Lucas 16

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ إِنَّا عَاوذْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن بْنَاذمْ، أَقَا-ث ذ بَابْ ن وَاڭْڒَا، غَارسْ إِجّْ ن ووْكِيڒْ نِّي زِي شثْشَانْ إِوْذَانْ، أَقَا زعْمَا ثُوغَا إِتّْزُوزَّارْ أَڭْڒَا ن سِيذسْ.

¹ E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.

² إِڒَاغَا أَسْ، إِنَّا أَسْ: ’مَانْ أَيَا إِ خَاكْ تّسْڒِيغْ؟ أوْشْ ڒحْسَابْ إِ ؤُوكّڒْ نّشْ، مِينْزِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ثِيڒِيذْ عَاذْ ذ أَوْكِيڒْ!‘

² E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isso que ouço de ti? Presta contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.

³ إِنَّا ووْكِيڒْ أَكْ-ذ إِخفْ نّسْ: ’مِينْ غَا ڭّغْ ؤُمِي سِيذِي إِنُو أَذْ خَافِي إِكّسْ أَوكّڒْ-أَ؟ وَارْ زمَّارغْ إِ ؤُقَّازْ ن ثمُّورْثْ ؤُ تّْسضْحِيغْ ثُوثْرَا!

³ E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar não posso; de mendigar tenho vergonha.

⁴ أَقَا سّْنغْ مِينْ غَا ڭّغْ حِيمَا، خْمِي غَا تّْوَاحُوزغْ خْ ؤُوكّڒْ، أَذْ أَيِي قبْڒنْ ذِي ثُوذْرِينْ نْسنْ.‘

⁴ Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.

⁵ ؤُشَا إِڒَاغَا-د إِ كُوڒْ إِجّنْ زڭْ أَيْثْبَابْ ن ؤُمَارْوَاسْ ن سِيذسْ. إِنَّا أَسْ إِ ؤُمزْوَارْ: ’مشْحَاڒْ ذ أَشْ إِتُّورْسْ سِيذِي؟‘

⁵ E, chamando a

⁶ يَارَّا-د خَاسْ نتَّا: ’مْيَا ن إِبِيذَاونْ ن زّشْثْ!‘ إِنَّا أَسْ: ’كْسِي ڒْشِيغذْ ن ؤُمَارْوَاسْ نّشْ، قِّيمْ ذغْيَا، ثَارِيذْ: خمْسِينْ ن إِبِيذَاونْ.‘

⁶ E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e, assentando-te já, escreve cinquenta.

⁷ خنِّي إِنَّا إِ ونّغْنِي: ’إِ شكْ، مشْحَاڒْ ذ أَشْ إِتُّورْسْ سِيذِي؟‘ يَارَّا-د خَاسْ: ’مْيَا ن ثْخُونْشَايْ ثِيمقّْرَانِينْ ن يِيرْذنْ.‘ إِنَّا أَسْ: ’كْسِي ڒْشِيغذْ ن ؤُمَارْوَاسْ نّشْ، ثَارِيذْ: ثْمَانْيِينْ.‘

⁷ Disse depois a outro: E tu quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.

⁸ سِيذِيثْنغْ إِڭَّا ڒْفَادْجْ ذڭْ ووْكِيڒْ إِغشّْ، أَقَا ثُوغَا إِتّڭّْ س ثِيغِيثْ، مِينْزِي ثَارْوَا ن دُّونشْثْ-أَ ذ إِمِيغِيسنْ ذِي جِّيڒْ نْسنْ وَانِيثَا خْ ثَارْوَا ن ثْفَاوْثْ.

⁸ E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.

⁹ عَاوذْ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ’ڭّمْ إِمدُّوكَّاڒْ إِ يِيخفْ نْومْ س وَاڭْڒَا-يَا ن ڒْغشّْ، حِيمَا، خْمِي غَا إِقْضَا، أَذْ كنِّيوْ قبْڒنْ ذڭْ إِقِيضَانْ نْسنْ ن ڒبْذَا.‘ “

⁹ E eu vos digo: granjeai amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.

¹⁰ ”ونِّي إِدْجَانْ ذ أَمْثِيقِّي ذِي ذْرُوسْ، أَقَا-ث ذ أَمْثِيقِّي ؤُڒَا ذڭْ وَاطَّاسْ، ؤُ ونِّي إِغشّنْ ذِي ذْرُوسْ، أَقَا إِغشّْ ؤُڒَا ذڭْ وَاطَّاسْ.

¹⁰ Quem é fiel no mínimo também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo também é injusto no muito.

¹¹ مَاڒَا وَارْ ثدْجِيمْ ذ إِمْثِيقَّانْ زِي جِّيهثْ ن وَاڭْڒَا ن ڒْغشّْ، وِي كنِّيوْ إِ غَا إِوكّْڒنْ خْ مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ؟

¹¹ Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?

¹² مَاڒَا وَارْ ثدْجِيمْ ذ إِمْثِيقَّانْ ذِي مِينْ إِدْجَانْ ن ونّغْنِي، وِي ذ أَومْ إِ غَا إِوْشِينْ مِينْ إِدْجَانْ نْومْ؟

¹² E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?

¹³ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِخْذمْ ثْنَاينْ ن إِسِيذِيثنْ، مِينْزِي نِيغْ أَذْ إِشَارْهْ إِجّنْ ؤُشَا أَذْ إِسّْعِيزّْ ونّغْنِي، نِيغْ أَذْ إِشبَّارْ ذڭْ إِجّنْ ؤُشَا أَذْ إِسّحْقَارْ ونّغْنِي. وَارْ ثْزمَّارمْ أَذْ ثْسخَّارمْ إِ أَربِّي ذ وَاڭْڒَا.

¹³ Nenhum servo pode servir a dois senhores, porque ou há de aborrecer a um e amar ao outro ou se há de chegar a um e desprezar ao outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.

¹⁴ ڒَامِي سْڒِينْ إِفَارِيسِييّنْ مَارَّا مَانْ أَيَا، سّحْقَارنْ ث، مِينْزِي نِيثْنِي ثُوغَا تّخْسنْ ثْمنْيَاثْ.

¹⁴ E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.

¹⁵ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”كنِّيوْ ذ إِنِّي إِسّڭّْذنْ إِخفْ نْومْ زَّاثْ إِ إِوْذَانْ، مَاشَا أَربِّي يَارْڭبْ خْ وُوڒَاونْ نْومْ، مِينْزِي مِينْ يُوعْڒَانْ غَارْ إِوْذَانْ، أَقَا-ث ذ نّْعِي زَّاثْ إِ أَربِّي.

¹⁵ E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração, porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.

¹⁶ شَّارِيعَا ذ إِنَابِييّنْ أَقَا أَثنْ أَڒْ يُوحَانَّا. زِي ڒْوقْثْ نِّي إِتّْوَابَارّحْ س ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي ؤُشَا مَارَّا إِذْسنْ تّمْسذْحَاسنْ غَارسْ حِيمَا أَذْ ذِينْ أَذْفنْ.

¹⁶ A Lei e os Profetas

¹⁷ مَاشَا ثِيكّسْثْ ن ؤُجنَّا ذ ثمُّورْثْ ثهْونْ خْ ؤُوطُّو ن إِشْثْ ن ثْنقِّيطْ زِي شَّارِيعَا.“

¹⁷ E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da Lei.

¹⁸ ”مَارَّا وِي غَا إِدْجْفنْ إِ ثمْغَارْثْ نّسْ ؤُشَا أَذْ إِمْڒشْ أَكْ-ذ ثنّغْنِيثْ، أَقَا إِزْنَا، ؤُ مَارَّا وِي غَا إِمڒْشنْ ثَامْغَارْثْ ثنِّي ؤُمِي إِدْجْفنْ، أَقَا نتَّا إِزْنَا.“

¹⁸ Qualquer que deixa sua mulher e casa com outra adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido adultera

¹⁹ ”ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن بْنَاذمْ، أَقَا-ث ذ بَابْ ن وَاڭْڒَا، يَارْضْ ڒقْطنْ أَشمْڒَاڒْ أَزْذَاذْ ذ ڒحْرِيرْ ذ أَزڭّْوَاغْ. إِتّْغبَّا زّْهُو كُوڒْ أَسّْ.

¹⁹ Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.

²⁰ ثُوغَا ذِينْ عَاوذْ إِجّْ ن ؤُمزْڒُوضْ قَّارنْ أَسْ أَلِيعَازَارْ. ثُوغَا سّْبُوژّْڒنْ ث غَارْ ثوَّارْثْ ن بَابْ ن وَاڭْڒَا، إِشُّورْ س ڒْحبّْ.

²⁰ Havia também

²¹ ثُوغَا ذَايسْ مژْرِي أَذْ إِجِّيونْ س إِڒقّْوَازْ إِ د-إِوطَّانْ زِي طَّابْڒَا ن بَابْ ن وَاڭْڒَا. تَّاسنْ-د يِيطَانْ عَاوذْ، ڒسّْحنْ إِبُوعْرُوسنْ نّسْ.

²¹ E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.

²² إِمُّوثْ ؤُمزْڒُوضْ، كْسِينْثْ ث لْمَالَاكَاثْ غَارْ وحْسِينْ ن إِبْرَاهِيمْ. ؤُڒَا ذ بَابْ ن وَاڭْڒَا إِمُّوثْ، نضْڒنْ ث.

²² E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico e foi sepultado.

²³ أَمْ ثُوغَا إِتّْعدَّابْ ذِي ڒَاخَارْثْ، إِسّْڭعّذْ ثَامُوغْڒِي نّسْ، إِژْرَا إِبْرَاهِيمْ زِي ڒَاڭّْوَاجْ ؤُ أَلِيعَازَارْ ثُوغَا-ث ذڭْ وحْسِينْ نّسْ.

²³ E, no Hades, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro, no seu seio.

²⁴ إِڒَاغَا س جّهْذْ: ’أَ بَابَا إِبْرَاهِيمْ، أَرْحمْ أَيِي. سكّْ-د أَلِيعَازَارْ حِيمَا أَذْ إِسُّوفّْ إِخفْ ن ؤُضَاضْ نّسْ س وَامَانْ ؤُشَا أَذْ إِسّسْمضْ إِڒسْ إِنُو، مِينْزِي أَقَا تّْعدَّابغْ ذِي ثْمسِّي-يَا.‘

²⁴ E, clamando, disse: Abraão, meu pai, tem misericórdia de mim e manda a Lázaro que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.

²⁵ إِنَّا أَسْ إِبْرَاهِيمْ: ’أَ مِّي، عْقڒْ أَقَا ثْكمّْڒذْ مَارَّا ڒْخَارْ نّشْ ذِي ثُوذَارْثْ نّشْ، ؤُشَا أَمُّو إِ إِكمّڒْ أَلِيعَازَارْ ڒْغَارْ. ڒخُّو نتَّا إِتّتّْوَافوّجْ ؤُ شكْ ثتّْوَاعدَّابذْ.

²⁵ Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro, somente males; e, agora, este é consolado, e tu, atormentado.

²⁶ سنّجْ إِ مَانْ أَيَا مَارَّا، أَقَا جَارْ أَنغْ نشِّينْ ذ كنِّيوْ إِجّْ ن تَّاسِيعْ إِمْغَارْ، أَڒَامِي إِنِّي إِخْسنْ أَذْ غَارْومْ د-ژْوَانْ سَّا، وَارْ زمَّارنْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِنِّي ذِينْ إِدْجَانْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ غَارْنغْ د-ژْوَانْ سّنِّي.‘

²⁶ E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.

²⁷ إِنَّا أَسْ: ’تّْزَاوْڭغْ شكْ خنِّي، أَ بَابَا، أَذْ ث ثسّكّذْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَا،

²⁷ E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,

²⁸ مِينْزِي غَارِي خمْسَا ن أَيْثْمَا. أجّْ إِ-ث أَذْ أَسنْ إِعْڒمْ، حِيمَا وَارْ د-تِّيسنْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي غَارْ ومْشَانْ-أَ ن ؤُعدّبْ.‘

²⁸ pois tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.

²⁹ إِنَّا أَسْ إِبْرَاهِيمْ: ’أَقَا غَارْسنْ مُوسَا ذ إِنَابِييّنْ. أجّْ إِ-ثنْ أَذْ غَارْسنْ سْڒنْ!‘

²⁹ Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.

³⁰ مَاشَا نتَّا إِنَّا أَسْ: ’لَّ، أَ بَابَا إِبْرَاهِيمْ، مَاڒَا إِرُوحْ غَارْسنْ إِجّنْ زڭْ إِمتِّيننْ، خنِّي أَذْ ثُوبنْ!‘

³⁰ E disse ele: Não, Abraão, meu pai; mas, se algum dos mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.

³¹ إِنَّا أَسْ إِبْرَاهِيمْ: ’مَاڒَا نِيثْنِي وَارْ سْڒِينْ غَارْ مُوسَا ذ إِنَابِييّنْ، خنِّي وَارْ زَّايسْ تّْوَاسّْقنْعنْ عَاوذْ، عَاذْ خْمِي د غَا إِكَّارْ إِجّنْ جَارْ إِمتِّيننْ!‘ “

³¹ Porém Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 16 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →