Isaías 1

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ڒوْحِييْ ن إِشَاعْيَا، مِّيسْ ن أَمُوصْ، نِّي إِژْرَا خْ يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ، ذڭْ وُوسَّانْ ن عُوزِّييَا، يُوثَامْ، أَحَازْ ذ حِيزْقِييَا، إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا.

¹ Visão de Isaías, filho de Amoz, que ele teve a respeito de Judá e Jerusalém, nos dias de Uzias, Jotão, Acaz e Ezequias, reis de Judá.

² ”سْڒمْ، أَ إِجنْوَانْ، ؤُشَا سّغْذْ، أَ ثَامُّورْثْ، مِينْزِي سِيذِي إِسَّاوَاڒْ: ’نشّْ سّيْمغْ إِحنْجِيرنْ ؤُ سّمْغَارغْ ثنْ، مَاشَا نِيثْنِيغوّْغنْ خَافِي.

² Ouvi, ó céus, e dá ouvidos, ó terra, porque o Senhor é quem fala: Criei filhos e os engrandeci, mas eles estão revoltados contra mim.

³ أَفُونَاسْ إِسّنْ بَابْ نّسْ ذ ؤُسْنُوسْ ڒْمذْوذْ ن سِيذِي نّسْ، مَاشَا إِسْرَائِيل وَارْ غَارسْ بُو ثُوسّْنَا، ڒْڭنْسْ إِنُو وَارْ ذَايسْ ثدْجِي ڒفْهَامثْ.

³ O boi conhece o seu possuidor, e o jumento, o dono da sua manjedoura; mas Israel não tem conhecimento, o meu povo não entende.

⁴ ؤُشْثْ خْ ڒْڭنْسْ إِ إِخْضَانْ، ڒْڭنْسْ إِ خْ إِدْجَا دّْقڒْ ن ڒْمُوعْصِييّثْ، زَّارِيعثْ ن إِعفَّاننْ، ثَارْوَا ن ؤُسْنخْڒِيعْ. نِيثْنِي جِّينْ سِيذِي، سّحْقَارنْ أَمْقدَّاسْ ن إِسْرَائِيل، أَرِّينْ أَسْ-د س وعْرُورْ.

⁴ Ai desta nação pecaminosa, povo carregado de iniquidade, raça de malignos, filhos corruptores; abandonaram o Senhor , blasfemaram do Santo de Israel, voltaram para trás.

⁵ مَانِي ثتّخْسمْ أَذْ ثتّْوَاوْثمْ عَاذْ، ؤُمِي كنِّيوْ ثقِّيممْ ثتّْغوَّاغمْ. أَزدْجِيفْ مَارَّا إِهْڒشْ، ؤُڒْ مَارَّا يُوهڒْ أَطَّاسْ.

⁵ Por que haveis de ainda ser feridos, visto que continuais em rebeldia? Toda a cabeça está doente, e todo o coração, enfermo.

⁶ زِي ثْڒقَّا ن ؤُضَارْ أَڒْ أَزدْجِيفْ وَارْ ذَايسْ ثتِّيفذْ مِينْ إِصبْحنْ! مْغِيرْ إِيزِّيمنْ، طّعْبَايَارْ ذ إِيزِّيمنْ يَارزْمنْ، وَارْ ثنْ هنّْضنْ، وَارْ ثنْ سّْيَارْضنْ، وَارْ ثنْ سَّارضْبنْ س زّشْثْ.

⁶ Desde a planta do pé até à cabeça não há nele coisa sã, senão feridas, contusões e chagas inflamadas, umas e outras não espremidas, nem atadas, nem amolecidas com óleo.

⁷ ثَامُّورْثْ نْومْ ثخْڒَا، ثِيندَّامْ نْومْ سّْشمْضنْ ثنْثْ س ثْمسِّي، ثَامُّورْثْ نْومْ صَّارْذنْ ت إِبَارَّانِييّنْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْومْ، أَقَا-ت ذ ڒْخِيرْبثْ أَخْمِي سّنْقڒْبنْ ت إِبَارَّانِييّنْ.

⁷ A vossa terra está assolada, as vossas cidades, consumidas pelo fogo; a vossa lavoura os estranhos devoram em vossa presença; e a terra se acha devastada como numa subversão de estranhos.

⁸ يدْجِيسْ ن صِيهْيُونْ ثقِّيمْ غَارْ ضفَّارْ أَمْ يِيشْثْ ن ثْعِيشُّوثْ ذڭْ ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ، أَمْ ثخَّانْثْ ن ؤُعسَّاسْ ذڭْ إِيَّارْ ن ڒخْيَارْ، أَمْ ثنْذِينْثْ إِتّْوَاحْصَارنْ.

⁸ A filha de Sião é deixada como choça na vinha, como palhoça no pepinal, como cidade sitiada.

⁹ مْڒِي سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ وَارْ ذ أَنغْ إِجِّي ذْرُوسْ مِينْ يَاروْڒنْ، إِڒِي نذْوڒْ أَمْ سَاذُومْ، إِڒِي نڭَّا أَمْ عَامُورَّا.‘ “

⁹ Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado alguns sobreviventes, já nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.

¹⁰ ”سْڒمْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي، أَ ڒْحُوكَّامْ ن سَاذُومْ! وْشمْ أَمزُّوغْ إِ شَّارِيعَا ن أَربِّي، أَ ڒْڭنْسْ ن عَامُورَّا!

¹⁰ Ouvi a palavra do Senhor , vós, príncipes de Sodoma; prestai ouvidos à lei do nosso Deus, vós, povo de Gomorra.

¹¹ مِينْ غَا ڭّغْ س ثْغَارْصِي نْومْ، إِقَّارْ سِيذِي. نشّْ جِّيوْنغْ زِي ثْغَارْصَا ن وشْمَاضْ ن إِشَارِّييّنْ ؤُ زِي ثَاذُونْثْ ن ڒْمَاڒْ إِصحّنْ. إِذَامّنْ ن إِفُونَاسنْ إِمژْيَاننْ ذ يزْمَارنْ ذ إِغَايْضنْ وَارْ ذ أَيِي تّعْجِيبنْ.

¹¹ De que me serve a mim a multidão de vossos sacrifícios? — diz o Senhor . Estou farto dos holocaustos de carneiros e da gordura de animais cevados e não me agrado do sangue de novilhos, nem de cordeiros, nem de bodes.

¹² خْمِي د-ثتَّاسمْ حِيمَا أَذْ ثْبَانمْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو، وِي كنِّيوْ إِعَارْضنْ إِ ؤُيَا، مَاحنْذْ أَذْ ثْعفْسمْ خْ ڒمْرَاحَاثْ إِنُو؟

¹² Quando vindes para comparecer perante mim, quem vos requereu o só pisardes os meus átrios?

¹³ وَارْ ذ أَيِي د-ثَاوْيمْ عَاذْ ثَاوْهِيبْثْ إِبضْڒنْ. ڒبْخُورْ غَارِي ذ نّْعِي. ؤُسَّانْ ن إِيُورنْ ن جْذِيذْ ذ وُوسَّانْ ن سّبْثْ ذ ؤُڒَاغِي إِ ثْمسْمُونِينْ إِقدّْسنْ وَارْ زمَّارغْ أَذْ حمْڒغْ مَارَّا أَيَا، أَقَا-ث ذ ڒْمُوعْصِييّثْ، عَاذْ ؤُڒَا ذ أَمُونِي إِفَارْزنْ.

¹³ Não continueis a trazer ofertas vãs; o incenso é para mim abominação, e também as Festas da Lua Nova, os sábados, e a convocação das congregações; não posso suportar iniquidade associada ao ajuntamento solene.

¹⁴ ڒعْمَارْ إِنُو إِشَارّهْ ؤُسَّانْ ن ؤُيُورْ ن جْذِيذْ نْومْ ذ ڒعْيُوذَاثْ نْومْ إِتّْوَاڭّنْ. أَقَا أَثنْ ذوْڒنْ غَارِي ذ ڒحْمڒْ، نشّْ ؤُحْڒغْ أَذْ ثنْ أَرْبُوغْ.

¹⁴ As vossas Festas da Lua Nova e as vossas solenidades, a minha alma as aborrece; já me são pesadas; estou cansado de as sofrer.

¹⁵ خْمِي ثتّْسَارَّاحمْ إِفَاسّنْ نْومْ، تّْڒحّْفغْ إِ ثِيطَّاوِينْ إِنُو زَّايْومْ. عَاذْ مَاڒَا كنِّيوْ ثَارْنِيمْ ذِي ثْژَادْجِيثْ، نشّْ وَارْ ت تّسْڒِيغْ، مَاغَارْ إِفَاسّنْ نْومْعمَّارنْ س إِذَامّنْ.

¹⁵ Pelo que, quando estendeis as mãos, escondo de vós os olhos; sim, quando multiplicais as vossas orações, não as ouço, porque as vossas mãos estão cheias de sangue.

¹⁶ سِيرْذمْ، سِيزْذڭمْ إِخفْ نْومْ، سِّيڭّْوجمْ ثُوعفّْنَا ن ثْمڭَّا نْومْ زِي زَّاثْ ن ثِيطَّاوِينْ إِنُو. سْبدّمْ زِي ڒْغَارْ إِ ثتّڭّمْ.

¹⁶ Lavai-vos, purificai-vos, tirai a maldade de vossos atos de diante dos meus olhos; cessai de fazer o mal.

¹⁷ ڒمْذمْ أَذْ ثڭّمْ مِينْ إِصبْحنْ، أَرْزُومْ خْ ڒْحقّْ، وْشمْ أَفُوسْ إِ ونِّي إِحْسَارنْ، ڭّمْ ثَاسْغَارْثْ إِ ؤُيُوجِيڒْ، وْثمْ خْ ثَاجَّاتْشْ.“

¹⁷ Aprendei a fazer o bem; atendei à justiça, repreendei ao opressor; defendei o direito do órfão, pleiteai a causa das viúvas.

¹⁸ ”أَستِّيوْ-د ؤُ أجّْ أَنغْ أَذْ نتّمْحَاكمْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا!، إِقَّارْ سِيذِي. وَاخَّا دّْنُوبْ نّشْ ذ إِزڭّْوَاغنْ أَمْ ؤُزڭّْوَاغْ إِحذْقنْ، أَذْ ذوْڒنْ ذ إِشمْڒَارنْ أَمْ وذْفڒْ، وَاخَّا ذ إِزڭّْوَاغنْ أَمْ ؤُزڭّْوَاغْ يُودْجْغنْ، أَذْ ذوْڒنْ ذ إِشمْڒَاڒنْ أَمْ ثْضُوفْثْ.

¹⁸ Vinde, pois, e arrazoemos, diz o Senhor ; ainda que os vossos pecados sejam como a escarlata, eles se tornarão brancos como a neve; ainda que sejam vermelhos como o carmesim, se tornarão como a lã.

¹⁹ مَاڒَا كنِّيوْ ثْعوّْڒمْ، ؤُ أَذْ ثسْڒمْ، خنِّي أَذْ ثشّمْ مِينْ إِصبْحنْ ن ثمُّورْثْ،

¹⁹ Se quiserdes e me ouvirdes, comereis o melhor desta terra.

²⁰ مَاشَا مَاڒَا كنِّيوْ ثُوڭِيمْ ؤُشَا أَذْ ثْغوّْغمْ، أَذْ كنِّيوْ يشّْ سِّيفْ، مَاغَارْ أَقمُّومْ ن سِيذِي أَقَا إِسِّيوڒْ!“

²⁰ Mas, se recusardes e fordes rebeldes, sereis devorados à espada; porque a boca do Senhor o disse.

²¹ ”مَامّشْ ثذْوڒْ ثنْذِينْثْ

²¹ Como se fez prostituta a cidade fiel! Ela, que estava cheia de justiça! Nela, habitava a retidão, mas, agora, homicidas.

²² نُّوقَارْثْ نّمْ ثذْوڒْ ذ كُوفُّو،

²² A tua prata se tornou em escórias, o teu licor se misturou com água.

²³ ڒْْحُوكَّامْ نّمْ تّْغوّْغنْ،

²³ Os teus príncipes são rebeldes e companheiros de ladrões; cada um deles ama o suborno e corre atrás de recompensas. Não defendem o direito do órfão, e não chega perante eles a causa das viúvas.

²⁴ ”س ؤُيَا إِقَّارْ سِيذِي، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَمْزمَّارْ ن إِسْرَائِيل: ’ؤُشْثْ خَاومْ! نشّْ أَذْ سّْفوّْجغْ إِخفْ إِنُو س إِغْرِيمنْ إِنُو، نشّْ أَذْ خڒْفغْ إِخفْ إِنُو زِي ڒْعذْيَانْ إِنُو.

²⁴ Portanto, diz o Senhor, o Senhor dos Exércitos, o Poderoso de Israel: Ah! Tomarei satisfações aos meus adversários e vingar-me-ei dos meus inimigos.

²⁵ نشّْ أَذْ وْثغْ أَفُوسْ إِنُو خَاومْ، أَذْ كنِّيوْ صفِّيغْ أَكْ-ذ لِّيخِييَّا ؤُشَا مَارَّا ڒخْفِيفْ نّمْ أَذْ ث ودَّارغْ.

²⁵ Voltarei contra ti a minha mão, purificar-te-ei como com potassa das tuas escórias e tirarei de ti todo metal impuro.

²⁶ نشّْ أَذْ أَمْ وْشغْ عَاوذْ ڒْقُوضَاثْ نّمْ أَمْ غَارْ ؤُمزْوَارُو، ذ أَيْثْ ن شّْوَارْ نّمْ أَمْ غَارْ ؤُمزْوَارُو. أَوَارْنِي أَيَا أَذْ أَمْ ڒَاغَانْ: ’ثَانْذِينْثْ ن ثْسڭْذَا!‘ ذ ’ثنْذِينْثْ ذَايسْ ڒَامَانْ!‘

²⁶ Restituir-te-ei os teus juízes, como eram antigamente, os teus conselheiros, como no princípio; depois, te chamarão cidade de justiça, cidade fiel.

²⁷ صِيهْيُونْ أَذْ ثتّْوَاسّنْجمْ س ڒْحقّْ ذ يِينِّي زَّايسْ إِتُّوبنْ أَذْ تّْوَاسّنْجْمنْ س ثْسڭْذَا،

²⁷ Sião será redimida pelo direito, e os que se arrependem, pela justiça.

²⁸ مَاشَا إِمْغوّْغنْ ذ إِمذْنَابْ أَذْ تّْوَارْژنْ جْمِيعْ، ؤُشَا إِنِّي إِ غَا إِحيّْذنْ خْ سِيذِي، أَذْ تّْوَاقْضَانْ.

²⁸ Mas os transgressores e os pecadores serão juntamente destruídos; e os que deixarem o Senhor perecerão.

²⁹ نِيثْنِي أَذْ سضْحَانْ زِي سِّيبّثْ ن ثْشجُّورَا ن لْ-أَصْنَامْ نِّي ذِي ثمّژْرمْ ؤُشَا كنِّيوْ أَذْ ثْسضْحَامْ زِي سِّيبّثْ ن إِحْوِيشنْ نِّي ثِيخْضَارمْ كنِّيوْ.

²⁹ Porque vos envergonhareis dos carvalhos que cobiçastes e sereis confundidos por causa dos jardins que escolhestes.

³⁰ مَاغَارْ كنِّيوْ أَذْ ثِيڒِيمْ أَمْ ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ إِ زِي أَفَارْ نّسْ إِسْڒَاوْ، ؤُ أَمْ وحْوِيشْ إِ وَارْ غَارْ دْجِينْ وَامَانْ.

³⁰ Porque sereis como o carvalho, cujas folhas murcham, e como a floresta que não tem água.

³¹ أَذْ إِذْوڒْ ونِّي إِجهْذنْ ذ إِجّْ ن ؤُفِيڒُو ن ثِيفّسْثْ ؤُ ڒْخذْمثْ نّسْ ذ إِشْثْ ن ثْفطُّوثْ، أَذْ أَرْغنْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ مُوننْ ؤُشَا وَارْ ذِينْ إِدْجِي ؤُڒَا ذ إِجّْ وِي غَا إِسّْخسْينْ.‘ “

³¹ O forte se tornará em estopa, e a sua obra, em faísca; ambos arderão juntamente, e não haverá quem os apague.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 1 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →