Isaías 17
rifa (RIFA) vs BKJ
1 ڒْحُوكْمْ إِسَّاڭّْوَاذنْ خْ ذِيمَاشْقْ.
1 A carga de Damasco. Eis que Damasco é destituída de ser uma cidade e será um amontoado de ruínas.
2 ثِيندَّامْ ن عَارُوعِيرْ أَذْ ذوْڒنْثْ خْڒَانْثْ، أَذْ إِڒِينْثْ إِ ثْحِيمْرِيوِينْ. ثِينَا أَذْ ذِينِّي زّْڒنْثْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّنْ وَارْ ثنْثْ إِسّْفعْفِيعْ.
2 As cidades de Aroer estão abandonadas. Elas serão para os rebanhos, os quais deitarão e ninguém os fará ter medo.
3 أَذْ ثتّْوَاقْضَا خْ لْقلْعَا زِي إِفْرَايِيمْ ؤُڒَا خْ ثَاڭلْذِيثْ زِي ذِيمَاشْقْ ؤُ خْ مِينْ إِقِّيمنْ ن أَرَامْ. نِيثْنِي أَذْ أَسنْ إِمْسَارْ أَمْ مَامّشْ إِمْسَارْ إِ ؤُعُودْجِي ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.“
3 A cidadela também desaparecerá de Efraim, e o reino de Damasco, e o remanescente da Síria. Eles serão como a glória dos filhos de Israel, diz o SENHOR dos Exércitos.
4 ”ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ إِسْڒَاوْ ؤُعُودْجِي ن يَاعْقُوبْ ؤُشَا أَذْ ثذْوڒْ ثَاذُونْثْ ن أَرِّيمثْ نّسْ ثقِّيدْجثْ.
4 E naquele dia acontecerá, que a glória de Jacó será diminuída, e a gordura de sua carne desaparecerá.
5 أَذْ يِيڒِي أَخْمِي إِتّْقبّضْ ونِّي إِمجَّارنْ إِمنْذِي إِبدّنْ ؤُشَا إِمجَّارْ ؤُغِيڒْ نّسْ ثِيذْرِينْ، أَذْ يِيڒِي أَخْمِي إِجّْ إِڒقّضْ ثِيذْرِينْ ذِي ثغْزُورْثْ ن إِرَافَاوِييّنْ.
5 E será como quando o ceifeiro ajunta o trigo, e colhe as espigas com seu braço. E isto será como aquele que ajunta espigas no vale de Refaim.
6 أَذْ إِقِّيمْ مْغِيرْ إِجّْ ن ؤُشطِّي إِ وڒْقَاضْ، أَمْ غَارْ وزْوَاضْ ن إِزمُّورنْ، ثْنَاينْ نِيغْ ثْڒَاثَا ن ثْزِيثُونِينْ غَارْ ثْقِيشّثْ ن ثَاسطَّا سنّجْ، ؤُشَا أَربْعَا نِيغْ خمْسَا غَارْ ثِيسضْوِينْ إِغمَّاينْ أَطَّاسْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل.“
6 Contudo, uvas a serem respigadas serão deixadas nele, como o sacudir de uma oliveira, duas ou três azeitonas na parte mais alta do galho mais elevado, quatro ou cinco nos ramos frutíferos mais distantes dali, diz o SENHOR Deus de Israel.
7 ”ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ إِخْزَارْ بْنَاذمْ خْ ونِّي ث إِڭِّينْ ؤُ ثِيطَّاوِينْ نّسْ أَذْ ژَترنْ أَمْقدَّاسْ ن إِسْرَائِيل.
7 E naquele dia um homem olhará para o seu Criador, e seus olhos terão respeito para com o Santo de Israel.
8 وَارْ إِتّْوَاڒِي إِعَالْطَارنْ، ڒْخذْمثْ ن إِفَاسّنْ نّسْ، ؤُڒَا ذ مِينْ إِڭِّينْ إِضوْضَانْ نّسْ وَارْ ث إِژَّارْ، ثِيربِّينْ ن شْوَارْثِي لَّا ؤُڒَا ذ إِپِيلَارنْ ن أَربِّي ن ثْفُوشْثْ لَّا.“
8 E ele não olhará para os altares, o trabalho de suas mãos, nem respeitará aquilo que seus dedos têm feito, sejam os bosques sejam as imagens.
9 ”ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ إِڒِينْثْ ثْندَّامْ نّسْ إِفَارْينْ أَمْ ومْشَانْ إِخْڒَا ذڭْ وزْغَارْ ؤُ ثَاقِيشّثْ ن وذْرَارْ نِّي جِّينْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، أَذْ يِيڒِي ذ أَمْشَانْ إِتّْوَاردّْدْجنْ.
9 Naquele dia suas cidades fortificadas serão como um galho abandonado, e um galho na posição mais alta, o qual eles deixaram por causa dos filhos de Israel, e haverá desolação.
10 مَاغَارْ شكْ ثتُّوذْ أَربِّي ن ؤُسنْجمْ نّشْ، وَارْ ثعْقِيڒذْ خْ ثصْضَارْثْ نّشْ إِجهْذنْ. خْ ؤُيَا ثتّژُّوذْ أَغمُّويْ إِضَارْفنْ ؤُشَا ثْزَارّْعذْ ثِيغدُّوثِينْ ثِيبَارَّانِييِّينْ.
10 Porque tu tens esquecido o Deus de tua salvação, e não tens estado atento para com a Rocha da tua fortaleza, portanto, tu cultivarás plantas deleitáveis e a plantarás com mudas estrangeiras,
11 ذڭْ وَاسّْ نِّي ذِي ثنْثْ ثژُّوضْ، أَذْ ثنْثْ ثْفَارْيذْ، ؤُ غَارْ ؤُثفُّو ثجِّيذْ زَّارِيعثْ نّمْ أَذْ ثسّْفُوفِّي: ذ مَانْ أَيَا ذ ثَامجْرَا إِعُورّْشنْ ذڭْ وَاسّْ ن ڒحْڒَاشْ نّشْ ذ ڒحْرِيقْ وَارْ إِتّْڭنْفِينْ.“
11 de dia tu farás tua planta crescer, e na manhã tu farás tua semente florescer. Porém, a colheita será um amontoado, no dia de tristeza e de desesperada dor.
12 ”ؤُشْثْ خْ ؤُبَارُّو ن ڒڭْنُوسْ نِّي إِزهَّارنْ أَمْ زهَّارنْ ڒبْحُورْ، ؤُڒَا ؤُشْثْ خْ دّْرِيزْ ن شُّوعُوبْ نِّي إِڭِّينْ أَمْ ڒحْوڒْ ن وَامَانْ إِمقّْرَاننْ إِنْهوْڒنْ!
12 Ai da multidão de muitos povos, que fazem um barulho semelhante ao bramido dos mares e para a investida rápida das nações, que fazem um ataque rápido semelhante ao ímpeto de poderosas águas!
13 أَذْ هوْڒنْ شُّوعُوبْ أَمْ ڒحْوڒْ ن وَامَانْ إِمقّْرَاننْ، مَاشَا نتَّا أَذْ ثنْ يَاربَّا ؤُ نِيثْنِي أَذْ أَروْڒنْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ. أَذْ إِتّْوَاعَارْنْ ؤُبَارُّو نْ ڒڭْنُوسْ أَمْ ؤُڒُومْ خْ إِذُورَارْ إِتّْوَاعَارْننْ زڭْ ؤُسمِّيضْ، أَمْ ؤُسيْنُو ن ثْعجَّاجْثْ ثنّضْ أَسْ-د ثْحَارْيَاضْثْ.
13 As nações correrão como a correnteza de muitas águas. Porém, Deus as repreenderá, e elas fugirão para longe, e serão perseguidas como a palha das montanhas diante do vento, e como uma bola de ferro ante o furacão.
14 غَارْ ڒْوقْثْ ن ثْمذِّيثْ، خْزَارْ، أَنخْڒِيعْ! قْبڒْ مَا أَذْ إِصْبحْ ڒْحَاڒْ، وَارْ إِدْجِي نتَّا عَاذْ. ثَا ذ ثَاسْغَارْثْ ن يِينِّي ذ أَنغْ إِكشّْضنْ، زّْهَارْ ن يِينِّي ذ أَنغْ يُوشَارنْ.“
14 Eis que ao anoitecer se apresenta o terror, porém antes do amanhecer já não existem. Este é o destino dos que nos oprimem, a sorte dos que nos roubam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.