Lucas 16

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ إِنَّا عَاوذْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن بْنَاذمْ، أَقَا-ث ذ بَابْ ن وَاڭْڒَا، غَارسْ إِجّْ ن ووْكِيڒْ نِّي زِي شثْشَانْ إِوْذَانْ، أَقَا زعْمَا ثُوغَا إِتّْزُوزَّارْ أَڭْڒَا ن سِيذسْ.

¹ Jesus disse também aos seus discípulos:

² إِڒَاغَا أَسْ، إِنَّا أَسْ: ’مَانْ أَيَا إِ خَاكْ تّسْڒِيغْ؟ أوْشْ ڒحْسَابْ إِ ؤُوكّڒْ نّشْ، مِينْزِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ثِيڒِيذْ عَاذْ ذ أَوْكِيڒْ!‘

² Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”

³ إِنَّا ووْكِيڒْ أَكْ-ذ إِخفْ نّسْ: ’مِينْ غَا ڭّغْ ؤُمِي سِيذِي إِنُو أَذْ خَافِي إِكّسْ أَوكّڒْ-أَ؟ وَارْ زمَّارغْ إِ ؤُقَّازْ ن ثمُّورْثْ ؤُ تّْسضْحِيغْ ثُوثْرَا!

³ — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.

⁴ أَقَا سّْنغْ مِينْ غَا ڭّغْ حِيمَا، خْمِي غَا تّْوَاحُوزغْ خْ ؤُوكّڒْ، أَذْ أَيِي قبْڒنْ ذِي ثُوذْرِينْ نْسنْ.‘

⁴ Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”

⁵ ؤُشَا إِڒَاغَا-د إِ كُوڒْ إِجّنْ زڭْ أَيْثْبَابْ ن ؤُمَارْوَاسْ ن سِيذسْ. إِنَّا أَسْ إِ ؤُمزْوَارْ: ’مشْحَاڒْ ذ أَشْ إِتُّورْسْ سِيذِي؟‘

⁵ — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”

⁶ يَارَّا-د خَاسْ نتَّا: ’مْيَا ن إِبِيذَاونْ ن زّشْثْ!‘ إِنَّا أَسْ: ’كْسِي ڒْشِيغذْ ن ؤُمَارْوَاسْ نّشْ، قِّيمْ ذغْيَا، ثَارِيذْ: خمْسِينْ ن إِبِيذَاونْ.‘

⁶ Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”

⁷ خنِّي إِنَّا إِ ونّغْنِي: ’إِ شكْ، مشْحَاڒْ ذ أَشْ إِتُّورْسْ سِيذِي؟‘ يَارَّا-د خَاسْ: ’مْيَا ن ثْخُونْشَايْ ثِيمقّْرَانِينْ ن يِيرْذنْ.‘ إِنَّا أَسْ: ’كْسِي ڒْشِيغذْ ن ؤُمَارْوَاسْ نّشْ، ثَارِيذْ: ثْمَانْيِينْ.‘

⁷ Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”

⁸ سِيذِيثْنغْ إِڭَّا ڒْفَادْجْ ذڭْ ووْكِيڒْ إِغشّْ، أَقَا ثُوغَا إِتّڭّْ س ثِيغِيثْ، مِينْزِي ثَارْوَا ن دُّونشْثْ-أَ ذ إِمِيغِيسنْ ذِي جِّيڒْ نْسنْ وَانِيثَا خْ ثَارْوَا ن ثْفَاوْثْ.

⁸ E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.

⁹ عَاوذْ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ’ڭّمْ إِمدُّوكَّاڒْ إِ يِيخفْ نْومْ س وَاڭْڒَا-يَا ن ڒْغشّْ، حِيمَا، خْمِي غَا إِقْضَا، أَذْ كنِّيوْ قبْڒنْ ذڭْ إِقِيضَانْ نْسنْ ن ڒبْذَا.‘ “

⁹ — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.

¹⁰ ”ونِّي إِدْجَانْ ذ أَمْثِيقِّي ذِي ذْرُوسْ، أَقَا-ث ذ أَمْثِيقِّي ؤُڒَا ذڭْ وَاطَّاسْ، ؤُ ونِّي إِغشّنْ ذِي ذْرُوسْ، أَقَا إِغشّْ ؤُڒَا ذڭْ وَاطَّاسْ.

¹⁰ — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.

¹¹ مَاڒَا وَارْ ثدْجِيمْ ذ إِمْثِيقَّانْ زِي جِّيهثْ ن وَاڭْڒَا ن ڒْغشّْ، وِي كنِّيوْ إِ غَا إِوكّْڒنْ خْ مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ؟

¹¹ Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?

¹² مَاڒَا وَارْ ثدْجِيمْ ذ إِمْثِيقَّانْ ذِي مِينْ إِدْجَانْ ن ونّغْنِي، وِي ذ أَومْ إِ غَا إِوْشِينْ مِينْ إِدْجَانْ نْومْ؟

¹² Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?

¹³ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِخْذمْ ثْنَاينْ ن إِسِيذِيثنْ، مِينْزِي نِيغْ أَذْ إِشَارْهْ إِجّنْ ؤُشَا أَذْ إِسّْعِيزّْ ونّغْنِي، نِيغْ أَذْ إِشبَّارْ ذڭْ إِجّنْ ؤُشَا أَذْ إِسّحْقَارْ ونّغْنِي. وَارْ ثْزمَّارمْ أَذْ ثْسخَّارمْ إِ أَربِّي ذ وَاڭْڒَا.

¹³ Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.

¹⁴ ڒَامِي سْڒِينْ إِفَارِيسِييّنْ مَارَّا مَانْ أَيَا، سّحْقَارنْ ث، مِينْزِي نِيثْنِي ثُوغَا تّخْسنْ ثْمنْيَاثْ.

¹⁴ Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.

¹⁵ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”كنِّيوْ ذ إِنِّي إِسّڭّْذنْ إِخفْ نْومْ زَّاثْ إِ إِوْذَانْ، مَاشَا أَربِّي يَارْڭبْ خْ وُوڒَاونْ نْومْ، مِينْزِي مِينْ يُوعْڒَانْ غَارْ إِوْذَانْ، أَقَا-ث ذ نّْعِي زَّاثْ إِ أَربِّي.

¹⁵ Mas Jesus lhes disse:

¹⁶ شَّارِيعَا ذ إِنَابِييّنْ أَقَا أَثنْ أَڒْ يُوحَانَّا. زِي ڒْوقْثْ نِّي إِتّْوَابَارّحْ س ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي ؤُشَا مَارَّا إِذْسنْ تّمْسذْحَاسنْ غَارسْ حِيمَا أَذْ ذِينْ أَذْفنْ.

¹⁶ — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.

¹⁷ مَاشَا ثِيكّسْثْ ن ؤُجنَّا ذ ثمُّورْثْ ثهْونْ خْ ؤُوطُّو ن إِشْثْ ن ثْنقِّيطْ زِي شَّارِيعَا.“

¹⁷ E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.

¹⁸ ”مَارَّا وِي غَا إِدْجْفنْ إِ ثمْغَارْثْ نّسْ ؤُشَا أَذْ إِمْڒشْ أَكْ-ذ ثنّغْنِيثْ، أَقَا إِزْنَا، ؤُ مَارَّا وِي غَا إِمڒْشنْ ثَامْغَارْثْ ثنِّي ؤُمِي إِدْجْفنْ، أَقَا نتَّا إِزْنَا.“

¹⁸ — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.

¹⁹ ”ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن بْنَاذمْ، أَقَا-ث ذ بَابْ ن وَاڭْڒَا، يَارْضْ ڒقْطنْ أَشمْڒَاڒْ أَزْذَاذْ ذ ڒحْرِيرْ ذ أَزڭّْوَاغْ. إِتّْغبَّا زّْهُو كُوڒْ أَسّْ.

¹⁹ — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.

²⁰ ثُوغَا ذِينْ عَاوذْ إِجّْ ن ؤُمزْڒُوضْ قَّارنْ أَسْ أَلِيعَازَارْ. ثُوغَا سّْبُوژّْڒنْ ث غَارْ ثوَّارْثْ ن بَابْ ن وَاڭْڒَا، إِشُّورْ س ڒْحبّْ.

²⁰ Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.

²¹ ثُوغَا ذَايسْ مژْرِي أَذْ إِجِّيونْ س إِڒقّْوَازْ إِ د-إِوطَّانْ زِي طَّابْڒَا ن بَابْ ن وَاڭْڒَا. تَّاسنْ-د يِيطَانْ عَاوذْ، ڒسّْحنْ إِبُوعْرُوسنْ نّسْ.

²¹ Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.

²² إِمُّوثْ ؤُمزْڒُوضْ، كْسِينْثْ ث لْمَالَاكَاثْ غَارْ وحْسِينْ ن إِبْرَاهِيمْ. ؤُڒَا ذ بَابْ ن وَاڭْڒَا إِمُّوثْ، نضْڒنْ ث.

²² E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.

²³ أَمْ ثُوغَا إِتّْعدَّابْ ذِي ڒَاخَارْثْ، إِسّْڭعّذْ ثَامُوغْڒِي نّسْ، إِژْرَا إِبْرَاهِيمْ زِي ڒَاڭّْوَاجْ ؤُ أَلِيعَازَارْ ثُوغَا-ث ذڭْ وحْسِينْ نّسْ.

²³ — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.

²⁴ إِڒَاغَا س جّهْذْ: ’أَ بَابَا إِبْرَاهِيمْ، أَرْحمْ أَيِي. سكّْ-د أَلِيعَازَارْ حِيمَا أَذْ إِسُّوفّْ إِخفْ ن ؤُضَاضْ نّسْ س وَامَانْ ؤُشَا أَذْ إِسّسْمضْ إِڒسْ إِنُو، مِينْزِي أَقَا تّْعدَّابغْ ذِي ثْمسِّي-يَا.‘

²⁴ Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”

²⁵ إِنَّا أَسْ إِبْرَاهِيمْ: ’أَ مِّي، عْقڒْ أَقَا ثْكمّْڒذْ مَارَّا ڒْخَارْ نّشْ ذِي ثُوذَارْثْ نّشْ، ؤُشَا أَمُّو إِ إِكمّڒْ أَلِيعَازَارْ ڒْغَارْ. ڒخُّو نتَّا إِتّتّْوَافوّجْ ؤُ شكْ ثتّْوَاعدَّابذْ.

²⁵ Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.

²⁶ سنّجْ إِ مَانْ أَيَا مَارَّا، أَقَا جَارْ أَنغْ نشِّينْ ذ كنِّيوْ إِجّْ ن تَّاسِيعْ إِمْغَارْ، أَڒَامِي إِنِّي إِخْسنْ أَذْ غَارْومْ د-ژْوَانْ سَّا، وَارْ زمَّارنْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِنِّي ذِينْ إِدْجَانْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ غَارْنغْ د-ژْوَانْ سّنِّي.‘

²⁶ E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”

²⁷ إِنَّا أَسْ: ’تّْزَاوْڭغْ شكْ خنِّي، أَ بَابَا، أَذْ ث ثسّكّذْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَا،

²⁷ Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,

²⁸ مِينْزِي غَارِي خمْسَا ن أَيْثْمَا. أجّْ إِ-ث أَذْ أَسنْ إِعْڒمْ، حِيمَا وَارْ د-تِّيسنْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي غَارْ ومْشَانْ-أَ ن ؤُعدّبْ.‘

²⁸ porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”

²⁹ إِنَّا أَسْ إِبْرَاهِيمْ: ’أَقَا غَارْسنْ مُوسَا ذ إِنَابِييّنْ. أجّْ إِ-ثنْ أَذْ غَارْسنْ سْڒنْ!‘

²⁹ Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”

³⁰ مَاشَا نتَّا إِنَّا أَسْ: ’لَّ، أَ بَابَا إِبْرَاهِيمْ، مَاڒَا إِرُوحْ غَارْسنْ إِجّنْ زڭْ إِمتِّيننْ، خنِّي أَذْ ثُوبنْ!‘

³⁰ Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”

³¹ إِنَّا أَسْ إِبْرَاهِيمْ: ’مَاڒَا نِيثْنِي وَارْ سْڒِينْ غَارْ مُوسَا ذ إِنَابِييّنْ، خنِّي وَارْ زَّايسْ تّْوَاسّْقنْعنْ عَاوذْ، عَاذْ خْمِي د غَا إِكَّارْ إِجّنْ جَارْ إِمتِّيننْ!‘ “

³¹ Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 16 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →