Juízes 20
rifa (RIFA) vs NTLH
1 خنِّي فّْغنْ مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، ؤُشَا ثْمُونْ ثْمسْمُونْثْ أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ غَارْ سِيذِي ذِي مِيصْفَا، زِي ذَانْ أَڒْ بِئرْ-سبْعَا ؤُڒَا ذ ثَامُّورْثْ ن جِيلْعَاذْ.
1 Por causa disso todo o povo de Israel, desde Dã, no Norte, até Berseba, no Sul, e Gileade, no Leste, se reuniu em Mispa. Eles se reuniram na presença de Deus, o Senhor , como se fossem uma só pessoa.
2 إِمْذبَّارنْ ن مَارَّا ڒْڭنْسْ، ن مَارَّا ثِيقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل، سّْبدّنْ إِخفْ نْسنْ ذِي ثْمسْمُونْثْ ن أَربِّي، أَربْعَا-مْيَا-أَڒفْ ن يرْيَازنْ خْ إِضَارنْ، مَارَّا إِرْيَازنْ إِنِّي إِزمَّارنْ خْ سِّيفْ.
2 Os chefes de todas as tribos de Israel estavam presentes nessa reunião do povo de Deus. Havia quatrocentos mil homens a pé, treinados para a guerra.
3 أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ سْڒِينْ، أَقَا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ڭعّْذنْ غَارْ مِيصْفَا. أَيْثْ ن إِسْرَائِيل نَّانْ: ”سِيوْڒمْ، مَامّشْ ثْزمَّارْ أَذْ ثمْسَارْ ثُوعفّْنَا-يَا؟“
3 E o povo de Benjamim soube que todos os outros israelitas haviam subido até Mispa e que eles queriam saber como aquele crime havia sido cometido.
4 أَرْيَازْ أَلَاوِي، أَرْيَازْ ن ثمْغَارْثْ إِتّْوَانْغنْ، يَارَّا-د خَاسنْ: ”نشّْ ؤُسِيغْ-د أَكْ-ذ ثَايَّا إِنُو زِي جِيبْعَا ثنِّي إِدْجَانْ ن بِينْيَامِينْ، حِيمَا أَذْ سّنْسغْ ذِينْ.
4 Então o levita , marido da mulher assassinada, explicou: — Cheguei com a minha
5 ؤُشَا إِمزْذَاغْ ن جِيبْعَا نّْقڒْبنْ خَافِي، نّْضنْ أَيِي-د ذِي دْجِيڒثْ إِ ثَادَّارْثْ، نْوَانْ أَذْ أَيِي نْغنْ ؤُغصْبنْ ثَايَّا إِنُو أَڒَامِي ثمُّوثْ.
5 Os homens de Gibeá vieram de noite e cercaram a casa. Eles queriam me matar. Em vez disso abusaram da minha concubina, e ela morreu.
6 خنِّي كْسِيغْ ثَايَّا إِنُو، بْضِيغْ ت ذ ثِيسقَّارْ، سّكّغْ إِجّْ ن وزْينْ زَّايسْ غَارْ مَارَّا جّْوَايهْ ن ثمُّورْثْ ن ثسْغَارْثْ ن إِسْرَائِيل، مِينْزِي نِيثْنِي ڭِّينْ ڒفْضِيحثْ ذ ثُوبُّوهڒْيَا ذِي إِسْرَائِيل.
6 Então eu peguei o corpo dela, cortei em pedaços e mandei um pedaço para cada uma das doze tribos de Israel. Aquela gente cometeu um crime horrível no meio do nosso povo.
7 خْزَارْ، كنِّيوْ مَارَّا ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل. أَرّمْ-د كنِّيوْ خْ مَانْ أَيَا س وَاوَاڒْ ذ شّْوَارْ!“
7 Todos vocês que estão aqui são israelitas. Vamos resolver agora o que fazer.
8 ؤُشَا إِبدّْ ڒْڭنْسْ إِمُونْ أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ، إِنَّا: ”ؤُڒَا ذ إِجّنْ زَّايْنغْ وَارْ إِڭُّورْ غَارْ ثْقِيضُونْثْ نّسْ ؤُ ؤُڒَا ذ إِجّنْ زَّايْنغْ وَارْ إِتّْعِيقِّيبْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ.
8 Todo o povo de Israel se levantou ao mesmo tempo e disse: — Nenhum de nós, nem os que moram em casas, nem os que moram em barracas, voltará para casa.
9 أَمُّو إِ غَا نڭّْ خنِّي ڒخُّو أَكْ-ذ جِيبْعَا: ’أَذْ خَاسْ نفّغْ عْلَاحْسَابْ ثَاقدُّوحْثْ!
9 Vamos escolher alguns homens para atacar Gibeá.
10 أَذْ نَارشّحْ زِي مَارَّا ثِيقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيلعشْرَا ن يرْيَازنْ زِي مْيَا ؤُ مْيَا زڭْ وَاڒفْ ؤُ أَڒفْ زِيعشْرَا-أَڒَافْ، حِيمَا أَذْ أَوْينْ ڒعْوتْشْ إِ ڒْڭنْسْ، حِيمَا، خْمِي إِ د غَا يَاسنْ غَارْ جِيبْعَا ثنِّي إِدْجَانْ ن بِينْيَامِينْ، أَذْ زمَّارنْ أَذْ ڭّنْ أَكِيذسْ عْلَاحْسَابْ مَارَّا ثُوبُّوهڒْيَا نِّي إِڭَّا ذِي إِسْرَائِيل.“
10 A décima parte dos homens de Israel vai arranjar comida para os que vão lutar. Os outros vão castigar os moradores de Gibeá pelo crime horrível que cometeram em Israel.
11 مُوننْ مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل ذِي ثنْذِينْثْ-أَ، ثُوغَا مُوننْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ.
11 Então todo o povo de Israel se reuniu como se fosse uma só pessoa para atacar a cidade de Gibeá.
12 ؤُشَا سكّنْثْ ثِيقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل إِرْيَازنْ غَارْ مَارَّا ثَاقْبِيتْشْ ن بِينْيَامِينْ، نَّانْ: ”مَانَا ڒفْضِيحثْ-أَ إِ غَارْومْ إِمْسَارنْ؟
12 As tribos israelitas mandaram que mensageiros fossem por toda a tribo de Benjamim e dissessem: — Que crime horrível vocês cometeram!
13 خنِّي ڒخُّو، وْشمْ أَنغْ-د إِرْيَازنْ نِّي، أَيْثْ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ إِ إِدْجَانْ ذِي جِيبْعَا، حِيمَا أَذْ ثنْ ننّغْ ؤُشَا أَذْ إِتّْوَامْحَا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ زِي إِسْرَائِيل.“ مَاشَا أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ وَارْ خْسنْ أَذْ سْڒنْ غَارْ أَيْثْمَاثْسنْ، أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.
13 Exigimos que vocês nos entreguem agora esses homens imorais para que nós os matemos. Assim tiraremos esse mal do meio do povo de Israel. Mas o povo de Benjamim não deu atenção aos outros israelitas.
14 ؤُسِينْ-د أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ زِي ثْندَّامْ نْسنْ غَارْ جِيبْعَا مُوننْ حِيمَا أَذْ فّْغنْ غَارْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.
14 Eles saíram de todas as suas cidades e foram para Gibeá a fim de lutar contra o resto do povo de Israel.
15 ذڭْ وَاسّْ نِّي سدّنْ نِيثْنِي أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ زِي ثْندَّامْ، ستَّا ؤُ-عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ إِنِّي إِزمَّارنْ إِ سِّيفْ، بْڒَا إِمزْذَاغْ ن جِيبْعَا إِ زَّايْسنْ تّْوَافَارْزنْ عَاذْ سبْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ.
15 Naquele dia eles convocaram das suas cidades vinte e seis mil soldados. Depois os moradores de Gibeá reuniram mais setecentos homens especialmente escolhidos,
16 جَارْ مَارَّا ڒْڭنْسْ-أَ أَقَا ذِينْ سبْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ تّْوَافَارْزنْ إِ وَارْ تّْوَاذَارّْبنْ مْلِيحْ س ؤُفُوسِي نْسنْ أَفُوسِي. كُوڒْ إِجّْ زَّايْسنْ إِزمَّارْ أَذْ إِحَاكَا مْلِيحْ أَطَّاسْ س يدْجِييْ س ؤُفُوسْ ؤُزڒْمَاضْ، وَارْ خطِّينْ.
16 que eram canhotos. Qualquer um deles podia atirar com funda uma pedra num fio de cabelo, sem nunca errar.
17 ؤُڒَا ذ إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل تّْوَاسدّنْ. نْهْڒَا أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ ثُوغَا أَثنْ ذِي أَربْعَا-مْيَا-أَڒفْ ن يرْيَازنْ إِنِّي إِزمَّارنْ خْ سِّيفْ. مَارَّا نِيثْنِي ذ إِعسْكَارِييّنْ.
17 E os outros israelitas que iam lutar contra a tribo de Benjamim reuniram quatrocentos mil soldados treinados.
18 كَّارنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا فّْغنْ غَارْ بَايْثْ-إِلْ. سّقْسَانْ أَربِّي، نَّانْ: ”مَانْ ونْ زَّايْنغْ إِ غَا إِفّْغنْ ذ أَمْزْوَارُو غَارْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ؟“ إِنَّا سِيذِي: ”أَمزْوَارُو يَاهُوذَا.“
18 Os israelitas foram ao lugar de adoração, em Betel, e ali perguntaram a Deus: — Qual das nossas E o — A tribo de Judá.
19 كَّارنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل غَارْ ثُوفُّوثْ، وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ أَجمَّاضْ إِ جِيبْعَا
19 Na manhã seguinte os israelitas subiram e acamparam perto da cidade de Gibeá.
20 فّْغنْ يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل غَارْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ بِينْيَامِينْ ؤُشَا سدّنْ يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل إِخفْ نْسنْ قِيبَاتْشْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي غَارْ جِيبْعَا.
20 Saíram para combater contra a tribo de Benjamim e puseram os soldados em posição de ataque, de frente para a cidade.
21 خنِّي فّْغنْ-د أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ زِي جِيبْعَا ؤُشَاغضْڒنْ زِي إِسْرَائِيل ذڭْ وَاسّْ نِّي ثْنَاينْ ؤُ-عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ.
21 Então o exército de Benjamim saiu da cidade. E, antes de terminar o dia, eles mataram vinte e dois mil soldados israelitas. Aí o povo de Israel foi para o lugar de adoração e, na presença do Senhor , chorou até a tarde. E eles perguntaram ao Senhor : — Devemos ir combater outra vez os nossos irmãos da tribo de Benjamim? E Deus respondeu: — Sim. Então o exército israelita se animou de novo. E eles puseram os seus soldados em posição de combate novamente, no mesmo lugar em que haviam lutado no dia anterior.
22 مَاشَا ڒْڭنْسْ، إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل، ڭِّينْ ثَارْيَاسْثْ، سدّنْ إِخفْ نْسنْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ إِ ؤُمنْغِي غَارْ مَانِي ثُوغَا سدّنْ إِخفْ نْسنْ ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو.
22 — ausente —
23 ؤُشَا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ڭعّْذنْ، رُونْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي أَڒْ ثَامذِّيثْ، سّقْسَانْ: ”مَا أَذْ فّْغغْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ غَارْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ ن ؤُمَا بِينْيَامِينْ؟“ سِيذِي يَارَّا-د: ”ڭَاعّْذمْ ضِيدّْ إِ نّسْ إِ ؤُمنْغِي!“
23 — ausente —
24 ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْنَاينْ قَارّْبنْ-د أَيْثْ ن إِسْرَائِيل غَارْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ،
24 Os israelitas marcharam contra a tribo de Benjamim pela segunda vez.
25 ؤُشَا إِفّغْ بِينْيَامِينْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْنَاينْ زِي جِيبْعَا مَاحنْذْ أَذْ كِيذْسنْ إِمّڒْقَا.غضْڒنْ عَاوذْ ثْمنْطَاشْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ غَارْ ثمُّورْثْ، إِنِّي ثُوغَا مَارَّا زمَّارنْ خْ سِّيفْ.
25 E pela segunda vez os soldados de Benjamim saíram de Gibeá. E dessa vez mataram dezoito mil soldados israelitas treinados.
26 خَاسْ ؤُشَا فّْغنْ مَارَّا أَيْثْ إِسْرَائِيل، ڒْڭنْسْ مَارَّا، ؤُشَا إِوْضنْ غَارْ بَايْثْ-إِلْ، رُونْ. قِّيمنْ ذِينِّي زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي ؤُشَا ژُومّنْ ذڭْ وَاسّْ نِّي أَڒْ ثَامذِّيثْ ؤُشَا قدّْمنْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ ذ ثْغَارْصَا ن ڒهْنَا زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي.
26 Então todo o povo de Israel subiu de novo até Betel para chorar. Ficaram ali na presença de Deus, o Senhor , e não comeram nada até a tarde. E apresentaram ao Senhor ofertas que foram completamente queimadas e sacrifícios de paz.
27 خنِّي سّقْسَانْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل سِيذِي، مِينْزِي ذِي بَايْثْ-إِلْ ثُوغَا ذِينْ تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن أَربِّي ذڭْ وُوسَّانْ نِّي.
27 Eles fizeram uma pergunta ao Senhor . (Acontece que naqueles dias a arca da aliança estava ali em Betel.
28 ذڭْ وُوسَّانْ نِّي ثُوغَا إِبدّْ فِينَاحَاسْ، مِّيسْ ن أَلِيعَازَارْ، مِّيسْ ن هَارُونْ، زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ ؤُشَا إِنَّا: ”مَا أَذْ نفّغْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ غَارْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ أَرَّاونْ ن ؤُمَا بِينْيَامِينْ نِيغْ أَذْ ذَايسْ نسْمحْ؟“ سِيذِي يَارَّا-د: ”فّْغمْ، مَاغَارْ ثِيوشَّا أَذْ ثنْ ڭّغْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ.“
28 E Fineias, filho de Eleazar e neto de Arão, estava encarregado de cuidar dela.) A pergunta que eles fizeram foi esta: — Devemos sair mais uma vez para combater os nossos irmãos da tribo de Benjamim ou devemos desistir? O — Combatam porque amanhã eu farei com que vocês os derrotem.
29 خَاسْ ؤُشَا إِڭَّا إِسْرَائِيل ڒفْخُوخْ غَارْ مَارَّا إِغزْذِيسنْ ن جِيبْعَا.
29 Então os israelitas puseram alguns soldados escondidos em volta de Gibeá.
30 ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ڭعّْذنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ضِيدّْ إِ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ. سدّنْ إِخفْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ جِيبْعَا، أَمْ مَامّشْ ت ڭِّينْ ثْوَاڒَاوِينْ إِعْذُونْ.
30 No terceiro dia marcharam de novo contra o exército da tribo de Benjamim. Os seus soldados ficaram em posição de batalha, de frente para Gibeá, como tinham feito antes.
31 خنِّي فّْغنْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُ تّْوَاسِّيڭّْوجنْ خْ ثنْذِينْثْ ؤُشَا، أَمْ مَامّشْ ثْوَاڒَاوِينْ إِعْذُونْ، بْذَانْ أَذْ نْغِينْ إِرْيَازنْ زِي ڒْڭنْسْ خْ إِبْرِيذنْ إِمقّْرَاننْ إِ زَّايْسنْ إِتّْڭعّذْ إِجّْ ن وبْرِيذْ غَارْ بَايْثْ-إِلْ ؤُ ونّغْنِي غَارْ جِيبْعَا، نْغِينْ عْڒَاحَاڒْ ثْڒَاثِينْ ن يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل.
31 Os soldados de Benjamim saíram para combater e se afastaram da cidade. Como haviam feito antes, começaram a matar algumas pessoas na estrada de Betel, na estrada de Gibeá e em campo aberto. Mataram mais ou menos trinta israelitas.
32 خنِّي نَّانْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ: ”أَقَا نِيثْنِي تّْوَاغڒْبنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّغْ، أَمْ ثْوَاڒَا ثَامزْوَارُوثْ.“ خنِّي نَّانْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نَارْوڒْ، أَذْ ثنْ نسِّيڭّْوجْ خْ ثنْذِينْثْ غَارْ إِبْرِيذنْ إِمقّْرَاننْ.“
32 E diziam: — Nós já os derrotamos, como das outras vezes. Mas os israelitas disseram: — Vamos recuar e fazer com que eles se afastem da cidade e venham para as estradas.
33 خنِّي كَّارنْ مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل زڭْ ومْشَانْ نْسنْ إِنُّوفَّارنْ ؤُ سدّنْ إِخفْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي غَارْ بَاعْلْ-ثَامَارْ. ذِي ڒْوقْثْ ذ إِشْثْ فّْغنْ إِنِّي زِي إِسْرَائِيل إِ ثُوغَا ڭِّينْ إِجّْ ن ڒْفخْ زڭْ ومْشَانْ نْسنْ إِنُّوفَارنْ زڭْ يفْرِي ن جِيبْعَا.
33 Então a maior parte do exército israelita saiu dali e tornou a se juntar em Baal-Tamar. Mas os homens que cercavam a cidade saíram de repente dos lugares onde estavam escondidos na planície de Gibeá.
34 عشْرَا-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ إِتّْوَافَارْزنْ زِي مَارَّا إِسْرَائِيل ؤُسِينْ-د زڭْ ؤُرنْذَاذْ ن جِيبْعَا ؤُ أَمنْغِي إِذْوڒْ إِوْعَارْ. مَاشَا أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ وَارْ سِّيننْ، أَقَا ثِيشْثِي ثْحَارْثْ خَاسنْ.
34 Dez mil dos melhores soldados israelitas atacaram Gibeá, e o combate foi duro. Os benjamitas não imaginavam que iam ser destruídos.
35 سِيذِي إِوْثَا أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن إِسْرَائِيل، أَڒَامِي أَيْثْ ن إِسْرَائِيل نْغِينْ ذڭْ وَاسّْ نِّي خمْسَا ؤُ-عِيشْرِينْ-أَڒفْ ؤُ-مْيَا ن يرْيَازنْ، إِنِّي إِزمَّارنْ مَارَّا خْ سِّيفْ.
35 O Senhor Deus fez com que os israelitas derrotassem o exército de Benjamim. E naquele dia os israelitas mataram vinte e cinco mil e cem inimigos.
36 ژْرِينْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ أَقَا نِيثْنِي ثُوغَا تّْوَاوْثنْ. خنِّي وْشِينْ إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل تَّاسِيعْ إِ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ، مِينْزِي نِيثْنِي تّشْڒنْ خْ ڒْفخْ نِّي ثُوغَا ڭِّينْ ضِيدّْ إِ جِيبْعَا.
36 Então os benjamitas compreenderam que estavam vencidos. Os israelitas tinham se retirado durante a luta contra os benjamitas porque confiavam nos homens que haviam colocado escondidos em volta de Gibeá.
37 إِنِّي إِ ثُوغَا إِنُّوفَّارنْ، قدْجْقنْ أَذْ حجْمنْ خْ جِيبْعَا. أَمُّو إِ حجْمنْ إِنِّي إِ ثُوغَا ذڭْ ومْشَانْ إِنُّوفَّارنْ ؤُشَا وْثِينْ مَارَّا ثَانْذِينْثْ س ڒقْضعْ ن سِّيفْ.
37 Esses homens avançaram depressa na direção de Gibeá, espalharam-se e mataram todas as pessoas da cidade.
38 إِرْيَازْأنْ ن إِسْرَائِيل ثُوغَا ڭِّينْ أَوَاڒْ أَكْ-ذ يِينِّي إِڭِّينْ ڒْفخْ ذڭْ ومْشَانْ إِنُّوفَّارنْ، أَقَا نِيثْنِي أَذْ جّنْ أَسيْنُو أَمقّْرَانْ ن دّخَّانْ أَذْ د-إِڭعّذْ زِي ثنْذِينْثْ،
38 O exército israelita e os homens que estavam escondidos tinham combinado um sinal: quando vissem uma grande nuvem de fumaça subindo da cidade,
39 ؤُشَا خنِّي أَذْ نّْقڒْبنْ إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل ذڭْ ؤُمنْغِي. بِينْيَامِينْ ثُوغَا إِبْذَا أَذْ إِنغْ إِنِّي إِتّْوَاسّْنُوقّْبنْ زِي إِسْرَائِيل، عْڒَاحَاڒْ ثْڒَاثِينْ ن يرْيَازنْ. أَقَا نَّانْ: ”نِيثْنِي تّْوَاوْثنْ نِيشَانْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّغْ أَمْ ذڭْ ؤُمنْغِي أَمزْوَارُو.“
39 os israelitas que estavam fora, no campo de batalha, deviam dar meia-volta e atacar. Até aquele momento os benjamitas já haviam matado uns trinta israelitas e diziam: — Sim. Já os derrotamos, como das outras vezes.
40 ذِي ثْسَاعّثْ نِّي إِبْذَا ؤُسيْنُو أَمقّْرَانْ أَذْ د-إِڭعّذْ زِي ثنْذِينْثْ أَمْ يِيجّْ ن ؤُقلِّيجْ ن دّخَّانْ. ؤُمِي إِخْزَارْ بِينْيَامِينْ غَارْ ضفَّارْ، أَقَا ثَانْذِينْثْ مَارَّا ثْڭعّذْ أَمْ دّخَّانْ غَارْ ؤُجنَّا.
40 Então o sinal apareceu: uma nuvem de fumaça começou a subir da cidade. Os benjamitas olharam para trás e ficaram muito espantados quando viram a cidade inteira pegando fogo.
41 خنِّي نّْقڒْبنْ-د إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا إِرْيَازنْ ن بِينْيَامِينْ إِوْثَا إِ-ثنْ ؤُنخْڒِيعْ، مِينْزِي نِيثْنِي ژْرِينْ أَقَا ثِيشْثِي ثَاعفَّانْثْ ثُوغَا ثڒْقفْ إِ-ثنْ.
41 Então os homens de Israel deram meia-volta, e os benjamitas ficaram apavorados porque viram que iam ser destruídos.
42 نِيثْنِي نّْقڒْبنْ غَارْ ڒخْڒَا زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل. أَمنْغِي مَاشَا إِضْفَارْ إِ-ثنْ، ؤُشَا إِنِّي زِي ثْندَّامْ أَقَا ڭِّينْ إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ ثَامقّْرَانْثْ ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ.
42 Eles fugiram e correram na direção do deserto, mas não puderam escapar. Foram cercados pela maior parte do exército israelita e também pelos soldados que vinham da cidade e foram destruídos.
43 نِيثْنِي نّْضنْ إِ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ، ضْفَارنْ ثنْ بْڒَا قطُّو،عفْسنْ خَاسنْ أَڒْ أَمْشَانْ ن أَرَّاحثْ قِيبَاتْشْ ن جِيبْعَا غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن شَّارْقْ مَانِيسْ د-ثْنقَّارْ ثْفُوشْثْ.
43 Os israelitas cercaram os inimigos, e os perseguiram sem parar até um lugar a leste de Gibeá, e os iam matando pelo caminho.
44 وْضَانْ ثْمنْطَاشْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ، مَارَّا نِيثْنِي ذ إِرْيَازنْ إِمحْضنْ.
44 Dezoito mil dos melhores soldados benjamitas foram mortos.
45 خنِّي نّْقڒْبنْ، أَروْڒنْ غَارْ ڒخْڒَا، غَارْ ثصْضَارْثْ ن رِيمُّونْ. ؤُ خْ وبْرِيذْ أَمقّْرَانْ قْضَانْ زَّايْسنْ خْ خمْسَا-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ. ضْفَارنْ ثنْ أَڒْ جِيذْعُومْ، وْثِينْ زَّايْسنْ أَڒْفَاينْ ن يرْيَازنْ س ڒْموْثْ.
45 Os outros fugiram na direção do deserto, para a rocha de Rimom. Cinco mil foram mortos nas estradas. Os israelitas perseguiram o resto e assim mataram mais dois mil homens.
46 ذڭْ وَاسّْ نِّي ثُوغَا مَارَّا إِنِّي إِوْضَانْ زِي بِينْيَامِينْ ذِي خمْسَا ؤُ-عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ نِّي زمَّارنْ خْ سِّيفْ، مَارَّا نِيثْنِي ذ إِرْيَازنْ إِمحْضنْ.
46 Ao todo vinte e cinco mil benjamitas foram mortos naquele dia, todos eles soldados valentes.
47 ستَّا-مْيَا ن يرْيَازنْ مَاشَا نّْقڒْبنْ، أَروْڒنْ غَارْ ڒخْڒَا، غَارْ ثصْضَارْثْ ن رِيمُّونْ، ؤُشَا نِيثْنِي قِّيمنْ أَربْعَا ن إِيُورنْ ذِي ثصْضَارْثْ ن رِيمُّونْ.
47 Porém seiscentos homens fugiram para o deserto, para a rocha de Rimom, e ficaram lá quatro meses.
48 عقْبنْ إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل غَارْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ ؤُشَا وْثِينْ ثنْ مَارَّا س ڒقْضعْ ن سِّيفْ، زڭْ يرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ أَڒْ ڒْمَاڒْ ذ مَارَّا مِينْ ذِينْ ؤُفِينْ. سنّجْ إِ مَانْ أَيَا سَّارْغنْ مَارَّا ثِيندَّامْ إِ ؤُفِينْ ذڭْ وبْرِيذْ نْسنْ س ثْمسِّي.
48 Os israelitas atacaram o resto dos benjamitas e os mataram, tanto homens como animais, e destruíram tudo o que encontraram. E queimaram todas as cidades da região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.