Juízes 6

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ مَاشَا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ڭِّينْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي ؤُشَا إِسلّمْ إِ-ثنْ سِيذِي ذڭْ ؤُفُوسْ ن مِيذْيَانْ، إِجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا.

¹ Fizeram os filhos de Israel o que era mau perante o Senhor ; por isso, o Senhor os entregou nas mãos dos midianitas por sete anos.

² ؤُمِي ثُوغَا أَفُوسْ ن مِيذْيَانْ إِجْهذْ خْ إِسْرَائِيل، ڭِّينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِ يِيخفْ نْسنْ إِفْرَانْ ذڭْ إِذُورَارْ ذ إِخرْذُوسنْ ذ لْقلْعَاثْ ضِيدّْ إِ مِيذْيَانْ.

² Prevalecendo o domínio dos midianitas sobre Israel, fizeram estes para si, por causa dos midianitas, as covas que estão nos montes, e as cavernas, e as fortificações.

³ أَوَارْنِي ڒَامِي ثُوغَا زَارّْعنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، تّْڭعّذْ مِيذْيَانْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ أَيْثْ ن عَامَالِيقْ ذ أَيْثْ ن شَّارْقْ تّْڭعّْذنْ ضِيدّْ نْسنْ.

³ Porque, cada vez que Israel semeava, os midianitas e os amalequitas, como também os povos do Oriente, subiam contra ele.

⁴ نِيثْنِي وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ضِيدّْ نْسنْ ؤُشَا أَردّْدْجنْ ڒْغِيدْجثْ ن ثمُّورْثْ أَڒْ جّْوَايهْ ن غَازَّا. نِيثْنِي وَارْ جِّينْ ذِي إِسْرَائِيل إِ زِي غَا إِدَّارْ بْنَاذمْ، ڒَا ذ ؤُدْجِي، ڒَا ذ أَفُونَاسْ ؤُڒَا ذ أَغْيُوڒْ.

⁴ E contra ele se acampavam, destruindo os produtos da terra até à vizinhança de Gaza, e não deixavam em Israel sustento algum, nem ovelhas, nem bois, nem jumentos.

⁵ مَاغَارْ نِيثْنِي ڭعّْذنْ س ثْحِيمْرِيوِينْ نْسنْ ذ إِقِيضَانْ نْسنْ ؤُشَا ؤُسِينْ-د أَمْ يِيجّْ ن ويْڒَافْ ن ثْمُورْغِي. وَارْ إِزمَّارْ أَذْ تّْوَاحسْبنْ أَكْ-ذ إِڒغْمَانْ نْسنْ ؤُشَا نِيثْنِي ؤُذْفنْ غَارْ ثَامُّورْثْ، حِيمَا أَذْ ت أَردّْدْجنْ.

⁵ Pois subiam com os seus gados e tendas e vinham como gafanhotos, em tanta multidão, que não se podiam contar, nem a eles nem aos seus camelos; e entravam na terra para a destruir.

⁶ أَمُّو إِژْڒضْ إِسْرَائِيل أَطَّاسْ زِي سِّيبّثْ ن مِيذْيَانْ. ؤُشَا خنِّي سْغُوينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل غَارْ سِيذِي.

⁶ Assim, Israel ficou muito debilitado com a presença dos midianitas; então, os filhos de Israel clamavam ao Senhor .

⁷ خْمِي سْغُوينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل غَارْ سِيذِي ذِي سِّيبّثْ ن مِيذْيَانْ، إِمْسَارْ،

⁷ Tendo os filhos de Israel clamado ao Senhor , por causa dos midianitas,

⁸ أَقَا سِيذِي إِسّكّْ-د إِجّْ ن ورْيَازْ، إِجّْ ن ؤُنَابِي، غَارْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل. نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’نشّْ سّْڭعّْذغْ كنِّيوْ زِي مِيصْرَا ؤُ سُّوفّْغغْ-د كنِّيوْ زِي ثَادَّارْثْ ن ثسْمُوغِي.

⁸ o Senhor lhes enviou um profeta, que lhes disse: Assim diz o Senhor , Deus de Israel: Eu é que vos fiz subir do Egito e vos tirei da casa da servidão;

⁹ نشّْ فكّغْ-د كنِّيوْ زڭْ ؤُفُوسْ ن إِمِيصْرِييّنْ ؤُ زڭْ ؤُفُوسْ ن مَارَّا إِنِّي كنِّيوْ إِحْصَارنْ. نشّْ ؤُژّْڒغْ خَاسنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْومْ ؤُ وْشِيغْ أَومْ ثَامُّورْثْ نْسنْ.

⁹ e vos livrei da mão dos egípcios e da mão de todos quantos vos oprimiam; e os expulsei de diante de vós e vos dei a sua terra;

¹⁰ نشّْ نِّيغْ أَومْ: نشّْ ذ سِيذِي، أَربِّي نْومْ، وَارْ تّْعبّْذمْ إِربِّيثنْ ن إِمُورِييّنْ، إِنِّي ذِي ثمُّورْثْ نْسنْ ثْزدّْغمْ!‘ مَاشَا كنِّيوْ وَارْ ثسْڒِيمْ غَارْ ثْمِيجَّا إِنُو.“

¹⁰ e disse: Eu sou o Senhor , vosso Deus; não temais os deuses dos amorreus, em cuja terra habitais; contudo, não destes ouvidos à minha voz.

¹¹ خنِّي يُوسَا-د لْمَالَاكْ ن سِيذِي ؤُشَا إِقِّيمْ سَاذُو ن ثْشجُّورَا ن يِيڭّْ نِّي إِدْجَانْ غَارْ عَافْرَا، ثنِّي ن يُووَاشْ، أَبِيعَازَارِي. مِّيسْ جِيذْعُونْ ثُوغَا-ث ذِينْ إِسَّارْوَاثْ إِرْذنْ ذِي ثْسِيرْثْ ن ؤُضِيڒْ حِيمَا أَذْ ث إِسَّارْوڒْ أَمُّو زَّاثْ إِ وُوذمْ ن مِيذْيَانْ.

¹¹ Então, veio o Anjo do Senhor , e assentou-se debaixo do carvalho que está em Ofra, que pertencia a Joás, abiezrita; e Gideão, seu filho, estava malhando o trigo no lagar, para o pôr a salvo dos midianitas.

¹² ڒخْذنِّي إِبَانْ أَسْ-د لْمَالَاكْ ن سِيذِي، إِنَّا أَسْ: ”سِيذِي أَكِيذكْ، أَ شكْ، بُو-ثغْرُوضْثْ إِمحْضنْ!“

¹² Então, o Anjo do Senhor lhe apareceu e lhe disse: O Senhor é contigo, homem valente.

¹³ جِيذْعُونْ إِنَّا أَسْ: ”أَ، سِيذِي إِنُو، مَاڒَا سِيذِي أَقَا-ث أَكِيذْنغْ، مَايمِّي إِ ذ أَنغْ إِڒْقفْ خنِّي مَارَّا ؤُيَا ؤُ مَانِي دْجَانْ مَارَّا ڒعْجَايبْ إِ خْ ذ أَنغْ سِّيوْڒنْ ڒجْذُوذْ نّغْ، ؤُمِي نِيثْنِي نَّانْ: ’مَا وَارْ ذ أَنغْ-د إِسُّوفّغْ سِيذِي زِي مِيصْرَا؟‘ مَاشَا ڒخُّو إِنْضَارْ أَنغْ سِيذِي، إِسلّمْ أَنغْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن مِيذْيَانْ.“

¹³ Respondeu-lhe Gideão: Ai, senhor meu! Se o Senhor é conosco, por que nos sobreveio tudo isto? E que é feito de todas as suas maravilhas que nossos pais nos contaram, dizendo: Não nos fez o Senhor subir do Egito? Porém, agora, o Senhor nos desamparou e nos entregou nas mãos dos midianitas.

¹⁴ رخْذنِّي إِذْوڒْ-د غَارسْ سِيذِي، إِنَّا: ”ؤُيُورْ ذِي جّهْذْ نّشْ وَانِيثَا ؤُشَا أَذْ ثْفكّذْ إِسْرَائِيل زڭْ ؤُفُوسْ ن مِيذْيَانْ. مَا نشّْ وَارْ شكْ-د سّكّغْ؟“

¹⁴ Então, se virou o Senhor para ele e disse: Vai nessa tua força e livra Israel da mão dos midianitas; porventura, não te enviei eu?

¹⁵ مَاشَا نتَّا يَارَّا-د خَاسْ: ”أَ سِيذِي إِنُو، س مِينْزِي إِ غَا فكّغْ إِسْرَائِيل؟ خْزَارْ ڒْوَاشُونْ إِنُو ذ ثَامزْڒُوضْثْ قَاعْ ذِي مَانَاسَّا ؤُ نشّْ ذ أَمُوذْرُوسْ قَاعْ ذِي ثَادَّارْثْ ن بَابَا.“

¹⁵ E ele lhe disse: Ai, Senhor meu! Com que livrarei Israel? Eis que a minha família é a mais pobre em Manassés, e eu, o menor na casa de meu pai.

¹⁶ إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”مِينْزِي نشّْ أَذْ إِڒِيغْ أَكِيذكْ، أَذْ ثْغڒْبذْ مِيذْيَانْ، أَخْمِي ذ إِجّْ ن ورْيَازْ وَاهَا.“

¹⁶ Tornou-lhe o Senhor : Já que eu estou contigo, ferirás os midianitas como se fossem um só homem.

¹⁷ خنِّي إِنَّا أَسْ نتَّا: ”مَاڒَا خنِّي ؤُفِيغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، خنِّي إِوْشَا أَيِي إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ، أَقَا ذ شكْ سِيمَانْثْ نّشْ إِ كِيذِي إِسَّاوَاڒنْ.

¹⁷ Ele respondeu: Se, agora, achei mercê diante dos teus olhos, dá-me um sinal de que és tu, Senhor , que me falas.

¹⁸ وَارْ سَّا تّْرَاحْ شَا، أَڒْ غَاركْ د غَاعقْبغْ أَذْ ثِيڒِي إِوْيغْ-د ثوْهِيبْثْ إِنُو ؤُ أَذْ ت-إِ-د-سَّارْسغْ زَّاثكْ.“ نتَّا إِنَّا: ”أَذْ قِّيمغْ أَڒْ د غَا ثْعقْبذْ.“

¹⁸ Rogo-te que daqui não te apartes até que eu volte, e traga a minha oferta, e a deponha perante ti. Respondeu ele: Esperarei até que voltes.

¹⁹ ؤُشَا يُوذفْ جِيذْعُونْ، إِسّوْجذْ إِجّْ ن إِغَايْضْ ذ أَمژْيَانْ زڭْ إِغَايْضنْ ذ إِغْرُومنْ بْڒَا أَغْرُومْ زڭْ يِيجّْ ن إِفَا ن وَارنْ. نتَّا إِسَّارْسْ أَيْسُومْ ذِي ثْصُودْجثْ، إِڭَّا أَرّْوَا ذڭْ إِشْثْ ن ثيْذُورْثْ ؤُشَا يِيوِي مَانْ أَيَا غَارسْ غَارْ بَارَّا سَاذُو ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ ؤُشَا إِسَّارْسْ أَسْ مَانْ أَيَا.

¹⁹ Entrou Gideão e preparou um cabrito e bolos asmos de um efa de farinha; a carne pôs num cesto, e o caldo, numa panela; e trouxe-lho até debaixo do carvalho e lho apresentou.

²⁰ مَاشَا إِنَّا أَسْ لْمَالَاكْ ن أَربِّي: ”كْسِي أَيْسُومْ ذ إِغْرُومنْ بْڒَا أَنْثُونْ ؤُ ثسَّارْسذْ ثنْ ذَا خْ ثصْضَارْثْ ؤُشَا زدْجعْ خَاسْ أَرّْوَا!“ ؤُشَا أَمُّو إِ ث إِڭَّا.

²⁰ Porém o Anjo de Deus lhe disse: Toma a carne e os bolos asmos, põe-nos sobre esta penha e derrama-lhes por cima o caldo. E assim o fez.

²¹ خَاسْ ؤُشَا إِسَارّحْ لْمَالَاكْ ن سِيذِي ثِيخفْثْ ن ثغَّارْشْثْ إِ ثُوغَا غَارسْ ذڭْ ؤُفُوسْ، إِحَاذَا زَّايسْ أَيْسُومْ ذ إِغْرُومنْ بْڒَا أَنْثُونْ. ڒخْذنِّي ثْڭعّذْ ثْمسِّي زِي ثصْضَارْثْ، ثشَّا أَيْسُومْ ذ إِغْرُومنْ. خنِّي إِنُّوفْسڒْ لْمَالَاكْ ن سِيذِي خْ ثِيطَّاوِينْ ن جِيذْعُونْ.

²¹ Estendeu o Anjo do Senhor a ponta do cajado que trazia na mão e tocou a carne e os bolos asmos; então, subiu fogo da penha e consumiu a carne e os bolos; e o Anjo do Senhor desapareceu de sua presença.

²² ؤُمِي جِيذْعُونْ إِژْرَا، أَقَا ثُوغَا-ث ذ لْمَالَاكْ ن سِيذِي، إِنَّا جِيذْعُونْ: ”أَ، سِيذِي إِنُو، سِيذِي، أَقَا نشّْ ژْرِيغْ لْمَالَاكْ ن سِيذِي أَغمْبُوبْ ذڭْ ؤُغمْبُوبْ.“

²² Viu Gideão que era o Anjo do Senhor e disse: Ai de mim, Senhor Deus! Pois vi o Anjo do Senhor face a face.

²³ مَاشَا سِيذِي يَارَّا-د خَاسْ: ”أَذْ كِيذكْ يِيڒِي ڒهْنَا، وَارْ تّڭّْوذْ شَا، شكْ وَارْ تّْمتِّيذْ.“

²³ Porém o Senhor lhe disse: Paz seja contigo! Não temas! Não morrerás!

²⁴ ؤُشَا جِيذْعُونْ إِبْنَا ذِينِّي إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ سِيذِي، إِڭَّا أَسْ: ”سِيذِي ذ ڒهْنَا!“ أَقَا-ث ذِي عَافْرَا ن أَيْثْ ن أَبِيعَازَارِي أَڒْ أَسّْ-أَ.

²⁴ Então, Gideão edificou ali um altar ao Senhor e lhe chamou de O Senhor É Paz. Ainda até ao dia de hoje está o altar em Ofra, que pertence aos abiezritas.

²⁵ ذِي دْجِيڒثْ نِّي سِيمَانْثْ نّسْ، إِمْسَارْ أَقَا سِيذِي إِنَّا أَسْ: ”كْسِي إِجّْ ن ؤُفُونَاسْ أَمژْيَانْ زڭْ إِفُونَاسنْ إِ إِدْجَانْ ن بَابَاشْ، أَقَا أَفُونَاسْ أَمژْيَانْ وِيسّْ ثْنَاينْ ن سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا ؤُشَا غْضڒْ أَعَالْطَارْ ن بَاعْلْ إِ إِدْجَانْ ن بَابَاشْ ؤُ زْذمْ ثَاربِّيثْ ن شْوَارْثِي نِّي زَّاثسْ!

²⁵ Naquela mesma noite, lhe disse o Senhor : Toma um boi que pertence a teu pai, a saber, o segundo boi de sete anos, e derriba o altar de Baal que é de teu pai, e corta o poste-ídolo que está junto ao altar.

²⁶ بْنَا خنِّي إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، خْ ثْقِيشَّاثْ ن لْقلْعَا-يَا، سوْجذْ إِ-ث، ؤُشَا كْسِي أَفُونَاسْ أَمژْيَانْ وِيسّْ ثْنَاينْ ؤُشَا أَوْيِي ث-إِ-د ذ ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ س ؤُكشُّوضْ ن ثْربِّيثْ ن شْوَارْثِي نِّي إِتّْخصَّا أَذْ ثْزذْمذْ.“

²⁶ Edifica ao Senhor , teu Deus, um altar no cimo deste baluarte, em camadas de pedra, e toma o segundo boi, e o oferecerás em holocausto com a lenha do poste-ídolo que vieres a cortar.

²⁷ خنِّي إِكْسِي جِيذْعُونْعشْرَا ن يرْيَازنْ زڭْ إِمْسخَّارنْ نّسْ ؤُشَا إِڭَّا أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ إِنَّا سِيذِي. مَاشَا ؤُمِي نتَّا إِڭّْوذْ زِي ڒْْوَاشُونْ ن ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ ؤُ زڭْ يرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ أَذْ ث إِڭّْ س وَاسّْ، إِڭَّا إِ-ث ذِي دْجِيڒثْ.

²⁷ Então, Gideão tomou dez homens dentre os seus servos e fez como o Senhor lhe dissera; temendo ele, porém, a casa de seu pai e os homens daquela cidade, não o fez de dia, mas de noite.

²⁸ ؤُمِي د-كَّارنْ يرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ ثِيوشَّا زِيشْ، ژْرِينْ نِيثْنِي أَقَا أَعَالْطَارْ ن بَاعْلْ إِتّْوَاهْذمْ ؤُشَا ثتّْوَازْذمْ ثْربِّيثْ ن شْوَارْثِي نِّي زَّاثسْ ؤُ أَفُونَاسْ أَمژْيَانْ وِيسّْ ثْنَاينْ إِتّْوَابخَّارْ خْ ؤُعَالْطَارْ إِ ذِينْ إِتّْوَابْنَانْ.

²⁸ Levantando-se, pois, de madrugada, os homens daquela cidade, eis que estava o altar de Baal derribado, e o poste-ídolo que estava junto dele, cortado; e o referido segundo boi fora oferecido no altar edificado.

²⁹ ؤُشَا نَّانْ إِ وَايَاوْيَا: ”مَانْ ونْ إِڭِّينْ أَيَا؟“ نِيثْنِي سّقْسَانْ، أَرْزُونْ ؤُشَا نَّانْ: ”جِيذْعُونْ، مِّيسْ ن يُووَاشْ، إِ-ث إِڭِّينْ.“

²⁹ E uns aos outros diziam: Quem fez isto? E, perguntando e inquirindo, disseram: Gideão, o filho de Joás, fez esta coisa.

³⁰ خنِّي نَّانْ يرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ إِ يُووَاشْ: ”سُوفغْ-د مِّيشْ حِيمَا أَذْ إِمّثْ، مِينْزِي نتَّا إِغْضرْ أَعَالْطَارْ ن بَاعْلْ ؤُ مِينْزِي نتَّا إِزْذمْ ثَاربِّيثْ ن شْوَارْثِي إِ زَّاثسْ إِدْجَانْ.“

³⁰ Então, os homens daquela cidade disseram a Joás: Leva para fora o teu filho, para que morra; pois derribou o altar de Baal e cortou o poste-ídolo que estava junto dele.

³¹ يُووَاشْ يَارَّا-د خْ مَارَّا إِنِّي إِ د غَارسْ إِبدّنْ: ”مَا ثخْسمْ أَذْ ثْمنْغمْ إِ بَاعْلْ؟ مَا ثخْسمْ أَذْ ث ثسّْنجْممْ؟ ونِّي أَكِيذسْ إِ غَا إِبدّنْ، أَذْ إِتّْوَانغْ ذِي ضّْبحْ-أَ وَانِيثَا. مَاڒَا نتَّا ذ إِجّْ ن أَربِّي، أجّْ إِ-ث أَذْ إِمّْنغْ إِ يِيخفْ نّسْ نِّيثْ، مِينْزِيغضْڒنْ أَعَالْطَارْ نّسْ.“

³¹ Porém Joás disse a todos os que se puseram contra ele: Contendereis vós por Baal? Livrá-lo-eis vós? Qualquer que por ele contender, ainda esta manhã, será morto. Se é deus, que por si mesmo contenda; pois derribaram o seu altar.

³² ذڭْ وَاسّْ نِّي إِڒَاغَا أَسْ-د إِ جِيذْعُونْ يَارُوبَّاعْلْ، مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي: ”بَاعْلْ إِمّْنغْ أَكِيذسْ، مَاغَارْ نتَّا إِغْضڒْ أَعَالْطَارْ نّسْ.“

³² Naquele dia, Gideão passou a ser chamado Jerubaal, porque foi dito: Baal contenda contra ele, pois ele derribou o seu altar.

³³ مَارَّا مِيذْيَانْ ذ عَامَالِيقْ ذ أَيْثْ ن شَّارْقْ مُوننْ ؤُشَا ژْوَانْ-د لْ-ؤُرْذُونْ ؤُشَا وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ ن يَازْرَاعِيلْ.

³³ E todos os midianitas, e amalequitas, e povos do Oriente se ajuntaram, e passaram, e se acamparam no vale de Jezreel.

³⁴ أَرُّوحْ ن سِيذِي إِسّْيَارْضْ إِ جِيذْعُونْ ؤُشَا نتَّا إِسُوضْ ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي ؤُشَا إِڒَاغَا-د خْ أَيْثْ ن أَبِيعَازَارْ مَاحنْذْ أَذْ بدّنْ أَوَارْنِي أَسْ.

³⁴ Então, o Espírito do Senhor revestiu a Gideão, o qual tocou a rebate, e os abiezritas se ajuntaram após dele.

³⁵ إِسّكّْ إِرقَّاسنْ ذِي مَارَّا مَانَاسَّا ؤُشَا إِتّْوَاڒَاغَا مَانَاسَّا مَاحنْذْ أَذْ بدّنْ نِيثْنِي أَوَارْنِي أَسْ. خنِّي إِسّكّْ إِرقَّاسنْ غَارْ أَشِيرْ ؤُ غَارْ زابُولُونْ ؤُ غَارْ نَافْثَالِي ؤُشَا نِيثْنِي ڭعّْذنْ مَاحنْذْ أَذْ ثنْ مّڒْقَانْ.

³⁵ Enviou mensageiros por toda a tribo de Manassés, que também foi convocada para o seguir; enviou ainda mensageiros a Aser, e a Zebulom, e a Naftali, e saíram para encontrar-se com ele.

³⁶ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا جِيذْعُونْ إِ أَربِّي: ”مَاڒَا شكْ ثخْسذْ س ثِيذتّْ أَذْ ثْفكّذْ إِسْرَائِيل س ؤُفُوسْ إِنُو أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَيِي ثنِّيذْ،

³⁶ Disse Gideão a Deus: Se hás de livrar a Israel por meu intermédio, como disseste,

³⁷ خْزَارْ، خنِّي نشّْ أَذْ سَّارْسغْ ثَاهِيضُورْثْ ن ثَاضُوفْثْ خْ ؤُنذْرَارْ. مَاڒَا إِوْضَا نّْذَا مْغِيرْ خْ ثَاضُوفْثْ وَاهَا، مَاشَا ثَامُّورْثْ مَارَّا ثقِّيمْ ثُوژغْ، خنِّي سّْنغْ نشّْ، أَقَا شكْ أَذْ ثسّْنجْمذْ إِسْرَائِيل س ؤُفُوسْ إِنُو، أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَيِي ثنِّيذْ.“

³⁷ eis que eu porei uma porção de lã na eira; se o orvalho estiver somente nela, e seca a terra ao redor, então, conhecerei que hás de livrar Israel por meu intermédio, como disseste.

³⁸ ؤُ أَمُّو إِ ثمْسَارْ. ثِيوشَّا نّسْ إِكَّارْ زِيشْ ؤُشَا إِزْڒِي ثَاهِيضُورْثْ ؤُشَا إِژمّْ-د نّْذَا زِي ثْهِيضُورْثْ، إِشْثْ ن طَّاوْيَا ثشُّورْ س وَامَانْ.

³⁸ E assim sucedeu, porque, ao outro dia, se levantou de madrugada e, apertando a lã, do orvalho dela espremeu uma taça cheia de água.

³⁹ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا جِيذْعُونْ إِ أَربِّي: ”تّْزَاوْڭغْ وَارْ خَافِي يَارقّْ وغْضَابْ نّشْ مَاڒَا نشّْ سِّيوْڒغْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ. أجّْ أَيِي أَذْ قدْجْبغْ س ثْهِيضُورْثْ عَاذْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِي وَاهَا، ؤُشَا أَذْ ثقِّيمْ ثْهِيضُورْثْ ثُوژغْ ؤُ خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ أَذْ ذِينْ يِيڒِي نّْذَا.“

³⁹ Disse mais Gideão: Não se acenda contra mim a tua ira, se ainda falar só esta vez; rogo-te que mais esta vez faça eu a prova com a lã; que só a lã esteja seca, e na terra ao redor haja orvalho.

⁴⁰ ؤُشَا ذِي دْجِيڒثْ نِّي إِڭَّا إِ-ث سِيذِي أَمُّو: ثَاهِيضُورْثْ وَاهَا إِ إِقِّيمنْ ثُوژغْ ؤُ ثُوغَا نّْذَا خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ.

⁴⁰ E Deus assim o fez naquela noite, pois só a lã estava seca, e sobre a terra ao redor havia orvalho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →