Isaías 16

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ” ’سكّمْ دّْمَانِي شُّورنْ س إِزْمَارنْ ن ڒْحَاكمْ ن ثمُّورْثْ، زِي سَالَاعْ غَارْ ڒخْڒَا، غَارْ وذْرَارْ ن يدْجِيسْ ن صِيهْيُونْ!‘

¹ Enviai cordeiros ao dominador da terra, desde Sela, pelo deserto, até ao monte da filha de Sião.

² أَمْ إِجْضَاضْ يَاروْڒنْ، إِتّْوَاسّضْونْ زِي ڒْعُوشّْ، أَمُّو إِ غَا ڭّنْثْ يسِّيسْ ن مُوآبَ غَارْ إِمُوشَانْ ن ؤُژكّْوُو ن يغْزَارْ ن أَرْنُونْ.

² Como pássaro espantado, lançado fora do ninho, assim são as filhas de Moabe nos vaus do Arnom, que dizem:

³ ’أَوْيمْ خنِّي شّْوَارْ، كْسِيمْ أَوَاڒْ، ڭّمْ ثِيڒِي نّمْ أَمْ دْجِيڒثْ ذڭْ ؤُزِيڒْ، سْنُوفَّارْ إِمثْلَاعْ، وَارْ زْنُوزِي إِنِّي يَاروْڒنْ!‘

³ Dá conselhos, executa o juízo e faze a tua sombra no pino do meio-dia como a noite; esconde os desterrados e não descubras os fugitivos.

⁴ ’جّمْ إِنِّي زَّايِي خْ يُوژّْڒنْ أَذْ غَارمْ قِّيمنْ، أَ ثَامُّورْثْ ن مُوآبَ! إِڒِي ذ أَذُورِّي إِ نِيثْنِي زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُمْثحَّايْ!‘ “

⁴ Habitem entre ti os desterrados de Moabe, serve-lhes de esconderijo contra o destruidor. Quando o homem violento tiver fim, a destruição for desfeita e o opressor deixar a terra,

⁵ ڒْكُورْسِي إِڭلّْذنْ أَذْ إِتّْوَاشدّْ س ثْمخْسِيوْثْ إِشُووَّارنْ ؤُ نتَّا أَذْ خَاسْ إِقِّيمْ ذِي ثِيذتّْ ذڭْ ؤُقِيضُونْ ن ذَاوُوذْ، نتَّا ذ ونِّي إِحكّْمنْ ذ ونِّي يَارزُّونْ ڒْحقّْ ؤُشَا إِسّفْڒحْ ثَاسڭْذَا.“

⁵ então, um trono se firmará em benignidade, e sobre ele no tabernáculo de Davi se assentará com fidelidade um que julgue, busque o juízo e não tarde em fazer justiça.

⁶ ”نشِّينْ نسْڒَا خْ نّْفَاخثْ ن ثمُّورْثْ ن مُوآبَ، أَقَا نتَّاثْ ذ ثَاعفَّارْثْ أَڒْ طَّارْفْ. ثَاعفَّارْثْ نّسْ ذ نّْفَاخثْ نّسْ ذ زّْعَامثْ نّسْ، أَقَا مَارَّا ڒْهَارْذْ نّسْ إِخْوَانْ وَارْ إِدْجِي شَا نِيشَانْ.

⁶ Temos ouvido da soberba de Moabe, soberbo em extremo; da sua arrogância, do seu orgulho e do seu furor; a sua jactância é vã.

⁷ س ؤُيَا إِ غَا ثْرُو ثمُّورْثْ ن مُوآبَ خْ مُوآبَ، مَارَّا نِيثْنِي أَذْ رُونْ، أَذْ سْغُوينْ خْ زّْبِيبْ ن قِيرْ-حَارِيسَاثْ، نِيثْنِي ذوْڒنْ تّْوَاغڒْبنْ قَاعْ.

⁷ Portanto, uivará Moabe, cada um por Moabe; gemereis profundamente abatidos pelas pastas de uvas de Quir-Haresete.

⁸ مَاغَارْ إِسْڒَاونْثْ ثْزَايَارِينْ ذڭْ إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ ن حَاشْبُونْ. ثِيسضْوِينْ ن ضِّيڒشْثْ ن سِيبْمَا أَرنّْينْثْ ڒْحُوكَّامْ نْ ڒڭْنُوسْ. ثِيسضْوِينْ يِيوْضنْثْ أَڒْ يَاعْزِيرْ، سُوحنْثْ ذِي ڒخْڒَا، بزّْعنْثْ، أَقَا ژْوَانْثْ ڒبْحَارْ.

⁸ Porque os campos de Hesbom estão murchos; os senhores das nações talaram os melhores ramos da vinha de Sibma, que se estenderam até Jazer e se perderam no deserto, sarmentos que se estenderam e passaram além do mar.

⁹ خْ ؤُيَا تّْرُوغْ خْ ضِّيڒشْثْ ن سِيبْمَا، أَمْ مَامّشْ رُوغْ خْ يَاعْزِيرْ. سُّوغْ شمْ س إِمطَّاونْ إِنُو، أَ، ثِيندَّامْ ن حَاشْبُونْ ذ أَلِيعَالَا، مِينْزِي رُوحنْ إِغُويَّانْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ زِي ثِينِي نّمْ ن ؤُنبْذُو ؤُ زڭْ وڒْقَاضْ نّمْ.

⁹ Pelo que prantearei, com o pranto de Jazer, a vinha de Sibma; regar-te-ei com as minhas lágrimas, ó Hesbom, ó Eleale; pois, sobre os teus frutos de verão e sobre a tua vindima, caiu já dos inimigos o eia, como o de pisadores.

¹⁰ ثْحيّذْ ڒفْرَاحثْ ذ زّْهُو زڭْ إِيَّارْأنْ إِسّغْمَاينْ ن ثْفدْجَاحْثْ، وَارْ تّْغنِّيجنْ ؤُ وَارْ سْڒِيوْڒِيونْ عَاذْ ذڭْ إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ. ونِّي يَارفّْسنْ وَارْ يَارفّسْ عَاذْ أَضِيڒْ ذِي ثْسِيڒْثْ ن ؤُضِيڒْ. سّْبدّغْ نشّْ ڒعْيُوذَاثْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ.

¹⁰ Fugiu a alegria e o regozijo do pomar; nas vinhas já não se canta, nem há júbilo algum; já não se pisarão as uvas nos lagares. Eu fiz cessar o eia dos pisadores.

¹¹ خْ ؤُيَا سْغُويُّونْثْ ثكْرِيشِينْ إِنُو أَمْ يِيجّْ ن ڒْڭَامْبْرِي خْ مُوآبَ، ؤُ ذَاخڒْ إِنُو خْ كِيرْ-حَارِيسْ.

¹¹ Pelo que por Moabe vibra como harpa o meu íntimo, e o meu coração, por Quir-Heres.

¹² خْمِي إِ غَا يَاحڒْ مُوآبَ خْ ڒْڭعّْذثْ مَانِي تّْقدَّامنْ ثِيوْهِيبِينْ نّسْ ؤُشَا أَذْ يَاذفْ غَارْ زَّاوشْثْ نّسْ إِقدّْسنْ حِيمَا أَذْ إِژَّادْجْ، خنِّي أَذْ ژَترنْ أَقَا مُوآبَ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِڭّْ وَالُو.“

¹² Ver-se-á como Moabe se cansa nos altos, como entra no santuário a orar e nada alcança.

¹³ وَا ذ أَوَاڒْ إِ إِسِّيوڒْ سِيذِي خْ مُوآبَ.

¹³ Esta é a palavra que o Senhor há muito pronunciou contra Moabe.

¹⁴ ؤُشَا ڒخُّو إِسَّاوَاڒْ سِيذِي، إِقَّارْ: ”ذِي ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا عْلَاحْسَابْ إِسڭّْوُوسَا ن ؤُشوَّاڒْ، أَذْ إِذْوڒْ ؤُعُودْجِي ن مُوآبَ إِتّْوَاسّحْقَارْ أَكْ-ذ مَارَّا أَبَارُّو نِّي أَمقّْرَانْ. مِينْ زَّايسْ إِ غَا إِقِّيمنْ، أَذْ يِيڒِي ذْرُوسْ قَاعْ، وَارْ إِدْجِي أَطَّاسْ.“

¹⁴ Agora, porém, o Senhor fala e diz: Dentro de três anos, tais como os de jornaleiros, será envilecida a glória de Moabe, com toda a sua grande multidão; e o restante será pouco, pequeno e débil.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 16 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →