Lucas 16

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ إِنَّا عَاوذْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن بْنَاذمْ، أَقَا-ث ذ بَابْ ن وَاڭْڒَا، غَارسْ إِجّْ ن ووْكِيڒْ نِّي زِي شثْشَانْ إِوْذَانْ، أَقَا زعْمَا ثُوغَا إِتّْزُوزَّارْ أَڭْڒَا ن سِيذسْ.

¹ Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.

² إِڒَاغَا أَسْ، إِنَّا أَسْ: ’مَانْ أَيَا إِ خَاكْ تّسْڒِيغْ؟ أوْشْ ڒحْسَابْ إِ ؤُوكّڒْ نّشْ، مِينْزِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ثِيڒِيذْ عَاذْ ذ أَوْكِيڒْ!‘

² Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.

³ إِنَّا ووْكِيڒْ أَكْ-ذ إِخفْ نّسْ: ’مِينْ غَا ڭّغْ ؤُمِي سِيذِي إِنُو أَذْ خَافِي إِكّسْ أَوكّڒْ-أَ؟ وَارْ زمَّارغْ إِ ؤُقَّازْ ن ثمُّورْثْ ؤُ تّْسضْحِيغْ ثُوثْرَا!

³ Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.

⁴ أَقَا سّْنغْ مِينْ غَا ڭّغْ حِيمَا، خْمِي غَا تّْوَاحُوزغْ خْ ؤُوكّڒْ، أَذْ أَيِي قبْڒنْ ذِي ثُوذْرِينْ نْسنْ.‘

⁴ Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.

⁵ ؤُشَا إِڒَاغَا-د إِ كُوڒْ إِجّنْ زڭْ أَيْثْبَابْ ن ؤُمَارْوَاسْ ن سِيذسْ. إِنَّا أَسْ إِ ؤُمزْوَارْ: ’مشْحَاڒْ ذ أَشْ إِتُّورْسْ سِيذِي؟‘

⁵ E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?

⁶ يَارَّا-د خَاسْ نتَّا: ’مْيَا ن إِبِيذَاونْ ن زّشْثْ!‘ إِنَّا أَسْ: ’كْسِي ڒْشِيغذْ ن ؤُمَارْوَاسْ نّشْ، قِّيمْ ذغْيَا، ثَارِيذْ: خمْسِينْ ن إِبِيذَاونْ.‘

⁶ Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.

⁷ خنِّي إِنَّا إِ ونّغْنِي: ’إِ شكْ، مشْحَاڒْ ذ أَشْ إِتُّورْسْ سِيذِي؟‘ يَارَّا-د خَاسْ: ’مْيَا ن ثْخُونْشَايْ ثِيمقّْرَانِينْ ن يِيرْذنْ.‘ إِنَّا أَسْ: ’كْسِي ڒْشِيغذْ ن ؤُمَارْوَاسْ نّشْ، ثَارِيذْ: ثْمَانْيِينْ.‘

⁷ Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.

⁸ سِيذِيثْنغْ إِڭَّا ڒْفَادْجْ ذڭْ ووْكِيڒْ إِغشّْ، أَقَا ثُوغَا إِتّڭّْ س ثِيغِيثْ، مِينْزِي ثَارْوَا ن دُّونشْثْ-أَ ذ إِمِيغِيسنْ ذِي جِّيڒْ نْسنْ وَانِيثَا خْ ثَارْوَا ن ثْفَاوْثْ.

⁸ E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.

⁹ عَاوذْ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ’ڭّمْ إِمدُّوكَّاڒْ إِ يِيخفْ نْومْ س وَاڭْڒَا-يَا ن ڒْغشّْ، حِيمَا، خْمِي غَا إِقْضَا، أَذْ كنِّيوْ قبْڒنْ ذڭْ إِقِيضَانْ نْسنْ ن ڒبْذَا.‘ “

⁹ Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.

¹⁰ ”ونِّي إِدْجَانْ ذ أَمْثِيقِّي ذِي ذْرُوسْ، أَقَا-ث ذ أَمْثِيقِّي ؤُڒَا ذڭْ وَاطَّاسْ، ؤُ ونِّي إِغشّنْ ذِي ذْرُوسْ، أَقَا إِغشّْ ؤُڒَا ذڭْ وَاطَّاسْ.

¹⁰ Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.

¹¹ مَاڒَا وَارْ ثدْجِيمْ ذ إِمْثِيقَّانْ زِي جِّيهثْ ن وَاڭْڒَا ن ڒْغشّْ، وِي كنِّيوْ إِ غَا إِوكّْڒنْ خْ مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ؟

¹¹ Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?

¹² مَاڒَا وَارْ ثدْجِيمْ ذ إِمْثِيقَّانْ ذِي مِينْ إِدْجَانْ ن ونّغْنِي، وِي ذ أَومْ إِ غَا إِوْشِينْ مِينْ إِدْجَانْ نْومْ؟

¹² E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?

¹³ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِخْذمْ ثْنَاينْ ن إِسِيذِيثنْ، مِينْزِي نِيغْ أَذْ إِشَارْهْ إِجّنْ ؤُشَا أَذْ إِسّْعِيزّْ ونّغْنِي، نِيغْ أَذْ إِشبَّارْ ذڭْ إِجّنْ ؤُشَا أَذْ إِسّحْقَارْ ونّغْنِي. وَارْ ثْزمَّارمْ أَذْ ثْسخَّارمْ إِ أَربِّي ذ وَاڭْڒَا.

¹³ Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.

¹⁴ ڒَامِي سْڒِينْ إِفَارِيسِييّنْ مَارَّا مَانْ أَيَا، سّحْقَارنْ ث، مِينْزِي نِيثْنِي ثُوغَا تّخْسنْ ثْمنْيَاثْ.

¹⁴ Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.

¹⁵ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”كنِّيوْ ذ إِنِّي إِسّڭّْذنْ إِخفْ نْومْ زَّاثْ إِ إِوْذَانْ، مَاشَا أَربِّي يَارْڭبْ خْ وُوڒَاونْ نْومْ، مِينْزِي مِينْ يُوعْڒَانْ غَارْ إِوْذَانْ، أَقَا-ث ذ نّْعِي زَّاثْ إِ أَربِّي.

¹⁵ E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.

¹⁶ شَّارِيعَا ذ إِنَابِييّنْ أَقَا أَثنْ أَڒْ يُوحَانَّا. زِي ڒْوقْثْ نِّي إِتّْوَابَارّحْ س ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي ؤُشَا مَارَّا إِذْسنْ تّمْسذْحَاسنْ غَارسْ حِيمَا أَذْ ذِينْ أَذْفنْ.

¹⁶ A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.

¹⁷ مَاشَا ثِيكّسْثْ ن ؤُجنَّا ذ ثمُّورْثْ ثهْونْ خْ ؤُوطُّو ن إِشْثْ ن ثْنقِّيطْ زِي شَّارِيعَا.“

¹⁷ É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.

¹⁸ ”مَارَّا وِي غَا إِدْجْفنْ إِ ثمْغَارْثْ نّسْ ؤُشَا أَذْ إِمْڒشْ أَكْ-ذ ثنّغْنِيثْ، أَقَا إِزْنَا، ؤُ مَارَّا وِي غَا إِمڒْشنْ ثَامْغَارْثْ ثنِّي ؤُمِي إِدْجْفنْ، أَقَا نتَّا إِزْنَا.“

¹⁸ Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.

¹⁹ ”ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن بْنَاذمْ، أَقَا-ث ذ بَابْ ن وَاڭْڒَا، يَارْضْ ڒقْطنْ أَشمْڒَاڒْ أَزْذَاذْ ذ ڒحْرِيرْ ذ أَزڭّْوَاغْ. إِتّْغبَّا زّْهُو كُوڒْ أَسّْ.

¹⁹ Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.

²⁰ ثُوغَا ذِينْ عَاوذْ إِجّْ ن ؤُمزْڒُوضْ قَّارنْ أَسْ أَلِيعَازَارْ. ثُوغَا سّْبُوژّْڒنْ ث غَارْ ثوَّارْثْ ن بَابْ ن وَاڭْڒَا، إِشُّورْ س ڒْحبّْ.

²⁰ Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;

²¹ ثُوغَا ذَايسْ مژْرِي أَذْ إِجِّيونْ س إِڒقّْوَازْ إِ د-إِوطَّانْ زِي طَّابْڒَا ن بَابْ ن وَاڭْڒَا. تَّاسنْ-د يِيطَانْ عَاوذْ، ڒسّْحنْ إِبُوعْرُوسنْ نّسْ.

²¹ o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.

²² إِمُّوثْ ؤُمزْڒُوضْ، كْسِينْثْ ث لْمَالَاكَاثْ غَارْ وحْسِينْ ن إِبْرَاهِيمْ. ؤُڒَا ذ بَابْ ن وَاڭْڒَا إِمُّوثْ، نضْڒنْ ث.

²² Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.

²³ أَمْ ثُوغَا إِتّْعدَّابْ ذِي ڒَاخَارْثْ، إِسّْڭعّذْ ثَامُوغْڒِي نّسْ، إِژْرَا إِبْرَاهِيمْ زِي ڒَاڭّْوَاجْ ؤُ أَلِيعَازَارْ ثُوغَا-ث ذڭْ وحْسِينْ نّسْ.

²³ No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.

²⁴ إِڒَاغَا س جّهْذْ: ’أَ بَابَا إِبْرَاهِيمْ، أَرْحمْ أَيِي. سكّْ-د أَلِيعَازَارْ حِيمَا أَذْ إِسُّوفّْ إِخفْ ن ؤُضَاضْ نّسْ س وَامَانْ ؤُشَا أَذْ إِسّسْمضْ إِڒسْ إِنُو، مِينْزِي أَقَا تّْعدَّابغْ ذِي ثْمسِّي-يَا.‘

²⁴ E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.

²⁵ إِنَّا أَسْ إِبْرَاهِيمْ: ’أَ مِّي، عْقڒْ أَقَا ثْكمّْڒذْ مَارَّا ڒْخَارْ نّشْ ذِي ثُوذَارْثْ نّشْ، ؤُشَا أَمُّو إِ إِكمّڒْ أَلِيعَازَارْ ڒْغَارْ. ڒخُّو نتَّا إِتّتّْوَافوّجْ ؤُ شكْ ثتّْوَاعدَّابذْ.

²⁵ Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.

²⁶ سنّجْ إِ مَانْ أَيَا مَارَّا، أَقَا جَارْ أَنغْ نشِّينْ ذ كنِّيوْ إِجّْ ن تَّاسِيعْ إِمْغَارْ، أَڒَامِي إِنِّي إِخْسنْ أَذْ غَارْومْ د-ژْوَانْ سَّا، وَارْ زمَّارنْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِنِّي ذِينْ إِدْجَانْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ غَارْنغْ د-ژْوَانْ سّنِّي.‘

²⁶ E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.

²⁷ إِنَّا أَسْ: ’تّْزَاوْڭغْ شكْ خنِّي، أَ بَابَا، أَذْ ث ثسّكّذْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَا،

²⁷ Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,

²⁸ مِينْزِي غَارِي خمْسَا ن أَيْثْمَا. أجّْ إِ-ث أَذْ أَسنْ إِعْڒمْ، حِيمَا وَارْ د-تِّيسنْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي غَارْ ومْشَانْ-أَ ن ؤُعدّبْ.‘

²⁸ porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.

²⁹ إِنَّا أَسْ إِبْرَاهِيمْ: ’أَقَا غَارْسنْ مُوسَا ذ إِنَابِييّنْ. أجّْ إِ-ثنْ أَذْ غَارْسنْ سْڒنْ!‘

²⁹ Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.

³⁰ مَاشَا نتَّا إِنَّا أَسْ: ’لَّ، أَ بَابَا إِبْرَاهِيمْ، مَاڒَا إِرُوحْ غَارْسنْ إِجّنْ زڭْ إِمتِّيننْ، خنِّي أَذْ ثُوبنْ!‘

³⁰ Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.

³¹ إِنَّا أَسْ إِبْرَاهِيمْ: ’مَاڒَا نِيثْنِي وَارْ سْڒِينْ غَارْ مُوسَا ذ إِنَابِييّنْ، خنِّي وَارْ زَّايسْ تّْوَاسّْقنْعنْ عَاوذْ، عَاذْ خْمِي د غَا إِكَّارْ إِجّنْ جَارْ إِمتِّيننْ!‘ “

³¹ Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 16 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →