Lucas 13

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ ذِي ڒْوقْثْ نِّي ؤُسِينْ-د غَارسْ شَا ن إِوْذَانْ، خبَّارنْ ث خْ إِجَالِيلِييّنْ إِنِّي إِخدْجضْ بِيلَاطُوسْ إِذَامّنْ نْسنْ أَكْ-ذ ثْغَارْصِينْ نْسنْ.

¹ Naquela mesma ocasião, estavam ali algumas pessoas que falaram para Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos havia misturado com os sacrifícios que os mesmos realizavam.

² يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”مَا إِتّْغِيڒْ أَومْ بلِّي إِجَالِيلِييّنْ-أَ ذ إِمذْنَابْ كْثَارْ زڭْ إِجَالِيلِييّنْ نّغْنِي ؤُمِي ذ أَسنْ إِمْسَارْ ؤُودّبْ-أَ؟

² Então Jesus lhes disse:

³ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، لَّا! مَاشَا كنِّيوْ أَذْ ثتّْوَاهلّْكمْ مَارَّا أَمْ نِيثْنِي، مَاڒَا وَارْ ثتُّوبمْ.

³ Digo a vocês que não eram; se, porém, não se arrependerem, todos vocês também perecerão.

⁴ ؤُ زِي جِّيهثْ ن ثْمنْطَاشْ ن إِوْذَانْ إِ خفْ د-ثوْضَا صُّومْعثْ ذِي سِيلُووَامْ ؤُشَا مُّوثنْ زَّايسْ، مَا إِتّْغِيڒْ أَومْ أَقَا أَثنْ ذ إِمذْنَابْ كْثَارْ زڭْ إِوْذَانْ نّغْنِي إِ إِزدّْغنْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ؟

⁴ E, quanto àqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou, vocês pensam que eles eram mais culpados do que todos os outros moradores de Jerusalém?

⁵ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، لَّا! مَاشَا كنِّيوْ أَذْ ثتّْوَاهلّْكمْ مَارَّا أَمْ نِيثْنِي، مَاڒَا وَارْ ثتُّوبمْ!“

⁵ Digo a vocês que não eram; mas, se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.

⁶ إِنَّا أَسنْ أَمذْيَا-يَا: ”ثُوغَا غَارْ إِجّْ ن ورْيَازْ إِجّْ ن وَارْثُو إِ إِتّْوَاژُّونْ ذڭْ ؤُمَارْجعْ نّسْ ن ؤُضِيڒْ، ؤُشَا نتَّا يُوسَا-د، يَارزُّو ذَايسْ ثَازَارْثْ، مَاشَا وَارْ ت يُوفِي.

⁶ E Jesus contou a seguinte parábola:

⁷ إِنَّا إِ بَابْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ: ’أَقَا ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا تَّاسغْ-د، أَرزُّوغْ ثَازَارْثْ ذڭْ وَارْثُو-يَا، وَارْ ت ؤُفِيغْ. قسّْ إِ-ت خنِّي، مَايمِّي ثسَّاحَاڒْ عَاذْ ثَامُّورْثْ؟‘

⁷ Então disse ao homem que cuidava da vinha: “Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não encontro nada. Portanto, corte-a! Por que ela ainda está ocupando inutilmente a terra?”

⁸ يَارَّا-د خَاسْ ؤُفدْجَاحْ: ’أَ سِيذِي، أجّْ إِ-ت أَذْ ثْبدّْ عَاذْ أَسڭّْوَاسْ-أَ. أَذْ ت غْزِيغْ، ؤُ أَذْ أَسْ ڭّغْ ڒغْبَارْ.

⁸ Mas o homem que cuidava da vinha respondeu: “Senhor, deixe-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e ponha estrume.

⁹ أَذْ ثَاغْ أَذْ ثَارّْ ڒْغِيدْجثْ، مَاڒَا لَّا، خنِّي قسّْ إِ-ت ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ إِ د غَا يَاسنْ.‘ “

⁹ Se vier a dar fruto, muito bem. Se não der fruto, o senhor poderá cortá-la.”

¹⁰ ڒَامِي ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ يَاسُوع ذڭْ إِشْثنْ زِي ثمْزِيذَاوِينْ ذِي سّبْثْ،

¹⁰ Num sábado, Jesus estava ensinando numa das sinagogas.

¹¹ ثُوغَا ذِينْ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ إِ إِضْعفْ بُوحْبڒْ نّسْ ڒْمِيجَاڒْ ن ثْمنْطَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا. ثُوغَا ثقْوسْ، وَارْ ثْزمَّارْ أَذْ ثْسڭّمْ أَعْرُورْ.

¹¹ E chegou ali uma mulher possuída de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; ela andava encurvada, sem poder se endireitar de modo nenhum.

¹² ؤُمِي ت إِژْرَا يَاسُوع، إِڒَاغَا-د خَاسْ غَارسْ، إِنَّا أَسْ: ”أَ ثَامْغَارْثْ، أَقَا شمْ ثنْفكّذْ زِي ثُوضْعفْثْ نّمْ!“

¹² Ao vê-la, Jesus a chamou e lhe disse:

¹³ إِسَّارْسْ خَاسْ أَفُوسْ نّسْ ؤُشَا نتَّاثْ ثذْوڒْ ثْسڭّمْ ڒخْذنِّي، ثبْذَا ثسّمْغَارَا ذِي أَربِّي!

¹³ E, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.

¹⁴ مَاشَا أَمقّْرَانْ ن ثمْزِيذَا، ؤُمِي إِخيّقْ، مِينْزِي يَاسُوع إِسّْڭنْفَا إِجّنْ ذِي سّبْثْ، إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا إِ ڒْغَاشِي: ”أَقَا ذِي ستَّا ن وُوسَّانْ إِتّْخصَّا ڒْخذْمثْ، أَسمْ-د ذڭْ وُوسَّانْ نِّي مَاحنْذْ أَذْ ثتّْوَاسّْڭنْفَامْ، وَارْ إِدْجِي ذڭْ وَاسّْ ن سّبْثْ!“

¹⁴ O chefe da sinagoga, indignado por ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: — Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham nesses dias para serem curados, mas não no sábado.

¹⁵ مَاشَا يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسْ: ”أَ شكْ، أَمْنَافقْ! مَا وَارْ إِفسِّي كُوڒْ إِجّنْ زَّايْومْ ذِي سّبْثْ إِ ؤُفُونَاسْ نّسْ نِيغْ إِ وغْيُوڒْ نّسْ زِي ڒْمذْوذْ، خنِّي أَذْ ث إِنْذهْ مَاحنْذْ أَذْ ث إِوَارْذْ؟

¹⁵ Porém o Senhor lhe respondeu:

¹⁶ مَاشَا ثَامْغَارْثْ-أَ أَقَا-ت ذ يدْجِيسْ ن إِبْرَاهِيمْ، ثنِّي إِشدّْ إِبْڒِيسْ، خْزَارْ، عَاذْ ڒْمِيجَاڒْ ن ثْمنْطَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا، مَا وَارْ ذ أَسْ د-يُوسِي أَذْ ثتّْوَافكّْ زڭْ ؤُشذِّي-يَا ذڭْ وَاسّْ ن سّبْثْ؟“

¹⁶ Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?

¹⁷ أَمْ إِنَّا مَانْ أَيَا، سضْحَانْ مَارَّا إِنِّي ثُوغَا أَكِيذسْ إِتّمْعَاڒَانْ، مَاشَا مَارَّا ڒْغَاشِي إِفَارْحْ زِي لْمُوعْجِيزَاثْ نِّي ثُوغَا إِتّْوَاڭّنْ س ؤُفُوسْ نّسْ.

¹⁷ Tendo Jesus dito estas palavras, todos os seus adversários ficaram envergonhados. Entretanto, o povo se alegrava por todos os feitos gloriosos que Jesus realizava.

¹⁸ يَاسُوع إِنَّا: ”مِينْ ذِي ثَارْوسْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي ؤُشَا مِينْ زِي ت غَا سّمْقُودّغْ؟

¹⁸ Jesus disse:

¹⁹ أَقَا-ت أَمْ يِيشْثْ ن ثْحبُّوشْثْ ن زَّارِيعثْ ن ؤُخرْذلْ إِكْسِي ت إِجّْ ن ورْيَازْ، إِنْضَارْ إِ-ت ذِي ثحْوِيشْثْ نّسْ، ؤُشَا ثغْمِي-د، ثذْوڒْ ذ ثَاشجَّارْثْ ثمْغَارْ ؤُشَا ڭِّينْ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا ڒعْوَاشّْ نْسنْ ذِي ڒفْرُوعْ نّسْ.“

¹⁹ É semelhante a um grão de mostarda, que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu se aninharam nos seus ramos.

²⁰ يَاسُوع إِنَّا عَاوذْ: ”س مِينْ زِي غَا سّمْقُودّغْ ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي؟

²⁰ Disse mais:

²¹ أَقَا-ت أَمْ ونْثُونْ، ثيْسِي ث ثمْغَارْثْ، ثفَّارْ إِ-ث ذِي ثْڒَاثَا ن ڒمْذُوذْ ن وَارنْ، أَڒَامِي إِسّْممّْ مَارَّا!“

²¹ É semelhante ao fermento que uma mulher pegou e misturou em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.

²² إِژْوَا ثِيندَّامْ ذ ذْشُورَاثْ، أَمْ ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ، إِڭُّورْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

²² Jesus passava por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.

²³ إِجّنْ إِسّقْسَا إِ-ث، مَا أَقَا ذِينْ ذْرُوسْ ن يِينِّي إِ غَا طّْفنْ ثُوذَارْثْ.

²³ E alguém lhe perguntou: — Senhor, são poucos os que são salvos?

²⁴ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”ڭّمْ جّهْذْ نْومْ، حِيمَا أَذْ ثَاذْفمْ زِي ثوَّارْثْ إِحْصَارنْ، أَقَا نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَطَّاسْ أَذْ أَرْزُونْ أَذْ د-أَذْفنْ، مَاشَا وَارْ زمَّارنْ.

²⁴ Jesus respondeu:

²⁵ زڭْ وَامِي إِ غَا إِكَّارْ بَابْ ن ثَادَّارْثْ مَاحنْذْ أَذْ إِبلّعْ ثَاوَّارْثْ، خنِّي أَذْ ثْبدّمْ ذِي بَارَّا، أَذْ ثسّْقَارقْبمْ، أَذْ ثبْذَامْ أَذْ ثِينِيمْ: ’أَ سِيذِيثْنغْ، أَ سِيذِيثْنغْ، أَرْزمْ أَنغْ!‘ مَاشَا نتَّا أَذْ د-يَارّْ، أَذْ يِينِي: ’نشّْ وَارْ كنِّيوْ سِّينغْ، مَانِيسْ كنِّيوْ؟‘

²⁵ Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vocês, do lado de fora, começarem a bater, dizendo: “Senhor, abra a porta para nós”, ele responderá: “Não sei de onde vocês são.”

²⁶ أَذْ ثبْذَامْ أَذْ ثِينِيمْ: ’نشِّينْ أَحقَّا ثُوغَا نشَّا نسْوَا قِيبَاتْشْ نّشْ، ؤُشَا شكْ ثُوغَا ثسّڒْمَاذذْ ذڭْ إِمسْرَاقْ نّغْ!‘

²⁶ Então vocês dirão: “Comíamos e bebíamos com o senhor. Além disso, o senhor ensinava em nossas ruas.”

²⁷ مَاشَا نتَّا أَذْ يِينِي: ’وَارْ كنِّيوْ سِّينغْ، وَارْ سِّينغْ مَانِيسْ كنِّيوْ! أَڭّْوجمْ خَافِي، كنِّيوْ إِنِّي إِتّڭّنْ ڒْمُوعْصِييّثْ!‘

²⁷ Mas ele dirá a vocês: “Não sei de onde vocês são; afastem-se de mim, vocês todos que praticam o mal.”

²⁸ أَذْ ذِينْ ثِيڒِي ثْغُويِّيثْ ذ ؤُغزِّي ن ثغْمَاسْ، خْمِي غَا ثْژَارمْ إِبْرَاهِيمْ ذ إِسْحَاقْ ذ يَاعْقُوبْ ذ مَارَّا إِنَابِييّنْ ذِي ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي، مَاشَا كنِّيوْ أَذْ ثمّنْضَارمْ بَارَّا.

²⁸ Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês lançados fora.

²⁹ أَذْ د-أَسنْ زِي مَانِيسْ ذ ثْنقَّارْ ثْفُوشْثْ ؤُ زِي مَانِي ثْغدْجِي ثْفُوشْثْ ؤُڒَا زِي شَّامَالْ ؤُڒَا زِي لْجَانُوبْ، أَذْ قِّيمنْ غَارْ طَّابْڒَا ذِي ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.

²⁹ Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugar à mesa no Reino de Deus.

³⁰ خْزَارْ، أَقَا ذِينْ إِنڭُّورَا إِنِّي إِ غَا يِيڒِينْ ذ إِمزْوُورَا، ؤُ أَقَا ذِينْ إِمزْوُورَا إِنِّي إِ غَا يِيڒِينْ ذ إِنڭُّورَا.“

³⁰ Porém, de fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.

³¹ ذڭْ وَاسّْ نِّي قَارّْبنْ-د شَا ن إِفَارِيسِييّنْ، نَّانْ أَسْ: ”فّغْ، رُوحْ سَّا، مِينْزِي هِيرُوذُوسْ إِخْسْ أَذْ شكْ إِنغْ!“

³¹ Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer a Jesus: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.

³² يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”رُوحمْ، إِنِيمْ أَسْ إِ وشْعبْ-أَ: ’خْژَارْ، أَقَا نشّْ سُّوفُّوغغْ شّْوَاطنْ، سّْڭنْفِيغْ أَسّْ-أَ ذ ثِيوشَّا، ؤُشَا ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَذْ إِوْضغْ غَارْ ڒكْمَارثْ.“

³² Ele, porém, lhes respondeu:

³³ مَاشَا إِتّْخصَّا أَيِي أَذْ خذْمغْ أَسّْ-أَ ذ ثِيوشَّا، ؤُشَا ذڭْ وَاسّْ أَوَارْنِي أَسْ أَذْ رَاحغْ، مِينْزِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَانغْ إِجّْ ن ؤُنَابِي بَارَّا إِ ؤُرْشَالِيمْ.

³³ Porém, preciso caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.

³⁴ أَ ؤُرْشَالِيمْ، أَ ؤُرْشَالِيمْ، ثنِّي إِنقّنْ إِنَابِييّنْ ذ ثنِّي يَارجّْمنْ إِنِّي إِ غَارمْ د-إِتّْوَاسّكّنْ، مشْحَاڒْ ن ثْوَاڒَاوِينْ ثُوغَا خْسغْ أَذْ سّْمُونغْ ثَارْوَا نّمْ أَمْ مَامّشْ ثسّْمُونَا ثْيَاژِيضْثْ إِفِيدْجُوسنْ نّسْ سَاذُو وَافْرِيونْ نّسْ، مَاشَا كنِّيوْ وَارْ ثخْسمْ.

³⁴ — Jerusalém, Jerusalém! Você mata os profetas e apedreja os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, mas vocês não quiseram!

³⁵ خْزَارْ، ثَادَّارْثْ نْومْ أَذْ أَومْ ثقِّيمْ ذ ڒْخَارْبثْ. مَاغَارْ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا وَارْ ذ أَيِي ثْژَارّمْ أَڒْ د غَا ثَاسْ ڒْوقْثْ إِ ذِي إِ غَا ثِينِيمْ: ’لْبَارَاكَا إِ ونِّي د غَا يَاسنْ س يِيسمْ ن سِيذِي‘.“

³⁵ Eis que a casa de vocês ficará deserta. E eu afirmo a vocês que não me verão mais, até que venham a dizer: “Bendito o que vem em nome do Senhor!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 13 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →