Gênesis 42

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ڒَْامِي إِژْرَا يَاعْقُوبْ بلِّي أَقَا ذِينْ ڒْحبّْ ن يِيرْذنْ ذِي مِيصْرَا، خنِّي إِنَّا إِ إِحنْجِيرنْ نّسْ ”مَاغَارْ ثقِّيممْ ثْخزَّارمْ إِجّنْ ذڭْ ونّغْنِي؟“

¹ Ora, quando Jacó viu que havia trigo no Egito, Jacó disse a seus filhos: Por que ficais olhando uns para os outros?

² إِنَّا: ”أَقَا نشّْ سْڒِيغْ بلِّي ذِينْ إِمنْذِي ذِي مِيصْرَا. رُوحمْ ذِينِّي ؤُشَا سْغمْ أَنغْ-د سّنِّي ڒْْحبّْ، حِيمَا أَذْ نقِّيمْ ندَّارْ ؤُشَا وَارْ نتّْمتِّي شَا.“

² E ele disse: Eis que eu ouvi que há trigo no Egito; descei para lá e comprai para nós dali, para que vivamos, e não morramos.

³ هْوَانْعشْرَا ن وَاوْمَاثنْ ن يُوسُوفْ، مَاحنْذْ أَذْ رَاحنْ أَذْ سْغنْ إِمنْذِي زِي مِيصْرَا.

³ E os dez irmãos de José desceram para comprar trigo no Egito.

⁴ مَاشَا يَاعْقُوبْ وَارْ إِسّكّْ بِينْيَامِينْ، ؤُمَاسْ ن يُوسُوفْ، أَكْ-ذ أَيْثْمَاسْ، مِينْزِي إِنَّا: ”حِيمَا وَارْ ذ أَسْ إِتّمْسَارْ شَا ن ڒْحَاجّثْ ذ ثَاعفَّانْثْ.“

⁴ Mas a Benjamim, irmão de José, Jacó não enviou com seus irmãos, pois ele disse: Para que porventura não lhe aconteça alguma desgraça.

⁵ جَارْ إِنِّي د-يُوسِينْ ذِينِّي، ؤُسِينْ-د عَاوذْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، مَاحنْذْ أَذْ سْغنْ مَاشَّا، مِينْزِي ثُوغَا ذِينْ ڒَاژْ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ.

⁵ E os filhos de Israel vieram comprar trigo entre os que vieram, porque a fome estava na terra de Canaã.

⁶ ثُوغَا يُوسُوفْ ذ ڒْحَاكمْ خْ ثمُّورْثْ ؤُشَا إِزّنْزْ إِمنْذِي إِ مَارَّا ڒْڭنْسْ ن ثمُّورْثْ. ؤُمِي د-إِوْضنْ أَيْثْمَاسْ ن يُوسُوفْ، بنْذْقنْ أَسْ س ؤُغمْبُوبْ نْسنْ غَارْ ثمُّورْثْ.

⁶ E José era o governador da terra, e era ele que vendia a todas as pessoas da terra; e os irmãos de José vieram, e se curvaram diante dele com sua face em terra.

⁷ ؤُمِي إِژْرَا يُوسُوفْ أَيْثْمَاسْ، إِعْقڒْ إِ-ثنْ، مَاشَا إِڭَّا إِخفْ نّسْ أَخْمِي وَارْ ثنْ إِسِّينْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ س ڒقْسَاحثْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَانِيسْ د-ثُوسِيمْ؟“ نَّانْ: ”زِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ، مَاحنْذْ أَذْ نْسغْ مَاشَّا.“

⁷ E José viu seus irmãos, e ele os reconheceu, mas se fez de estranho para eles, e falou asperamente com eles. E ele lhes disse: De onde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã para comprar alimento.

⁸ يُوسُوفْ إِعقْڒْ أَيْثْمَاسْ، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ ث عْقِيڒنْ شَا.

⁸ E José reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.

⁹ إِفكَّارْ يُوسُوفْ ذِي ثِيرْجَا نِّي ثُوغَا خَاسنْ يُورْجَا، إِنَّا أَسنْ: ”كنِّيوْ ذ إِبرْڭَاڭنْ إِ ثدْجَامْ، ثُوسِيمْ-د، حِيمَا أَذْ ثْژَارمْ مَانِي وَارْ ثتّْوَاحْضِي ثمُّورْثْ.“

⁹ E José lembrou-se dos sonhos que havia sonhado sobre eles, e lhes disse: Sois espiões. Viestes para ver a nudez da terra.

¹⁰ أَرِّينْ-د خَاسْ: ”لَّ، أَ سِيذِي إِنُو، عَاذْ إِمْسخَّارنْ نّشْ ؤُسِينْ-د، مَاحنْذْ أَذْ سْغنْ مَاشَّا.

¹⁰ E eles lhe disseram: Não, meu senhor, mas para comprar alimento vieram teus servos.

¹¹ مَارَّا نشِّينْ أَقَا أَنغْ ذ ثَارْوَا ن إِجّْ ن ورْيَازْ. أَقَا أَنغْ ذ إِرْيَازنْ ذ إِمْثِيقَّانْ، إِمْسخَّارنْ نّشْ وَارْ دْجِينْ شَا ذ إِبرْڭَاڭنْ.“

¹¹ Somos todos filhos de um homem; somos homens verdadeiros; teus servos não são espiões.

¹² نتَّا يَارَّا-د خَاسنْ: ”لَّ، كنِّيوْ ثُوسِيمْ-د مَاحنْذْ أَذْ ثْژَارمْ ثُوعَّارْينْثْ ن ثمُّورْثْ.“

¹² E ele lhes disse: Não, mas para ver a nudez da terra é que viestes.

¹³ نَّانْ نِيثْنِي: ”نشِّينْ ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ، أَقَا أَنغْ ذِي ثنْعَاشْ ن وَاوْمَاثنْ، ثَارْوَا ن إِجّْ ن ورْيَازْ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ. أَقَا أَمَاژُوژْ أَقَا-ث أَكْ-ذ بَابَاثْنغْ ؤُ ونّغْنِي وَارْ إِدْجِي عَاذْ.“

¹³ E eles disseram: Teus servos são doze irmãos, os filhos de um homem na terra de Canaã. E eis que o mais jovem está hoje com nosso pai, e um não está.

¹⁴ إِنَّا أَسنْ يُوسُوفْ: ”مَا وَارْ ذ أَومْ ث نِّيغْ ؤُمِي نِّيغْ: ’أَقَا كنِّيوْ ذ إِبرْڭَاڭنْ!‘

¹⁴ E José lhes disse: Foi isso que eu vos falei, dizendo: Sois espiões.

¹⁵ س ؤُيَا ثتّْوَاقدْجْبمْ. س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ فِيرْعُونْ، كنِّيوْ وَارْ د-تّفّْغمْ سَّا، مْغِيرْ خْمِي د غَا يَاسْ ؤُمَاثْومْ أَمَاژُوژْ ذَانِيثَا!

¹⁵ Por isto sereis provados: Pela vida de Faraó não saireis daqui, a não ser que vosso irmão mais jovem venha para cá.

¹⁶ سكّمْ إِجّْ ن زَّايْومْ، مَاحنْذْ أَذْ د-يَاوِي ؤُمَاثْومْ. خنِّي كنِّيوْ أَذْ ثتّْوَاحبّْسمْ ؤُشَا أَوَاڒنْ نْومْ أَذْ تّْوَاقدْجْبنْ، مَا ذَايْومْ ڒَامَانْ. مَاڒَا لَّا، س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ فِيرْعُونْ، أَقَا كنِّيوْ ذ إِبرْڭَاڭنْ!“

¹⁶ Enviai um de vós, e que ele traga vosso irmão, e vós sereis mantidos na prisão, para que vossas palavras sejam provadas, se há alguma verdade em vós. Ou senão pela vida de Faraó, verdadeiramente sois espiões.

¹⁷ ؤُشَا إِڭَّا إِ-ثنْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ ذِي ڒحْبسْ.

¹⁷ E ele os colocou todos juntos na prisão por três dias.

¹⁸ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا إِنَّا أَسنْ يُوسُوفْ: ”ڭّمْ أَيَا، حِيمَا أَذْ ثقِّيممْ ثدَّارمْ، نشّْ تّڭّْوْذغْ أَربِّي.

¹⁸ E José lhes disse no terceiro dia: Fazei isto, e vivei, pois eu temo a Deus:

¹⁹ مَاڒَا كنِّيوْ ذ إِرْيَازنْ ذ إِمْثِيقَّانْ، جّمْ خنِّي إِجّْ ن ؤُمَاثْومْ أَذْ إِقِّيمْ إِشَارْفْ ذِي ثَادَّارْثْ مَانِي ثتّْوَاحبّْسمْ كنِّيوْ، خنِّي رُوحمْ، كْسِيمْ إِمنْذِي إِ ڒَاژْ ن أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ نْومْ.

¹⁹ Se sois homens verdadeiros, deixai que um de vossos irmãos fique preso na casa de vossa prisão. Ide vós, levai trigo para a fome de suas casas,

²⁰ أَوْيمْ-د خنِّي ؤُمَاثْومْ، أَمَاژُوژْ، مَاحنْذْ أَذْ تّْوَاقدْجْبنْ وَاوَاڒنْ نْومْ، وَارْ ثتّْمتِّيمْ شَا.“ ؤُشَا نِيثْنِي ڭِّينْ أَمنِّي.

²⁰ mas trazei-me vosso irmão mais jovem. Assim, vossas palavras serão verificadas, e vós não morrereis. E assim eles fizeram.

²¹ نَّانْ إِ وَايَاوْيَا: ”س ثِيذتّْ أَقَا إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ د-نَارّْ دّيّثْ ن ؤُمَاثْنغْ، أَقَا نژْرَا ڒْحصْرَانْ ن ڒعْمَارْ نّسْ ؤُمِي ذ أَنغْ إِتَّارْ أَحِينِّي، مَاشَا وَارْ ذ أَسْ نسْڒِي شَا! خْ ؤُيَا د-يُوسَا ڒْحصْرَانْ-أَ خَانغْ.“

²¹ E eles disseram uns aos outros: Somos realmente culpados a respeito do nosso irmão, quando vimos a angústia da sua alma, quando nos implorou, e não o escutamos; por isso veio essa desgraça sobre nós.

²² يَارَّا-د خَاسنْ رُوبِينْ، إِنَّا: ”مَا وَارْ ذ أَومْ ث نِّيغْ، ؤُمِي نِّيغْ: ’وَارْ خطِّيمْ شَا أَكْ-ذ ؤُحنْجِيرْ!‘، مَاشَا كنِّيوْ وَارْ ثسْڒِيمْ شَا. خْزَارْ، إِذَامّنْ نّسْ تّْوَاتَّارنْ ڒخُّو!“

²² E Rúben lhes respondeu, dizendo: Não vos falei, dizendo: Não pequeis contra o menino, e vós não ouvistes? Por isso, eis que o seu sangue também é requerido.

²³ نِيثْنِي وَارْ سِّيننْ بلِّي إِفْهمْ أَسنْ يُوسُوفْ، مِينْزِي ثُوغَا أَثُورْجْمَانْ جَارْ أَسنْ.

²³ E eles não sabiam que José os entendia, pois ele falava com eles por meio de um intérprete.

²⁴ إِنّقْڒبْ خَاسنْ ؤُشَا إِسْغُويْ. أَوَارْنِي أَسْ إِنّقْڒبْ-د عَاوذْ غَارْسنْ، إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ، إِكْسِي زَّايْسنْ شِيمْعُونْ ؤُشَا إِحبّسْ إِ-ث زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ.

²⁴ E ele se afastou deles, e chorou, e voltou a eles novamente, e falou com eles, e tomou deles Simeão, e o amarrou diante dos seus olhos.

²⁵ يُومُورْ يُوسُوفْ مَاحنْذْ أَذْ شُّورنْ ثِيخُونْشَايْ نْسنْ س إِمنْذِي ؤُ أَذْ ڭّنْ ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ ذِي كُوڒْ إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ نْسنْ ؤُشَا وْشِينْ أَسنْ مَاشَّا إِ وبْرِيذْ. ؤُ أَمُّو إِ كِيذْسنْ ڭِّينْ.

²⁵ Então José ordenou que enchessem de trigo seus sacos, e que devolvessem a cada homem seu dinheiro, a cada um em seu saco, e que lhes dessem provisão para o caminho. E assim lhes fizeram.

²⁶ سَّارْبُونْ إِمنْذِي نْسنْ خْ يغْيَاڒْ نْسنْ ؤُشَا فّْغنْ سّنِّي.

²⁶ E eles carregaram os seus jumentos com trigo, e partiram dali.

²⁷ ؤُمِي يَارْزمْ إِجّنْ زَّايْسنْ ثَاخَانْشثْ نّسْ، حِيمَا أَذْ إِسّشّْ أَغْيُوڒْ نّسْ غَارْ مَانِي غَا سّنْسنْ، إِژْرَا نُّوقَارْثْ نّسْ ذڭْ أَرْزَامْ ن ؤُقمُّومْ ن ثْخَانْشثْ نّسْ.

²⁷ E quando um deles abriu o seu saco para dar forragem ao seu jumento na hospedaria, ele viu o seu dinheiro, pois eis que estava na boca do seu saco.

²⁸ إِنَّا إِ يَايْثْمَاسْ: ”نُّوقَارْثْ إِنُو ثذْوڒْ أَيِي-د. خْزَارْ، أَقَا-ت ذَا ذِي ثْخَانْشثْ إِنُو!“ ڒخْذنِّي إِبدّْ أَسنْ وُوڒْ، أَرْجِيجنْ ؤُشَا نَّانْ إِ وَايَاوْيَا: ”مَانَاوْيَا إِ ذ أَنغْ إِتّڭّْ أَربِّي؟“

²⁸ E ele disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi devolvido, e eis que está no meu saco. E o coração deles desfaleceu, e eles ficaram temerosos, dizendo uns aos outros: O que é isto que Deus nos fez?

²⁹ ؤُشَا رحّْڭنْ غَارْ بَابَاثْسنْ يَاعْقُوبْ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ ؤُشَا عَاوْذنْ أَسْ مَارَّا مِينْ خَاسنْ إِكِّينْ، نَّانْ:

²⁹ E eles vieram a Jacó, seu pai, à terra de Canaã, e lhe contaram tudo que lhes acontecera, dizendo:

³⁰ ”أَرْيَازْ، بَابْ ن ثمُّورْثْ، إِسِّيوڒْ أَكِيذْنغْ س ڒقْسَاحثْ، إِحسْبْ أَنغْ ذ إِبرْڭَاڭنْ ن ثمُّورْثْ.

³⁰ O homem, que é o senhor da terra, falou asperamente conosco, e nos tomou por espiões da terra.

³¹ مَاشَا ننَّا أَسْ: ’نشِّينْ ذ إِرْيَازنْ ذ إِمْثِيقَّانْ، عمَّارْصْ وَارْ ندْجِي ذ إِبرْڭَاڭنْ.

³¹ E lhe dissemos: Somos homens verdadeiros, não somos espiões;

³² أَقَا أَنغْ ذِي ثنْعَاشْ ن وَاوْمَاثنْ، إِحنْجِيرنْ ن بَابَاثْنغْ. إِجّنْ وَارْ إِقِّيمْ، أَمَاژُوژْ أَقَا-ث أَسّْ-أَ أَكْ-ذ بَابَاثْنغْ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ.‘

³² somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não está, e o mais jovem está hoje com nosso pai na terra de Canaã.

³³ ؤُ أَرْيَازْ نِّي، بَابْ ن ثمُّورْثْ، إِنَّا أَنغْ: ’س ؤُيَا أَذْ سّْنغْ، مَا أَقَا كنِّيوْ ذ إِمْثِيقَّانْ. أَذْ كِيذِي ثجّمْ إِجّنْ زڭْ أَيْثْمَاثْومْ ؤُشَا أَذْ ثكْسِيمْ مَاشَّا إِ ڒَاژْ نِّي ذِينْ غَارْ أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ نْومْ، خنِّي فّْغمْ.

³³ E o homem, senhor da terra, nos disse: Por isto eu saberei que sois homens verdadeiros: Deixai um de vossos irmãos aqui comigo, e levai alimento para a fome de vossas famílias, e parti.

³⁴ أَوْيمْ-د ذَا ؤُمَاثْومْ، أَمَاژُوژْ، خنِّي أَذْ سّْنغْ بلِّي وَارْ ثدْجِيمْ ذ إِبرْڭَاڭنْ، مَاشَا ذ إِمْثِيقَّانْ ؤُشَا أَذْ أَومْ د-أَرْخُوغْ إِ وَامَاثْومْ نْومْ ؤُشَا أَذْ ثْرَاحمْ أَذْ ثْجُوڒمْ ذِي ثمُّورْثْ.‘ “

³⁴ Trazei-me vosso irmão mais jovem. Então eu saberei que não sois espiões, mas que sois homens verdadeiros. Assim eu vos entregarei vosso irmão, e negociareis na terra.

³⁵ ؤُمِي سّخْوَانْ ثِيخُونْشَايْ نْسنْ، حكَّارنْ بلِّي ذِي ثْخَانْشثْ ن كُوڒْ إِجّنْ، أَقَا ذَايسْ ثَاشْيَارْثْ س نُّوقَارْثْ نّسْ. ژْرِينْ نِيثْنِي ذ بَابَاثْسنْ ثِيشْيَارْ س نُّوقَارْثْ نْسنْ ؤُشَا ثُوذفْ إِ-ثنْ ثِيڭّْوُوذِي.

³⁵ E aconteceu que, quando eles esvaziaram seus sacos, eis que cada homem tinha o seu pacote de dinheiro no seu saco; e quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, ficaram temerosos.

³⁶ إِنَّا أَسنْ بَابَاثْسنْ يَاعْقُوبْ: ”أَقَا ثْحَارّْممْ أَيِي زڭْ إِحنْجِيرنْ إِنُو! يُوسُوفْ وَارْ د-إِضْهَارْ عَاذْ ؤُڒَا ذ شِيمْعُونْ، ؤُشَا ڒخُّو ثتّخْسمْ أَذْ ثْنذْهمْ بِينْيَامِينْ. مَارَّا مَانْ أَيَا إِتّمْسَارنْ ذِي ڒعْكسْ إِنُو!“

³⁶ E Jacó, seu pai, disse-lhes: Vós me privastes de meus filhos: José não está, e Simeão não está, e ainda quereis tomar Benjamim. Todas estas coisas estão contra mim.

³⁷ خنِّي إِسِّيوڒْ رُوبِينْ غَارْ بَابَاسْ، إِنَّا: ”أَذْ ثنْغذْ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ إِنُو، مَاڒَا وَارْ ذ أَشْ ث-إِ-د-أَرِّيغْ. أوْشْ أَيِي ث ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو، نشّْ أَقَا أَذْ أَشْ ث-إِ-د-أَرّغْ!“

³⁷ E Rúben falou com seu pai, dizendo: Mata meus dois filhos, se eu não o trouxer a ti. Entrega-o em minha mão, e eu o trarei para ti novamente.

³⁸ مَاشَا نتَّا إِنَّا أَسْ: ”مِّي وَارْ إِتّْرِيحْ شَا أَكِيذْومْ، مِينْزِي ؤُمَاسْ إِمُّوثْ ؤُ نتَّا وحّْذسْ إِ ذ أَيِي إِقِّيمنْ. مَاڒَا إِڒْقفْ إِ-ث شَا ن ڒْغَارْ ذڭْ وبْرِيذْ نِّي إِ غَا ثكّمْ، أَذْ ثسّهْوَامْ شِّيبْ إِنُو س وشْضَانْ غَارْ ڒَاخَارْثْ.“

³⁸ E ele disse: Meu filho não descerá convosco, pois seu irmão está morto, e ele foi deixado só. Se alguma desgraça cair sobre ele no caminho em que fordes, então, com tristeza, levareis meus cabelos grisalhos à sepultura.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 42 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →