Lucas 13

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ ذِي ڒْوقْثْ نِّي ؤُسِينْ-د غَارسْ شَا ن إِوْذَانْ، خبَّارنْ ث خْ إِجَالِيلِييّنْ إِنِّي إِخدْجضْ بِيلَاطُوسْ إِذَامّنْ نْسنْ أَكْ-ذ ثْغَارْصِينْ نْسنْ.

¹ Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.

² يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”مَا إِتّْغِيڒْ أَومْ بلِّي إِجَالِيلِييّنْ-أَ ذ إِمذْنَابْ كْثَارْ زڭْ إِجَالِيلِييّنْ نّغْنِي ؤُمِي ذ أَسنْ إِمْسَارْ ؤُودّبْ-أَ؟

² Então Jesus disse:

³ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، لَّا! مَاشَا كنِّيوْ أَذْ ثتّْوَاهلّْكمْ مَارَّا أَمْ نِيثْنِي، مَاڒَا وَارْ ثتُّوبمْ.

³ De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.

⁴ ؤُ زِي جِّيهثْ ن ثْمنْطَاشْ ن إِوْذَانْ إِ خفْ د-ثوْضَا صُّومْعثْ ذِي سِيلُووَامْ ؤُشَا مُّوثنْ زَّايسْ، مَا إِتّْغِيڒْ أَومْ أَقَا أَثنْ ذ إِمذْنَابْ كْثَارْ زڭْ إِوْذَانْ نّغْنِي إِ إِزدّْغنْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ؟

⁴ E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?

⁵ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، لَّا! مَاشَا كنِّيوْ أَذْ ثتّْوَاهلّْكمْ مَارَّا أَمْ نِيثْنِي، مَاڒَا وَارْ ثتُّوبمْ!“

⁵ De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.

⁶ إِنَّا أَسنْ أَمذْيَا-يَا: ”ثُوغَا غَارْ إِجّْ ن ورْيَازْ إِجّْ ن وَارْثُو إِ إِتّْوَاژُّونْ ذڭْ ؤُمَارْجعْ نّسْ ن ؤُضِيڒْ، ؤُشَا نتَّا يُوسَا-د، يَارزُّو ذَايسْ ثَازَارْثْ، مَاشَا وَارْ ت يُوفِي.

⁶ Então Jesus contou esta parábola :

⁷ إِنَّا إِ بَابْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ: ’أَقَا ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا تَّاسغْ-د، أَرزُّوغْ ثَازَارْثْ ذڭْ وَارْثُو-يَا، وَارْ ت ؤُفِيغْ. قسّْ إِ-ت خنِّي، مَايمِّي ثسَّاحَاڒْ عَاذْ ثَامُّورْثْ؟‘

⁷ Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”

⁸ يَارَّا-د خَاسْ ؤُفدْجَاحْ: ’أَ سِيذِي، أجّْ إِ-ت أَذْ ثْبدّْ عَاذْ أَسڭّْوَاسْ-أَ. أَذْ ت غْزِيغْ، ؤُ أَذْ أَسْ ڭّغْ ڒغْبَارْ.

⁸ Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.

⁹ أَذْ ثَاغْ أَذْ ثَارّْ ڒْغِيدْجثْ، مَاڒَا لَّا، خنِّي قسّْ إِ-ت ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ إِ د غَا يَاسنْ.‘ “

⁹ Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”

¹⁰ ڒَامِي ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ يَاسُوع ذڭْ إِشْثنْ زِي ثمْزِيذَاوِينْ ذِي سّبْثْ،

¹⁰ Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .

¹¹ ثُوغَا ذِينْ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ إِ إِضْعفْ بُوحْبڒْ نّسْ ڒْمِيجَاڒْ ن ثْمنْطَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا. ثُوغَا ثقْوسْ، وَارْ ثْزمَّارْ أَذْ ثْسڭّمْ أَعْرُورْ.

¹¹ E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.

¹² ؤُمِي ت إِژْرَا يَاسُوع، إِڒَاغَا-د خَاسْ غَارسْ، إِنَّا أَسْ: ”أَ ثَامْغَارْثْ، أَقَا شمْ ثنْفكّذْ زِي ثُوضْعفْثْ نّمْ!“

¹² Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:

¹³ إِسَّارْسْ خَاسْ أَفُوسْ نّسْ ؤُشَا نتَّاثْ ثذْوڒْ ثْسڭّمْ ڒخْذنِّي، ثبْذَا ثسّمْغَارَا ذِي أَربِّي!

¹³ Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.

¹⁴ مَاشَا أَمقّْرَانْ ن ثمْزِيذَا، ؤُمِي إِخيّقْ، مِينْزِي يَاسُوع إِسّْڭنْفَا إِجّنْ ذِي سّبْثْ، إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا إِ ڒْغَاشِي: ”أَقَا ذِي ستَّا ن وُوسَّانْ إِتّْخصَّا ڒْخذْمثْ، أَسمْ-د ذڭْ وُوسَّانْ نِّي مَاحنْذْ أَذْ ثتّْوَاسّْڭنْفَامْ، وَارْ إِدْجِي ذڭْ وَاسّْ ن سّبْثْ!“

¹⁴ Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!

¹⁵ مَاشَا يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسْ: ”أَ شكْ، أَمْنَافقْ! مَا وَارْ إِفسِّي كُوڒْ إِجّنْ زَّايْومْ ذِي سّبْثْ إِ ؤُفُونَاسْ نّسْ نِيغْ إِ وغْيُوڒْ نّسْ زِي ڒْمذْوذْ، خنِّي أَذْ ث إِنْذهْ مَاحنْذْ أَذْ ث إِوَارْذْ؟

¹⁵ Então o Senhor respondeu:

¹⁶ مَاشَا ثَامْغَارْثْ-أَ أَقَا-ت ذ يدْجِيسْ ن إِبْرَاهِيمْ، ثنِّي إِشدّْ إِبْڒِيسْ، خْزَارْ، عَاذْ ڒْمِيجَاڒْ ن ثْمنْطَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا، مَا وَارْ ذ أَسْ د-يُوسِي أَذْ ثتّْوَافكّْ زڭْ ؤُشذِّي-يَا ذڭْ وَاسّْ ن سّبْثْ؟“

¹⁶ E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?

¹⁷ أَمْ إِنَّا مَانْ أَيَا، سضْحَانْ مَارَّا إِنِّي ثُوغَا أَكِيذسْ إِتّمْعَاڒَانْ، مَاشَا مَارَّا ڒْغَاشِي إِفَارْحْ زِي لْمُوعْجِيزَاثْ نِّي ثُوغَا إِتّْوَاڭّنْ س ؤُفُوسْ نّسْ.

¹⁷ Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.

¹⁸ يَاسُوع إِنَّا: ”مِينْ ذِي ثَارْوسْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي ؤُشَا مِينْ زِي ت غَا سّمْقُودّغْ؟

¹⁸ Jesus disse:

¹⁹ أَقَا-ت أَمْ يِيشْثْ ن ثْحبُّوشْثْ ن زَّارِيعثْ ن ؤُخرْذلْ إِكْسِي ت إِجّْ ن ورْيَازْ، إِنْضَارْ إِ-ت ذِي ثحْوِيشْثْ نّسْ، ؤُشَا ثغْمِي-د، ثذْوڒْ ذ ثَاشجَّارْثْ ثمْغَارْ ؤُشَا ڭِّينْ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا ڒعْوَاشّْ نْسنْ ذِي ڒفْرُوعْ نّسْ.“

¹⁹ Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.

²⁰ يَاسُوع إِنَّا عَاوذْ: ”س مِينْ زِي غَا سّمْقُودّغْ ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي؟

²⁰ Jesus continuou:

²¹ أَقَا-ت أَمْ ونْثُونْ، ثيْسِي ث ثمْغَارْثْ، ثفَّارْ إِ-ث ذِي ثْڒَاثَا ن ڒمْذُوذْ ن وَارنْ، أَڒَامِي إِسّْممّْ مَارَّا!“

²¹ Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.

²² إِژْوَا ثِيندَّامْ ذ ذْشُورَاثْ، أَمْ ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ، إِڭُّورْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

²² Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.

²³ إِجّنْ إِسّقْسَا إِ-ث، مَا أَقَا ذِينْ ذْرُوسْ ن يِينِّي إِ غَا طّْفنْ ثُوذَارْثْ.

²³ Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:

²⁴ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”ڭّمْ جّهْذْ نْومْ، حِيمَا أَذْ ثَاذْفمْ زِي ثوَّارْثْ إِحْصَارنْ، أَقَا نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَطَّاسْ أَذْ أَرْزُونْ أَذْ د-أَذْفنْ، مَاشَا وَارْ زمَّارنْ.

²⁴ — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.

²⁵ زڭْ وَامِي إِ غَا إِكَّارْ بَابْ ن ثَادَّارْثْ مَاحنْذْ أَذْ إِبلّعْ ثَاوَّارْثْ، خنِّي أَذْ ثْبدّمْ ذِي بَارَّا، أَذْ ثسّْقَارقْبمْ، أَذْ ثبْذَامْ أَذْ ثِينِيمْ: ’أَ سِيذِيثْنغْ، أَ سِيذِيثْنغْ، أَرْزمْ أَنغْ!‘ مَاشَا نتَّا أَذْ د-يَارّْ، أَذْ يِينِي: ’نشّْ وَارْ كنِّيوْ سِّينغْ، مَانِيسْ كنِّيوْ؟‘

²⁵ — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”

²⁶ أَذْ ثبْذَامْ أَذْ ثِينِيمْ: ’نشِّينْ أَحقَّا ثُوغَا نشَّا نسْوَا قِيبَاتْشْ نّشْ، ؤُشَا شكْ ثُوغَا ثسّڒْمَاذذْ ذڭْ إِمسْرَاقْ نّغْ!‘

²⁶ Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”

²⁷ مَاشَا نتَّا أَذْ يِينِي: ’وَارْ كنِّيوْ سِّينغْ، وَارْ سِّينغْ مَانِيسْ كنِّيوْ! أَڭّْوجمْ خَافِي، كنِّيوْ إِنِّي إِتّڭّنْ ڒْمُوعْصِييّثْ!‘

²⁷ Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”

²⁸ أَذْ ذِينْ ثِيڒِي ثْغُويِّيثْ ذ ؤُغزِّي ن ثغْمَاسْ، خْمِي غَا ثْژَارمْ إِبْرَاهِيمْ ذ إِسْحَاقْ ذ يَاعْقُوبْ ذ مَارَّا إِنَابِييّنْ ذِي ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي، مَاشَا كنِّيوْ أَذْ ثمّنْضَارمْ بَارَّا.

²⁸ Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os

²⁹ أَذْ د-أَسنْ زِي مَانِيسْ ذ ثْنقَّارْ ثْفُوشْثْ ؤُ زِي مَانِي ثْغدْجِي ثْفُوشْثْ ؤُڒَا زِي شَّامَالْ ؤُڒَا زِي لْجَانُوبْ، أَذْ قِّيمنْ غَارْ طَّابْڒَا ذِي ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.

²⁹ Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.

³⁰ خْزَارْ، أَقَا ذِينْ إِنڭُّورَا إِنِّي إِ غَا يِيڒِينْ ذ إِمزْوُورَا، ؤُ أَقَا ذِينْ إِمزْوُورَا إِنِّي إِ غَا يِيڒِينْ ذ إِنڭُّورَا.“

³⁰ E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.

³¹ ذڭْ وَاسّْ نِّي قَارّْبنْ-د شَا ن إِفَارِيسِييّنْ، نَّانْ أَسْ: ”فّغْ، رُوحْ سَّا، مِينْزِي هِيرُوذُوسْ إِخْسْ أَذْ شكْ إِنغْ!“

³¹ Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.

³² يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”رُوحمْ، إِنِيمْ أَسْ إِ وشْعبْ-أَ: ’خْژَارْ، أَقَا نشّْ سُّوفُّوغغْ شّْوَاطنْ، سّْڭنْفِيغْ أَسّْ-أَ ذ ثِيوشَّا، ؤُشَا ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَذْ إِوْضغْ غَارْ ڒكْمَارثْ.“

³² Jesus respondeu:

³³ مَاشَا إِتّْخصَّا أَيِي أَذْ خذْمغْ أَسّْ-أَ ذ ثِيوشَّا، ؤُشَا ذڭْ وَاسّْ أَوَارْنِي أَسْ أَذْ رَاحغْ، مِينْزِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَانغْ إِجّْ ن ؤُنَابِي بَارَّا إِ ؤُرْشَالِيمْ.

³³ E Jesus continuou:

³⁴ أَ ؤُرْشَالِيمْ، أَ ؤُرْشَالِيمْ، ثنِّي إِنقّنْ إِنَابِييّنْ ذ ثنِّي يَارجّْمنْ إِنِّي إِ غَارمْ د-إِتّْوَاسّكّنْ، مشْحَاڒْ ن ثْوَاڒَاوِينْ ثُوغَا خْسغْ أَذْ سّْمُونغْ ثَارْوَا نّمْ أَمْ مَامّشْ ثسّْمُونَا ثْيَاژِيضْثْ إِفِيدْجُوسنْ نّسْ سَاذُو وَافْرِيونْ نّسْ، مَاشَا كنِّيوْ وَارْ ثخْسمْ.

³⁴ — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!

³⁵ خْزَارْ، ثَادَّارْثْ نْومْ أَذْ أَومْ ثقِّيمْ ذ ڒْخَارْبثْ. مَاغَارْ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا وَارْ ذ أَيِي ثْژَارّمْ أَڒْ د غَا ثَاسْ ڒْوقْثْ إِ ذِي إِ غَا ثِينِيمْ: ’لْبَارَاكَا إِ ونِّي د غَا يَاسنْ س يِيسمْ ن سِيذِي‘.“

³⁵ Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 13 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →