Lucas 17
rifa (RIFA) vs VC
1 إِنَّا يَاسُوع إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”وَارْ ثْعدّڒْ إِلَا أَذْ إِڒِينْثْ ثْعنْكْرِيفِينْ، مَاشَا ؤُشْثْ خْ ونِّي زِي إِ د غَا يَاسنْثْ!
1 Jesus disse também a seus discípulos: É impossível que não haja escândalos, mas ai daquele por quem eles vêm!
2 إِحْڒَا أَسْ أَذْ خَاسْ ثتّْوَاڭّْ إِشْثْ ن ثصْضَارْثْ ن ثْسِيرْثْ ثذْقڒْ غَارْ يِيرِي نّسْ ؤُشَا أَذْ إِمّنْضَارْ ذِي ڒبْحَارْ خْ مِينِّي غَا إِسّنْقَارْضْ إِجّنْ زڭْ إِمژْيَاننْ-أَ.
2 Melhor lhe seria que se lhe atasse em volta do pescoço uma pedra de moinho e que fosse lançado ao mar, do que levar para o mal a um só destes pequeninos. Tomai cuidado de vós mesmos.
3 حْضَامْ إِخفْ نْومْ. مَاڒَا إِخْضَا ؤُمَاشْ، وبّخْ إِ-ث، ؤُ مَاڒَا إِثُوبْ، سَامْحْ أَسْ.
3 Se teu irmão pecar, repreende-o; se se arrepender, perdoa-lhe.
4 مَاڒَا إِخْضَا أَكِيذكْ سبْعَا ن ثْوَاڒَاوِينْ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ ؤُشَا إِذْوڒْ-د غَاركْ سبْعَا ن ثْوَاڒَاوِينْ، إِقَّارْ: ’أَقَا ثُوبغْ!‘، إِتّْخصَّا أَذْ أَسْ ثْسَامْحذْ.“
4 Se pecar sete vezes no dia contra ti e sete vezes no dia vier procurar-te, dizendo: Estou arrependido, perdoar-lhe-ás.
5 نَّانْ رُّوسُولْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، أَرْنِي أَنغْ لْ-إِيمَانْ نّغْ!“
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: Aumenta-nos a fé!
6 نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”مْڒِي ثُوغَا ذَايْومْ لْ-إِيمَانْ أَمْ يِيشْثْ ن ثْحبُّوشْثْ ن زَّارِيعثْ ن ؤُخرْذلْ ؤُشَا أَذْ ثِينِيمْ إِ ثْشجَّارْثْ-أَ ن ثُوثْ: ’ثْوَاقْڒعْ زڭْ إِژوْرَانْ نّمْ، ثْوَاژُّو ذِي ڒبْحَارْ!‘، خنِّي أَذْ أَومْ ثطَّاعْ.“
6 Disse o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar, e ela vos obedecerá.
7 مَانْ ونْ زَّايْومْ إِ غَارْ إِدْجَا ؤُمْسخَّارْ إِشَارّزْ نِيغْ يَاركّْوسْ ؤُدْجِي، أَذْ أَسْ يِينِي ذغْيَا مَاڒَا إِعْقبْ-د زڭْ إِيَّارْ ؤُشَا يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ: ’قَارّبْ-د، ثقِّيمذْ غَارْ طَّابْڒَا‘؟
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado em lavrar ou em guardar o gado, quando voltar do campo lhe dirá: Vem depressa sentar-te à mesa?
8 مَا وَارْ ذ أَسْ إِقَّارْ: ’سوْجذْ مِينْ غَا مُّونسْوغْ، ثْبيْسذْ، ثْسخَّارذْ خَافِي أَڒْ غَا شّغْ، سْوغْ. أَوَارْنِي مَانْ أَيَا أَذْ ثشّذْ، أَذْ ثسْوذْ ؤُڒَا ذ شكْ‘؟
8 E não lhe dirá ao contrário: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto como e bebo, e depois disto comerás e beberás tu?
9 مَا أَذْ إِكْسِي ؤُمْسخَّارْ نِّي أَقَاذِي، مِينْزِي نتَّا إِڭَّا مِينْ ذ أَسْ إِتّْوَانَّانْ أَذْ ث يڭّْ؟ إِتّْغِيڒْ أَيِي، لَّا!
9 E se o servo tiver feito tudo o que lhe ordenara, porventura fica-lhe o senhor devendo alguma obrigação?
10 أَمُّو ؤُڒَا ذ كنِّيوْ، خْمِي ثڭِّيمْ مَارَّا مِينْ ذ أَومْ يُومُورنْ، إِتّْخصَّا أَذْ ثِينِيمْ: ’أَقَا نشِّينْ ذ إِمْسخَّارنْ وَارْ إِنفّْعنْ، مِينْزِي نڭَّا مِينْ ثُوغَا خَانغْ‘.“
10 Assim também vós, depois de terdes feito tudo o que vos foi ordenado, dizei: Somos servos como quaisquer outros; fizemos o que devíamos fazer.
11 رَامِي إِرُوحْ يَاسُوع غَارْ ؤُرْشَالِيمْ إِشُوقْ ذِي ڒْوسْطْ ن ثمُّورْثْ ن إِسَامَارِييّنْ، ثنِّي إِدْجَانْ زَّاثْ ن لْجَالِيلْ.
11 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus passava pelos confins da Samaria e da Galiléia.
12 أَڒَامِي ثُوغَا إِتَّاذفْ غَارْ إِجّْ ن ذْشَارْ، ڒْقَانْ ثعشْرَا ن يرْيَازنْ ذَايْسنْ ڒْبَارْصْ، قِّيمنْ بدّنْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ.
12 Ao entrar numa aldeia, vieram-lhe ao encontro dez leprosos, que pararam ao longe e elevaram a voz, clamando:
13 سّْڭعّْذنْ ثْمِيجَّا نْسنْ، نَّانْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ نّغْ، يَاسُوع، أَرْحمْ أَنغْ!‘“
13 Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 ؤُمِي ذَايْسنْ إِخْزَارْ، إِنَّا أَسنْ: ”رُوحمْ، سشْنمْ إِخفْ نْومْ إِ إِكهَّاننْ!“ خنِّي إِمْسَارْ، أَمْ ڭُّورنْ نِيثْنِي، أَقَا تّْوَاسِّيزذْڭنْ.
14 Jesus viu-os e disse-lhes: Ide, mostrai-vos ao sacerdote. E quando eles iam andando, ficaram curados.
15 إِجّنْ زَّايْسنْ إِعْقبْ، ؤُمِي إِژْرَا بلِّي إِڭّنْفَا، ؤُشَا إِسّمْغَارَا ذِي أَربِّي س ثْمِيجَّا ثجْهذْ.
15 Um deles, vendo-se curado, voltou, glorificando a Deus em alta voz.
16 إِوْضَا خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ إِضَارنْ ن يَاسُوع، إِقَاذَا ث. وَا ثُوغَا ذ إِجّْ ن ورْيَازْ أَسَامِيرِي.
16 Prostrou-se aos pés de Jesus e lhe agradecia. E era um samaritano.
17 إِطّفْ يَاسُوع ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا: ”مَا وَارْ تّْوَاسِّيزذْڭنْ مَارَّا سعشْرَا؟ مَانِي قِّيمنْ ثسْعَا؟
17 Jesus lhe disse: Não ficaram curados todos os dez? Onde estão os outros nove?
18 مَايمِّي جِّينْ نِيثْنِي أَذْ د-أَسنْ حِيمَا أَذْ سّْعُودْجنْ أَربِّي، مْغِيرْ وَانِيثَا وَاهَا، ونِّي إِدْجَانْ زڭْ إِجّْ نْ ڒْڭنْسْ ذ أَبَارَّانِي؟“
18 Não se achou senão este estrangeiro que voltasse para agradecer a Deus?!
19 خنِّي إِنَّا أَسْ: ”كَّارْ، ثْرُوحذْ، أَقَا لْ-إِيمَانْ نّشْ إِسّنْجمْ إِ شكْ!“
19 E acrescentou: Levanta-te e vai, tua fé te salvou.
20 ؤُمِي إِفَارِيسِييّنْ سّقْسَانْ يَاسُوع: ”مڒْمِي إِ د غَا ثَاسْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي؟“، يَارَّا-د خَاسنْ، إِنَّا: ”وَارْ د-ثتِّيسْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي س يِيجّْ ن وُوذمْ إِتّْوَاسّْشَاننْ.
20 Os fariseus perguntaram um dia a Jesus quando viria o Reino de Deus. Respondeu-lhes: O Reino de Deus não virá de um modo ostensivo.
21 وَارْ قَّارنْ: ’أَقَا-ت ذَا!‘، نِيغْ: ’أَقَا-ت ذِيهَا!‘، مِينْزِي ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي أَقَا-ت ذِي شَا زَّايْومْ.“
21 Nem se dirá: Ei-lo aqui; ou: Ei-lo ali. Pois o Reino de Deus já está no meio de vós.
22 إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”أَذْ د-أَوْضنْ وُوسَّانْ إِ ذِي إِ غَا ثخْسمْ أَذْ ثْژَارمْ إِجّْ ن وَاسّْ وَاهَا زڭْ وُوسَّانْ ن مِّيسْ ن بْنَاذمْ، مَاشَا كنِّيوْ وَارْ ث ثْژَارّمْ.
22 Mais tarde ele explicou aos discípulos: Virão dias em que desejareis ver um só dia o Filho do Homem, e não o vereis.
23 مَاڒَا نَّانْ أَومْ: ’أَقَا-ث ذَا!‘ نِيغْ: ’أَقَا-ث ذِيهَا!‘، وَارْ ذِينْ تّْرِيحمْ.
23 Então vos dirão: Ei-lo aqui; e: Ei-lo ali. Não deveis sair nem os seguir.
24 مِينْزِي أَمْ مَامّشْ إِشَّاثْ وَاسَّامْ زِي طَّارْفْ سَاذُو ؤُجنَّا غَارْ طَّارْفْ نّغْنِي سَاذُو ؤُجنَّا، أَمُّو عَاوذْ أَذْ يِيڒِي مِّيسْ ن بْنَاذمْ ذڭْ وَاسّْ نّسْ.
24 Pois como o relâmpago, reluzindo numa extremidade do céu, brilha até a outra, assim será com o Filho do Homem no seu dia.
25 مَاشَا إِتّْخصَّا أَسْ أَمزْوَارُو أَذْ إِودّبْ أَطَّاسْ ؤُشَا أَذْ إِتّْوَامّنْضَارْ زِي جِّيڒْ-أَ!
25 É necessário, porém, que primeiro ele sofra muito e seja rejeitado por esta geração.
26 أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ذڭْ وُوسَّانْ ن نُوحْ، أَمُّو إِ غَا يِيڒِي عَاوذْ ذڭْ وُوسَّانْ ن مِّيسْ ن بْنَاذمْ.
26 Como ocorreu nos dias de Noé, acontecerá do mesmo modo nos dias do Filho do Homem.
27 ثُوغَا تّتّنْ، سسّنْ، تَّاوْينْ ثِيمْغَارِينْ، سْمدْجَاشنْ ثِيمْغَارِينْ إِ يرْيَازنْ أَڒْ أَسّْ إِ ذِي يُوذفْ نُوحْ غَارْ ؤُغَارَّابُو ؤُشَا يُوسَا-د طُّوفَانْ، إِسّْهلّكْ إِ-ثنْ مَارَّا.
27 Comiam e bebiam, casavam-se e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca. Veio o dilúvio e matou a todos.
28 أَمُّو ثُوغَا إِمْسَارْ عَاوذْ ذڭْ وُوسَّانْ ن لُوثْ. ثُوغَا تّتّنْ، سسّنْ، سَّاغنْ، زّْنُوزَانْ، تّژُّونْ، بنَّانْ.
28 Também do mesmo modo como aconteceu nos dias de Lot. Os homens festejavam, compravam e vendiam, plantavam e edificavam.
29 مَاشَا ذڭْ وَاسّْ إِ ذِي د-إِفّغْ لُوثْ زِي سَاذُومْ، إِجَّا سِيذِي أَذْ د-ثوْضَا ثْمسِّي ذ ڒشْبَاريّثْ زڭْ ؤُجنَّا، إِثحَّا ثنْ مَارَّا.
29 No dia em que Lot saiu de Sodoma, choveu fogo e enxofre do céu, que exterminou todos eles.
30 أَمُّو إِ غَا يِيڒِي ذڭْ وَاسّْ إِ ذِي إِ غَا إِتّْوَاسَّارْڭبْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ.
30 Assim será no dia em que se manifestar o Filho do Homem.
31 ونِّي إِدْجَانْ خْ ثْزقَّا ذڭْ وَاسّْ نِّي ؤُ ڒْقشّْ نّسْ أَقَا-ث ذِي ثَادَّارْثْ، وَارْ د-إِهكّْوِي شَا مَاحنْذْ أَذْ ث إِكْسِي. أَمُّو ؤُڒَا ذ ونِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِيَّارْ، وَارْ د-إِتّْعِيقِيبْ شَا.
31 Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para os tirar; da mesma forma, quem estiver no campo não torne atrás.
32 عقْڒمْ خْ ثمْغَارْثْ ن لُوثْ!
32 Lembrai-vos da mulher de Lot.
33 ونِّي يَارزُّونْ أَذْ إِسّنْجمْ ثُوذَارْثْ نّسْ، أَذْ ت إِخْسَارْ، ؤُ ونِّي ت إِ غَا إِخْسَارنْ، أَذْ ت إِسّنْجمْ.
33 Todo o que procurar salvar a sua vida, perdê-la-á; mas todo o que a perder, encontrá-la-á.
34 أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا ذِي دْجِيڒثْ نِّي أَذْ ذِينْ إِڒِينْ ثْنَاينْ خْ إِشْثْ ن ثَاسُّوثْ: إِجّنْ أَذْ إِتّْوَاكْسِي، ونّغْنِي أَذْ إِتّْوَاجّْ.
34 Digo-vos que naquela noite dois estarão numa cama: um será tomado e o outro será deixado;
35 أَذْ ذِينْ إِڒِينْثْ ثْنَاينْ ن ثمْغَارِينْ حَارّْينْثْ جْمِيعْ، إِشْثْ أَذْ ثتّْوَاكْسِي، ثنّغْنِي أَذْ ثتّْوَاجّْ.
35 duas mulheres estarão moendo juntas: uma será tomada e a outra será deixada.
36 أَذْ ذِينْ إِڒِينْ ثْنَاينْ ذڭْ إِيَّارْ: إِجّنْ أَذْ إِتّْوَاكْسِي، ونّغْنِي أَذْ إِتّْوَاجّْ.“
36 Dois homens estarão no campo: um será tomado e o outro será deixado.
37 أَرِّينْ-ذ، نَّانْ أَسْ: ”مَانِي، أَ سِيذِيثْنغْ؟“ نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”مَانِي ثدْجَا أَرِّيمثْ ذِينْ إِتّْمُونَانْ عَاوذْ إِڭِيذَارنْ.“
37 Perguntaram-lhe os discípulos: Onde será isto, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o cadáver, ali se reunirão também as águias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.