Isaías 16

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ ” ’سكّمْ دّْمَانِي شُّورنْ س إِزْمَارنْ ن ڒْحَاكمْ ن ثمُّورْثْ، زِي سَالَاعْ غَارْ ڒخْڒَا، غَارْ وذْرَارْ ن يدْجِيسْ ن صِيهْيُونْ!‘

¹ Enviaram cordeiros ao governador da terra, desde Sela, pelo deserto, até o monte da filha de Sião.

² أَمْ إِجْضَاضْ يَاروْڒنْ، إِتّْوَاسّضْونْ زِي ڒْعُوشّْ، أَمُّو إِ غَا ڭّنْثْ يسِّيسْ ن مُوآبَ غَارْ إِمُوشَانْ ن ؤُژكّْوُو ن يغْزَارْ ن أَرْنُونْ.

² Pois como pássaros que vagueiam, como ninhada dispersa, assim são as filhas de Moabe junto aos vaus do Arnom.

³ ’أَوْيمْ خنِّي شّْوَارْ، كْسِيمْ أَوَاڒْ، ڭّمْ ثِيڒِي نّمْ أَمْ دْجِيڒثْ ذڭْ ؤُزِيڒْ، سْنُوفَّارْ إِمثْلَاعْ، وَارْ زْنُوزِي إِنِّي يَاروْڒنْ!‘

³ Dá conselhos, executa juízo; põe a tua sombra como a noite ao pino do meio-dia; esconde os desterrados, e não traias o fugitivo.

⁴ ’جّمْ إِنِّي زَّايِي خْ يُوژّْڒنْ أَذْ غَارمْ قِّيمنْ، أَ ثَامُّورْثْ ن مُوآبَ! إِڒِي ذ أَذُورِّي إِ نِيثْنِي زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُمْثحَّايْ!‘ “

⁴ Habitem entre vós os desterrados de Moabe; serve-lhes de refúgio perante a face do destruidor. Quando o homem violento tiver fim, e a destruição tiver cessado, havendo os opressores desaparecido de sobre a terra,

⁵ ڒْكُورْسِي إِڭلّْذنْ أَذْ إِتّْوَاشدّْ س ثْمخْسِيوْثْ إِشُووَّارنْ ؤُ نتَّا أَذْ خَاسْ إِقِّيمْ ذِي ثِيذتّْ ذڭْ ؤُقِيضُونْ ن ذَاوُوذْ، نتَّا ذ ونِّي إِحكّْمنْ ذ ونِّي يَارزُّونْ ڒْحقّْ ؤُشَا إِسّفْڒحْ ثَاسڭْذَا.“

⁵ então um trono será estabelecido em benignidade, e sobre ele no tabernáculo de Davi se assentará em verdade um que julgue, e que procure a justiça e se apresse a praticar a retidão.

⁶ ”نشِّينْ نسْڒَا خْ نّْفَاخثْ ن ثمُّورْثْ ن مُوآبَ، أَقَا نتَّاثْ ذ ثَاعفَّارْثْ أَڒْ طَّارْفْ. ثَاعفَّارْثْ نّسْ ذ نّْفَاخثْ نّسْ ذ زّْعَامثْ نّسْ، أَقَا مَارَّا ڒْهَارْذْ نّسْ إِخْوَانْ وَارْ إِدْجِي شَا نِيشَانْ.

⁶ Ouvimos da soberba de Moabe, a soberbíssima; da sua arrogância, da sua soberba, e da sua insolência; de nada valem as suas jactâncias.

⁷ س ؤُيَا إِ غَا ثْرُو ثمُّورْثْ ن مُوآبَ خْ مُوآبَ، مَارَّا نِيثْنِي أَذْ رُونْ، أَذْ سْغُوينْ خْ زّْبِيبْ ن قِيرْ-حَارِيسَاثْ، نِيثْنِي ذوْڒنْ تّْوَاغڒْبنْ قَاعْ.

⁷ portanto Moabe pranteará; prantearão todos por Moabe; pelos bolos de passas de Quir-Haresete suspirareis, inteiramente desanimados.

⁸ مَاغَارْ إِسْڒَاونْثْ ثْزَايَارِينْ ذڭْ إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ ن حَاشْبُونْ. ثِيسضْوِينْ ن ضِّيڒشْثْ ن سِيبْمَا أَرنّْينْثْ ڒْحُوكَّامْ نْ ڒڭْنُوسْ. ثِيسضْوِينْ يِيوْضنْثْ أَڒْ يَاعْزِيرْ، سُوحنْثْ ذِي ڒخْڒَا، بزّْعنْثْ، أَقَا ژْوَانْثْ ڒبْحَارْ.

⁸ porque os campos de Hesbom enfraqueceram, e a vinha de Sibma; os senhores das nações derrubaram os seus ramos, que chegaram a Jazer e penetraram no deserto; os seus rebentos se estenderam e passaram além do mar.

⁹ خْ ؤُيَا تّْرُوغْ خْ ضِّيڒشْثْ ن سِيبْمَا، أَمْ مَامّشْ رُوغْ خْ يَاعْزِيرْ. سُّوغْ شمْ س إِمطَّاونْ إِنُو، أَ، ثِيندَّامْ ن حَاشْبُونْ ذ أَلِيعَالَا، مِينْزِي رُوحنْ إِغُويَّانْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ زِي ثِينِي نّمْ ن ؤُنبْذُو ؤُ زڭْ وڒْقَاضْ نّمْ.

⁹ Pelo que prantearei, com o pranto de Jazer, a vinha de Sibma; regar-te-ei com as minhas lágrimas, ó Hesbom e Eleale; porque sobre os teus frutos de verão e sobre a tua sega caiu o grito da batalha.

¹⁰ ثْحيّذْ ڒفْرَاحثْ ذ زّْهُو زڭْ إِيَّارْأنْ إِسّغْمَاينْ ن ثْفدْجَاحْثْ، وَارْ تّْغنِّيجنْ ؤُ وَارْ سْڒِيوْڒِيونْ عَاذْ ذڭْ إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ. ونِّي يَارفّْسنْ وَارْ يَارفّسْ عَاذْ أَضِيڒْ ذِي ثْسِيڒْثْ ن ؤُضِيڒْ. سّْبدّغْ نشّْ ڒعْيُوذَاثْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ.

¹⁰ A alegria e o regozijo são tirados do fértil campo, e nas vinhas não se canta, nem há júbilo algum; já não se pisam as uvas nos lagares. Eu fiz cessar os gritos da vindima.

¹¹ خْ ؤُيَا سْغُويُّونْثْ ثكْرِيشِينْ إِنُو أَمْ يِيجّْ ن ڒْڭَامْبْرِي خْ مُوآبَ، ؤُ ذَاخڒْ إِنُو خْ كِيرْ-حَارِيسْ.

¹¹ Pelo que minha alma lamenta por Moabe como harpa, e o meu íntimo por Quir-Heres.

¹² خْمِي إِ غَا يَاحڒْ مُوآبَ خْ ڒْڭعّْذثْ مَانِي تّْقدَّامنْ ثِيوْهِيبِينْ نّسْ ؤُشَا أَذْ يَاذفْ غَارْ زَّاوشْثْ نّسْ إِقدّْسنْ حِيمَا أَذْ إِژَّادْجْ، خنِّي أَذْ ژَترنْ أَقَا مُوآبَ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِڭّْ وَالُو.“

¹² E será que, quando Moabe se apresentar, quando se cansar nos altos, e entrar no seu santuário a orar, nada alcançará.

¹³ وَا ذ أَوَاڒْ إِ إِسِّيوڒْ سِيذِي خْ مُوآبَ.

¹³ Essa é a palavra que o Senhor falou no passado acerca de Moabe.

¹⁴ ؤُشَا ڒخُّو إِسَّاوَاڒْ سِيذِي، إِقَّارْ: ”ذِي ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا عْلَاحْسَابْ إِسڭّْوُوسَا ن ؤُشوَّاڒْ، أَذْ إِذْوڒْ ؤُعُودْجِي ن مُوآبَ إِتّْوَاسّحْقَارْ أَكْ-ذ مَارَّا أَبَارُّو نِّي أَمقّْرَانْ. مِينْ زَّايسْ إِ غَا إِقِّيمنْ، أَذْ يِيڒِي ذْرُوسْ قَاعْ، وَارْ إِدْجِي أَطَّاسْ.“

¹⁴ Mas agora diz o Senhor: Dentro de três anos, tais como os anos do jornaleiro, será envilecida a glória de Moabe, juntamente com toda a sua grande multidão; e os que lhe restarem serão poucos e débeis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 16 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →