Juízes 6

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ مَاشَا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ڭِّينْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي ؤُشَا إِسلّمْ إِ-ثنْ سِيذِي ذڭْ ؤُفُوسْ ن مِيذْيَانْ، إِجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا.

¹ E os filhos de Israel fizeram o mal aos olhos do SENHOR; e o SENHOR os entregou na mão de Midiã por sete anos.

² ؤُمِي ثُوغَا أَفُوسْ ن مِيذْيَانْ إِجْهذْ خْ إِسْرَائِيل، ڭِّينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِ يِيخفْ نْسنْ إِفْرَانْ ذڭْ إِذُورَارْ ذ إِخرْذُوسنْ ذ لْقلْعَاثْ ضِيدّْ إِ مِيذْيَانْ.

² E a mão de Midiã prevaleceu contra Israel; e por causa dos midianitas, os filhos de Israel fizeram para si as covas que estão nos montes, e cavernas e fortalezas.

³ أَوَارْنِي ڒَامِي ثُوغَا زَارّْعنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، تّْڭعّذْ مِيذْيَانْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ أَيْثْ ن عَامَالِيقْ ذ أَيْثْ ن شَّارْقْ تّْڭعّْذنْ ضِيدّْ نْسنْ.

³ E assim, quando Israel semeava, os midianitas subiam, e os amalequitas, e os filhos do oriente, até eles subiam contra eles;

⁴ نِيثْنِي وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ضِيدّْ نْسنْ ؤُشَا أَردّْدْجنْ ڒْغِيدْجثْ ن ثمُّورْثْ أَڒْ جّْوَايهْ ن غَازَّا. نِيثْنِي وَارْ جِّينْ ذِي إِسْرَائِيل إِ زِي غَا إِدَّارْ بْنَاذمْ، ڒَا ذ ؤُدْجِي، ڒَا ذ أَفُونَاسْ ؤُڒَا ذ أَغْيُوڒْ.

⁴ e se acampavam contra eles, e destruíam o produto da terra, até chegarem a Gaza, e não deixavam sustento para Israel: nem ovelha, nem boi, nem jumento.

⁵ مَاغَارْ نِيثْنِي ڭعّْذنْ س ثْحِيمْرِيوِينْ نْسنْ ذ إِقِيضَانْ نْسنْ ؤُشَا ؤُسِينْ-د أَمْ يِيجّْ ن ويْڒَافْ ن ثْمُورْغِي. وَارْ إِزمَّارْ أَذْ تّْوَاحسْبنْ أَكْ-ذ إِڒغْمَانْ نْسنْ ؤُشَا نِيثْنِي ؤُذْفنْ غَارْ ثَامُّورْثْ، حِيمَا أَذْ ت أَردّْدْجنْ.

⁵ Pois eles subiam com o seu gado e suas tendas, e vinham como locustas em multidão; pois tanto eles quanto os seus camelos eram inumeráveis; e entravam na terra para destruí-la.

⁶ أَمُّو إِژْڒضْ إِسْرَائِيل أَطَّاسْ زِي سِّيبّثْ ن مِيذْيَانْ. ؤُشَا خنِّي سْغُوينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل غَارْ سِيذِي.

⁶ E Israel ficou grandemente empobrecido por causa dos midianitas; e os filhos de Israel clamaram ao SENHOR.

⁷ خْمِي سْغُوينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل غَارْ سِيذِي ذِي سِّيبّثْ ن مِيذْيَانْ، إِمْسَارْ،

⁷ E sucedeu que, quando os filhos de Israel clamaram ao SENHOR por causa dos midianitas,

⁸ أَقَا سِيذِي إِسّكّْ-د إِجّْ ن ورْيَازْ، إِجّْ ن ؤُنَابِي، غَارْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل. نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’نشّْ سّْڭعّْذغْ كنِّيوْ زِي مِيصْرَا ؤُ سُّوفّْغغْ-د كنِّيوْ زِي ثَادَّارْثْ ن ثسْمُوغِي.

⁸ o SENHOR enviou um profeta aos filhos de Israel, que lhes disse: Assim diz o SENHOR Deus de Israel: Eu vos fiz subir do Egito, e vos retirei da casa da servidão;

⁹ نشّْ فكّغْ-د كنِّيوْ زڭْ ؤُفُوسْ ن إِمِيصْرِييّنْ ؤُ زڭْ ؤُفُوسْ ن مَارَّا إِنِّي كنِّيوْ إِحْصَارنْ. نشّْ ؤُژّْڒغْ خَاسنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْومْ ؤُ وْشِيغْ أَومْ ثَامُّورْثْ نْسنْ.

⁹ e vos libertei da mão dos egípcios, e da mão de todos os que vos oprimiam, e os expulsei de diante de vós, e vos dei a sua terra;

¹⁰ نشّْ نِّيغْ أَومْ: نشّْ ذ سِيذِي، أَربِّي نْومْ، وَارْ تّْعبّْذمْ إِربِّيثنْ ن إِمُورِييّنْ، إِنِّي ذِي ثمُّورْثْ نْسنْ ثْزدّْغمْ!‘ مَاشَا كنِّيوْ وَارْ ثسْڒِيمْ غَارْ ثْمِيجَّا إِنُو.“

¹⁰ e eu vos disse: Eu sou o SENHOR vosso Deus; não temais os deuses dos amorreus, em cuja terra habitais; vós, porém, não obedecestes à minha voz.

¹¹ خنِّي يُوسَا-د لْمَالَاكْ ن سِيذِي ؤُشَا إِقِّيمْ سَاذُو ن ثْشجُّورَا ن يِيڭّْ نِّي إِدْجَانْ غَارْ عَافْرَا، ثنِّي ن يُووَاشْ، أَبِيعَازَارِي. مِّيسْ جِيذْعُونْ ثُوغَا-ث ذِينْ إِسَّارْوَاثْ إِرْذنْ ذِي ثْسِيرْثْ ن ؤُضِيڒْ حِيمَا أَذْ ث إِسَّارْوڒْ أَمُّو زَّاثْ إِ وُوذمْ ن مِيذْيَانْ.

¹¹ E veio ali um anjo do SENHOR, e se assentou debaixo de um carvalho que ficava em Ofra, que pertencia a Joás, o abiezrita; e o seu filho, Gideão, debulhava o trigo no lagar, para escondê-lo dos midianitas.

¹² ڒخْذنِّي إِبَانْ أَسْ-د لْمَالَاكْ ن سِيذِي، إِنَّا أَسْ: ”سِيذِي أَكِيذكْ، أَ شكْ، بُو-ثغْرُوضْثْ إِمحْضنْ!“

¹² E o anjo do SENHOR lhe apareceu, e lhe disse: O SENHOR está contigo, homem poderoso e valente.

¹³ جِيذْعُونْ إِنَّا أَسْ: ”أَ، سِيذِي إِنُو، مَاڒَا سِيذِي أَقَا-ث أَكِيذْنغْ، مَايمِّي إِ ذ أَنغْ إِڒْقفْ خنِّي مَارَّا ؤُيَا ؤُ مَانِي دْجَانْ مَارَّا ڒعْجَايبْ إِ خْ ذ أَنغْ سِّيوْڒنْ ڒجْذُوذْ نّغْ، ؤُمِي نِيثْنِي نَّانْ: ’مَا وَارْ ذ أَنغْ-د إِسُّوفّغْ سِيذِي زِي مِيصْرَا؟‘ مَاشَا ڒخُّو إِنْضَارْ أَنغْ سِيذِي، إِسلّمْ أَنغْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن مِيذْيَانْ.“

¹³ E Gideão lhe disse: Ó meu Senhor, se o SENHOR está conosco, então por que tudo isso nos sobreveio? E onde estão todos os milagres os quais os nossos pais nos contaram, dizendo: O SENHOR não nos fez subir do Egito? Agora, porém, o SENHOR nos abandonou e nos entregou nas mãos dos midianitas.

¹⁴ رخْذنِّي إِذْوڒْ-د غَارسْ سِيذِي، إِنَّا: ”ؤُيُورْ ذِي جّهْذْ نّشْ وَانِيثَا ؤُشَا أَذْ ثْفكّذْ إِسْرَائِيل زڭْ ؤُفُوسْ ن مِيذْيَانْ. مَا نشّْ وَارْ شكْ-د سّكّغْ؟“

¹⁴ E o SENHOR olhou para ele e disse: Vai neste poder, e tu salvarás Israel da mão dos midianitas; não te enviei eu?

¹⁵ مَاشَا نتَّا يَارَّا-د خَاسْ: ”أَ سِيذِي إِنُو، س مِينْزِي إِ غَا فكّغْ إِسْرَائِيل؟ خْزَارْ ڒْوَاشُونْ إِنُو ذ ثَامزْڒُوضْثْ قَاعْ ذِي مَانَاسَّا ؤُ نشّْ ذ أَمُوذْرُوسْ قَاعْ ذِي ثَادَّارْثْ ن بَابَا.“

¹⁵ E ele lhe disse: Ó meu Senhor, com que salvarei Israel? Eis que a minha família é pobre em Manassés, e eu sou o menor na casa do meu pai.

¹⁶ إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”مِينْزِي نشّْ أَذْ إِڒِيغْ أَكِيذكْ، أَذْ ثْغڒْبذْ مِيذْيَانْ، أَخْمِي ذ إِجّْ ن ورْيَازْ وَاهَا.“

¹⁶ E o SENHOR lhe disse: Certamente estarei contigo, e tu ferirás os midianitas como a um homem.

¹⁷ خنِّي إِنَّا أَسْ نتَّا: ”مَاڒَا خنِّي ؤُفِيغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، خنِّي إِوْشَا أَيِي إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ، أَقَا ذ شكْ سِيمَانْثْ نّشْ إِ كِيذِي إِسَّاوَاڒنْ.

¹⁷ E ele lhe disse: Se agora tenho achado graça aos teus olhos, então, mostra-me um sinal de que tu falas comigo.

¹⁸ وَارْ سَّا تّْرَاحْ شَا، أَڒْ غَاركْ د غَاعقْبغْ أَذْ ثِيڒِي إِوْيغْ-د ثوْهِيبْثْ إِنُو ؤُ أَذْ ت-إِ-د-سَّارْسغْ زَّاثكْ.“ نتَّا إِنَّا: ”أَذْ قِّيمغْ أَڒْ د غَا ثْعقْبذْ.“

¹⁸ Não partas daqui, rogo-te, até que eu venha a ti, e te traga o meu presente, e o coloque diante de ti. E ele disse: Aguardarei até que tu retornes.

¹⁹ ؤُشَا يُوذفْ جِيذْعُونْ، إِسّوْجذْ إِجّْ ن إِغَايْضْ ذ أَمژْيَانْ زڭْ إِغَايْضنْ ذ إِغْرُومنْ بْڒَا أَغْرُومْ زڭْ يِيجّْ ن إِفَا ن وَارنْ. نتَّا إِسَّارْسْ أَيْسُومْ ذِي ثْصُودْجثْ، إِڭَّا أَرّْوَا ذڭْ إِشْثْ ن ثيْذُورْثْ ؤُشَا يِيوِي مَانْ أَيَا غَارسْ غَارْ بَارَّا سَاذُو ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ ؤُشَا إِسَّارْسْ أَسْ مَانْ أَيَا.

¹⁹ E Gideão entrou, e preparou um cabrito, e bolos ázimos de um efa de farinha; pôs a carne em um cesto, e ele pôs o caldo em uma panela, e o trouxe para fora, debaixo do carvalho, e o apresentou.

²⁰ مَاشَا إِنَّا أَسْ لْمَالَاكْ ن أَربِّي: ”كْسِي أَيْسُومْ ذ إِغْرُومنْ بْڒَا أَنْثُونْ ؤُ ثسَّارْسذْ ثنْ ذَا خْ ثصْضَارْثْ ؤُشَا زدْجعْ خَاسْ أَرّْوَا!“ ؤُشَا أَمُّو إِ ث إِڭَّا.

²⁰ E o anjo de Deus lhe disse: Toma a carne e os bolos ázimos e coloca-os sobre esta rocha, e derrama o caldo. E ele assim o fez.

²¹ خَاسْ ؤُشَا إِسَارّحْ لْمَالَاكْ ن سِيذِي ثِيخفْثْ ن ثغَّارْشْثْ إِ ثُوغَا غَارسْ ذڭْ ؤُفُوسْ، إِحَاذَا زَّايسْ أَيْسُومْ ذ إِغْرُومنْ بْڒَا أَنْثُونْ. ڒخْذنِّي ثْڭعّذْ ثْمسِّي زِي ثصْضَارْثْ، ثشَّا أَيْسُومْ ذ إِغْرُومنْ. خنِّي إِنُّوفْسڒْ لْمَالَاكْ ن سِيذِي خْ ثِيطَّاوِينْ ن جِيذْعُونْ.

²¹ Então, o anjo do SENHOR estendeu a ponta da vara que estava na sua mão, e tocou a carne e os bolos ázimos; e subiu fogo da rocha, e consumiu a carne e os bolos ázimos. Então, o anjo do SENHOR retirou-se da sua vista.

²² ؤُمِي جِيذْعُونْ إِژْرَا، أَقَا ثُوغَا-ث ذ لْمَالَاكْ ن سِيذِي، إِنَّا جِيذْعُونْ: ”أَ، سِيذِي إِنُو، سِيذِي، أَقَا نشّْ ژْرِيغْ لْمَالَاكْ ن سِيذِي أَغمْبُوبْ ذڭْ ؤُغمْبُوبْ.“

²² E, quando Gideão percebeu que ele era um anjo do SENHOR, Gideão disse: Ai de mim, ó Senhor DEUS! Porque vi um anjo do SENHOR face a face.

²³ مَاشَا سِيذِي يَارَّا-د خَاسْ: ”أَذْ كِيذكْ يِيڒِي ڒهْنَا، وَارْ تّڭّْوذْ شَا، شكْ وَارْ تّْمتِّيذْ.“

²³ E o SENHOR lhe disse: Paz seja contigo; não temas; não morrerás.

²⁴ ؤُشَا جِيذْعُونْ إِبْنَا ذِينِّي إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ سِيذِي، إِڭَّا أَسْ: ”سِيذِي ذ ڒهْنَا!“ أَقَا-ث ذِي عَافْرَا ن أَيْثْ ن أَبِيعَازَارِي أَڒْ أَسّْ-أَ.

²⁴ Então Gideão edificou ali um altar ao SENHOR, e o chamou de Jeová-Shalom; e até este dia ainda está em Ofra dos abiezritas.

²⁵ ذِي دْجِيڒثْ نِّي سِيمَانْثْ نّسْ، إِمْسَارْ أَقَا سِيذِي إِنَّا أَسْ: ”كْسِي إِجّْ ن ؤُفُونَاسْ أَمژْيَانْ زڭْ إِفُونَاسنْ إِ إِدْجَانْ ن بَابَاشْ، أَقَا أَفُونَاسْ أَمژْيَانْ وِيسّْ ثْنَاينْ ن سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا ؤُشَا غْضڒْ أَعَالْطَارْ ن بَاعْلْ إِ إِدْجَانْ ن بَابَاشْ ؤُ زْذمْ ثَاربِّيثْ ن شْوَارْثِي نِّي زَّاثسْ!

²⁵ E sucedeu que, na mesma noite, o SENHOR lhe disse: Toma o novilho do teu pai, o segundo novilho de sete anos de idade, e põe abaixo o altar de Baal que o teu pai tem, e corta o arvoredo que está junto a ele;

²⁶ بْنَا خنِّي إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، خْ ثْقِيشَّاثْ ن لْقلْعَا-يَا، سوْجذْ إِ-ث، ؤُشَا كْسِي أَفُونَاسْ أَمژْيَانْ وِيسّْ ثْنَاينْ ؤُشَا أَوْيِي ث-إِ-د ذ ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ س ؤُكشُّوضْ ن ثْربِّيثْ ن شْوَارْثِي نِّي إِتّْخصَّا أَذْ ثْزذْمذْ.“

²⁶ e edifica um altar para o SENHOR, teu Deus, no cume dessa rocha, no local ordenado, e toma o segundo novilho, e oferece um sacrifício queimado com a madeira do arvoredo que tu cortares.

²⁷ خنِّي إِكْسِي جِيذْعُونْعشْرَا ن يرْيَازنْ زڭْ إِمْسخَّارنْ نّسْ ؤُشَا إِڭَّا أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ إِنَّا سِيذِي. مَاشَا ؤُمِي نتَّا إِڭّْوذْ زِي ڒْْوَاشُونْ ن ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ ؤُ زڭْ يرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ أَذْ ث إِڭّْ س وَاسّْ، إِڭَّا إِ-ث ذِي دْجِيڒثْ.

²⁷ Então Gideão tomou dez homens dentre os seus servos, e fez segundo o SENHOR lhe disse; e assim foi, porque como temia a casa de seu pai, e os homens da cidade, ele não poderia fazê-lo de dia, mas fê-lo à noite.

²⁸ ؤُمِي د-كَّارنْ يرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ ثِيوشَّا زِيشْ، ژْرِينْ نِيثْنِي أَقَا أَعَالْطَارْ ن بَاعْلْ إِتّْوَاهْذمْ ؤُشَا ثتّْوَازْذمْ ثْربِّيثْ ن شْوَارْثِي نِّي زَّاثسْ ؤُ أَفُونَاسْ أَمژْيَانْ وِيسّْ ثْنَاينْ إِتّْوَابخَّارْ خْ ؤُعَالْطَارْ إِ ذِينْ إِتّْوَابْنَانْ.

²⁸ E quando os homens da cidade se levantaram de manhã cedo, eis que o altar de Baal estava demolido, e o arvoredo que estava junto a ele estava cortado, e o segundo novilho foi oferecido sobre o altar que foi edificado.

²⁹ ؤُشَا نَّانْ إِ وَايَاوْيَا: ”مَانْ ونْ إِڭِّينْ أَيَا؟“ نِيثْنِي سّقْسَانْ، أَرْزُونْ ؤُشَا نَّانْ: ”جِيذْعُونْ، مِّيسْ ن يُووَاشْ، إِ-ث إِڭِّينْ.“

²⁹ E disseram uns aos outros: Quem fez esta coisa? E, quando investigaram e perguntaram, disseram: Gideão, o filho de Joás fez esta coisa.

³⁰ خنِّي نَّانْ يرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ إِ يُووَاشْ: ”سُوفغْ-د مِّيشْ حِيمَا أَذْ إِمّثْ، مِينْزِي نتَّا إِغْضرْ أَعَالْطَارْ ن بَاعْلْ ؤُ مِينْزِي نتَّا إِزْذمْ ثَاربِّيثْ ن شْوَارْثِي إِ زَّاثسْ إِدْجَانْ.“

³⁰ Então, os homens da cidade disseram a Joás: Traz para fora o teu filho, para que morra; porque ele demoliu o altar de Baal, e porque cortou o arvoredo que estava junto dele.

³¹ يُووَاشْ يَارَّا-د خْ مَارَّا إِنِّي إِ د غَارسْ إِبدّنْ: ”مَا ثخْسمْ أَذْ ثْمنْغمْ إِ بَاعْلْ؟ مَا ثخْسمْ أَذْ ث ثسّْنجْممْ؟ ونِّي أَكِيذسْ إِ غَا إِبدّنْ، أَذْ إِتّْوَانغْ ذِي ضّْبحْ-أَ وَانِيثَا. مَاڒَا نتَّا ذ إِجّْ ن أَربِّي، أجّْ إِ-ث أَذْ إِمّْنغْ إِ يِيخفْ نّسْ نِّيثْ، مِينْزِيغضْڒنْ أَعَالْطَارْ نّسْ.“

³¹ E Joás disse a todos os que se levantaram contra ele: Vós rogareis por Baal? Podereis salvá-lo? Que seja levado à morte aquele que roga por ele enquanto ainda é manhã; se ele for um deus, que rogue a si mesmo, já que demoliram o seu altar.

³² ذڭْ وَاسّْ نِّي إِڒَاغَا أَسْ-د إِ جِيذْعُونْ يَارُوبَّاعْلْ، مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي: ”بَاعْلْ إِمّْنغْ أَكِيذسْ، مَاغَارْ نتَّا إِغْضڒْ أَعَالْطَارْ نّسْ.“

³² Por isso, naquele dia, ele o chamou de Jerubaal, dizendo: Que Baal defenda-se contra ele, porque ele pôs abaixo o seu altar.

³³ مَارَّا مِيذْيَانْ ذ عَامَالِيقْ ذ أَيْثْ ن شَّارْقْ مُوننْ ؤُشَا ژْوَانْ-د لْ-ؤُرْذُونْ ؤُشَا وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ ن يَازْرَاعِيلْ.

³³ Então, todos os midianitas e os amalequitas e os filhos do oriente se reuniram, e atravessaram, e acamparam no vale de Jezreel.

³⁴ أَرُّوحْ ن سِيذِي إِسّْيَارْضْ إِ جِيذْعُونْ ؤُشَا نتَّا إِسُوضْ ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي ؤُشَا إِڒَاغَا-د خْ أَيْثْ ن أَبِيعَازَارْ مَاحنْذْ أَذْ بدّنْ أَوَارْنِي أَسْ.

³⁴ Porém, o Espírito do SENHOR veio sobre Gideão, e ele soprou uma trombeta; e Abiezer foi reunido após ele.

³⁵ إِسّكّْ إِرقَّاسنْ ذِي مَارَّا مَانَاسَّا ؤُشَا إِتّْوَاڒَاغَا مَانَاسَّا مَاحنْذْ أَذْ بدّنْ نِيثْنِي أَوَارْنِي أَسْ. خنِّي إِسّكّْ إِرقَّاسنْ غَارْ أَشِيرْ ؤُ غَارْ زابُولُونْ ؤُ غَارْ نَافْثَالِي ؤُشَا نِيثْنِي ڭعّْذنْ مَاحنْذْ أَذْ ثنْ مّڒْقَانْ.

³⁵ E ele enviou mensageiros por todo Manassés; que também foi reunido após ele; e enviou mensageiros a Aser, e a Zebulom, e a Naftali; e eles subiram para encontrá-los.

³⁶ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا جِيذْعُونْ إِ أَربِّي: ”مَاڒَا شكْ ثخْسذْ س ثِيذتّْ أَذْ ثْفكّذْ إِسْرَائِيل س ؤُفُوسْ إِنُو أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَيِي ثنِّيذْ،

³⁶ E Gideão disse a Deus: Se tu queres salvar Israel pela minha mão, como disseste,

³⁷ خْزَارْ، خنِّي نشّْ أَذْ سَّارْسغْ ثَاهِيضُورْثْ ن ثَاضُوفْثْ خْ ؤُنذْرَارْ. مَاڒَا إِوْضَا نّْذَا مْغِيرْ خْ ثَاضُوفْثْ وَاهَا، مَاشَا ثَامُّورْثْ مَارَّا ثقِّيمْ ثُوژغْ، خنِّي سّْنغْ نشّْ، أَقَا شكْ أَذْ ثسّْنجْمذْ إِسْرَائِيل س ؤُفُوسْ إِنُو، أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَيِي ثنِّيذْ.“

³⁷ eis que colocarei um velo de lã no chão; e se o orvalho estiver somente sobre o velo, e a terra ao redor estiver seca, então saberei que queres salvar Israel pela minha mão, conforme disseste.

³⁸ ؤُ أَمُّو إِ ثمْسَارْ. ثِيوشَّا نّسْ إِكَّارْ زِيشْ ؤُشَا إِزْڒِي ثَاهِيضُورْثْ ؤُشَا إِژمّْ-د نّْذَا زِي ثْهِيضُورْثْ، إِشْثْ ن طَّاوْيَا ثشُّورْ س وَامَانْ.

³⁸ E assim foi; pois levantou-se ele de manhã cedo, e espremeu o velo e, torcendo-o, removeu o orvalho do velo: uma tigela cheia de água.

³⁹ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا جِيذْعُونْ إِ أَربِّي: ”تّْزَاوْڭغْ وَارْ خَافِي يَارقّْ وغْضَابْ نّشْ مَاڒَا نشّْ سِّيوْڒغْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ. أجّْ أَيِي أَذْ قدْجْبغْ س ثْهِيضُورْثْ عَاذْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِي وَاهَا، ؤُشَا أَذْ ثقِّيمْ ثْهِيضُورْثْ ثُوژغْ ؤُ خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ أَذْ ذِينْ يِيڒِي نّْذَا.“

³⁹ E Gideão disse a Deus: Não se acenda a tua ira contra mim, e falarei só mais esta vez; permita-me provar, rogo-te, só mais esta vez com o velo; que agora esteja seco somente sobre o velo, e sobre todo o solo haja orvalho.

⁴⁰ ؤُشَا ذِي دْجِيڒثْ نِّي إِڭَّا إِ-ث سِيذِي أَمُّو: ثَاهِيضُورْثْ وَاهَا إِ إِقِّيمنْ ثُوژغْ ؤُ ثُوغَا نّْذَا خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ.

⁴⁰ E Deus assim o fez naquela noite; pois apenas sobre o velo estava seco, e havia orvalho sobre todo o solo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →