Juízes 20

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ خنِّي فّْغنْ مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، ؤُشَا ثْمُونْ ثْمسْمُونْثْ أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ غَارْ سِيذِي ذِي مِيصْفَا، زِي ذَانْ أَڒْ بِئرْ-سبْعَا ؤُڒَا ذ ثَامُّورْثْ ن جِيلْعَاذْ.

¹ Então, todos os filhos de Israel saíram, e a congregação se reuniu como um só homem, desde Dã até Berseba, com a terra de Gileade, junto ao SENHOR em Mispá.

² إِمْذبَّارنْ ن مَارَّا ڒْڭنْسْ، ن مَارَّا ثِيقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل، سّْبدّنْ إِخفْ نْسنْ ذِي ثْمسْمُونْثْ ن أَربِّي، أَربْعَا-مْيَا-أَڒفْ ن يرْيَازنْ خْ إِضَارنْ، مَارَّا إِرْيَازنْ إِنِّي إِزمَّارنْ خْ سِّيفْ.

² E os chefes de todos os povos, de todas as tribos de Israel, apresentaram-se na assembleia do povo de Deus, quatrocentos mil homens a pé que desembainhavam a espada.

³ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ سْڒِينْ، أَقَا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ڭعّْذنْ غَارْ مِيصْفَا. أَيْثْ ن إِسْرَائِيل نَّانْ: ”سِيوْڒمْ، مَامّشْ ثْزمَّارْ أَذْ ثمْسَارْ ثُوعفّْنَا-يَا؟“

³ (Ora, os filhos de Benjamim ouviram que os filhos de Israel haviam subido até Mispá.) Então disseram os filhos de Israel: Contai-nos, como foi esta impiedade?

⁴ أَرْيَازْ أَلَاوِي، أَرْيَازْ ن ثمْغَارْثْ إِتّْوَانْغنْ، يَارَّا-د خَاسنْ: ”نشّْ ؤُسِيغْ-د أَكْ-ذ ثَايَّا إِنُو زِي جِيبْعَا ثنِّي إِدْجَانْ ن بِينْيَامِينْ، حِيمَا أَذْ سّنْسغْ ذِينْ.

⁴ E o levita, o marido da mulher que foi morta, respondeu e disse: Eu cheguei a Gibeá, que pertence a Benjamim, eu e a minha concubina, para nos alojarmos.

⁵ ؤُشَا إِمزْذَاغْ ن جِيبْعَا نّْقڒْبنْ خَافِي، نّْضنْ أَيِي-د ذِي دْجِيڒثْ إِ ثَادَّارْثْ، نْوَانْ أَذْ أَيِي نْغنْ ؤُغصْبنْ ثَايَّا إِنُو أَڒَامِي ثمُّوثْ.

⁵ E os homens de Gibeá se levantaram contra mim, e cercaram a casa ao redor à noite, e pensaram em me matar; e a minha concubina eles violentaram, de forma que ela está morta.

⁶ خنِّي كْسِيغْ ثَايَّا إِنُو، بْضِيغْ ت ذ ثِيسقَّارْ، سّكّغْ إِجّْ ن وزْينْ زَّايسْ غَارْ مَارَّا جّْوَايهْ ن ثمُّورْثْ ن ثسْغَارْثْ ن إِسْرَائِيل، مِينْزِي نِيثْنِي ڭِّينْ ڒفْضِيحثْ ذ ثُوبُّوهڒْيَا ذِي إِسْرَائِيل.

⁶ E peguei a minha concubina, e a cortei em pedaços, e a enviei para todas as partes da região da herança de Israel, pois indignidade e loucura foram cometidas em Israel.

⁷ خْزَارْ، كنِّيوْ مَارَّا ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل. أَرّمْ-د كنِّيوْ خْ مَانْ أَيَا س وَاوَاڒْ ذ شّْوَارْ!“

⁷ Eis que vós todos sois filhos de Israel; dai-me aqui o vosso conselho e orientação.

⁸ ؤُشَا إِبدّْ ڒْڭنْسْ إِمُونْ أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ، إِنَّا: ”ؤُڒَا ذ إِجّنْ زَّايْنغْ وَارْ إِڭُّورْ غَارْ ثْقِيضُونْثْ نّسْ ؤُ ؤُڒَا ذ إِجّنْ زَّايْنغْ وَارْ إِتّْعِيقِّيبْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ.

⁸ E todo o povo se ergueu como um homem, dizendo: Nenhum de nós irá para a sua tenda, tampouco algum de nós tornará para a sua casa.

⁹ أَمُّو إِ غَا نڭّْ خنِّي ڒخُّو أَكْ-ذ جِيبْعَا: ’أَذْ خَاسْ نفّغْ عْلَاحْسَابْ ثَاقدُّوحْثْ!

⁹ Porém, isto será o que faremos em Gibeá; nós subiremos por sorteio contra ela;

¹⁰ أَذْ نَارشّحْ زِي مَارَّا ثِيقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيلعشْرَا ن يرْيَازنْ زِي مْيَا ؤُ مْيَا زڭْ وَاڒفْ ؤُ أَڒفْ زِيعشْرَا-أَڒَافْ، حِيمَا أَذْ أَوْينْ ڒعْوتْشْ إِ ڒْڭنْسْ، حِيمَا، خْمِي إِ د غَا يَاسنْ غَارْ جِيبْعَا ثنِّي إِدْجَانْ ن بِينْيَامِينْ، أَذْ زمَّارنْ أَذْ ڭّنْ أَكِيذسْ عْلَاحْسَابْ مَارَّا ثُوبُّوهڒْيَا نِّي إِڭَّا ذِي إِسْرَائِيل.“

¹⁰ e tomaremos dez homens de cada centena de todas as tribos de Israel, e uma centena de um milhar, um milhar de dez milhares, para transportar provisões para o povo, para que eles possam fazer, quando chegarem em Gibeá, de acordo com toda a loucura que operaram em Israel.

¹¹ مُوننْ مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل ذِي ثنْذِينْثْ-أَ، ثُوغَا مُوننْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ.

¹¹ Assim, todos os homens de Israel se reuniram contra a cidade, unidos como um só homem.

¹² ؤُشَا سكّنْثْ ثِيقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل إِرْيَازنْ غَارْ مَارَّا ثَاقْبِيتْشْ ن بِينْيَامِينْ، نَّانْ: ”مَانَا ڒفْضِيحثْ-أَ إِ غَارْومْ إِمْسَارنْ؟

¹² E todas as tribos de Israel enviaram homens por toda a tribo de Benjamim, dizendo: Que iniquidade é esta que se fez entre vós?

¹³ خنِّي ڒخُّو، وْشمْ أَنغْ-د إِرْيَازنْ نِّي، أَيْثْ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ إِ إِدْجَانْ ذِي جِيبْعَا، حِيمَا أَذْ ثنْ ننّغْ ؤُشَا أَذْ إِتّْوَامْحَا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ زِي إِسْرَائِيل.“ مَاشَا أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ وَارْ خْسنْ أَذْ سْڒنْ غَارْ أَيْثْمَاثْسنْ، أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.

¹³ Agora, portanto, entregai-nos os homens, os filhos de Belial, que estão em Gibeá, para que possamos levá-los à morte, e lançar fora o mal de Israel. Entretanto, os filhos de Benjamim não quiseram atentar à voz dos seus irmãos, os filhos de Israel;

¹⁴ ؤُسِينْ-د أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ زِي ثْندَّامْ نْسنْ غَارْ جِيبْعَا مُوننْ حِيمَا أَذْ فّْغنْ غَارْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.

¹⁴ mas os filhos de Benjamim se reuniram, a partir das suas cidades, em Gibeá, para sair em batalha contra os filhos de Israel.

¹⁵ ذڭْ وَاسّْ نِّي سدّنْ نِيثْنِي أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ زِي ثْندَّامْ، ستَّا ؤُ-عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ إِنِّي إِزمَّارنْ إِ سِّيفْ، بْڒَا إِمزْذَاغْ ن جِيبْعَا إِ زَّايْسنْ تّْوَافَارْزنْ عَاذْ سبْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ.

¹⁵ E os filhos de Benjamim foram contados, naquela ocasião, a partir das cidades: vinte e seis mil homens que desembainhavam a espada, além dos habitantes de Gibeá, que somavam setecentos homens escolhidos.

¹⁶ جَارْ مَارَّا ڒْڭنْسْ-أَ أَقَا ذِينْ سبْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ تّْوَافَارْزنْ إِ وَارْ تّْوَاذَارّْبنْ مْلِيحْ س ؤُفُوسِي نْسنْ أَفُوسِي. كُوڒْ إِجّْ زَّايْسنْ إِزمَّارْ أَذْ إِحَاكَا مْلِيحْ أَطَّاسْ س يدْجِييْ س ؤُفُوسْ ؤُزڒْمَاضْ، وَارْ خطِّينْ.

¹⁶ No meio de todo este povo havia setecentos homens canhotos escolhidos; cada qual era capaz de arremessar pedras à largura de um fio de cabelo e não errar.

¹⁷ ؤُڒَا ذ إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل تّْوَاسدّنْ. نْهْڒَا أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ ثُوغَا أَثنْ ذِي أَربْعَا-مْيَا-أَڒفْ ن يرْيَازنْ إِنِّي إِزمَّارنْ خْ سِّيفْ. مَارَّا نِيثْنِي ذ إِعسْكَارِييّنْ.

¹⁷ E os homens de Israel, além de Benjamim, somavam quatrocentos mil homens que desembainhavam a espada; todos estes eram homens de guerra.

¹⁸ كَّارنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا فّْغنْ غَارْ بَايْثْ-إِلْ. سّقْسَانْ أَربِّي، نَّانْ: ”مَانْ ونْ زَّايْنغْ إِ غَا إِفّْغنْ ذ أَمْزْوَارُو غَارْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ؟“ إِنَّا سِيذِي: ”أَمزْوَارُو يَاهُوذَا.“

¹⁸ E os filhos de Israel se levantaram, e subiram até a casa de Deus, e pediram conselho a Deus, e disseram: Qual de nós subirá primeiro à batalha contra os filhos de Benjamim? E o SENHOR disse: Judá subirá primeiro.

¹⁹ كَّارنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل غَارْ ثُوفُّوثْ، وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ أَجمَّاضْ إِ جِيبْعَا

¹⁹ E os filhos de Israel se levantaram pela manhã, e acamparam diante de Gibeá.

²⁰ فّْغنْ يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل غَارْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ بِينْيَامِينْ ؤُشَا سدّنْ يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل إِخفْ نْسنْ قِيبَاتْشْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي غَارْ جِيبْعَا.

²⁰ E os homens de Israel saíram à batalha contra Benjamim; e os homens de Israel se colocaram em ordem para lutar contra eles em Gibeá.

²¹ خنِّي فّْغنْ-د أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ زِي جِيبْعَا ؤُشَاغضْڒنْ زِي إِسْرَائِيل ذڭْ وَاسّْ نِّي ثْنَاينْ ؤُ-عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ.

²¹ E os filhos de Benjamim saíram de Gibeá, e destruíram por terra, naquele dia, vinte e dois mil homens israelitas.

²² مَاشَا ڒْڭنْسْ، إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل، ڭِّينْ ثَارْيَاسْثْ، سدّنْ إِخفْ نْسنْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ إِ ؤُمنْغِي غَارْ مَانِي ثُوغَا سدّنْ إِخفْ نْسنْ ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو.

²² E o povo, os homens de Israel, animou-se, e prepararam novamente a sua batalha em ordem, no local onde eles se puseram em ordem no primeiro dia.

²³ ؤُشَا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ڭعّْذنْ، رُونْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي أَڒْ ثَامذِّيثْ، سّقْسَانْ: ”مَا أَذْ فّْغغْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ غَارْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ ن ؤُمَا بِينْيَامِينْ؟“ سِيذِي يَارَّا-د: ”ڭَاعّْذمْ ضِيدّْ إِ نّسْ إِ ؤُمنْغِي!“

²³ (E os filhos de Israel subiram e choraram diante do SENHOR até o anoitecer, e pediram o conselho do SENHOR, dizendo: Devo subir novamente em batalha contra os filhos de Benjamim, meu irmão? E o SENHOR disse: Sobe contra ele.)

²⁴ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْنَاينْ قَارّْبنْ-د أَيْثْ ن إِسْرَائِيل غَارْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ،

²⁴ E os filhos de Israel chegaram mais perto dos filhos de Benjamim no segundo dia.

²⁵ ؤُشَا إِفّغْ بِينْيَامِينْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْنَاينْ زِي جِيبْعَا مَاحنْذْ أَذْ كِيذْسنْ إِمّڒْقَا.غضْڒنْ عَاوذْ ثْمنْطَاشْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ غَارْ ثمُّورْثْ، إِنِّي ثُوغَا مَارَّا زمَّارنْ خْ سِّيفْ.

²⁵ E Benjamim saiu contra eles desde Gibeá, no segundo dia, e destruíram novamente por terra, dezoito mil homens dos filhos de Israel; todos estes desembainhavam a espada.

²⁶ خَاسْ ؤُشَا فّْغنْ مَارَّا أَيْثْ إِسْرَائِيل، ڒْڭنْسْ مَارَّا، ؤُشَا إِوْضنْ غَارْ بَايْثْ-إِلْ، رُونْ. قِّيمنْ ذِينِّي زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي ؤُشَا ژُومّنْ ذڭْ وَاسّْ نِّي أَڒْ ثَامذِّيثْ ؤُشَا قدّْمنْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ ذ ثْغَارْصَا ن ڒهْنَا زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي.

²⁶ Então, todos os filhos de Israel, e todo o povo, subiram, e chegaram até a casa de Deus, e choraram, e se assentaram diante do SENHOR, e jejuaram naquele dia até o anoitecer, e ofereceram ofertas queimadas e ofertas de paz diante do SENHOR.

²⁷ خنِّي سّقْسَانْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل سِيذِي، مِينْزِي ذِي بَايْثْ-إِلْ ثُوغَا ذِينْ تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن أَربِّي ذڭْ وُوسَّانْ نِّي.

²⁷ E os filhos de Israel consultaram o SENHOR (pois a arca do pacto de Deus estava ali naqueles dias,

²⁸ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي ثُوغَا إِبدّْ فِينَاحَاسْ، مِّيسْ ن أَلِيعَازَارْ، مِّيسْ ن هَارُونْ، زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ ؤُشَا إِنَّا: ”مَا أَذْ نفّغْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ غَارْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ أَرَّاونْ ن ؤُمَا بِينْيَامِينْ نِيغْ أَذْ ذَايسْ نسْمحْ؟“ سِيذِي يَارَّا-د: ”فّْغمْ، مَاغَارْ ثِيوشَّا أَذْ ثنْ ڭّغْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ.“

²⁸ e Fineias, o filho de Eleazar, o filho de Arão, ficava de pé diante dela naqueles dias), dizendo: Sairei eu novamente em batalha contra os filhos de Benjamim, meu irmão, ou devo cessar? E o SENHOR disse: Sobe, pois amanhã eu os entregarei na tua mão.

²⁹ خَاسْ ؤُشَا إِڭَّا إِسْرَائِيل ڒفْخُوخْ غَارْ مَارَّا إِغزْذِيسنْ ن جِيبْعَا.

²⁹ E Israel posicionou homens deitados, em espera, ao redor de Gibeá.

³⁰ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ڭعّْذنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ضِيدّْ إِ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ. سدّنْ إِخفْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ جِيبْعَا، أَمْ مَامّشْ ت ڭِّينْ ثْوَاڒَاوِينْ إِعْذُونْ.

³⁰ E os filhos de Israel subiram contra os filhos de Benjamim no terceiro dia, e se posicionaram em ordem diante de Gibeá, como nas outras vezes.

³¹ خنِّي فّْغنْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُ تّْوَاسِّيڭّْوجنْ خْ ثنْذِينْثْ ؤُشَا، أَمْ مَامّشْ ثْوَاڒَاوِينْ إِعْذُونْ، بْذَانْ أَذْ نْغِينْ إِرْيَازنْ زِي ڒْڭنْسْ خْ إِبْرِيذنْ إِمقّْرَاننْ إِ زَّايْسنْ إِتّْڭعّذْ إِجّْ ن وبْرِيذْ غَارْ بَايْثْ-إِلْ ؤُ ونّغْنِي غَارْ جِيبْعَا، نْغِينْ عْڒَاحَاڒْ ثْڒَاثِينْ ن يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل.

³¹ E os filhos de Benjamim saíram contra o povo, e foram atraídos para longe da cidade; e eles começaram a ferir o povo, e a matar, como nas outras vezes, nos grandes caminhos, dos quais um sobe até a casa de Deus, e o outro para Gibeá, pelo campo, cerca de trinta homens de Israel.

³² خنِّي نَّانْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ: ”أَقَا نِيثْنِي تّْوَاغڒْبنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّغْ، أَمْ ثْوَاڒَا ثَامزْوَارُوثْ.“ خنِّي نَّانْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نَارْوڒْ، أَذْ ثنْ نسِّيڭّْوجْ خْ ثنْذِينْثْ غَارْ إِبْرِيذنْ إِمقّْرَاننْ.“

³² E os filhos de Benjamim disseram: Eles estão abatidos diante de nós, como na primeira. Porém, os filhos de Israel disseram: Fujamos, e os atraiamos da cidade para os grandes caminhos.

³³ خنِّي كَّارنْ مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل زڭْ ومْشَانْ نْسنْ إِنُّوفَّارنْ ؤُ سدّنْ إِخفْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي غَارْ بَاعْلْ-ثَامَارْ. ذِي ڒْوقْثْ ذ إِشْثْ فّْغنْ إِنِّي زِي إِسْرَائِيل إِ ثُوغَا ڭِّينْ إِجّْ ن ڒْفخْ زڭْ ومْشَانْ نْسنْ إِنُّوفَارنْ زڭْ يفْرِي ن جِيبْعَا.

³³ E todos os homens de Israel se levantaram do seu lugar, e se posicionaram em ordem em Baal-Tamar; e os de Israel que estavam deitados em espera saíram dos seus lugares, dos prados de Gibeá.

³⁴ عشْرَا-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ إِتّْوَافَارْزنْ زِي مَارَّا إِسْرَائِيل ؤُسِينْ-د زڭْ ؤُرنْذَاذْ ن جِيبْعَا ؤُ أَمنْغِي إِذْوڒْ إِوْعَارْ. مَاشَا أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ وَارْ سِّيننْ، أَقَا ثِيشْثِي ثْحَارْثْ خَاسنْ.

³⁴ E ali vieram contra Gibeá dez mil homens escolhidos de todo o Israel, e a batalha foi severa; mas eles não sabiam que o mal estava perto deles.

³⁵ سِيذِي إِوْثَا أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن إِسْرَائِيل، أَڒَامِي أَيْثْ ن إِسْرَائِيل نْغِينْ ذڭْ وَاسّْ نِّي خمْسَا ؤُ-عِيشْرِينْ-أَڒفْ ؤُ-مْيَا ن يرْيَازنْ، إِنِّي إِزمَّارنْ مَارَّا خْ سِّيفْ.

³⁵ E o SENHOR feriu Benjamim diante de Israel; e os filhos de Israel destruíram, dos benjamitas, naquele dia, vinte e cinco mil e cem homens; todos estes desembainhavam a espada.

³⁶ ژْرِينْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ أَقَا نِيثْنِي ثُوغَا تّْوَاوْثنْ. خنِّي وْشِينْ إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل تَّاسِيعْ إِ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ، مِينْزِي نِيثْنِي تّشْڒنْ خْ ڒْفخْ نِّي ثُوغَا ڭِّينْ ضِيدّْ إِ جِيبْعَا.

³⁶ Assim, os filhos de Benjamim viram que foram feridos; pois os homens de Israel deram lugar para os benjamitas, porque confiaram nos que estavam deitados em espera, os quais haviam posicionado ao lado de Gibeá.

³⁷ إِنِّي إِ ثُوغَا إِنُّوفَّارنْ، قدْجْقنْ أَذْ حجْمنْ خْ جِيبْعَا. أَمُّو إِ حجْمنْ إِنِّي إِ ثُوغَا ذڭْ ومْشَانْ إِنُّوفَّارنْ ؤُشَا وْثِينْ مَارَّا ثَانْذِينْثْ س ڒقْضعْ ن سِّيفْ.

³⁷ E os homens que ficaram deitados em espera se apressaram, e investiram contra Gibeá; e os homens deitados em espera se aproximaram, e feriram toda a cidade com o fio da espada.

³⁸ إِرْيَازْأنْ ن إِسْرَائِيل ثُوغَا ڭِّينْ أَوَاڒْ أَكْ-ذ يِينِّي إِڭِّينْ ڒْفخْ ذڭْ ومْشَانْ إِنُّوفَّارنْ، أَقَا نِيثْنِي أَذْ جّنْ أَسيْنُو أَمقّْرَانْ ن دّخَّانْ أَذْ د-إِڭعّذْ زِي ثنْذِينْثْ،

³⁸ Ora, havia um sinal indicado entre os homens de Israel e os deitados em espera: Estes deveriam fazer com que uma grande chama com fumaça se levantasse da cidade.

³⁹ ؤُشَا خنِّي أَذْ نّْقڒْبنْ إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل ذڭْ ؤُمنْغِي. بِينْيَامِينْ ثُوغَا إِبْذَا أَذْ إِنغْ إِنِّي إِتّْوَاسّْنُوقّْبنْ زِي إِسْرَائِيل، عْڒَاحَاڒْ ثْڒَاثِينْ ن يرْيَازنْ. أَقَا نَّانْ: ”نِيثْنِي تّْوَاوْثنْ نِيشَانْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّغْ أَمْ ذڭْ ؤُمنْغِي أَمزْوَارُو.“

³⁹ E quando os homens de Israel se retiraram da batalha, Benjamim começou a ferir e a matar, dos homens de Israel, cerca de trinta pessoas; pois diziam: Seguramente eles estão abatidos diante de nós, como na primeira batalha.

⁴⁰ ذِي ثْسَاعّثْ نِّي إِبْذَا ؤُسيْنُو أَمقّْرَانْ أَذْ د-إِڭعّذْ زِي ثنْذِينْثْ أَمْ يِيجّْ ن ؤُقلِّيجْ ن دّخَّانْ. ؤُمِي إِخْزَارْ بِينْيَامِينْ غَارْ ضفَّارْ، أَقَا ثَانْذِينْثْ مَارَّا ثْڭعّذْ أَمْ دّخَّانْ غَارْ ؤُجنَّا.

⁴⁰ Porém, quando o fogo começou a subir da cidade, com uma coluna de fumaça, os benjamitas olharam para trás de si; e eis que o fogo da cidade ascendia aos céus.

⁴¹ خنِّي نّْقڒْبنْ-د إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا إِرْيَازنْ ن بِينْيَامِينْ إِوْثَا إِ-ثنْ ؤُنخْڒِيعْ، مِينْزِي نِيثْنِي ژْرِينْ أَقَا ثِيشْثِي ثَاعفَّانْثْ ثُوغَا ثڒْقفْ إِ-ثنْ.

⁴¹ E quando os homens de Israel se viraram novamente, os homens de Benjamim estavam aturdidos; pois viram que o mal lhes havia sobrevindo.

⁴² نِيثْنِي نّْقڒْبنْ غَارْ ڒخْڒَا زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل. أَمنْغِي مَاشَا إِضْفَارْ إِ-ثنْ، ؤُشَا إِنِّي زِي ثْندَّامْ أَقَا ڭِّينْ إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ ثَامقّْرَانْثْ ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ.

⁴² Portanto, eles viraram as suas costas diante dos homens de Israel no caminho do deserto; mas a batalha os alcançou; e eles destruíram no meio deles os que saíram das cidades.

⁴³ نِيثْنِي نّْضنْ إِ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ، ضْفَارنْ ثنْ بْڒَا قطُّو،عفْسنْ خَاسنْ أَڒْ أَمْشَانْ ن أَرَّاحثْ قِيبَاتْشْ ن جِيبْعَا غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن شَّارْقْ مَانِيسْ د-ثْنقَّارْ ثْفُوشْثْ.

⁴³ Assim, eles cercaram os benjamitas ao redor, e os perseguiram, e os esmagaram com facilidade contra Gibeá, na direção do sol nascente.

⁴⁴ وْضَانْ ثْمنْطَاشْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ، مَارَّا نِيثْنِي ذ إِرْيَازنْ إِمحْضنْ.

⁴⁴ E tombaram ali, de Benjamim, dezoito mil homens; todos estes eram homens valentes.

⁴⁵ خنِّي نّْقڒْبنْ، أَروْڒنْ غَارْ ڒخْڒَا، غَارْ ثصْضَارْثْ ن رِيمُّونْ. ؤُ خْ وبْرِيذْ أَمقّْرَانْ قْضَانْ زَّايْسنْ خْ خمْسَا-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ. ضْفَارنْ ثنْ أَڒْ جِيذْعُومْ، وْثِينْ زَّايْسنْ أَڒْفَاينْ ن يرْيَازنْ س ڒْموْثْ.

⁴⁵ E eles se viraram e fugiram em direção ao deserto, até a rocha de Rimom; e eles colheram, no caminho, cinco mil dos seus homens; e os perseguiram ferozmente até Gidom, e mataram dois mil deles.

⁴⁶ ذڭْ وَاسّْ نِّي ثُوغَا مَارَّا إِنِّي إِوْضَانْ زِي بِينْيَامِينْ ذِي خمْسَا ؤُ-عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ نِّي زمَّارنْ خْ سِّيفْ، مَارَّا نِيثْنِي ذ إِرْيَازنْ إِمحْضنْ.

⁴⁶ De modo que todos os que caíram de Benjamim naquele dia, foram vinte e cinco mil homens que desembainhavam a espada; todos estes eram homens valentes.

⁴⁷ ستَّا-مْيَا ن يرْيَازنْ مَاشَا نّْقڒْبنْ، أَروْڒنْ غَارْ ڒخْڒَا، غَارْ ثصْضَارْثْ ن رِيمُّونْ، ؤُشَا نِيثْنِي قِّيمنْ أَربْعَا ن إِيُورنْ ذِي ثصْضَارْثْ ن رِيمُّونْ.

⁴⁷ Porém, seiscentos homens se viraram e fugiram para o deserto, até a rocha de Rimom, e permaneceram na rocha de Rimom durante quatro meses.

⁴⁸ عقْبنْ إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل غَارْ أَيْثْ ن بِينْيَامِينْ ؤُشَا وْثِينْ ثنْ مَارَّا س ڒقْضعْ ن سِّيفْ، زڭْ يرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ أَڒْ ڒْمَاڒْ ذ مَارَّا مِينْ ذِينْ ؤُفِينْ. سنّجْ إِ مَانْ أَيَا سَّارْغنْ مَارَّا ثِيندَّامْ إِ ؤُفِينْ ذڭْ وبْرِيذْ نْسنْ س ثْمسِّي.

⁴⁸ E os homens de Israel se voltaram novamente contra os filhos de Benjamim, e os feriram com o fio da espada, tanto os homens de cada cidade, como os animais, e tudo o que veio à mão; eles também atearam fogo a todas as cidades às quais chegaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 20 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →