João 12

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ستَّا ن وُوسَّانْ قْبڒْ ڒْْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو، يُوسَا-د يَاسُوع غَارْ بَايْثْ-عَانْيَا، مَانِي ثُوغَا إِدْجَا أَلِيعَازَارْ، ونِّي د-إِسّْنكَّارْ يَاسُوع زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ.

¹ Seis dias antes da Páscoa, foi Jesus para Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.

² ڭِّينْ أَسْ ذِينْ إِجّْ ن ؤُمنْسِي. مَارْثَا ثُوغَا ثْسخَّارْ، ؤُ أَلِيعَازَارْ ثُوغَا ذ إِجّنْ زڭْ إِنِّي أَكِيذسْ إِقِّيمنْ غَارْ طَّابْڒَا.

² Deram-lhe, pois, ali, uma ceia; Marta servia, sendo Lázaro um dos que estavam com ele à mesa.

³ ثكْسِي-د مَارْيَامْ إِجّْ ن ؤُغَارَّافْ نْ زّشْثْ إِ وذْهَانْ زِي ڒعْطُورْ نْ صّنْبلْ ثصْفَا ثِيغْڒَا، ثذْهنْ إِضَارنْ ن يَاسُوع، خنِّي ثمْسحْ إِضَارنْ نّسْ س ؤُشُووَّافْ نّسْ. ثَادَّارْثْ ثشُّورْ س ڒفْوَاحثْ ن زّشْثْ ن وذْهَانْ.

³ Então, Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, mui precioso, ungiu os pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se toda a casa com o perfume do bálsamo.

⁴ إِجّنْ زڭْ إِمحْضَارنْ نّسْ ونِّي ؤُمِي قَّارنْ يَاهُوذَا إِسْخَارِييُوطِي ونِّي ث إِ غَا إِغْذَارنْ، إِنَّا:

⁴ Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, o que estava para traí-lo, disse:

⁵ ”مَايمِّي وَارْ ثمّنْزْ شَا ڒفْوَاحثْ-أَ ن صّنْبلْ س ثڒْثْ مْيَا ن ذِينَارْ، حِيمَا أَذْ ثمّوْشْ إِ إِمزْڒَاضْ؟“

⁵ Por que não se vendeu este perfume por trezentos denários e não se deu aos pobres?

⁶ نتَّا إِنَّا أَيَا، وَارْ إِدْجِي مِينْزِي شْقَانْ ث إِمزْڒَاضْ، مَاشَا مِينْزِي نتَّا ذ أَشفَّارْ، ثُوغَا غَارسْ سّنْذُوقْ، ؤُشَا يَارْبُو مِينْ ذَايسْ إِمَّارْسنْ.

⁶ Isto disse ele, não porque tivesse cuidado dos pobres; mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, tirava o que nela se lançava.

⁷ يَاسُوع إِنَّا: ”جّمْ ت، أَقَا ثْخمّڒْ إِ-ت إِ وَاسّْ ن ونْضڒْ إِنُو.

⁷ Jesus, entretanto, disse: Deixa-a! Que ela guarde isto para o dia em que me embalsamarem;

⁸ مِينْزِي إِمزْڒَاضْ أَقَا أَثنْ ڒبْذَا أَكِيذْومْ، مَاشَا نشّْ وَارْ كِيذْومْ دْجِيغْ إِ ڒبْذَا.“

⁸ porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.

⁹ أَطَّاسْ ن ڒْغَاشِي زڭْ وُوذَاينْ سْڒِينْ بلِّي يَاسُوع أَقَا-ث ذِينِّي. ؤُسِينْ-د نِيثْنِي، وَارْ إِدْجِي حَاشَا زِي سِّيبّثْ ن يَاسُوع، مَاشَا عَاوذْ حِيمَا أَذْ ژَترنْ أَلِيعَازَارْ، ونِّي د-إِسّْنكَّارْ زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ.

⁹ Soube numerosa multidão dos judeus que Jesus estava ali, e lá foram não só por causa dele, mas também para verem Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.

¹⁰ مْشَاوَارنْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ، حِيمَا أَذْ نْغنْ ؤُڒَا ذ أَلِيعَازَارْ،

¹⁰ Mas os principais sacerdotes resolveram matar também Lázaro;

¹¹ مِينْزِي أَطَّاسْ ن وُوذَاينْ فّْغنْ-د زِي سِّيبّثْ نّسْ ؤُشَا ؤُمْننْ ذِي يَاسُوع.

¹¹ porque muitos dos judeus, por causa dele, voltavam crendo em Jesus.

¹² ثِيوشَّا نّسْ، ؤُمِي سْڒِينْ أَطَّاسْ ن ڒْغَاشِي إِنِّي د يُوسِينْ غَارْ ڒْعِيذْ بلِّي يَاسُوع يُوسَا-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ،

¹² No dia seguinte, a numerosa multidão que viera à festa, tendo ouvido que Jesus estava de caminho para Jerusalém,

¹³ كْسِينْ إِفثْوَانْ ن ثِينِي ؤُشَا فّْغنْ، حِيمَا أَذْ ث ڒْقَانْ، ڒَاغَانْ:

¹³ tomou ramos de palmeiras e saiu ao seu encontro, clamando: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor e que é Rei de Israel!

¹⁴ يُوفَا يَاسُوع إِجّْ ن وسْنُوسْ ؤُشَا إِنْيَا خَاسْ، أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

¹⁴ E Jesus, tendo conseguido um jumentinho, montou-o, segundo está escrito:

¹⁵ ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا، \+add أَ\+add* يدْجِيسْ ن صِيهْيُونْ،

¹⁵ Não temas, filha de Sião, eis que o teu Rei aí vem, montado em um filho de jumenta.

¹⁶ إِمحْضَارنْ نّسْ وَارْ فْهِيمنْ شَا ثِيمسْڒَايِينْ-أَ ذِي ڒْوقْثْ نِّي. مَاشَا أَوَارْنِي ڒَامِي إِتّْوَاسُّوعْڒَا يَاسُوع، ڒخْذنِّيعقْڒنْ بلِّي مَانْ أَيَا ثُورَا خَاسْ ؤُشَا بلِّي نِيثْنِي ڭِّينْ زَّايسْ مَانْ أَيَا.

¹⁶ Seus discípulos a princípio não compreenderam isto; quando, porém, Jesus foi glorificado, então, eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele e também de que isso lhe fizeram.

¹⁷ ڒْغَاشِي إِ ثُوغَا إِدْجَانْ أَكِيذسْ، ثُوغَا إِشْهذْ أَقَا نتَّا إِڒَاغَا-د خْ أَلِيعَازَارْ زڭْ ونْضڒْ ؤُشَا إِسّْنكَّارْ إِ-ث-إِ-د زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ.

¹⁷ Dava, pois, testemunho disto a multidão que estivera com ele, quando chamara a Lázaro do túmulo e o levantara dentre os mortos.

¹⁸ س مَانْ أَيَا إِفّغْ ڒْغَاشِي أَمقّْرَانْ مَاحنْذْ أَذْ ث مّڒْقَانْ، مِينْزِي نِيثْنِي سْڒِينْ بلِّي إِڭَّا ڒعْڒَامثْ-أَ.

¹⁸ Por causa disso, também, a multidão lhe saiu ao encontro, pois ouviu que ele fizera este sinal.

¹⁹ إِفَارِيسِييّنْ نَّانْ جَارْ أَسنْ: ”ثتّْوَاڒَامْ مْلِيحْ بلِّي كنِّيوْ ثتَّاكّْوَاضمْ غَارْ وَالُو، خْزَارمْ، أَقَا قَاعْ دُّونشْثْ ثضْفَارْ إِ-ث-إِ-د.“

¹⁹ De sorte que os fariseus disseram entre si: Vede que nada aproveitais! Eis aí vai o mundo após ele.

²⁰ ثُوغَا ذِينْ شَا ن إِوْذَانْ زِي ڒڭْنُوسْ جَارْ أَسنْ إِنِّي د-إِڭعّْذنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ حِيمَا أَذْعبْذنْ ذِي ڒْعِيذْ.

²⁰ Ora, entre os que subiram para adorar durante a festa, havia alguns gregos;

²¹ إِنَا رُوحنْ غَارْ فِيلِيبُّوسْ، ونِّي زِي ثنْذِينْثْ ن بَايْثْ-صَايْذَا ذِي لْجَالِيلْ. سّقْسَانْ ث، نَّانْ: ”أَ سِيذِي، نخْسْ أَذْ نْژَارْ يَاسُوع.“

²¹ estes, pois, se dirigiram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e lhe rogaram: Senhor, queremos ver Jesus.

²² يُوسَا-د فِيلِيبُّوسْ، إِنَّا ت إِ أَنْذْرَاوُوسْ، ؤُشَا أَنْذْرَاوُوسْ ذ فِيلِيبُّوسْ نَّانْ ت إِ يَاسُوع.

²² Filipe foi dizê-lo a André, e André e Filipe o comunicaram a Jesus.

²³ يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا ثِيوضْ-د ثْسَاعّثْ إِ ذِي إِ غَا إِتّْوَاسّْعُودْجْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ.

²³ Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do Homem.

²⁴ س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: مَاڒَا وَارْ د-إِوْضِي ڒْحبّْ ن يِيرْذنْ ذِي ثمُّورْثْ، أَذْ إِمّثْ، خنِّي أَذْ إِقِّيمْ وحّْذسْ، مَاشَا مَاڒَا إِمُّوثْ، خنِّي أَذْ د-يَاوِي ڒْغِيدْجثْ أَطَّاسْ.

²⁴ Em verdade, em verdade vos digo: se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, produz muito fruto.

²⁵ ونِّي إِتّخْسنْ ثُوذَارْثْ نّسْ، أَذْ ت إِخْسَارْ، مَاشَا ونِّي إِ غَا إِشَارْهنْ ثُوذَارْثْ نّسْ ذِي دُّونشْثْ-أَ، أَذْ ت إِخمّڒْ إِ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ.

²⁵ Quem ama a sua vida perde-a; mas aquele que odeia a sua vida neste mundo preservá-la-á para a vida eterna.

²⁶ مَاڒَا شَا ن يِيجّنْ إِسخَّارْ أَيِي، أجّْ إِ-ث أَذْ أَيِي إِضْفَارْ. مَانِي غَا إِڒِيغْ نشّْ، ذِينِّي إِ غَا يِيڒِي عَاوذْ ؤُمْسخَّارْ إِنُو. مَاڒَا شَا ن إِجّنْ إِخْذمْ أَيِي، أَذْ ث إِشنّعْ بَابَا.

²⁶ Se alguém me serve, siga-me, e, onde eu estou, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, o Pai o honrará.

²⁷ ڒخُّو ؤُڒْ إِنُو إِنّهْوڒْ، مِينْ غَا إِنِيغْ؟ أَ بَابَا، سنْجمْ أَيِي زِي ثْسَاعّثْ-أَ؟ مَاشَا خْ ؤُينِّي إِ د-ؤُسِيغْ غَارْ ثْسَاعّثْ-أَ.

²⁷ Agora, está angustiada a minha alma, e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas precisamente com este propósito vim para esta hora.

²⁸ أَ بَابَا، سْعُودْجِي إِسمْ نّشْ.“ خنِّي ثُوسَا-د إِشْثْ ن ثْمِيجَّا زڭْ ؤُجنَّا، ثنَّا: ”سْعُودْجغْ ث ؤُشَا أَذْ ث سْعُودْجغْ عَاوذْ!“

²⁸ Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu: Eu já o glorifiquei e ainda o glorificarei.

²⁹ ڒْغَاشِي إِ ثُوغَا إِبدّنْ ذِينْ إِسْڒَا إِ-ت، نِيثْنِي نَّانْ: ”أَقَا إِمْسَارْ وَاجَّاجْ.“ إِنّغْنِي نَّانْ: ”أَقَا إِسِّيوڒْ-د إِجّْ ن لْمَالَاكْ أَكِيذسْ.“

²⁹ A multidão, pois, que ali estava, tendo ouvido a voz, dizia ter havido um trovão. Outros diziam: Foi um anjo que lhe falou.

³⁰ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”ثْمِيجَّا-يَا وَارْ ثدْجِي شَا ذِي طّْوعْ إِنُو مَاشَا ذِي طّْوعْ نْومْ.

³⁰ Então, explicou Jesus: Não foi por mim que veio esta voz, e sim por vossa causa.

³¹ ڒخُّو أَذْ يِيڒِي ڒْحُوكْمْ خْ دُّونشْثْ-أَ، ڒخُّو أَذْ إِمّنْضَارْ ؤُمقّْرَانْ ن دُّونشْثْ-أَ غَارْ بَارَّا.

³¹ Chegou o momento de ser julgado este mundo, e agora o seu príncipe será expulso.

³² ؤُ نشّْ، خْ مِينِّي إِ غَا تّْوَاسّْڭعّْذغْ زِي ثمُّورْثْ، أَذْ غَارِي د-جبْذغْ مَارَّا.“

³² E eu, quando for levantado da terra, atrairei todos a mim mesmo.

³³ إِنَّا مَانْ أَيَا حِيمَا أَذْ إِسّْشنْ غَارْ مَانْ ڒْموْثْ إِ غَا إِمّثْ.

³³ Isto dizia, significando de que gênero de morte estava para morrer.

³⁴ ڒْغَاشِي يَارَّا-د خَاسْ: ”نشِّينْ نسْڒَا زِي شَّارِيعَا أَقَا لْمَاسِيحْ أَذْ إِقِّيمْ إِ ڒبْذَا. إِ مَامّشْ ثقَّارذْ شكْ بلِّي إِتّْخصَّا إِ مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِتّْوَاسّْڭعّذْ؟ مِينْ إِعْنَا مِّيسْ-أَ ن بْنَاذمْ؟“

³⁴ Replicou-lhe, pois, a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre, e como dizes tu ser necessário que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?

³⁵ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”ثَافَاوْثْ أَذْ ثِيڒِي أَكِيذْومْ ذْرُوسْ ن ڒْوقْثْ عَاذْ. ؤُيُورمْ، ڒَامِي غَارْومْ ثَافَاوْثْ، حِيمَا وَارْ كنِّيوْ ثتّطّفْ ثَادْجسْثْ. ونِّي إِڭُّورنْ ذِي ثَادْجسْثْ، وَارْ إِسِّينْ مَانِي إِڭُّورْ.

³⁵ Respondeu-lhes Jesus: Ainda por um pouco a luz está convosco. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; e quem anda nas trevas não sabe para onde vai.

³⁶ أَمْنمْ ذِي ثْفَاوْثْ مَاحنْذْ ثَافَاوْثْ عَاذْ أَقَا-ت غَارْومْ، حِيمَا كنِّيوْ أَذْ ثِيڒِيمْ ثَارْوَا ن ثْفَاوْثْ.“ أَمُّو إِ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ يَاسُوع. ڒخْذنِّي يُويُورْ ؤُشَا إِنُّوفَارْ زَّايْسنْ.

³⁶ Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Jesus disse estas coisas e, retirando-se, ocultou-se deles.

³⁷ وَاخَّا ثُوغَا نتَّا إِتّڭّْ مَارَّا ڒعْڒَامَاثْ-أَ زَّاثْسنْ، نِيثْنِي وَارْ زَّايسْ ؤُمِيننْ شَا،

³⁷ E, embora tivesse feito tantos sinais na sua presença, não creram nele,

³⁸ حِيمَا أَذْ إِتّْوَاكمّڒْ وَاوَاڒْ ن ؤُنَابِي إِشَاعْيَا إِ إِنَّانْ:

³⁸ para se cumprir a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?

³⁹ س ؤُينِّي وَارْ زمَّارنْ أَذْ أَمْننْ، مِينْزِي إِشَاعْيَا إِنَّا عَاوذْ:

³⁹ Por isso, não podiam crer, porque Isaías disse ainda:

⁴⁰ ”نِيثْنِي سّْذَارْغْڒنْ ثِيطَّاوِينْ \+tl ن يِيخفْ\+tl* نْسنْ،

⁴⁰ Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos, nem entendam com o coração, e se convertam, e sejam por mim curados.

⁴¹ إِنَّا إِشَاعْيَا أَمُّو، ؤُمِي إِژْرَا أَعُودْجِي نّسْ ؤُشَا ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ خَاسْ.

⁴¹ Isto disse Isaías porque viu a glória dele e falou a seu respeito.

⁴² ؤُمْننْ زَّايسْ عَاوذْ أَطَّاسْ ن إِمقّْرَاننْ ن ڒْڭنْسْ، مَاشَا س سِّيبّثْ ن إِفَارِيسِييّنْ وَارْ زَّايسْ شهْذنْ شَا س بْطَايْطَايْ، حِيمَا وَارْ ثنْ سُّوفُّوغنْ زِي ثمْزِيذَا.

⁴² Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele, mas, por causa dos fariseus, não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;

⁴³ مِينْزِي نِيثْنِي ثُوغَا خْسنْ أَعُودْجِي زڭْ إِوْذَانْ خْ ؤُعُودْجِي زِي أَربِّي.

⁴³ porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.

⁴⁴ مَاشَا يَاسُوع إِڒَاغَا، إِنَّا: ”ونِّي ذَايِي إِتَّامْننْ، وَارْ ذَايِي إِتِّيمنْ شَا، مَاشَا ذڭْ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ.

⁴⁴ E Jesus clamou, dizendo: Quem crê em mim crê, não em mim, mas naquele que me enviou.

⁴⁵ ونِّي ذ أَيِي إِژْرِينْ، إِژْرَا ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ.

⁴⁵ E quem me vê a mim vê aquele que me enviou.

⁴⁶ نشّْ ذ ثَافَاوْثْ إِ د-يُوسِينْ غَارْ دُّونشْثْ، حِيمَا كُوڒْ إِجّنْ ونِّي ذَايِي إِتَّامْننْ، وَارْ إِتّْغِيمِي شَا ذِي ثَادْجسْثْ.

⁴⁶ Eu vim como luz para o mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.

⁴⁷ مَاڒَا شَا ن يِيجّنْ إِسْڒَا إِ وَاوَاڒنْ إِنُو، مَاشَا وَارْ ذَايْسنْ إِتّطّفْ، نشّْ وَارْ خَاسْ حكّْمغْ شَا. نشّْ وَارْ د-ؤُسِيغْ شَا، حِيمَا أَذْ حكْمغْ خْ دُّونشْثْ، مَاشَا حِيمَا أَذْ وْشغْ ثُوذَارْثْ إِ دُّونشْثْ.

⁴⁷ Se alguém ouvir as minhas palavras e não as guardar, eu não o julgo; porque eu não vim para julgar o mundo, e sim para salvá-lo.

⁴⁸ ونِّي ذ أَيِي إِسّحْقَارنْ ؤُشَا وَارْ إِقْبِيڒْ أَوَاڒنْ إِنُو، غَارسْ ونِّي خَاسْ إِ غَا إِحكْمنْ: أَوَاڒْ إِ نِّيغْ، أَذْ خَاسْ إِحْكمْ ذڭْ وَاسّْ أَنڭَّارُو.

⁴⁸ Quem me rejeita e não recebe as minhas palavras tem quem o julgue; a própria palavra que tenho proferido, essa o julgará no último dia.

⁴⁹ مِينْزِي نشّْ وَارْ سِّيوْڒغْ شَا زِي غَارِي، مَاشَا بَابَا ونِّي ذ أَيِي-د-إِسّكّنْ إِوْشَا أَيِي إِشْثْ ن ثوْصيّثْ خْ مِينْ غَا إِنِيغْ ذ مِينْ خفْ غَا سِّيوْڒغْ،

⁴⁹ Porque eu não tenho falado por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, esse me tem prescrito o que dizer e o que anunciar.

⁵⁰ ؤُ نشّْ سّْنغْ ثِيوصَّا نّسْ، أَقَا أَثنْثْ ذ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ. س ؤُيَا، مِينْ سَّاوَاڒغْ، سَّاوَاڒغْ ث أَمْ مَامّشْ ذ أَيِي إِنَّا بَابَا.“

⁵⁰ E sei que o seu mandamento é a vida eterna. As coisas, pois, que eu falo, como o Pai mo tem dito, assim falo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar João 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →