Juízes 6
rifa (RIFA) vs NVT
1 مَاشَا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ڭِّينْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي ؤُشَا إِسلّمْ إِ-ثنْ سِيذِي ذڭْ ؤُفُوسْ ن مِيذْيَانْ، إِجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا.
1 Os israelitas fizeram o que era mau aos olhos do S enhor . Por isso, o S enhor os entregou nas mãos dos midianitas durante sete anos.
2 ؤُمِي ثُوغَا أَفُوسْ ن مِيذْيَانْ إِجْهذْ خْ إِسْرَائِيل، ڭِّينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِ يِيخفْ نْسنْ إِفْرَانْ ذڭْ إِذُورَارْ ذ إِخرْذُوسنْ ذ لْقلْعَاثْ ضِيدّْ إِ مِيذْيَانْ.
2 Os midianitas eram tão cruéis que os israelitas fizeram para si esconderijos nas montanhas, nas cavernas e nas fortalezas.
3 أَوَارْنِي ڒَامِي ثُوغَا زَارّْعنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، تّْڭعّذْ مِيذْيَانْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ أَيْثْ ن عَامَالِيقْ ذ أَيْثْ ن شَّارْقْ تّْڭعّْذنْ ضِيدّْ نْسنْ.
3 Sempre que os israelitas faziam o plantio, saqueadores de Midiã, de Amaleque e de outros povos do leste atacavam Israel,
4 نِيثْنِي وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ضِيدّْ نْسنْ ؤُشَا أَردّْدْجنْ ڒْغِيدْجثْ ن ثمُّورْثْ أَڒْ جّْوَايهْ ن غَازَّا. نِيثْنِي وَارْ جِّينْ ذِي إِسْرَائِيل إِ زِي غَا إِدَّارْ بْنَاذمْ، ڒَا ذ ؤُدْجِي، ڒَا ذ أَفُونَاسْ ؤُڒَا ذ أَغْيُوڒْ.
4 acampavam na terra e destruíam as plantações até Gaza. Levavam ovelhas, bois e jumentos, e não deixavam coisa alguma para Israel comer.
5 مَاغَارْ نِيثْنِي ڭعّْذنْ س ثْحِيمْرِيوِينْ نْسنْ ذ إِقِيضَانْ نْسنْ ؤُشَا ؤُسِينْ-د أَمْ يِيجّْ ن ويْڒَافْ ن ثْمُورْغِي. وَارْ إِزمَّارْ أَذْ تّْوَاحسْبنْ أَكْ-ذ إِڒغْمَانْ نْسنْ ؤُشَا نِيثْنِي ؤُذْفنْ غَارْ ثَامُّورْثْ، حِيمَا أَذْ ت أَردّْدْجنْ.
5 Esses bandos inimigos, que vinham com seus rebanhos e tendas, eram como uma praga de gafanhotos. Chegavam em camelos, tão numerosos que era impossível contá-los, e só partiam quando a terra estava devastada.
6 أَمُّو إِژْڒضْ إِسْرَائِيل أَطَّاسْ زِي سِّيبّثْ ن مِيذْيَانْ. ؤُشَا خنِّي سْغُوينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل غَارْ سِيذِي.
6 Os midianitas reduziram Israel à mais absoluta pobreza, e o povo pediu socorro ao S enhor .
7 خْمِي سْغُوينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل غَارْ سِيذِي ذِي سِّيبّثْ ن مِيذْيَانْ، إِمْسَارْ،
7 Quando os israelitas clamaram ao S enhor por causa de Midiã,
8 أَقَا سِيذِي إِسّكّْ-د إِجّْ ن ورْيَازْ، إِجّْ ن ؤُنَابِي، غَارْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل. نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’نشّْ سّْڭعّْذغْ كنِّيوْ زِي مِيصْرَا ؤُ سُّوفّْغغْ-د كنِّيوْ زِي ثَادَّارْثْ ن ثسْمُوغِي.
8 o S enhor lhes enviou um profeta, que disse: “Assim diz o S enhor , Deus de Israel: Eu os tirei da escravidão no Egito.
9 نشّْ فكّغْ-د كنِّيوْ زڭْ ؤُفُوسْ ن إِمِيصْرِييّنْ ؤُ زڭْ ؤُفُوسْ ن مَارَّا إِنِّي كنِّيوْ إِحْصَارنْ. نشّْ ؤُژّْڒغْ خَاسنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْومْ ؤُ وْشِيغْ أَومْ ثَامُّورْثْ نْسنْ.
9 Eu os livrei dos egípcios e de todos que os oprimiam. Expulsei seus inimigos e dei a vocês a terra deles.
10 نشّْ نِّيغْ أَومْ: نشّْ ذ سِيذِي، أَربِّي نْومْ، وَارْ تّْعبّْذمْ إِربِّيثنْ ن إِمُورِييّنْ، إِنِّي ذِي ثمُّورْثْ نْسنْ ثْزدّْغمْ!‘ مَاشَا كنِّيوْ وَارْ ثسْڒِيمْ غَارْ ثْمِيجَّا إِنُو.“
10 Disse a vocês: ‘Eu sou o S enhor , seu Deus. Não adorem os deuses dos amorreus, em cujas terras agora vivem’. Mas vocês não me deram ouvidos”.
11 خنِّي يُوسَا-د لْمَالَاكْ ن سِيذِي ؤُشَا إِقِّيمْ سَاذُو ن ثْشجُّورَا ن يِيڭّْ نِّي إِدْجَانْ غَارْ عَافْرَا، ثنِّي ن يُووَاشْ، أَبِيعَازَارِي. مِّيسْ جِيذْعُونْ ثُوغَا-ث ذِينْ إِسَّارْوَاثْ إِرْذنْ ذِي ثْسِيرْثْ ن ؤُضِيڒْ حِيمَا أَذْ ث إِسَّارْوڒْ أَمُّو زَّاثْ إِ وُوذمْ ن مِيذْيَانْ.
11 Então o anjo do S enhor veio e sentou-se debaixo do grande carvalho em Ofra que pertencia a Joás, do clã de Abiezer. Gideão, filho de Joás, estava debulhando trigo no fundo de uma prensa de uvas, a fim de não ser descoberto pelos midianitas.
12 ڒخْذنِّي إِبَانْ أَسْ-د لْمَالَاكْ ن سِيذِي، إِنَّا أَسْ: ”سِيذِي أَكِيذكْ، أَ شكْ، بُو-ثغْرُوضْثْ إِمحْضنْ!“
12 O anjo do S enhor apareceu a Gideão e disse: “O S enhor está com você, guerreiro corajoso!”.
13 جِيذْعُونْ إِنَّا أَسْ: ”أَ، سِيذِي إِنُو، مَاڒَا سِيذِي أَقَا-ث أَكِيذْنغْ، مَايمِّي إِ ذ أَنغْ إِڒْقفْ خنِّي مَارَّا ؤُيَا ؤُ مَانِي دْجَانْ مَارَّا ڒعْجَايبْ إِ خْ ذ أَنغْ سِّيوْڒنْ ڒجْذُوذْ نّغْ، ؤُمِي نِيثْنِي نَّانْ: ’مَا وَارْ ذ أَنغْ-د إِسُّوفّغْ سِيذِي زِي مِيصْرَا؟‘ مَاشَا ڒخُّو إِنْضَارْ أَنغْ سِيذِي، إِسلّمْ أَنغْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن مِيذْيَانْ.“
13 Gideão respondeu: “Meu senhor, se o S enhor está conosco, por que nos aconteceu tudo isso? E onde estão os milagres de que nossos antepassados nos falaram? Acaso não disseram: ‘O S enhor nos tirou do Egito’? Agora, porém, o S enhor nos abandonou e nos entregou nas mãos dos midianitas!”.
14 رخْذنِّي إِذْوڒْ-د غَارسْ سِيذِي، إِنَّا: ”ؤُيُورْ ذِي جّهْذْ نّشْ وَانِيثَا ؤُشَا أَذْ ثْفكّذْ إِسْرَائِيل زڭْ ؤُفُوسْ ن مِيذْيَانْ. مَا نشّْ وَارْ شكْ-د سّكّغْ؟“
14 Então o S enhor se voltou para ele e disse: “Vá com a força que você tem e liberte Israel dos midianitas. Sou eu quem o envia!”.
15 مَاشَا نتَّا يَارَّا-د خَاسْ: ”أَ سِيذِي إِنُو، س مِينْزِي إِ غَا فكّغْ إِسْرَائِيل؟ خْزَارْ ڒْوَاشُونْ إِنُو ذ ثَامزْڒُوضْثْ قَاعْ ذِي مَانَاسَّا ؤُ نشّْ ذ أَمُوذْرُوسْ قَاعْ ذِي ثَادَّارْثْ ن بَابَا.“
15 “Mas, Senhor, como posso libertar Israel?”, perguntou Gideão. “Meu clã é o mais fraco de toda a tribo de Manassés, e eu sou o menos importante de minha família!”
16 إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”مِينْزِي نشّْ أَذْ إِڒِيغْ أَكِيذكْ، أَذْ ثْغڒْبذْ مِيذْيَانْ، أَخْمِي ذ إِجّْ ن ورْيَازْ وَاهَا.“
16 “Certamente estarei com você”, disse o S enhor . “E você destruirá os midianitas como se estivesse lutando contra um só homem.”
17 خنِّي إِنَّا أَسْ نتَّا: ”مَاڒَا خنِّي ؤُفِيغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، خنِّي إِوْشَا أَيِي إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ، أَقَا ذ شكْ سِيمَانْثْ نّشْ إِ كِيذِي إِسَّاوَاڒنْ.
17 Gideão respondeu: “Se, de fato, posso contar com tua ajuda, dá-me um sinal de que é mesmo o S enhor quem fala comigo.
18 وَارْ سَّا تّْرَاحْ شَا، أَڒْ غَاركْ د غَاعقْبغْ أَذْ ثِيڒِي إِوْيغْ-د ثوْهِيبْثْ إِنُو ؤُ أَذْ ت-إِ-د-سَّارْسغْ زَّاثكْ.“ نتَّا إِنَّا: ”أَذْ قِّيمغْ أَڒْ د غَا ثْعقْبذْ.“
18 Por favor, não vás embora até que eu te traga a minha oferta”. Ele respondeu: “Ficarei aqui até você voltar”.
19 ؤُشَا يُوذفْ جِيذْعُونْ، إِسّوْجذْ إِجّْ ن إِغَايْضْ ذ أَمژْيَانْ زڭْ إِغَايْضنْ ذ إِغْرُومنْ بْڒَا أَغْرُومْ زڭْ يِيجّْ ن إِفَا ن وَارنْ. نتَّا إِسَّارْسْ أَيْسُومْ ذِي ثْصُودْجثْ، إِڭَّا أَرّْوَا ذڭْ إِشْثْ ن ثيْذُورْثْ ؤُشَا يِيوِي مَانْ أَيَا غَارسْ غَارْ بَارَّا سَاذُو ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ ؤُشَا إِسَّارْسْ أَسْ مَانْ أَيَا.
19 Gideão foi depressa para casa. Cozinhou um cabrito e, com cerca de vinte litros de farinha, preparou pães sem fermento. Depois, colocou a carne num cesto e o caldo numa panela, os levou para fora e os ofereceu ao anjo que estava debaixo da grande árvore.
20 مَاشَا إِنَّا أَسْ لْمَالَاكْ ن أَربِّي: ”كْسِي أَيْسُومْ ذ إِغْرُومنْ بْڒَا أَنْثُونْ ؤُ ثسَّارْسذْ ثنْ ذَا خْ ثصْضَارْثْ ؤُشَا زدْجعْ خَاسْ أَرّْوَا!“ ؤُشَا أَمُّو إِ ث إِڭَّا.
20 O anjo de Deus lhe disse: “Coloque a carne e os pães sem fermento sobre esta pedra e derrame neles o caldo”. Gideão obedeceu.
21 خَاسْ ؤُشَا إِسَارّحْ لْمَالَاكْ ن سِيذِي ثِيخفْثْ ن ثغَّارْشْثْ إِ ثُوغَا غَارسْ ذڭْ ؤُفُوسْ، إِحَاذَا زَّايسْ أَيْسُومْ ذ إِغْرُومنْ بْڒَا أَنْثُونْ. ڒخْذنِّي ثْڭعّذْ ثْمسِّي زِي ثصْضَارْثْ، ثشَّا أَيْسُومْ ذ إِغْرُومنْ. خنِّي إِنُّوفْسڒْ لْمَالَاكْ ن سِيذِي خْ ثِيطَّاوِينْ ن جِيذْعُونْ.
21 Então o anjo do S enhor tocou na carne e nos pães com a ponta da vara que estava em sua mão, e fogo subiu da pedra e consumiu tudo que Gideão havia trazido. E o anjo do S enhor desapareceu.
22 ؤُمِي جِيذْعُونْ إِژْرَا، أَقَا ثُوغَا-ث ذ لْمَالَاكْ ن سِيذِي، إِنَّا جِيذْعُونْ: ”أَ، سِيذِي إِنُو، سِيذِي، أَقَا نشّْ ژْرِيغْ لْمَالَاكْ ن سِيذِي أَغمْبُوبْ ذڭْ ؤُغمْبُوبْ.“
22 Quando Gideão percebeu que era o anjo do S enhor , exclamou: “Ó Soberano S enhor , estou perdido! Vi o anjo do S enhor face a face!”.
23 مَاشَا سِيذِي يَارَّا-د خَاسْ: ”أَذْ كِيذكْ يِيڒِي ڒهْنَا، وَارْ تّڭّْوذْ شَا، شكْ وَارْ تّْمتِّيذْ.“
23 “Fique em paz”, respondeu o S enhor . “Não tenha medo; você não morrerá.”
24 ؤُشَا جِيذْعُونْ إِبْنَا ذِينِّي إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ سِيذِي، إِڭَّا أَسْ: ”سِيذِي ذ ڒهْنَا!“ أَقَا-ث ذِي عَافْرَا ن أَيْثْ ن أَبِيعَازَارِي أَڒْ أَسّْ-أَ.
24 Então Gideão construiu um altar para o S enhor naquele local e o chamou de Javé-Shalom. Até hoje o altar está em Ofra, no território do clã de Abiezer.
25 ذِي دْجِيڒثْ نِّي سِيمَانْثْ نّسْ، إِمْسَارْ أَقَا سِيذِي إِنَّا أَسْ: ”كْسِي إِجّْ ن ؤُفُونَاسْ أَمژْيَانْ زڭْ إِفُونَاسنْ إِ إِدْجَانْ ن بَابَاشْ، أَقَا أَفُونَاسْ أَمژْيَانْ وِيسّْ ثْنَاينْ ن سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا ؤُشَا غْضڒْ أَعَالْطَارْ ن بَاعْلْ إِ إِدْجَانْ ن بَابَاشْ ؤُ زْذمْ ثَاربِّيثْ ن شْوَارْثِي نِّي زَّاثسْ!
25 Naquela noite, o S enhor disse a Gideão: “Tome o segundo touro do rebanho de seu pai, aquele de sete anos. Derrube o altar que seu pai fez para Baal e corte o poste de Aserá que fica ao lado do altar.
26 بْنَا خنِّي إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، خْ ثْقِيشَّاثْ ن لْقلْعَا-يَا، سوْجذْ إِ-ث، ؤُشَا كْسِي أَفُونَاسْ أَمژْيَانْ وِيسّْ ثْنَاينْ ؤُشَا أَوْيِي ث-إِ-د ذ ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ س ؤُكشُّوضْ ن ثْربِّيثْ ن شْوَارْثِي نِّي إِتّْخصَّا أَذْ ثْزذْمذْ.“
26 Depois, construa um altar para o S enhor , seu Deus, no alto desta colina, arrumando as pedras com cuidado. Sacrifique o touro sobre o altar como holocausto e use como lenha a madeira do poste de Aserá que você cortará”.
27 خنِّي إِكْسِي جِيذْعُونْعشْرَا ن يرْيَازنْ زڭْ إِمْسخَّارنْ نّسْ ؤُشَا إِڭَّا أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ إِنَّا سِيذِي. مَاشَا ؤُمِي نتَّا إِڭّْوذْ زِي ڒْْوَاشُونْ ن ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ ؤُ زڭْ يرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ أَذْ ث إِڭّْ س وَاسّْ، إِڭَّا إِ-ث ذِي دْجِيڒثْ.
27 Gideão levou dez de seus servos e fez o que o S enhor mandou. Porém, fez tudo de noite, com medo de sua família e do povo da cidade.
28 ؤُمِي د-كَّارنْ يرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ ثِيوشَّا زِيشْ، ژْرِينْ نِيثْنِي أَقَا أَعَالْطَارْ ن بَاعْلْ إِتّْوَاهْذمْ ؤُشَا ثتّْوَازْذمْ ثْربِّيثْ ن شْوَارْثِي نِّي زَّاثسْ ؤُ أَفُونَاسْ أَمژْيَانْ وِيسّْ ثْنَاينْ إِتّْوَابخَّارْ خْ ؤُعَالْطَارْ إِ ذِينْ إِتّْوَابْنَانْ.
28 Logo cedo no dia seguinte, quando os habitantes da cidade começaram a despertar, alguém descobriu que o altar de Baal havia sido derrubado e que o poste de Aserá ao lado dele tinha sido cortado. Em seu lugar, havia um novo altar, sobre o qual estavam os restos do touro sacrificado.
29 ؤُشَا نَّانْ إِ وَايَاوْيَا: ”مَانْ ونْ إِڭِّينْ أَيَا؟“ نِيثْنِي سّقْسَانْ، أَرْزُونْ ؤُشَا نَّانْ: ”جِيذْعُونْ، مِّيسْ ن يُووَاشْ، إِ-ث إِڭِّينْ.“
29 Os habitantes perguntaram uns aos outros: “Quem fez isso?”. Depois de uma investigação cuidadosa, descobriram que tinha sido Gideão, filho de Joás.
30 خنِّي نَّانْ يرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ إِ يُووَاشْ: ”سُوفغْ-د مِّيشْ حِيمَا أَذْ إِمّثْ، مِينْزِي نتَّا إِغْضرْ أَعَالْطَارْ ن بَاعْلْ ؤُ مِينْزِي نتَّا إِزْذمْ ثَاربِّيثْ ن شْوَارْثِي إِ زَّاثسْ إِدْجَانْ.“
30 “Traga seu filho para fora”, os homens da cidade exigiram de Joás. “Ele deve morrer, pois derrubou o altar de Baal e cortou o poste de Aserá!”
31 يُووَاشْ يَارَّا-د خْ مَارَّا إِنِّي إِ د غَارسْ إِبدّنْ: ”مَا ثخْسمْ أَذْ ثْمنْغمْ إِ بَاعْلْ؟ مَا ثخْسمْ أَذْ ث ثسّْنجْممْ؟ ونِّي أَكِيذسْ إِ غَا إِبدّنْ، أَذْ إِتّْوَانغْ ذِي ضّْبحْ-أَ وَانِيثَا. مَاڒَا نتَّا ذ إِجّْ ن أَربِّي، أجّْ إِ-ث أَذْ إِمّْنغْ إِ يِيخفْ نّسْ نِّيثْ، مِينْزِيغضْڒنْ أَعَالْطَارْ نّسْ.“
31 Joás, porém, gritou para a multidão que o confrontava: “Por que vocês defendem Baal? Acaso pretendem salvá-lo? Quem lutar pela causa dele será morto pela manhã! Se Baal é realmente um deus, que ele próprio se defenda e destrua quem derrubou seu altar!”.
32 ذڭْ وَاسّْ نِّي إِڒَاغَا أَسْ-د إِ جِيذْعُونْ يَارُوبَّاعْلْ، مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي: ”بَاعْلْ إِمّْنغْ أَكِيذسْ، مَاغَارْ نتَّا إِغْضڒْ أَعَالْطَارْ نّسْ.“
32 Dali em diante, Gideão foi chamado de Jerubaal (isto é, “Que Baal lute com ele”), pois derrubou o altar de Baal.
33 مَارَّا مِيذْيَانْ ذ عَامَالِيقْ ذ أَيْثْ ن شَّارْقْ مُوننْ ؤُشَا ژْوَانْ-د لْ-ؤُرْذُونْ ؤُشَا وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ ن يَازْرَاعِيلْ.
33 Pouco tempo depois, os exércitos de Midiã, de Amaleque e de outros povos do leste se uniram. Eles atravessaram o Jordão e acamparam no vale de Jezreel.
34 أَرُّوحْ ن سِيذِي إِسّْيَارْضْ إِ جِيذْعُونْ ؤُشَا نتَّا إِسُوضْ ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي ؤُشَا إِڒَاغَا-د خْ أَيْثْ ن أَبِيعَازَارْ مَاحنْذْ أَذْ بدّنْ أَوَارْنِي أَسْ.
34 Então o Espírito do S enhor veio sobre Gideão, que tocou a trombeta de chifre de carneiro, convocando para a batalha, e os homens do clã de Abiezer o seguiram.
35 إِسّكّْ إِرقَّاسنْ ذِي مَارَّا مَانَاسَّا ؤُشَا إِتّْوَاڒَاغَا مَانَاسَّا مَاحنْذْ أَذْ بدّنْ نِيثْنِي أَوَارْنِي أَسْ. خنِّي إِسّكّْ إِرقَّاسنْ غَارْ أَشِيرْ ؤُ غَارْ زابُولُونْ ؤُ غَارْ نَافْثَالِي ؤُشَا نِيثْنِي ڭعّْذنْ مَاحنْذْ أَذْ ثنْ مّڒْقَانْ.
35 Também enviou mensageiros às tribos de Manassés, Aser, Zebulom e Naftali, convocando seus guerreiros, e todos atenderam ao chamado.
36 خَاسْ ؤُشَا إِنَّا جِيذْعُونْ إِ أَربِّي: ”مَاڒَا شكْ ثخْسذْ س ثِيذتّْ أَذْ ثْفكّذْ إِسْرَائِيل س ؤُفُوسْ إِنُو أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَيِي ثنِّيذْ،
36 Então Gideão disse a Deus: “Se de fato vais me usar para salvar Israel, como prometeste,
37 خْزَارْ، خنِّي نشّْ أَذْ سَّارْسغْ ثَاهِيضُورْثْ ن ثَاضُوفْثْ خْ ؤُنذْرَارْ. مَاڒَا إِوْضَا نّْذَا مْغِيرْ خْ ثَاضُوفْثْ وَاهَا، مَاشَا ثَامُّورْثْ مَارَّا ثقِّيمْ ثُوژغْ، خنِّي سّْنغْ نشّْ، أَقَا شكْ أَذْ ثسّْنجْمذْ إِسْرَائِيل س ؤُفُوسْ إِنُو، أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَيِي ثنِّيذْ.“
37 dá-me uma prova da seguinte forma. Hoje à noite, deixarei um pouco de lã na eira, onde se peneiram os grãos. Se pela manhã a lã estiver molhada de orvalho, mas o chão estiver seco, saberei que vais me ajudar a salvar Israel, como prometeste”.
38 ؤُ أَمُّو إِ ثمْسَارْ. ثِيوشَّا نّسْ إِكَّارْ زِيشْ ؤُشَا إِزْڒِي ثَاهِيضُورْثْ ؤُشَا إِژمّْ-د نّْذَا زِي ثْهِيضُورْثْ، إِشْثْ ن طَّاوْيَا ثشُّورْ س وَامَانْ.
38 E foi exatamente o que aconteceu. Na manhã seguinte, bem cedo, Gideão se levantou, espremeu a lã e recolheu uma tigela cheia de água.
39 خَاسْ ؤُشَا إِنَّا جِيذْعُونْ إِ أَربِّي: ”تّْزَاوْڭغْ وَارْ خَافِي يَارقّْ وغْضَابْ نّشْ مَاڒَا نشّْ سِّيوْڒغْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ. أجّْ أَيِي أَذْ قدْجْبغْ س ثْهِيضُورْثْ عَاذْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِي وَاهَا، ؤُشَا أَذْ ثقِّيمْ ثْهِيضُورْثْ ثُوژغْ ؤُ خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ أَذْ ذِينْ يِيڒِي نّْذَا.“
39 Então Gideão disse a Deus: “Peço que não fiques irado comigo, mas que me permitas fazer mais um pedido. Deixa-me usar esta lã para mais uma prova. Desta vez, que a lã fique seca e o chão ao redor dela fique coberto de orvalho”.
40 ؤُشَا ذِي دْجِيڒثْ نِّي إِڭَّا إِ-ث سِيذِي أَمُّو: ثَاهِيضُورْثْ وَاهَا إِ إِقِّيمنْ ثُوژغْ ؤُ ثُوغَا نّْذَا خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ.
40 Naquela noite, Deus fez o que Gideão havia pedido. Pela manhã, a lã estava seca, mas o chão estava coberto de orvalho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.