ؟“ ڭّْوذنْ، ثْبهْثنْ، نَّانْ جَارْ أَسنْ: ”مِينْ إِعْنَا وَا، أَقَا إِتَّامَارْ ؤُڒَا ذ أَسمِّيضْ ذ وَامَانْ ؤُشَا تّطَّاعنْ أَسْ.“

²⁵ E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?

²⁶ ؤُيُورنْ س ثْغَارَّابُوثْ، ؤُسِينْ-د غَارْ ثمُّورْثْ ن ڭَاذَارِينُوسْ ثنِّي قِيبَاتْشْ إِ لْجَالِيلْ.

²⁶ E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galiléia.

²⁷ ؤُمِي د-إِفّغْ غَارْ ثمُّورْثْ، إِڒْقَا ث-إِ-د إِجّْ ن ورْيَازْ زِي ثنْذِينْثْ. أَطَّاسْ زڭْ وَامِي ثُوغَا ذَايسْ إِجّْ ن شِّيطَانْ ؤُ ثُوغَا وَارْ إِتِّيرْضْ أَرُّوضْ، وَارْ إِزدّغْ ذِي ثَادَّارْثْ مَاشَا ذڭْ إِمضْڒَانْ.

²⁷ E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que desde muito tempo estava possesso de demônios, e não andava vestido, nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.

²⁸ ؤُمِي إِژْرَا يَاسُوع، إِسْغُويْ، إِوْضَا غَارْ إِضَارنْ نّسْ، إِنَّا س جّهْذْ ”مِينْ ذِينْ جَارْ أَنغْ نشّْ ذ شكْ أَ يَاسُوع، مِّيسْ ن أَربِّي، أَمْعُودْجِي خْ كُوڒْشِي؟ تّْزَاوَاڭغْ شكْ، وَارْ ذ أَيِي ثْعذِّيبذْ؟“

²⁸ E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando, e dizendo com grande voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.

²⁹ مَاغَارْ نتَّا يُومُورْ إِ ڒَارْيَاحْ أَمنْڭُوسْ، حِيمَا أَذْ د-إِفّغْ زِي بْنَاذمْ نِّي، مِينْزِي ثُوغَا-ث ذَايسْ عَاذْ إِجّْ ن ڒْمِيجَارْ ن ڒْوقْثْ ذ أَمقّْرَانْ. ثُوغَا أَرزُّونْ أَذْ ث شَارْفنْ س سّْنَاسڒْ ذ إِشذِّييّنْ، مَاشَا نتَّا ثُوغَا إِتَّارژَّا إِشذِّييّنْ نّسْ ؤُشَا خنِّي يُوژّڒْ خَاسْ إِجّْ ن شِّيطَانْ غَارْ ڒخْڒَا.

²⁹ Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavamno preso, com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.

³⁰ إِسّقْسَا ث يَاسُوع: ”مَامّشْ ذ أَشْ قَّارنْ؟“ إِنَّا أَسْ: ”لِيخْيُونْ “، مِينْزِي شّْوَاطنْ أَطَّاسْ ثُوغَا ؤُذْفنْ ذَايسْ.

³⁰ E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.

³¹ نِيثْنِي تَّارنْ زَّايسْ، حِيمَا وَارْ ثنْ إِتَّامَارْ أَذْ رَاحنْ غَارْ وحْفُورْ.

³¹ E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.

³² ثُوغَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْحِيمَارْثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ ن إِڒْفَانْ، ثُوغَا ثْهدَّا ذڭْ وذْرَارْ. تَّارنْ زَّايسْ حِيمَا أَذْ ثنْ إِجّْ أَذْ أَذْفنْ ذڭْ إِڒْفَانْ. ؤُشَا نتَّا إِسَامْحْ أَسنْ.

³² E andava ali pastando no monte uma vara de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.

³³ فّْغنْ شّْوَاطنْ زِي بْنَاذمْ نِّي، ؤُذْفنْ ذڭْ إِڒْفَانْ. خنِّي ثقْنُونِّي ثْحِيمَارْثْ زِي جَّارْفْ ذِي ڒبْحَارْ ؤُشَا ثْغَارْقْ.

³³ E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago, e afogou-se.

³⁴ ؤُمِي ژْرِينْ إِمكْسَاونْ مِينْ إِمْسَارنْ، أَروْڒنْ ؤُشَا عَاوْذنْ ث ذِي ثنْذِينْثْ ؤُ ذِي ذْشُورَاثْ.

³⁴ E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.

³⁵ فّْغنْ-د إِوْذَانْ حِيمَا أَذْ ژَترنْ مِينْ إِمْسَارنْ. نِيثْنِي ؤُسِينْ-د غَارْ يَاسُوع، ؤُفِينْ بْنَاذمْ نِّي زِي فّْغنْ شّْوَاطنْ، يَارْضْ، س ڒعْقڒْ، إِقِّيمْ غَارْ إِضَارنْ ن يَاسُوع، ؤُشَا ڭّْوذنْ.

³⁵ E saíram a ver o que tinha acontecido, e vieram ter com Jesus. Acharam então o homem, de quem haviam saído os demônios, vestido, e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.

³⁶ إِنِّي إِژْرِينْ مَانْ أَيَا، عَاوْذنْ أَسنْ مَامّشْ إِتّْوَاسّْڭنْفَا ؤُمَارْيَاحْ.

³⁶ E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.

³⁷ ڒْغَاشِي ن إِجَاذَارِييّنْ زَاوْڭنْ ث، حِيمَا أَذْ خَاسنْ إِڭّْوجْ، مِينْزِي ثُوذفْ إِ-ثنْ ثِيڭّْوُوذِي ثمْغَارْ. خَاسْ ؤُشَا ينْيَا يَاسُوع ذِي ثْغَارَّابُوثْ، إِڭّْوجْ خَاسنْ.

³⁷ E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande temor. E entrando ele no barco, voltou.

³⁸ أَرْيَازْ إِ زِي فّْغنْ شّْوَاطنْ، إِتَّارْ زَّايسْ، مَا أَذْ ثَاغْ إِزمَّارْ أَذْ غَارسْ إِقِّيمْ، مَاشَا يَاسُوع إِسّكّْ إِ-ث، إِنَّا أَسْ:

³⁸ E aquele homem, de quem haviam saído os demônios, rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:

³⁹ ”عْقبْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّشْ، عَاوذْ إِ أَيْثْ بَابْ ن ثَادَّارْثْ مِينْ ذَايكْ إِڭَّا أَربِّي.“ خَاسْ ؤُشَا إِرُوحْ، إِبَارّحْ ذِي قَاعْ ثَانْذِينْثْ س مَارَّا مِينْ ذَايسْ إِڭَّا يَاسُوع.

³⁹ Torna para tua casa, e conta quão grandes coisas te fez Deus. E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.

⁴⁰ أَڒَامِي د-إِعْقبْ يَاسُوع، يَارحّبْ زَّايسْ إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ، مِينْزِي مَارَّا تّْرَاجَانْ ث.

⁴⁰ E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.

⁴¹ ؤُ خْزَارْ، يُوسَا-د إِجّْ ن ورْيَازْ قَّارنْ أَسْ يَايْرُوسْ، ثُوغَا-ث ذ أَمقّْرَانْ ن ثمْزِيذَا، إِوْضَا غَارْ إِضَارنْ ن يَاسُوع ؤُشَا إِزَاوْڭْ إِ-ث أَذْ يَاذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ،

⁴¹ E eis que chegou um homem de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;

⁴² مِينْزِي أَينِّي ن يدْجِيسْ إِ غَارسْ ثنِّي غَارْ إِدْجَا ثنْعَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا، ثُوغَا عْڒَاينْ أَذْ ثمّثْ. أَمْ كِيذسْ إِڭُّورْ يَاسُوع، إِسّْذحّسْ إِ-ث ڒْغَاشِي.

⁴² Porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E indo ele, apertava-o a multidão.

⁴³ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، ثُوغَا تَّازّْڒنْ زَّايسْ إِذَامّنْ ڒْقدّْ ن ثنْعَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا، ثْسيَّارْ مَارَّا ڒعْوتْشْ نّسْ خْ إِضْبِيبنْ، وَارْ إِزمَّارْ حذْ أَذْ ت إِسّْڭنْفَا،

⁴³ E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,

⁴⁴ ثُوسَا-د غَارسْ زِي ضفَّارْ، ثْحَاذَا أَبحْڒُوڒْ ن وَارُّوضْ نّسْ، ؤُشَا ڒخْذنِّي إِبدّْ ؤُسِيزّڒْ ن إِذَامّنْ نّسْ.

⁴⁴ Chegando por detrás dele, tocou na orla do seu vestido, e logo estancou o fluxo do seu sangue.

⁴⁵ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا يَاسُوع: ”وِي ذ أَيِي إِحَاذَانْ؟“ ؤُمِي نْكَارنْ مَارَّا، إِنَّا شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ ذ يِينِّي أَكِيذسْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ نّغْ، ڒْغَاشِي إِسّْذحّسْ إِ-شْ ؤُ شكْ ثقَّارذْ: ’وِي ذ أَيِي إِحَاذَانْ؟‘ “

⁴⁵ E disse Jesus: Quem é que me tocou? E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?

⁴⁶ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا: ”أَقَا إِجّنْ إِحَاذَا أَيِي، مِينْزِي نشّْ ؤُشِيغْ جّهْذْ إِفّغْ زَّايِي.“

⁴⁶ E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.

⁴⁷ ؤُمِي ثسّنْ ثمْغَارْثْ، بلِّي وَارْ ثقِّيمْ وَارْ ثمْژَارْ، ثُوسَا-د س ؤُقفْقفْ ؤُشَا ثوْضَا غَارْ إِضَارنْ ن يَاسُوع، إِسْجذْ أَسْ. قِيبَاتْشْ إِ مَارَّا إِوْذَانْ ثْخبَّارْ خْ مَانْ سِّيبّثْ إِ زِي ث ثْحَاذَا ذ مَامّشْ ثتّْوَاسّْڭنْفَا ذغْيَا.

⁴⁷ Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como logo sarara.

⁴⁸ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أڭّْ ؤُڒْ، أَ يدْجِي، أَقَا لْ-إِيمَانْ نّمْ إِوْشَا أَمْ ثُوذَارْثْ. رُوحْ ذِي ڒهْنَا.“

⁴⁸ E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.

⁴⁹ أَمْ إِسَّاوَاڒْ عَاذْ، يُوسَا-د إِجّْ ن ورْيَازْ زِي ثَادَّارْثْ ن ؤُمقّْرَانْ ن ثمْزِيذَا، إِنَّا أَسْ: ”أَقَا يدْجِيشْ ثمُّوثْ، وَارْ سَّاحَاڒْ عَاذْ أَمْسغَّارْ.“

⁴⁹ Estando ele ainda falando, chegou um dos do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta, não incomodes o Mestre.

⁵⁰ مَاشَا يَاسُوع إِسْڒَا مَانْ أَيَا، إِنَّا إِ بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ: ”وَارْ ثڭّْوذْ شَا! أَمنْ وَاهَا، نتَّاثْ أَذْ ثدَّارْ!“

⁵⁰ Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.

⁵¹ ؤُمِي د-يُوسَا يَاسُوع غَارْ ثَادَّارْثْ، وَارْ إِجِّي ؤُڒَا ذ إِجّنْ أَذْ يَاذفْ مْغِيرْ شِيمْعُونْ ذ يَاعْقُوبْ ذ يُوحَانَّا ذ بَابَاسْ ن ثْحنْجِيرْثْ ذ يمَّاسْ.

⁵¹ E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.

⁵² ثُوغَا مَارَّا إِتّْرُو، وْثِينْ خَاسْ أَڭجْذُورْ. نتَّا إِنَّا: ”وَارْ تّْرُومْ، نتَّاثْ وَارْ ثمُّوثْ شَا، مَاشَا نتَّاثْ ثطّصْ.“

⁵² E todos choravam, e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.

⁵³ نِيثْنِي ضحْشنْ ذَايسْ، سّْننْ بلِّي نتَّاثْ ثُوغَا ثمُّوثْ.

⁵³ E riam-se dele, sabendo que estava morta.

⁵⁴ مَاشَا أَوَارْنِي ڒَامِي إِسُّوفّغْ مَارَّا، إِطّفْ إِ-ت زڭْ ؤُفُوسْ نّسْ، إِڒَاغَا، إِنَّا أَسْ: ”أَ ثَاحنْجِيرْثْ، كَّارْ!“

⁵⁴ Mas ele, pondo-os todos fora, e pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina.

⁵⁵ إِذْوڒْ-د ذَايسْ بُوحْبڒْ ؤُشَا ثكَّارْ ڒخْذنِّي. خنِّي يُومُورْ أَذْ أَسْ وْشنْ مِينْ غَا ثشّْ.

⁵⁵ E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.

⁵⁶ ثْبهْثنْ لْوَالِيذِينْ نّسْ، مَاشَا نتَّا إِوصَّا إِ-ثنْ، وَارْ قَّارنْ إِ حذْ مِينْ إِمْسَارنْ.

⁵⁶ E seus pais ficaram maravilhados; e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 8 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →