Jeremias 18
rifa (RIFA) vs ACF
1 أَوَاڒْ نِّي د-يُوسِينْ زِي سِيذِي غَارْ إِرْمِييَا، إِنَّا:
1 A palavra do SENHOR, que veio a Jeremias, dizendo:
2 ”كَّارْ، هْوَا غَارْ ثَادَّارْثْ ن بُو-ثْڒَاخْثْ. ذِينِّي إِ غَا جّغْ أَوَاڒنْ إِنُو أَذْ تّْوَاسْڒنْ.“
2 Levanta-te, e desce à casa do oleiro, e lá te farei ouvir as minhas palavras.
3 خنِّي هْوِيغْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن بُو-ثْڒَاخْثْ، ؤُشَا خْزَارْ، ؤُفِيغْ ث إِخدّمْ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ خْ إِژْرَا إِتّنّْضنْ.
3 E desci à casa do oleiro, e eis que ele estava fazendo a sua obra sobre as rodas,
4 مَاڒَا إِخْسَارْ ؤُغَارَّافْ نِّي ثُوغَا إِتّڭّْ زِي ثْڒَاخْثْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن بُو-ثْڒَاخْثْ، نتَّا إِڭَّا زَّايسْ عَاوذْ إِجّْ ن ؤُغَارَّافْ نّغْنِي، أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ إِتّْغِيڒْ ذ لمْلِيحْ إِ بُو-ثْڒَاخْثْ مَاحنْذْ أَذْ ث إِڭّْ.
4 Como o vaso, que ele fazia de barro, quebrou-se na mão do oleiro, tornou a fazer dele outro vaso, conforme o que pareceu bem aos olhos do oleiro fazer.
5 خنِّي يُوسَا-د غَارِي وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا:
5 Então veio a mim a palavra do Senhor, dizendo:
6 ”مَا وَارْ زمَّارغْ نشّْ أَذْ ڭّغْ أَكِيذْومْ أَمْ بُو-ثْڒَاخْثْ وَانِيثَا، أَ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي. خْزَارْ، أَمْ ثْڒَاخْثْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن بُو-ثْڒَاخْثْ، أَمُّو إِ ثدْجَامْ ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو، أَ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل!
6 Não poderei eu fazer de vós como fez este oleiro, ó casa de Israel? diz o Senhor. Eis que, como o barro na mão do oleiro, assim sois vós na minha mão, ó casa de Israel.
7 إِشْثْ ن ثْوَاڒَا أَذْ سِّيوْڒغْ خْ إِجّْ نْ ڒْڭنْسْ ؤُ خْ إِشْثْ ن ثْڭلْذِيثْ أَقَا أَذْ ث قڒْعغْ، أَذْ ث هذْمغْ ؤُ أَذْ ث ثحِّيغْ،
7 No momento em que falar contra uma nação, e contra um reino para arrancar, e para derrubar, e para destruir,
8 مَاشَا مَاڒَا ڒْڭنْسْ نِّي أَذْ د-إِذْوڒْ زِي ثُوعفّْنَا نّسْ إِ خْ سِّيوْڒغْ أَكِيذْسنْ، خنِّي أَذْ نذْمغْ زِي ڒْغَارْ إِ ثُوغَا نْوِيغْ أَذْ أَسْ ث ڭّغْ.
8 Se a tal nação, porém, contra a qual falar se converter da sua maldade, também eu me arrependerei do mal que pensava fazer-lhe.
9 إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِي أَذْ سِّيوْڒغْ خْ إِجّْ نْ ڒْڭنْسْ ؤُ خْ إِشْثْ ن ثْڭلْذِيثْ بلِّي أَذْ ث سّْبدّغْ ؤُ أَذْ ث ژُّوغْ،
9 No momento em que falar de uma nação e de um reino, para edificar e para plantar,
10 مَاشَا مَاڒَا أَذْ يڭّْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ إِنُو ؤُمِي وَارْ تّسْڒِينْ غَارْ ثْمِيجَّا إِنُو، خنِّي أَذْ نذْمغْ خْ مِينْ إِشْنَانْ إِ نِّيغْ أَذْ كِيذْسنْ ث ڭّغْ.
10 Se fizer o mal diante dos meus olhos, não dando ouvidos à minha voz, então me arrependerei do bem que tinha falado que lhe faria.
11 خنِّي ڒخُّو، سِيوڒْ أَكْ-ذ إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا ؤُ أَكْ-ذ إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ، إِنِي: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: خْزَارْ، نشّْ سّْوجْذغْ إِجّْ نْ ڒْغَارْ ضِيدّْ نْومْ ؤُ نشّْ تّْخَارَّاصغْ ذڭْ إِجّْ ن ونْوَايْ خَاومْ. ذوْڒمْ-د خنِّي، كُوڒْ إِجّْ زڭْ وبْرِيذْ نّسْ أَعفَّانْ، ؤُعذْڒمْ إِبْرِيذنْ نْومْ ذ ثْمڭَّا نْومْ.‘
11 Ora, pois, fala agora aos homens de Judá, e aos moradores de Jerusalém, dizendo: Assim diz o Senhor: Eis que estou forjando mal contra vós; e projeto um plano contra vós; convertei-vos, pois, agora cada um do seu mau caminho, e melhorai os vossos caminhos e as vossas ações.
12 مَاشَا نِيثْنِي قَّارنْ: ’ڒَْايَاسْ وَالُو! نشِّينْ أَذْ نضْفَارْ إِنْوَاينْ ن يِيخفْ نّغْ ؤُشَا أَذْ نڭّْ كُوڒْ إِجّْ عْلَاحْسَابْ ڒقْسَاحثْ ن وُوڒْ نّسْ!‘ “
12 Mas eles dizem: Não há esperança, porque andaremos segundo as nossas imaginações; e cada um fará segundo o propósito do seu mau coração.
13 ”س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’سقْسَامْ ڒڭْنُوسْ، مَانْ ونْ إِسْڒِينْ عمَّارْصْ أَمْ وَا؟ ثَاعْزَارشْثْ إِسْرَائِيل ثڭَّا إِجّْ ن نّْعِي ذ أَمقّْرَانْ.
13 Portanto, assim diz o Senhor: Perguntai agora entre os gentios quem ouviu tal coisa? Coisa mui horrenda fez a virgem de Israel.
14 مَا أَذْ إِحيّذْعمَّارْصْ وذْفڒْ ن لُوبْنَانْ زڭْ إِشْثْ ن ثصْضَارْثْ ذڭْ إِيَّارْ؟ مَا أَذْ أَژْغنْ عمَّارْصْ وَامَانْ إِتّْبُوقْبُوقنْ، إِسمَّاضنْ إِتَّازّْڒنْ؟
14 Porventura a neve do Líbano deixará a rocha do campo ou esgotar-se-ão as águas frias que correm de terras estranhas?
15 مَاشَا وَاخَّا أَمنِّي إِتُّو أَيِي ڒْڭنْسْ إِنُو. نِيثْنِي تَّاوْينْ ثِيوْهِيبِينْ ن ڒبْخُورْ إِ لْ-أَصْنَامْ إِبطّْڒنْ إِنِّي ثنْ إِجِّينْ أَذْ نّْقَارْضنْ ذڭْ إِبْرِيذنْ نْسنْ، ذِي جُّورَاثْ ن وشْحَاڒْ ؤُيَا، مَاحنْذْ أَذْ ؤُيُورنْ ذڭْ إِزُوبَاقْ ن إِجّْ ن وبْرِيذْ وَارْ إِوِيطِينْ،
15 Contudo o meu povo se tem esquecido de mim, queimando incenso à vaidade, que os fez tropeçar nos seus caminhos, e nas veredas antigas, para que andassem por veredas afastadas, não aplainadas;
16 مَاحنْذْ أَذْ أَرّنْ ثَامُّورْثْ نْسنْ ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن ؤُنخْڒِيعْ ذ ثْسضْحَاشْثْ إِ ڒبْذَا. قَاعْ ونِّي سّنِّي إِ غَا إِكّنْ، أَذْ إِنّخْڒعْ، أَذْ إِهزّْ أَزدْجِيفْ نّسْ.
16 Para fazerem da sua terra objeto de espanto e de perpétuos assobios; todo aquele que passar por ela se espantará, e meneará a sua cabeça;
17 أَمْ ؤُسمِّيضْ ن مَانِيسْ إِ د-ثْنقَّارْ ثْفُوشْثْ أَذْ ثنْ زُوزَّارغْ زَّاثْ إِ ڒعْذُو. نشّْ أَذْ أَسنْ سّشْنغْ أَعْرُورْ، وَارْ إِدْجِي ؤُذمْ إِنُو، ذڭْ وَاسّْ ن ؤُهلّكْ نْسنْ.‘ “
17 Com vento oriental os espalharei diante do inimigo; mostrar-lhes-ei as costas e não o rosto, no dia da sua perdição.
18 ”نِيثْنِي مَاشَا نَّانْ: ’أَسمْ-د، جّمْ أَنغْ أَذْ نڭّْ ثَامعْمُوتْشْ خْ إِرْمِييَا، مَاغَارْ شَّارِيعَاعمَّارْصْ أَذْ إِقْضَا غَارْ ؤُكهَّانْ، شّْوَارْ غَارْ ؤُمِيغِيسْ ؤُ أَوَاڒْ غَارْ ؤُنَابِي. أَسمْ-د، أجّْ أَنغْ أَذْ ث نوّثْ س وَاوَاڒنْ ن يِيڒسْ نّغْ ؤُشَا أجّْ أَنغْ وَارْ نتِّيشْ ثَايْنِيثْ إِ ؤُڒَا ذ إِجّْ زڭْ وَاوَاڒنْ إِ إِقَّارْ.‘ “
18 Então disseram: Vinde, e maquinemos projetos contra Jeremias; porque não perecerá a lei do sacerdote, nem o conselho do sábio, nem a palavra do profeta; vinde e firamo-lo com a língua, e não atendamos a nenhuma das suas palavras.
19 ”حْضَا أَيِي، أَ سِيذِي، ؤُ سڒْ-د غَارْ ثْمِيجَّا ن يِينِّي أَكِيذِي إِتّْمنْغَانْ.
19 Olha para mim, Senhor, e ouve a voz dos que contendem comigo.
20 مَا خنِّي أَذْ إِتّْوَاخْڒفْ مِينْ إِصبْحنْ س مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ؟ مَاغَارْ نِيثْنِي غْزِينْ أَيِي إِشْثْ ن ثنْضتْشْ! إِذَارْ مَامّشْ بدّغْ زَّاثكْ حِيمَا أَذْ سِّيوْڒغْ ذِي ڒْخِيرْ نْسنْ، حِيمَا أَذْ خَاسنْ حيّْذغْ أَسْعَارْ نّشْ.
20 Porventura pagar-se-á mal por bem? Pois cavaram uma cova para a minha alma. Lembra-te de que eu compareci à tua presença, para falar a favor deles, e para desviar deles a tua indignação;
21 س ؤُيَا، أوْشْ إِحنْجِيرنْ نْسنْ إِ ڒَاژْ ؤُشَا سلّمْ إِ-ثنْ إِ ثْزمَّارْ ن سِّيفْ ؤُشَا أجّْ ثِيمْغَارِينْ نْسنْ أَذْ أَسنْثْ أَشَارنْ إِحنْجِيرنْ، أَذْ ذوْڒنْثْ ذ ثِيجَّاڒْ، أجّْ إِرْيَازنْ نْسنْثْ أَذْ تّْوَانْغنْ ؤُ إِحُوضْرِييّنْ نْسنْثْ أَذْ مّْثنْ س سِّيفْ ذڭْ ؤُمنْغِي.
21 Portanto entrega seus filhos à fome, e entrega-os ao poder da espada, e sejam suas mulheres roubadas dos filhos, e fiquem viúvas; e seus maridos sejam feridos de morte, e os seus jovens sejam feridos à espada na peleja.
22 أجّْ أَذْ ثتّْوَاسڒْ ثْغُويِّيثْ زِي ثُوذْرِينْ نْسنْ، مَاڒَا شكْ ذغْيَا ثْغضْرذْ-د خَاسنْ إِشْثْ ن بَانْذِييَّا ؤُمِي غْزِينْ إِشْثْ ن ثنْضتْشْ حِيمَا أَذْ أَيِي طّْفنْ، ؤُ سَّارْسنْ ڒفْخُوخْ إِنُّوفَّارنْ إِ إِضَارنْ إِنُو.
22 Ouça-se o clamor de suas casas, quando de repente trouxeres uma tropa sobre eles. Porquanto cavaram uma cova para prender-me e armaram laços aos meus pés.
23 أَ سِيذِي، شكْ ثسّْنذْ مَارَّا أَنْوَايْ نْسنْ مَاحنْذْ أَذْ أَيِي نْغنْ. وَارْ سْذُورِييْ ڒْمُوعْصِييّثْ نْسنْ ؤُ وَارْ محِّي دّْنُوبْ نْسنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ، مَاشَا أجّْ إِ-ثنْ أَذْ وْضَانْ زَّاثكْ. أڭّْ أَسنْ أَمُّو ذِي ڒْوقْثْ ن وغْضَابْ نّشْ.“
23 Mas tu, ó Senhor, sabes todo o seu conselho contra mim para matar-me; não perdoes a sua maldade, nem apagues o seu pecado de diante da tua face; mas tropecem diante de ti; trata-os assim no tempo da tua ira.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.