Jeremias 51

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’خْزَارْ، نشّْ أَذْ د-سّكَّارغْ إِجّْ ن بُوحْبڒْ ن وَاردّدْجْ خْ بَابِيلْ ؤُ خْ يِينِّي ذِينْ إِزدّْغنْ ذڭْ وُوڒْ ن إِغْرِيمنْ إِنُو.

¹ Eis o que declara o Senhor: vou levantar contra Babilônia e sua população de Lebcamai um vento de destruição.

² نشّْ أَذْ سّكّغْ إِبَارَّانِييّنْ غَارْ بَابِيلْ، أَذْ ت زُوزَّارنْ ؤُشَا أَذْ فَارْضنْ ثَامُّورْثْ نّسْ، مِينْزِي ذڭْ وَاسّْ نْ ڒْغَارْ أَذْ بدّنْ أَرنْذَاذْ نّسْ غَارْ مَارَّا إِغزْذِيسنْ.

² Vou enviar a Babilônia cesteiros que a irão joeirar, e que lhe deixarão vazia a terra, porque, no dia da desgraça, de todos os lados cairão sobre ela.

³ أجّْ أَمْجبَّاذْ ن ڒْقوْسْ أَذْ إِمْحضْ ڒْقوْسْ نّسْ ضِيدّْ ن ونِّي إِمحْضنْ ڒْقوْسْ ؤُ ضِيدّْ ن ونِّي إِسّْڭعَّاذنْ إِخفْ نّسْ ذڭْ ورُّوضْ نّسْ ن وُوزَّاڒْ. وَارْ تّْحِيوِيڒمْ خْ إِحُوذْرِييّنْ نّسْ، حَارّْممْ مَارَّا ڒْعسْكَارْ نّسْ إِ ؤُثحِّي.

³ Que o arqueiro não retese seu arco contra o arqueiro nem se pavoneie em sua couraça. Não lhe poupeis a mocidade; exterminai todo o seu exército.

⁴ إِنِّي إِتّْوَانْغنْ وْضَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن إِكَالْذَانِييّنْ، ؤُ إِنِّي إِتّْوَاسّْخَارّْقنْ أَقَا أَثنْ خْ إِبْرِيذنْ نّسْ.‘ “

⁴ Caiam eles, feridos de morte, na terra dos caldeus, e transpassados nas ruas de Babilônia!

⁵ ”مَاغَارْ إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا وَارْ تّْوَاجّنْ ذ ثَاجَّاتْشْ زِي أَربِّي نْسنْ، زِي سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، مِينْزِي ثَامُّورْثْ ن إِكَالْذَانِييّنْ ثشُّورْ س ؤُمَارْوَاسْ غَارْ ؤُمْقدَّاسْ ن إِسْرَائِيل.“

⁵ Porque Israel e Judá não enviuvaram do seu Deus, o Senhor dos exércitos, se bem que sejam terras cheias de crimes contra o Santo de Israel.

⁶ ”أَروْڒمْ زِي بَابِيلْ، أجّْ أَذْ إِسّنْجمْ كُوڒْ إِجّْ ثُوذَارْثْ نّسْ، وَارْ تّجِّيمْ أَذْ تّْوَاسّْبكّْممْ إِ ڒبْذَا س ڒْمُوعْصِييّثْ نّسْ، مَاغَارْ ثَا ذ ڒْوقْثْ ن وخْڒَافْ ن سِيذِي، نتَّا أَذْ زَّايسْ إِخْڒفْ مِينْ ثسْذَاهدْجْ.“

⁶ Fugi para longe do recinto de Babilônia; que cada um salve a vida e não pereça nos seus crimes, pois chegado é o tempo da vingança do Senhor que lhe vai dar o que mereceu.

⁷ ”بَابِيلْ ثُوغَا-ت ذ إِجّْ ن ڒْكَاسْ ن وُورغْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن سِيذِي، إِسْشَارْ مَارَّا ثَامُّورْثْ. زِي بِينُو نّسْ سْوِينْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ، خْ ؤُيَا إِفّغْ ڒعْقڒْ إِ ڒڭْنُوسْ.

⁷ Era Babilônia na mão do Senhor qual taça de ouro que embriagava toda a terra; bebiam as nações o seu vinho e enlouqueciam.

⁸ ذغْيَا ثوْضَا ثنْذِينْثْ ن بَابِيلْ ؤُ ثتّْوَاهْذمْ. وْثمْ خَاسْ أَڭجْذُورْ، أَوْيمْ أَسْ-د بَالْسَامْ إِ ڒحْرِيقْ نّسْ، أَذْ ثَاغْ أَذْ ثتّْوَاسّْڭنْفَا.“

⁸ Caiu, porém, de repente, Babilônia: está esmagada. Chorai sobre ela! Ide à procura de um bálsamo para a sua ferida; talvez venha a curar-se.

⁹ ”نشِّينْ نخْسْ أَذْ نَاوِي أَڭنْفُو إِ بَابِيلْ، مَاشَا وَارْ غَارسْ أَڭنْفُو. جّمْ ثَانْذِينْثْ نِّي، ؤُ أجّْ كُوڒْ إِجّْ زَّايْنغْ أَذْ إِرَاحْ غَارْ ثمُّورْثْ نّسْ، مَاغَارْ ڒْحُوكْمْ خَاسْ يِيوضْ أَڒْ أَجنَّا، إِڭعّذْ أَڒْ إِسيْنُوثنْ.“

⁹ Tentamos curar Babilônia, mas em vão. Deixai-a! Vamos cada qual para sua terra. Atingem o céu as suas faltas, sobem tão alto quanto as nuvens.

¹⁰ ”سِيذِي إِسِّيوضْ-د ڒْمُوعْصِييّثْ نّغْ غَارْ ثْفَاوْثْ. أَسمْ-د، أجّْ أَنغْ أَذْ نْعَاوذْ ذِي صِيهْيُونْ مِينْ إِڭَّا سِيذِي، أَربِّي نّغْ.“

¹⁰ Pôs o Senhor em evidência a justiça de nossa causa. Vinde, a fim de que narremos em Sião a obra do Senhor, nosso Deus!

¹¹ ”سْقضْعمْ فْڒِيثْشَاثْ، طّْفمْ ثِيسدَّارِييِينْ ن ؤُعسْكَارِي. سِيذِي إِسّكَّارْ-د بُوحْبڒْ ن إِجدْجِيذنْ ن مَاذَايْ، مِينْزِي نتَّا إِعوّڒْ أَذْ إِهْذمْ بَابِيلْ، مَاغَارْ وَا ذ أَخْڒَافْ ن سِيذِي، أَخْڒَافْ إِ زَّاوشْثْ نّسْ ثَامقّْرَانْثْ.

¹¹ Aguçai vossas flechas! Colocai vossos escudos! Excitou o Senhor o espírito dos reis da Média, terra que deseja destruir Babilônia. É a vingança do Senhor, a vingança do seu templo.

¹² سْڭعّْذمْ ثَاعدْجَانْثْ خْ ڒحْيُوضْ ن بَابِيلْ، زيَّارمْ ثَاعسَّاسْثْ، سْبدّمْ إِعسَّاسنْ، ڭّمْ ڒفْخُوخْ، مَاغَارْ عْلَاحْسَابْ أَعوّڒْ ن سِيذِي، أَمُّو إِ غَا يڭّْ مَارَّا مِينْ إِنَّا خْ إِمزْذَاغْ ن بَابِيلْ.

¹² Levantai bandeira sobre os muros de Babilônia! Reforçai a guarda! Colocai sentinelas! Armai emboscadas! Porque o Senhor executa o plano que concebeu, a ameaça que proferiu contra os babilônicos.

¹³ شمْ، أَ ثنِّي إِزدّْغنْ غَارْ مَانِي وسْعنْ وَامَانْ، ثنِّي غَارْ إِدْجَا وَاطَّاسْ ن وَاڭْڒَا، قطُّو نّمْ يِيوضْ-د، أَقَا إِشُّورْ ڒْقدّْ ن طّْمعْ نّمْ.

¹³ Tu que te assentas sobre as grandes águas, e que possuis imensos tesouros, chegou teu fim. Acabaram-se as tuas rapinas.

¹⁴ إِجُّودْجْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ غَارْ يِيخفْ نّسْ: وَاخَّا نشّْ شُّورغْ شمْ س إِوْذَانْ أَمْ ثْمُورْغِي، عَاذْ أَذْ خَامْ د-ڒَْاغَانْ س إِشْثْ ن ثْغُويِّيثْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ!“

¹⁴ Jurou-o o Senhor dos exércitos, por si mesmo: Encher-te-ei de homens tão numerosos como gafanhotos, que lançarão gritos triunfantes sobre ti.

¹⁵ ”نتَّا إِڭَّا ثَامُّورْثْ س جّْهذْ نّسْ، إِڭَّا دُّونشْثْ زِي ثِيغِيثْ نّسْ ؤُ إِبزّعْ أَجنَّا س ڒفْهَامثْ نّسْ.

¹⁵ Criou ele a terra por seu poderio; firmou o mundo com a sua sabedoria, e em sua inteligência estendeu os céus.

¹⁶ ڒَامِي إِتّجَّا ثْمِيجَّا نّسْ أَذْ ت سْڒنْ، خنِّي ثڭَّا أَمْ ؤُشَارْشُورْ ن وَامَانْ ذڭْ ؤُجنَّا. إِسيْنُوثنْ إِسّْڭعَّاذْ إِ-ثنْ زڭْ إِنڭُّورَا ن دُّونشْثْ، إِتّڭّْ أَسَّامنْ أَكْ-ذ ونْژَارْ ؤُشَا إِسّكَّا-د أَسمِّيضْ زڭْ إِخَّامنْ نّسْ ن ثْخُوبَايْ.

¹⁶ Ao som de sua voz acumularam-se as águas nos céus; dos confins da terra faz subirem as nuvens, resolve em chuvas os relâmpagos, e de seus reservatórios tira os ventos.

¹⁷ كُوڒْ بْنَاذمْ ذ أَڭَارُّوضْ، بْڒَا ثُوسّْنَا، كُوڒْ أَمْزِيڒْ ن وُورغْ إِتّْسضْحَا زِي سِّيبّثْ ن ڒخْيَاڒْ إِ إِڭَّا، مَاغَارْ ڒخْيَاڒْ نّسْ إِفسْينْ ذ إِخَارِّيقنْ، وَارْ ذَايسْ إِدْجِي بُوحْبڒْ.

¹⁷ Atônitos ficam, então, os homens. Envergonha-se o artífice da estátua que modelou, porque os ídolos que fundiu não passam de mentiras, e não possuem vida.

¹⁸ أَقَا-ثنْثْ ذ لْ-أَصْنَامْ إِبطّْڒنْ، أَقَا أَثنْثْ ذ ڒقْشُوعْ ن ثْسضْحَاشْثْ! ذِي ڒْوقْثْ ن وخْڒَافْ نْسنْثْ، أَذْ فْنَانْثْ.“

¹⁸ São apenas vãos simulacros, que se desvanecerão no dia do castigo,

¹⁹ ”ثَاسْغَارْثْ ن يَاعْقُوبْ وَارْ ثدْجِي أَمْ ثسْغَارْثْ نْسنْثْ، مِينْزِي نتَّا ذ ونِّي إِڭِّينْ مَارَّا، ؤُشَا إِسْرَائِيل ذ ثَاقْبِيتْشْ ن ثسْغَارْثْ نّسْ، أَقَا سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ ذ إِسمْ نّسْ.“

¹⁹ O mesmo não acontecerá àquele que é a herança de Jacó, pois ele criou tudo, e Israel é a tribo do seu patrimônio. Seu nome é Javé dos exércitos.

²⁰ ”شكْ ثڭِّيذْ أَيِي أَمْ يِيجّْ ن شَّاقُورْ، ڒسْنَاحْ إِنُو إِ ؤُمنْغِي. زَّايكْ إِ غَا ڒبْزغْ ڒڭْنُوسْ، زَّايكْ إِ غَاغضْڒغْ ثِيڭلْذِيوِينْ.

²⁰ És para mim um martelo, uma arma de guerra. Por teu intermédio esmago nações, aniquilo reinos

²¹ زَّايكْ إِ غَا ڒبْزغْ أَيِيسْ ذ ونِّي خَاسْ إِنْيِينْ ؤُ زَّايكْ إِ غَا ڒبْزغْ أَكَارُّو ن ؤُمنْغِي ذ ونِّي ث إِندّْهنْ،

²¹ e destruo o cavalo e o cavaleiro, o carro e o cocheiro

²² زَّايكْ إِ غَا ڒبْزغْ أَرْيَازْ ذ ثمْغَارْثْ، زَّايكْ إِ غَا ڒبْزغْ أَوسَّارْ ذ ؤُحُوضْرِي ؤُ زَّايكْ إِ غَا ڒبْزغْ أَبْڒِيغْ ذ ثبْڒِيغْثْ،

²² por meio de ti despedaço homens e mulheres, velhos e crianças e quebranto o jovem e a jovem.

²³ زَّايكْ إِ غَا ڒبْزغْ أَمكْسَاوْ ذ ثْحِيمَارْثْ نّسْ، زَّايكْ إِ غَا ڒبْزغْ أَفدْجَاحْ ذ زَّايْڒثْ نّسْ أَكْ-ذ إِينْذُوزنْ، ؤُ زَّايكْ إِ غَا ڒبْزغْ لْوُولَاثْ ذ إِمْسيَّارنْ ن ثمُّورْثْ،

²³ Por tuas mãos exterminarei pastores e rebanhos, lavradores e suas juntas, governantes e magistrados.

²⁴ مَاشَا زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْومْ أَذْ خڒْفغْ نشّْ زِي بَابِيلْ ؤُ زِي مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ ن إِكَالْذَانِييّنْ خْ مَارَّا ڒْغَارْ إِ ڭِّينْ ذِي صِيهْيُونْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.“

²⁴ Mas, à Babilônia e aos caldeus retribuirei, ante vossos olhos, todo o mal que fizeram a Sião - oráculo do Senhor.

²⁵ ”خْزَارْ، نشّْ أَذْ كِيذكْ د-ڒْْهِيغْ، شكْ أَذْرَارْ ن وَاردّدْجْ، إِقَّارْ سِيذِي، شكْ ذ ونِّي يَاردّْدْجنْ مَارَّا ثَامُّورْثْ. نشّْ أَذْ خَاكْ د-سْوِيژّْضغْ أَفُوسْ إِنُو ؤُ أَذْ شكْ سّقْنُونّْيغْ زِي ڒجْرُوفْ ؤُ أَذْ شكْ ڭّغْ ذ أَذْرَارْ إِشمّْضنْ.

²⁵ É contra ti que me lanço, monte destruidor - oráculo do Senhor -, tu que destróis toda a terra; contra ti vou estender a mão, para precipitar-te do alto dos rochedos, e fazer de ti montanha em chamas.

²⁶ عمَّارْصْ وَارْ زَّايكْ تَّاوْينْ عَاذْ أَژْرُو إِ وژْرُو ن ثغْمَارْثْ ؤُڒَا ذ أَژْرُو إِ ذْسُوسَا، مَاغَارْ أَذْ ثْذوْڒذْ إِ ڒْخِيرْبَاثْ إِ ڒبْذَا، إِقَّارْ سِيذِي.“

²⁶ De teus escombros não se poderá tirar pedra de ângulo, nem pedra de alicerce, porque te hás de transformar em eterna ruína - oráculo do Senhor.

²⁷ ”سْڭعّْذمْ ثَاعدْجَانْثْ ذِي ثمُّورْثْ، سُوضمْ ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي جَارْ ڒڭْنُوسْ، فَارْزمْ ڒڭْنُوسْ ضِيدّْ نّسْ، ڒَاغَامْ ضِيدّْ نّسْ إِ ثْڭلْذِيوِينْ ن أَرَارَاطْ، مِينِّي ذ أَشْكَانَازْ، ڭّمْ إِجّْ ن ڒْعسْكَارْ ضِيدّْ نّسْ، جّمْ إِيْسَانْ أَذْ فّْغنْ أَمْ إِجّْ ن ويْڒَافْ ن ثْمُوغْرِي إِصَارّْضنْ إِقسْحنْ.

²⁷ Por toda a terra erguei o estandarte, tocai a trombeta entre as nações. E contra ela uni os povos em guerra santa, mobilizai os reinos de Ararat, de Meni e Ascenez! Contra ela nomeai escribas recrutadores, e lançai os cavalos, quais gafanhotos eriçados.

²⁸ فَارْزمْ ڒڭْنُوسْ ضِيدّْ نّسْ، إِجدْجِيذنْ ن مَاذَايْ أَكْ-ذ لْوُولَاثْ نّسْ ذ مَارَّا إِمْسيَّارنْ نّسْ، مَارَّا ثَامُّورْثْ إِ خْ ثدْجَا صُّولْطَا نّسْ.

²⁸ Recrutai contra ela os povos em guerra santa, os reis da Média, seus governadores e oficiais, e todas as terras de seu domínio.

²⁹ خنِّي أَذْ ثنْهزّْ ثمُّورْثْ ؤُشَا أَذْ ثْفَارْغْ سْ ڒحْرِيقْ، مِينْزِي إِنْوَاينْ ن سِيذِي بدّنْ نِيشَانْ مَاحنْذْ أَذْ أَرّنْ ثَامُّورْثْ ن بَابِيلْ ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن ؤُنخْڒِيعْ، وَارْ ذَايسْ إِزدّغْ عَاذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ.

²⁹ Treme a terra e se turba, porque se cumpre a ameaça do Senhor, contra Babilônia, de reduzir a terra de Babilônia a um lugar ermo e de horror.

³⁰ أَيْثْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ ن بَابِيلْ سمْحنْ ذڭْ ؤُمنْغِي، قِّيمنْ ذِي لْقلْعَاثْ نْسنْ. ثفْشڒْ ثْزمَّارْ نْسنْ، نِيثْنِي ذوْڒنْ ذ ثِيمْغَارِينْ. نِيثْنِي قّْذنْ إِ ثْزذِّيغِينْ نْسنْ ؤُشَا إِعُومَاذْ نْسنْ إِ ؤُبلّعْ تّْوَارْژنْ.

³⁰ Deixaram de lutar os guerreiros de Babilônia, abrigando-se nas fortalezas. Quebrou-se-lhes o vigor, mais pareciam mulheres. Incendiaram-se as casas: quebram-se os ferrolhos.

³¹ أَمْسَازَّاڒْ نِّي خْ ؤُمْسَازَّاڒْ نّغْنِي إِتَّازّڒْ-د، أَرقَّاسْ نِّي خْ ؤُرقَّاسْ نّغْنِي، حِيمَا أَذْ حَاجَانْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن بَابِيلْ، أَقَا ثَانْذِينْثْ نّسْ ثتّْوَاطّفْ زِي مَارَّا إِغزْذِيسنْ،

³¹ Surgem correio sobre correio, mensageiros sobre mensageiros, anunciando ao rei de Babilônia que toda a cidade se acha cercada,

³² أَقَا إِمُوشَانْ ن ؤُژكّْوُو تّْوَامنْعنْ، إِيَّارنْ ن ؤُغَانِيمْ تّْوَاشمْضنْ س ثْمسِّي ؤُشَا إِعسْكَارِييّنْ تّْوَانْهزّنْ.

³² que estão fechadas as passagens e os fortins em fogo, e consternados os guerreiros.

³³ مَاغَارْ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: يدْجِيسْ ن بَابِيلْ ثڭَّا أَمْ ؤُنذْرَارْ، أَقَا ثِيوضْ-د ڒْوقْثْ حِيمَا أَذْ خَاسْعفْسنْ. عَاذْ ذْرُوسْ إِ إِقِّيمنْ، خنِّي ثِيوضْ-د ڒْوقْثْ ن ثْمجْرَا إِ نتَّاثْ.“

³³ Porque eis o que falou o Senhor dos exércitos, Deus de Israel: Assemelha-se a filha de Babilônia à eira do tempo do apisoamento, ainda por um pouco, e para ela logo virá o tempo da colheita.

³⁴ ”نابُوخَاذْرَاصَّارْ، أَجدْجِيذْ ن بَابِيلْ، إِشَّا أَيِي، إِڒْبزْ أَيِي، إِڭَّا أَيِي ذ إِجّْ نْ وقْذِيحْ إِخْوَانْ، إِسَارْضْ أَيِي أَمْ ڒْهَايْشثْ، إِعمَّارْ أَعذِّيسْ نّسْ س ڒحْزُوثْ إِنُو ؤُشَا يُوژّڒْ خَافِي.

³⁴ Tragou-me, partiu-me Nabucodonosor, rei de Babilônia, deixou-me qual vaso vazio. Engoliu-me, como o faria um dragão, enchendo o ventre do que de melhor eu possuía, e expulsou-me.

³⁵ أجّْ أَذْ د-يَاسْ خْ بَابِيلْ لْعُونْفْ إِ ذ أَيِي إِڭِّينْ ؤُ ذڭْ يِينِّي إِ إِدْجَانْ ذ دَّاثْ إِنُو، أَمُّو إِ ثقَّارْ ثنِّي إِزدّْغنْ ذِي صِيهْيُونْ. ’أجّْ أَذْ د-أَسنْ إِذَامّنْ إِنُو خْ إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ ن إِكَالْذَانِييّنْ أَمُّو إِ ثقَّارْ ؤُرْشَالِيمْ.“

³⁵ Recaia sobre Babilônia a nossa carne dilacerada!, dizem os habitantes de Sião; E sobre a Caldéia o meu sangue derramado!, diz Jerusalém.

³⁶ ”س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’نشّْ سِيمَانْثْ إِنُو تّذْعِيغْ دّْعَاوِي نّمْ ؤُ أَذْ زَّايمْ خڒْفغْ. نشّْ أَذْ سِّيژْغغْ ڒبْحَارْ نّسْ ؤُ أَذْ جّغْ ثَاڒَا نّسْ أَذْ ثَاژغْ.

³⁶ Eis por que, assim falou o Senhor: Vou tomar tua causa em minhas mãos, e hei de vingar-te. Porei teu mar a seco e estancarei suas nascentes.

³⁷ بَابِيلْ أَذْ ثذْوڒْ مْغِيرْ ذ ڒْخِيرْبَاثْ، إِشْثْ ن ثْزذِّيغْثْ ن وُوشَّاننْ ن ڒخْڒَا، إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن ؤُنخْڒِيعْ ذ ؤُسمْژِي مَاحنْذْ وَارْ ذَايسْ إِتّْغِيمِي إِزدّغْ عَاذْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ.‘ “

³⁷ Tornar-se-á Babilônia um amontoado de pedras, covil de chacais, objeto de horror, lugar ermo, que será escarnecido.

³⁸ ”مَارَّا إِذْسنْ أَذْ زهَّارنْ أَمْ وَايْرَاذنْ، أَذْ سّْمِيعّْرِيونْ أَمْ وَايْرَاذنْ إِمژْيَاننْ.

³⁸ Rugem seus homens em multidão como leões, e rosnam como leõezinhos.

³⁹ خْمِي غَا يِيڒِينْ حْمَانْ، أَذْ سَّارْسغْ زَّاثْسنْ ثَاسسِّيثْ نْسنْ. نشّْ أَذْ ثنْ سّسْشَارغْ أَڒْ غَا ذوّْخنْ ؤُشَا أَذْ طّْصنْ إِضصْ ن ڒبْذَا،عمَّارْصْ أَذْ فَاقنْ عَاذْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.

³⁹ Quando estiverem sequiosos, dar-lhes-ei de beber, e os embriagarei a fim de que se deleitem, adormecendo-os num sono eterno, do qual não mais despertem - oráculo do Senhor.

⁴⁰ نشّْ أَذْ ثنْ د-سّهْوِيغْ أَمْ يِيزمْرَاونْ غَارْ ثْغَارْصْثْ، أَمْ يِيشَارِّييّنْ أَكْ-ذ إِغَايْضنْ.

⁴⁰ Fá-los-ei, como carneiros, descer ao matadouro, quais cordeiros e cabritos.

⁴¹ مَامّشْ إِتّْوَاطّفْ شِيشَاكْ ؤُ مَامّشْ إِتّْوَاطّفْ ڒْعزّْ ن مَارَّا ثَامُّورْثْ! مَامّشْ ثذْوڒْ ثنْذِينْثْ ن بَابِيلْ ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن ؤُنخْڒِيعْ جَارْ ڒڭْنُوسْ!

⁴¹ Como foi tomada Sesac, e vencida a glória de toda a terra? Como se tornou Babilônia objeto de horror, no meio das nações?

⁴² إِڭعّذْ-د ڒبْحَارْ خْ ثنْذِينْثْ ن بَابِيلْ، س ؤُبَارُّو ن ڒمْوَاجْ نّسْ ثتّْوَاذڒْ نتَّاثْ.

⁴² Subiu o mar contra Babilônia, e ela foi coberta pela multidão de suas ondas.

⁴³ ثِيندَّامْ نّسْ ذوْڒنْثْ ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن ؤُنخْڒِيعْ، ثَامُّورْثْ ثذْوڒْ ذ ثَامُّورْثْ يُوژْغنْ ذ ثْنزْرُوفْثْ ذ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ مَانِي وَارْ إِزدّغْ عَاذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ؤُ مَانِي وَارْ إِتّْشُوقِي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن مِّيسْ ن بْنَاذمْ.

⁴³ Tornaram-se desertos seus arredores, terra árida e desolada, onde ninguém mais há de morar, e nenhum ser humano habitar.

⁴⁴ نشّْ أَذْ خڒْفغْ زِي بِيلْ ذِي بَابِيلْ، أَذْ كّْسغْ زِي ثْمِيجَّا نّسْ مِينْ ثُوغَا إِسَارْضْ. ڒڭْنُوسْ وَارْ غَارسْ تَّازّْڒنْ عَاذْ. عَاذْ ڒْحِيضْ ن بَابِيلْ أَذْ إِوْضَا.“

⁴⁴ Castigarei Bel em Babilônia tirando-lhe da boca o que havia comido. E dela não se acercarão mais as nações. Eis que se desmorona a muralha de Babilônia!

⁴⁵ ”فّغْ زَّايسْ، أَ ڒْڭنْسْ إِنُو، أجّْ كُوڒْ إِجّْ أَذْ إِسّنْجمْ ثُوذَارْثْ نّسْ زِي ڒْحَاذُوقْ ن وغْضَابْ ن سِيذِي.

⁴⁵ Sai de lá, povo meu! Salve cada um a própria vida, ante a cólera ardente do Senhor!

⁴⁶ مَاڒَا لَّا خنِّي أَذْ ضعْفنْ وُوڒَاونْ نْومْ ؤُشَا أَذْ ڭّْوذنْ زِي ڒخْبَارْ نِّي إِ غَا سْڒنْ ذِي ثمُّورْثْ، مَاغَارْ إِجّْ ن ڒخْبَارْ أَذْ إِتّْوَاسڒْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ ؤُشَا أَوَارْنِي إِ يِيجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ نّغْنِي أَذْ د-يَاسْ إِجّْ ن ڒخْبَارْ نّغْنِي. أَذْ ذِينْ يِيڒِي لْعُونْفْ ذِي ثمُّورْثْ، إِجّْ ن ڒْحَاكمْ أَذْ د-إِكَّارْ خْ إِجّْ ن ڒْحَاكمْ نّغْنِي.“

⁴⁶ Não se desfaleça o vosso coração. Não tenhais medo das notícias que se farão ouvir na terra. Durante um ano um rumor far-se-á ouvir e outro rumor no ano seguinte: Violências na terra, tirano contra tirano.

⁴⁷ ”س ؤُينِّي خْزَارْ، أَذْ د-أَسنْ وُوسَّانْ نِّي ذِي غَا خڒْفغْ زِي بَابِيلْ زِي سِّيبّثْ ن ڒخْيَاڒَاثْ إِنقْشنْ ؤُشَا مَارَّا ثَامُّورْثْ نّسْ أَذْ ثنّفْضحْ ؤُ مَارَّا إِنِّي إِتّْوَانْغنْ أَذْ وْضَانْ ذِي ڒْوسْطْ نّسْ.

⁴⁷ Eis por que virão dias em que me lançarei contra os ídolos de Babilônia: será, então, coberta de vergonha a terra inteira, em cujo meio cairão os homens feridos de morte.

⁴⁸ أَجنَّا ذ ثمُّورْثْ ذ مَارَّا مِينْ ذَايْسنْ أَذْ سْڒِيوڒْونْ خْ بَابِيلْ. مَاغَارْ أَذْ غَارسْ د-أَسنْ إِمْثحَّايّنْ زِي شَّامَالْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.

⁴⁸ O céu, a terra e tudo quanto encerram lançarão sobre Babilônia exclamações de alegria - oráculo do Senhor - porque contra ela se lançaram os devastadores vindos do norte.

⁴⁹ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا بَابِيلْ ذ سِّيبّثْ ن ؤُوطُّو ن يِينِّي إِتّْوَانْغنْ ن إِسْرَائِيل، أَمُّو إِ غَا وْضَانْ مَارَّا إِنِّي إِتّْوَانْغنْ زِي مَارَّا ثَامُّورْثْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن بَابِيلْ.“

⁴⁹ Ó mortos de Israel, necessário é que caia Babilônia por sua vez, assim como, por causa dela, caíram todos os mortos da terra.

⁵⁰ ”كنِّيوْ، إِنِّي إِنجْمنْ إِ سِّيفْ، فّْغمْ، وَارْ سْبدَّامْ إِخفْ نْومْ! خمّمْ-د زِي ڒَاڭّْوَاجْ ذِي سِيذِي ؤُ جّمْ ؤُرْشَالِيمْ أَذْ د-ثَاسْ غَارْ ڒْبَاڒْ نْومْ.

⁵⁰ Escapai da espada; parti, não vos detenhais. Na terra longínqua, não vos esqueçais do Senhor, e seja Jerusalém o sonho de vossos corações.

⁵¹ نشِّينْ نْسضْحَا، مَاغَارْ نسْڒَا خْ ؤُسحْقَارْ، ثزْوغْ ن ڒحْيَا ثذْڒَا أَغمْبُوبْ نّغْ، مَاغَارْ إِبَارَّانِييّنْ ڭعّْذنْ خْ ثْزَاوِييِّينْ إِقدّْسنْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.“

⁵¹ Estamos confundidos; ouvimos a injúria, e a vergonha cobriu-nos os rostos, porque estrangeiros penetraram no santuário do templo.

⁵² ”س ؤُيَا خْزَارْ، أَذْ د-أَسنْ وُوسَّانْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، نشّْ أَذْ خڒْفغْ زِي ڒخْيَاڒَاثْ نّسْ إِنقْشنْ ؤُشَا ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ نّسْ أَذْ تّْوَازْبَارنْ إِنِّي إِتّْوَانْغنْ.

⁵² Eis por que virão dias - oráculo do Senhor - em que me lançarei contra os ídolos de Babilônia e em que, na terra inteira, gemerão aqueles que são massacrados.

⁵³ وَاخَّا مَاڒَا ثَانْذِينْثْ ن بَابِيلْ ثْڭعّذْ أَڒْ أَجنَّا، وَاخَّا ثڭَّا لْبَارَاجْ نّسْ إِجهْذنْ يُوعْڒَانْ أَڒْ مَانِي وَارْ يِيوِيضْ ؤُڒَا ذ إِجّْ، وَاخَّا أَمنِّي أَذْ غَارسْ د-أَسنْ إِمْثحَّاينْ زَّايِي، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.“

⁵³ Ainda que Babilônia atingisse os céus e sua alta fortaleza se tornasse inacessível, os devastadores, sob minhas ordens, não deixarão de alcançá-la - oráculo do Senhor.

⁵⁴ ”إِفّغْ-د ڒْحسّْ ن ثْغُويِّيثْ ثَامقّْرَانْثْ زِي بَابِيلْ، أَمشْنَاوْ ن إِشْثْ ن لْمُوصِيبَا ذ ثَامقّْرَانْثْ زِي ثمُّورْثْ ن إِكَالْذَانِييّنْ.

⁵⁴ Eleva-se de Babilônia um clamor, e da Caldéia irrompe um tumulto de grande desastre.

⁵⁵ مَاغَارْ سِيذِي إِڭَّا أَذْ إِخَارّبْ بَابِيلْ ؤُ أَذْ إِقْضَا خْ دّْرِيزْ نّسْ أَمقّْرَانْ، مِينْزِي ڒمْوَاجْ نْسنْ أَذْ زهَّارنْ أَمْ وَامَانْ إِمقّْرَاننْ، دّْرِيزْ ن ؤُزهَّارْ نْسنْ أَذْ إِتّْوَاسڒْ.

⁵⁵ É o Senhor quem devasta Babilônia, fazendo-lhe calar o ruído das vozes. Bramem como torrentes de água as suas ondas e ressoam os seus gritos,

⁵⁶ مِينْزِي أَذْ خَاسْ د-أَسنْ إِمْثحَّاينْ، خْ بَابِيلْ، ؤُشَا تّْوَاحبّْسنْ أَيْثْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ نّسْ، ڒقْوَاسْ نْسنْ أَذْ تّْوَارْژنْ، مَاغَارْ سِيذِي أَقَا-ث ذ أَربِّي ن وخْڒَافْ، أَذْ زَّايسْ إِخْڒفْ نِيشَانْ.“

⁵⁶ porquanto contra Babilônia se arrojou o devastador. Foram presos os guerreiros e quebrados os seus arcos, porque o Senhor, que é o Deus das contas, não deixará de lhes dar a paga.

⁵⁷ ”أَذْ سّسْشَارغْ ڒْحُوكَّامْ نّسْ ذ إِمِيغِيسنْ نّسْ ذ لْوُولَاثْ نّسْ ذ إِمْسيَّارنْ نّسْ ذ أَيْثْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ نّسْ ؤُشَا نِيثْنِي أَذْغضْصنْ ذڭْ يِيضصْ ن ڒبْذَا ؤُعمَّارْصْ أَذْ فَاقنْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ ذ إِسمْ نّسْ.“

⁵⁷ Embriagarei seus chefes e seus sábios, seus governantes, oficiais e guerreiros que dormirão um sono eterno e jamais despertarão! - Oráculo do rei, cujo nome é Javé dos exércitos.

⁵⁸ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ: ”أَذْ أَرّنْ ڒحْيُوضْ إِمِيرِيونْ ن بَابِيلْ أَذْ سضْحَانْ أَطَّاسْ ؤُشَا ثِيوُّورَا نّسْ يُوعْڒَانْ أَذْ ثنْثْ قدّنْ س ثْمسِّي. ڒڭْنُوسْ أَذْ أَحْڒنْ بَاطڒْ ؤُ شُّوعُوبْ سِّيحْڒنْ إِخفْ نْسنْ ذِي طّْوعْ ن ثْمسِّي.“

⁵⁸ Eis o que diz o Senhor dos exércitos: as muralhas imensas de Babilônia serão inteiramente arrasadas, e suas portas, altas como são, incendiadas. Assim, de nada valeram os sofrimentos dos povos, e em proveito do fogo esgotaram-se as nações.

⁵⁹ أَوَاڒْ نِّي يُومُورْ ؤُنَابِي إِرْمِييَا إِ سَارَايَا، مِّيسْ ن نِيرِي-يَاهْ، مِّيسْ ن مَاحْسِييَّا، ؤُمِي وَانِيثَا يُويُورْ زِي صِيذْقِييَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، غَارْ بَابِيلْ، ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ أَربْعَا ن ڒحْكَامثْ نّسْ. ثُوغَا سَارَايَا ذ ڒْحَاكمْ خْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.

⁵⁹ Eis a ordem dada pelo profeta Jeremias a Saraías, filho de Néria, filho de Maasias, ao ir a Babilônia com Sedecias, rei de Judá, no quarto ano de seu reinado. Era Saraías o camareiro-mor.

⁶⁰ إِرْمِييَا يُورَا مَارَّا ڒْغَارْ إِ د غَا يَاسنْ خْ بَابِيلْ ذڭْ إِجّْ ن وذْلِيسْ إِتّْوَانّْضنْ، مَارَّا أَوَاڒنْ نِّي إِتّْوَارِينْ خْ بَابِيلْ.

⁶⁰ Havia Jeremias escrito num livro todas as calamidades que haveriam de atingir Babilônia e todas as predições sobre ela.

⁶¹ خنِّي إِنَّا إِرْمِييَا إِ سَارَايَا: ”خْمِي د غَا ثَاسذْ غَارْ بَابِيلْ، خْزَارْ مَامّشْ غَا ثڭّذْ أَذْ ثْبَارّْحذْ س مَارَّا أَوَاڒنْ-أَ،

⁶¹ E disse, então, a Saraías: Quando chegares a Babilônia, procurarás um meio de ler todas essas palavras.

⁶² أَذْ ثِينِيذْ: ’أَ سِيذِي، شكْ سِيمَانْثْ نّشْ ثقَّارذْ خْ ومْشَانْ-أَ بلِّي أَذْ زَّايسْ ثكّْسذْ إِمزْذَاغْ، مَاحنْذْ وَارْ ذَايسْ إِزدّغْ عَاذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ، ڒَا بْنَاذمْ ؤُڒَا ذ ڒْمَاڒْ، ؤُ بلِّي أَمْشَانْ-أَ أَذْ يِيڒِي ذ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِتّْوَاردّْدْجنْ!‘

⁶² Assim, dirás: Senhor, fostes vós que declarastes a destruição desta cidade, que se tornaria inabitável para homens e animais, transformando-se em solidão eterna.

⁶³ خْمِي إِ غَا ثْكمّْڒذْ زڭْ ؤُغَارِي ن وذْلِيسْ إِتّْوَانّْضنْ، أَذْ غَارسْ ثقّْنذْ إِجّْ ن وژْرُو، أَذْ ث ثنْضَارذْ ذِي ڒْوسْطْ ن يغْزَارْ ن لْفُورَاطْ.

⁶³ E quando terminares a leitura do que nele se acha escrito, tu o ligarás a uma pedra e o lançarás ao Eufrates,

⁶⁴ أَذْ ثِينِيذْ: ’أَمُّو إِ غَا ثْغبَّا ثنْذِينْثْ ن بَابِيلْ ؤُ وَارْ ثْڭِيعِّيذْ عَاذْ زِي سِّيبّثْ نْ ڒْغَارْ إِ خَاسْ د-سّهْوِيغْ. نِيثْنِي أَذْ سْڒَاونْ.‘ “ أَڒْ ذَا إِ يِيوْضنْ وَاوَاڒنْ ن إِرْمِييَا.

⁶⁴ Dizendo: assim será mergulhada Babilônia, sem que jamais se possa erguer da calamidade que lançarei contra ela. {E cairão extenuados.} Fim dos oráculos de Jeremias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 51, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jeremias 51 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →