Isaías 16

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ ” ’سكّمْ دّْمَانِي شُّورنْ س إِزْمَارنْ ن ڒْحَاكمْ ن ثمُّورْثْ، زِي سَالَاعْ غَارْ ڒخْڒَا، غَارْ وذْرَارْ ن يدْجِيسْ ن صِيهْيُونْ!‘

¹ Enviem cordeiros desde Selá, como tributo ao governante da terra. Enviem-nos pelo deserto, para o monte da bela Sião.

² أَمْ إِجْضَاضْ يَاروْڒنْ، إِتّْوَاسّضْونْ زِي ڒْعُوشّْ، أَمُّو إِ غَا ڭّنْثْ يسِّيسْ ن مُوآبَ غَارْ إِمُوشَانْ ن ؤُژكّْوُو ن يغْزَارْ ن أَرْنُونْ.

² As mulheres de Moabe foram abandonadas, como aves sem ninho, nas partes rasas do rio Arnom.

³ ’أَوْيمْ خنِّي شّْوَارْ، كْسِيمْ أَوَاڒْ، ڭّمْ ثِيڒِي نّمْ أَمْ دْجِيڒثْ ذڭْ ؤُزِيڒْ، سْنُوفَّارْ إِمثْلَاعْ، وَارْ زْنُوزِي إِنِّي يَاروْڒنْ!‘

³ “Ajudem-nos!”, elas clamam. “Defendam-nos como uma sombra ao meio-dia! Protejam os fugitivos; não nos traiam agora que escapamos.

⁴ ’جّمْ إِنِّي زَّايِي خْ يُوژّْڒنْ أَذْ غَارمْ قِّيمنْ، أَ ثَامُّورْثْ ن مُوآبَ! إِڒِي ذ أَذُورِّي إِ نِيثْنِي زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُمْثحَّايْ!‘ “

⁴ Deixem que o povo de Moabe more com vocês; escondam nossos refugiados do inimigo, até que passe o terror.” Quando a opressão e a destruição tiverem terminado, quando os invasores inimigos tiverem partido,

⁵ ڒْكُورْسِي إِڭلّْذنْ أَذْ إِتّْوَاشدّْ س ثْمخْسِيوْثْ إِشُووَّارنْ ؤُ نتَّا أَذْ خَاسْ إِقِّيمْ ذِي ثِيذتّْ ذڭْ ؤُقِيضُونْ ن ذَاوُوذْ، نتَّا ذ ونِّي إِحكّْمنْ ذ ونِّي يَارزُّونْ ڒْحقّْ ؤُشَا إِسّفْڒحْ ثَاسڭْذَا.“

⁵ Deus estabelecerá como rei um dos descendentes de Davi. Ele reinará com misericórdia e verdade, julgará sempre com imparcialidade e buscará fazer o que é justo.

⁶ ”نشِّينْ نسْڒَا خْ نّْفَاخثْ ن ثمُّورْثْ ن مُوآبَ، أَقَا نتَّاثْ ذ ثَاعفَّارْثْ أَڒْ طَّارْفْ. ثَاعفَّارْثْ نّسْ ذ نّْفَاخثْ نّسْ ذ زّْعَامثْ نّسْ، أَقَا مَارَّا ڒْهَارْذْ نّسْ إِخْوَانْ وَارْ إِدْجِي شَا نِيشَانْ.

⁶ Ouvimos falar da arrogante Moabe, de seu orgulho, sua altivez e sua fúria, mas toda essa soberba desapareceu.

⁷ س ؤُيَا إِ غَا ثْرُو ثمُّورْثْ ن مُوآبَ خْ مُوآبَ، مَارَّا نِيثْنِي أَذْ رُونْ، أَذْ سْغُوينْ خْ زّْبِيبْ ن قِيرْ-حَارِيسَاثْ، نِيثْنِي ذوْڒنْ تّْوَاغڒْبنْ قَاعْ.

⁷ Toda a terra de Moabe chora, sim, todos em Moabe lamentam ao lembrar dos bolos de passas de Quir-Haresete; não resta um sequer.

⁸ مَاغَارْ إِسْڒَاونْثْ ثْزَايَارِينْ ذڭْ إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ ن حَاشْبُونْ. ثِيسضْوِينْ ن ضِّيڒشْثْ ن سِيبْمَا أَرنّْينْثْ ڒْحُوكَّامْ نْ ڒڭْنُوسْ. ثِيسضْوِينْ يِيوْضنْثْ أَڒْ يَاعْزِيرْ، سُوحنْثْ ذِي ڒخْڒَا، بزّْعنْثْ، أَقَا ژْوَانْثْ ڒبْحَارْ.

⁸ As plantações de Hesbom estão abandonadas, os vinhedos de Sibma, desertos. Os governantes das nações derrubaram Moabe, essa bela videira. Seus ramos se estendiam para o norte, até a cidade de Jazar, e se espalhavam para o leste, até o deserto. Seus brotos se estendiam tão longe para o oeste que atravessavam o mar Morto.

⁹ خْ ؤُيَا تّْرُوغْ خْ ضِّيڒشْثْ ن سِيبْمَا، أَمْ مَامّشْ رُوغْ خْ يَاعْزِيرْ. سُّوغْ شمْ س إِمطَّاونْ إِنُو، أَ، ثِيندَّامْ ن حَاشْبُونْ ذ أَلِيعَالَا، مِينْزِي رُوحنْ إِغُويَّانْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ زِي ثِينِي نّمْ ن ؤُنبْذُو ؤُ زڭْ وڒْقَاضْ نّمْ.

⁹ Por isso, agora choro por Jazar e pelos vinhedos de Sibma; minhas lágrimas correrão por Hesbom e por Eleale. Não há mais gritos de alegria por seus frutos de verão e suas colheitas.

¹⁰ ثْحيّذْ ڒفْرَاحثْ ذ زّْهُو زڭْ إِيَّارْأنْ إِسّغْمَاينْ ن ثْفدْجَاحْثْ، وَارْ تّْغنِّيجنْ ؤُ وَارْ سْڒِيوْڒِيونْ عَاذْ ذڭْ إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ. ونِّي يَارفّْسنْ وَارْ يَارفّسْ عَاذْ أَضِيڒْ ذِي ثْسِيڒْثْ ن ؤُضِيڒْ. سّْبدّغْ نشّْ ڒعْيُوذَاثْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ.

¹⁰ Encerrou-se a alegria, acabou-se a celebração pela colheita. Já não haverá cânticos nos vinhedos, nem gritos de exultação, ninguém pisará as uvas nos tanques de prensar; acabei com toda a alegria de suas colheitas.

¹¹ خْ ؤُيَا سْغُويُّونْثْ ثكْرِيشِينْ إِنُو أَمْ يِيجّْ ن ڒْڭَامْبْرِي خْ مُوآبَ، ؤُ ذَاخڒْ إِنُو خْ كِيرْ-حَارِيسْ.

¹¹ O clamor de meu coração por Moabe é como o lamento de uma harpa; estou cheio de angústia por Quir-Haresete.

¹² خْمِي إِ غَا يَاحڒْ مُوآبَ خْ ڒْڭعّْذثْ مَانِي تّْقدَّامنْ ثِيوْهِيبِينْ نّسْ ؤُشَا أَذْ يَاذفْ غَارْ زَّاوشْثْ نّسْ إِقدّْسنْ حِيمَا أَذْ إِژَّادْجْ، خنِّي أَذْ ژَترنْ أَقَا مُوآبَ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِڭّْ وَالُو.“

¹² O povo de Moabe adorará em seus santuários idólatras, mas de nada lhe adiantará. Clamarão aos deuses em seus templos, mas ninguém poderá salvá-los.

¹³ وَا ذ أَوَاڒْ إِ إِسِّيوڒْ سِيذِي خْ مُوآبَ.

¹³ O S enhor já havia anunciado essas coisas sobre Moabe no passado.

¹⁴ ؤُشَا ڒخُّو إِسَّاوَاڒْ سِيذِي، إِقَّارْ: ”ذِي ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا عْلَاحْسَابْ إِسڭّْوُوسَا ن ؤُشوَّاڒْ، أَذْ إِذْوڒْ ؤُعُودْجِي ن مُوآبَ إِتّْوَاسّحْقَارْ أَكْ-ذ مَارَّا أَبَارُّو نِّي أَمقّْرَانْ. مِينْ زَّايسْ إِ غَا إِقِّيمنْ، أَذْ يِيڒِي ذْرُوسْ قَاعْ، وَارْ إِدْجِي أَطَّاسْ.“

¹⁴ Agora, porém, o S enhor diz: “Dentro de três anos, contando cada dia, a glória de Moabe chegará ao fim. De sua grande população, restarão uns poucos sobreviventes”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 16 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →