Isaías 2
rifa (RIFA) vs ARIB
1 أَوَاڒْ نِّي إِژْرَا إِشَاعْيَا، مِّيسْ ن أَمُوصْ، خْ يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ.
1 A visão que teve Isaías, filho de Amoz, a respeito de Judá e de Jerusalém.
2 ”ذڭْ ؤُنڭَّارْ ن وُوسَّانْ أَذْ يِيڒِي وذْرَارْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي إِبدّْ إِمْثنْ خْ وذْرَارْ أَمقّْرَانْ قَاعْ ن إِذُورَارْ. نتَّا أَذْ إِعْذُو مَارَّا ثِيوْرِيرِينْ ؤُشَا أَذْ غَارسْ د-أَزّْڒنْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ.
2 Acontecerá nos últimos dias que se firmará o monte da casa do Senhor, será estabelecido como o mais alto dos montes e se elevará por cima dos outeiros; e concorrerão a ele todas as nações.
3 أَطَّاسْ ن ڒڭْنُوسْ أَذْ طّْفنْ أَبْرِيذْ ذِينِّي، أَذْ إِنِينْ: ’أَسمْ-د، أجّْ أَنغْ أَذْ نْڭعّذْ غَارْ وذْرَارْ ن سِيذِي، غَارْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي ن يَاعْقُوبْ، حِيمَا نتَّا أَذْ أَنغْ إِسّڒْمذْ إِبْرِيذنْ نّسْ ؤُ نشِّينْ أَذْ نُويُورْ ذِي ثبْرِيذِينْ نّسْ!‘، مَاغَارْ زِي صِيهْيُونْ أَذْ د-ثفّغْ شَّارِيعَا ؤُ أَوَاڒْ ن سِيذِي زِي ؤُرْشَالِيمْ.
3 Irão muitos povos, e dirão: Vinde, e subamos ao monte do Senhor, à casa do Deus de Jacó, para que nos ensine os seus caminhos, e andemos nas suas veredas; porque de Sião sairá a lei, e de Jerusalém a palavra do Senhor.
4 نتَّا أَذْ إِحْكمْ جَارْ شُّوعُوبْ ؤُ أَذْ إِحَاكمْ خْ وَاطَّاسْ ن ڒڭْنُوسْ. نِيثْنِي أَذْ ڭّنْ ڒسْيُوفْ نْسنْ ذ دُّوزَانْ ؤُ فْڒِيثْشَاثْ نْسنْ ذ ڒمْوَاسْ إِ وزْبَارْ. وَارْ إِسّْڭعَّاذْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ عَاذْ سِّيفْ خْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ نّغْنِي ؤُ وَارْ ذَارِّيبنْ عَاذْ إِ ؤُمنْغِي.
4 E ele julgará entre as nações, e repreenderá a muitos povos; e estes converterão as suas espadas em relhas de arado, e as suas lanças em foices; uma nação não levantará espada contra outra nação, nem aprenderão mais a guerra.
5 أَ ثَادَّارْثْ ن يَاعْقُوبْ، أَرَاحْ-د أجّْ أَنغْ أَذْ نُويُورْ ذِي ثْفَاوْثْ ن سِيذِي.“
5 Vinde, ó casa de Jacó, e andemos na luz do Senhor.
6 ”مَاغَارْ شكْ ثنْضَارذْ ڒْڭنْسْ نّشْ، ثَادَّارْثْ ن يَاعْقُوبْ، مِينْزِي نِيثْنِي شُّورنْ س ؤُقَارِّي زِي ثمُّورَا ن شَّارْقْ ؤُشَا شغْڒنْ إِخفْ نْسنْ س ثْبزْڭِيوْثْ أَمْ ڒْڭنْسْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، ؤُشَا وْثِينْ إِفَاسّنْ أَكْ-ذ ثَارْوَا ن إِبَارَّانِييّنْ.
6 Mas tu rejeitaste o teu povo, a casa de Jacó; porque estão cheios de adivinhadores do Oriente, e de agoureiros, como os filisteus, e fazem alianças com os filhos dos estrangeiros.
7 ثَامُّورْثْ نْسنْ ثشُّورْ س نُّوقَارْثْ ذ وُورغْ ؤُ وَارْ ذِينْ أَنڭَّارْ غَارْ ثْخُوبَايْ نْسنْ. ثَامُّورْثْ نْسنْ ثشُّورْ س ييْسَانْ ؤُ وَارْ ذِينْ أَنڭَّارْ غَارْ ؤُبَارُّو ن إِكَارُّوثنْ نْسنْ.
7 A sua terra está cheia de prata e ouro, e são sem limite os seus tesouros; a sua terra está cheia de cavalos, e os seus carros não tem fim.
8 ثَامُّورْثْ نْسنْ ثشُّورْ س لْ-أَصْنَامْ، نِيثْنِي بنْذْقنْ زَّاثْ إِ ڒْخذْمثْ ن إِفَاسّنْ نْسنْ، إِ مِينْ ڭِّينْ إِضوْضَانْ نْسنْ.
8 Também a sua terra está cheia de ídolos; inclinam-se perante a obra das suas mãos, diante daquilo que os seus dedos fabricaram.
9 أَمُّو إِ غَا إِغْنسْ بْنَاذمْ ؤُشَا أَذْ إِسّهْوَا كُوڒْ إِجّْ ن ورْيَازْ إِخفْ نّسْ. وَارْ ذ أَسنْ تّْسَامَاحْ!“
9 Assim, pois, o homem é abatido, e o varão é humilhado; não lhes perdoes!
10 ”أَذفْ غَارْ ڒجْرُوفْ، نُوفَّارْ ذڭْ ؤُشَاڒْ زِي سِّيبّثْ ن ؤُسْنخْڒِيعْ ن سِيذِي ؤُ زِي سِّيبّثْ ن ڒْعزّْ ن لْعَاضَامَا نّسْ!
10 Entra nas rochas, e esconde-te no pó, de diante da espantosa presença do Senhor e da glória da sua majestade.
11 ثِيطَّاوِينْ إِنفْخنْ ن إِوْذَانْ أَذْ د-تّْوَاسّهْوَانْثْ ؤُ أَشنّعْ ن يرْيَازنْ أَذْ إِهْوَا. أَذْ إِتّْوَاسّْعُودْجْ سِيذِي وَاهَا ذڭْ وَاسّْ نِّي.
11 Os olhos altivos do homem serão abatidos, e a altivez dos varões será humilhada, e só o Senhor será exaltado naquele dia.
12 مَاغَارْ أَسّْ إِ سِيذِي أَذْ د-يَاسْ خْ كُوڒْ بُو-نّْفَاخثْ ذ ؤُمْعفَّارْ ؤُ خْ كُوڒْ إِجّْ ونِّي إِسّْعُودْجَانْ إِخفْ نّسْ، حِيمَا أَذْ د-إِتّْوَاسّهْوَا.
12 Pois o Senhor dos exércitos tem um dia contra todo soberbo e altivo, e contra todo o que se exalta, para que seja abatido;
13 خْ مَارَّا ثِيشجُّورَا ن ثنْڭلْثْ يُوعْڒَانْ ذ إِتّْوَاسّْڭعّْذنْ ن وذْرَارْ ن لُوبْنَانْ، خْ مَارَّا ثِيشجُّورَا ن ڒْبدْجُوضْ ن بَاشَانْ،
13 contra todos os cedros do Líbano, altos e sublimes; e contra todos os carvalhos de Basã;
14 خْ مَارَّا إِذُورَارْ إِعفَّارنْ، خْ مَارَّا ثِيوْرِيرِينْ يُوعْڒَانْ،
14 contra todos os montes altos, e contra todos os outeiros elevados;
15 خْ كُوڒْ لْبُورْجْ يُوعْڒَانْ، خْ كُوڒْ ڒْحِيضْ ن لْقلْعَا،
15 contra toda torre alta, e contra todo muro fortificado;
16 خْ مَارَّا إِغَارُّوبَا ن ثَارْشِيشْ ؤُ خْ مَارَّا ڒقْشُوعْ إِغْڒَانْ.
16 e contra todos os navios de Társis, e contra toda a nau vistosa.
17 نّْفَاخثْ ن بْنَاذمْ أَذْ ثسّهْوَا ؤُ إِرْيَازنْ إِعفَّارنْ أَذْ تّْوَاسّهْوَانْ. أَذْ إِتّْوَاسّْعُودْجْ سِيذِي وَاهَا ذڭْ وَاسّْ نِّي.
17 E a altivez do homem será humilhada, e o orgulho dos varões se abaterá, e só o Senhor será exaltado naquele dia.
18 لْ‘أَصْنَامْ أَذْ تّْوَابضْڒنْ مَارَّا.
18 E os ídolos desaparecerão completamente.
19 خنِّي أَذْ د-أَذْفنْ ذڭْ إِفْرَانْ ن ڒجْرُوفْ ذ إِحْفْرَاونْ ن ثمُّورْثْ زِي سِّيبّثْ ن ؤُسْنخْڒِيعْ ن سِيذِي ؤُ زِي سِّيبّثْ ن ؤُعُودْجِي ن لْعَاضَامَا نّسْ، خْمِي نتَّا أَذْ د-إِكَّارْ حِيمَا أَذْ إِسّْنخْڒعْ ثَامُّورْثْ.
19 Então os homens se meterão nas cavernas das rochas, e nas covas da terra, por causa da presença espantosa do Senhor, e da glória da sua majestade, quando ele se levantar para assombrar a terra.
20 ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ إِنْضَارْ بْنَاذمْ لْ-أَصْنَامْ نّسْ ن نُّوقَارْثْ ذ لْ-أَصْنَامْ نّسْ ن وُورغْ، إِنِّي ڭِّينْ إِ يِيخفْ نْسنْ حِيمَا أَذْ أَسنْ بنْذْقنْ، أَڒَامِي إِ غَا يِيڒِينْ إِ إِجَارْبُوعنْ ذ ڒْوضْوَاضَاثْ،
20 Naquele dia o homem lançará às toupeiras e aos morcegos os seus ídolos de prata, e os seus ídolos de ouro, que fizeram para ante eles se prostrarem,
21 مَاحنْذْ أَذْ د-أَذْفنْ ذِي ثزِّييِينْ ن ڒجْرُوفْ ؤُ ذڭْ إِفْرَانْ ذڭْ وژْرُو زِي ثِيڭّْوُوذِي ن سِيذِي ؤُ زِي سِّيبّثْ ن ڒْعزّْ ن لْعَاضَامَا نّسْ، خْمِي د غَا إِكَّارْ حِيمَا أَذْ إِسّْنخْڒعْ ثَامُّورْثْ.“
21 para se meter nas fendas das rochas, e nas cavernas das penhas, por causa da presença espantosa do Senhor e da glória da sua majestade, quando ele se levantar para assombrar a terra.
22 ”حيّْذمْ خْ بْنَاذمْ، ونِّي ذڭْ ونْزَارنْ نّسْ إِدْجَا مْغِيرْ نّفْسْ، مِينْزِي مِينْ إِعْنَا نتَّا قَاعْ أَذْ خَاسْ نحْسبْ؟“
22 Deixai-vos pois do homem cujo fôlego está no seu nariz; porque em que se deve ele estimar?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.