Gênesis 42

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ ڒَْامِي إِژْرَا يَاعْقُوبْ بلِّي أَقَا ذِينْ ڒْحبّْ ن يِيرْذنْ ذِي مِيصْرَا، خنِّي إِنَّا إِ إِحنْجِيرنْ نّسْ ”مَاغَارْ ثقِّيممْ ثْخزَّارمْ إِجّنْ ذڭْ ونّغْنِي؟“

¹ Ora, Jacó soube que havia trigo no Egito, e disse a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?

² إِنَّا: ”أَقَا نشّْ سْڒِيغْ بلِّي ذِينْ إِمنْذِي ذِي مِيصْرَا. رُوحمْ ذِينِّي ؤُشَا سْغمْ أَنغْ-د سّنِّي ڒْْحبّْ، حِيمَا أَذْ نقِّيمْ ندَّارْ ؤُشَا وَارْ نتّْمتِّي شَا.“

² Disse mais: Tenho ouvido que há trigo no Egito; descei até lá, e de lá comprai-o para nós, a fim de que vivamos e não morramos.

³ هْوَانْعشْرَا ن وَاوْمَاثنْ ن يُوسُوفْ، مَاحنْذْ أَذْ رَاحنْ أَذْ سْغنْ إِمنْذِي زِي مِيصْرَا.

³ Então desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.

⁴ مَاشَا يَاعْقُوبْ وَارْ إِسّكّْ بِينْيَامِينْ، ؤُمَاسْ ن يُوسُوفْ، أَكْ-ذ أَيْثْمَاسْ، مِينْزِي إِنَّا: ”حِيمَا وَارْ ذ أَسْ إِتّمْسَارْ شَا ن ڒْحَاجّثْ ذ ثَاعفَّانْثْ.“

⁴ Mas a Benjamim, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, pois disse: Para que, porventura, não lhe suceda algum desastre.

⁵ جَارْ إِنِّي د-يُوسِينْ ذِينِّي، ؤُسِينْ-د عَاوذْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، مَاحنْذْ أَذْ سْغنْ مَاشَّا، مِينْزِي ثُوغَا ذِينْ ڒَاژْ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ.

⁵ Assim entre os que iam lá, foram os filhos de Israel para comprar, porque havia fome na terra de Canaã.

⁶ ثُوغَا يُوسُوفْ ذ ڒْحَاكمْ خْ ثمُّورْثْ ؤُشَا إِزّنْزْ إِمنْذِي إِ مَارَّا ڒْڭنْسْ ن ثمُّورْثْ. ؤُمِي د-إِوْضنْ أَيْثْمَاسْ ن يُوسُوفْ، بنْذْقنْ أَسْ س ؤُغمْبُوبْ نْسنْ غَارْ ثمُّورْثْ.

⁶ José era o governador da terra; era ele quem vendia a todo o povo da terra; e vindo os irmãos de José, prostraram-se diante dele com o rosto em terra.

⁷ ؤُمِي إِژْرَا يُوسُوفْ أَيْثْمَاسْ، إِعْقڒْ إِ-ثنْ، مَاشَا إِڭَّا إِخفْ نّسْ أَخْمِي وَارْ ثنْ إِسِّينْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ س ڒقْسَاحثْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَانِيسْ د-ثُوسِيمْ؟“ نَّانْ: ”زِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ، مَاحنْذْ أَذْ نْسغْ مَاشَّا.“

⁷ José, vendo seus irmãos, reconheceu-os; mas portou-se como estranho para com eles, falou-lhes asperamente e perguntou-lhes: Donde vindes? Responderam eles: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.

⁸ يُوسُوفْ إِعقْڒْ أَيْثْمَاسْ، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ ث عْقِيڒنْ شَا.

⁸ José, pois, reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.

⁹ إِفكَّارْ يُوسُوفْ ذِي ثِيرْجَا نِّي ثُوغَا خَاسنْ يُورْجَا، إِنَّا أَسنْ: ”كنِّيوْ ذ إِبرْڭَاڭنْ إِ ثدْجَامْ، ثُوسِيمْ-د، حِيمَا أَذْ ثْژَارمْ مَانِي وَارْ ثتّْوَاحْضِي ثمُّورْثْ.“

⁹ Lembrou-se então José dos sonhos que tivera a respeito deles, e disse-lhes: Vós sois espias, e viestes para ver a nudez da terra.

¹⁰ أَرِّينْ-د خَاسْ: ”لَّ، أَ سِيذِي إِنُو، عَاذْ إِمْسخَّارنْ نّشْ ؤُسِينْ-د، مَاحنْذْ أَذْ سْغنْ مَاشَّا.

¹⁰ Responderam-lhe eles: Não, senhor meu; mas teus servos vieram comprar mantimento.

¹¹ مَارَّا نشِّينْ أَقَا أَنغْ ذ ثَارْوَا ن إِجّْ ن ورْيَازْ. أَقَا أَنغْ ذ إِرْيَازنْ ذ إِمْثِيقَّانْ، إِمْسخَّارنْ نّشْ وَارْ دْجِينْ شَا ذ إِبرْڭَاڭنْ.“

¹¹ Nós somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.

¹² نتَّا يَارَّا-د خَاسنْ: ”لَّ، كنِّيوْ ثُوسِيمْ-د مَاحنْذْ أَذْ ثْژَارمْ ثُوعَّارْينْثْ ن ثمُّورْثْ.“

¹² Replicou-lhes: Não; antes viestes para ver a nudez da terra.

¹³ نَّانْ نِيثْنِي: ”نشِّينْ ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ، أَقَا أَنغْ ذِي ثنْعَاشْ ن وَاوْمَاثنْ، ثَارْوَا ن إِجّْ ن ورْيَازْ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ. أَقَا أَمَاژُوژْ أَقَا-ث أَكْ-ذ بَابَاثْنغْ ؤُ ونّغْنِي وَارْ إِدْجِي عَاذْ.“

¹³ Mas eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem da terra de Canaã; o mais novo está hoje com nosso pai, e outro já não existe.

¹⁴ إِنَّا أَسنْ يُوسُوفْ: ”مَا وَارْ ذ أَومْ ث نِّيغْ ؤُمِي نِّيغْ: ’أَقَا كنِّيوْ ذ إِبرْڭَاڭنْ!‘

¹⁴ Respondeu-lhe José: É assim como vos disse; sois espias.

¹⁵ س ؤُيَا ثتّْوَاقدْجْبمْ. س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ فِيرْعُونْ، كنِّيوْ وَارْ د-تّفّْغمْ سَّا، مْغِيرْ خْمِي د غَا يَاسْ ؤُمَاثْومْ أَمَاژُوژْ ذَانِيثَا!

¹⁵ Nisto sereis provados: Pela vida de Faraó, não saireis daqui, a menos que venha para cá vosso irmão mais novo.

¹⁶ سكّمْ إِجّْ ن زَّايْومْ، مَاحنْذْ أَذْ د-يَاوِي ؤُمَاثْومْ. خنِّي كنِّيوْ أَذْ ثتّْوَاحبّْسمْ ؤُشَا أَوَاڒنْ نْومْ أَذْ تّْوَاقدْجْبنْ، مَا ذَايْومْ ڒَامَانْ. مَاڒَا لَّا، س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ فِيرْعُونْ، أَقَا كنِّيوْ ذ إِبرْڭَاڭنْ!“

¹⁶ Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão, mas vós ficareis presos, a fim de serem provadas as vossas palavras, se há verdade convosco; e se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.

¹⁷ ؤُشَا إِڭَّا إِ-ثنْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ ذِي ڒحْبسْ.

¹⁷ E meteu-os juntos na prisão por três dias.

¹⁸ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا إِنَّا أَسنْ يُوسُوفْ: ”ڭّمْ أَيَا، حِيمَا أَذْ ثقِّيممْ ثدَّارمْ، نشّْ تّڭّْوْذغْ أَربِّي.

¹⁸ Ao terceiro dia disse-lhes José: Fazei isso, e vivereis; porque eu temo a Deus.

¹⁹ مَاڒَا كنِّيوْ ذ إِرْيَازنْ ذ إِمْثِيقَّانْ، جّمْ خنِّي إِجّْ ن ؤُمَاثْومْ أَذْ إِقِّيمْ إِشَارْفْ ذِي ثَادَّارْثْ مَانِي ثتّْوَاحبّْسمْ كنِّيوْ، خنِّي رُوحمْ، كْسِيمْ إِمنْذِي إِ ڒَاژْ ن أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ نْومْ.

¹⁹ Se sois homens de retidão, que fique um dos irmãos preso na casa da vossa prisão; mas ide vós, levai trigo para a fome de vossas casas,

²⁰ أَوْيمْ-د خنِّي ؤُمَاثْومْ، أَمَاژُوژْ، مَاحنْذْ أَذْ تّْوَاقدْجْبنْ وَاوَاڒنْ نْومْ، وَارْ ثتّْمتِّيمْ شَا.“ ؤُشَا نِيثْنِي ڭِّينْ أَمنِّي.

²⁰ e trazei-me o vosso irmão mais novo; assim serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.

²¹ نَّانْ إِ وَايَاوْيَا: ”س ثِيذتّْ أَقَا إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ د-نَارّْ دّيّثْ ن ؤُمَاثْنغْ، أَقَا نژْرَا ڒْحصْرَانْ ن ڒعْمَارْ نّسْ ؤُمِي ذ أَنغْ إِتَّارْ أَحِينِّي، مَاشَا وَارْ ذ أَسْ نسْڒِي شَا! خْ ؤُيَا د-يُوسَا ڒْحصْرَانْ-أَ خَانغْ.“

²¹ Então disseram uns aos outros: Nós, na verdade, somos culpados no tocante a nosso irmão, porquanto vimos a angústia da sua alma, quando nos rogava, e não o quisemos atender; é por isso que vem sobre nós esta angústia.

²² يَارَّا-د خَاسنْ رُوبِينْ، إِنَّا: ”مَا وَارْ ذ أَومْ ث نِّيغْ، ؤُمِي نِّيغْ: ’وَارْ خطِّيمْ شَا أَكْ-ذ ؤُحنْجِيرْ!‘، مَاشَا كنِّيوْ وَارْ ثسْڒِيمْ شَا. خْزَارْ، إِذَامّنْ نّسْ تّْوَاتَّارنْ ڒخُّو!“

²² Respondeu-lhes Rúben: Não vos dizia eu: Não pequeis contra o menino; Mas não quisestes ouvir; por isso agora é requerido de nós o seu sangue.

²³ نِيثْنِي وَارْ سِّيننْ بلِّي إِفْهمْ أَسنْ يُوسُوفْ، مِينْزِي ثُوغَا أَثُورْجْمَانْ جَارْ أَسنْ.

²³ E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.

²⁴ إِنّقْڒبْ خَاسنْ ؤُشَا إِسْغُويْ. أَوَارْنِي أَسْ إِنّقْڒبْ-د عَاوذْ غَارْسنْ، إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ، إِكْسِي زَّايْسنْ شِيمْعُونْ ؤُشَا إِحبّسْ إِ-ث زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ.

²⁴ Nisto José se retirou deles e chorou. Depois tornou a eles, falou-lhes, e tomou a Simeão dentre eles, e o amarrou perante os seus olhos.

²⁵ يُومُورْ يُوسُوفْ مَاحنْذْ أَذْ شُّورنْ ثِيخُونْشَايْ نْسنْ س إِمنْذِي ؤُ أَذْ ڭّنْ ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ ذِي كُوڒْ إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ نْسنْ ؤُشَا وْشِينْ أَسنْ مَاشَّا إِ وبْرِيذْ. ؤُ أَمُّو إِ كِيذْسنْ ڭِّينْ.

²⁵ Então ordenou José que lhes enchessem de trigo os sacos, que lhes restituíssem o dinheiro a cada um no seu saco, e lhes dessem provisões para o caminho. E assim lhes foi feito.

²⁶ سَّارْبُونْ إِمنْذِي نْسنْ خْ يغْيَاڒْ نْسنْ ؤُشَا فّْغنْ سّنِّي.

²⁶ Eles, pois, carregaram o trigo sobre os seus jumentos, e partiram dali.

²⁷ ؤُمِي يَارْزمْ إِجّنْ زَّايْسنْ ثَاخَانْشثْ نّسْ، حِيمَا أَذْ إِسّشّْ أَغْيُوڒْ نّسْ غَارْ مَانِي غَا سّنْسنْ، إِژْرَا نُّوقَارْثْ نّسْ ذڭْ أَرْزَامْ ن ؤُقمُّومْ ن ثْخَانْشثْ نّسْ.

²⁷ Quando um deles abriu o saco, para dar forragem ao seu jumento na estalagem, viu o seu dinheiro, pois estava na boca do saco.

²⁸ إِنَّا إِ يَايْثْمَاسْ: ”نُّوقَارْثْ إِنُو ثذْوڒْ أَيِي-د. خْزَارْ، أَقَا-ت ذَا ذِي ثْخَانْشثْ إِنُو!“ ڒخْذنِّي إِبدّْ أَسنْ وُوڒْ، أَرْجِيجنْ ؤُشَا نَّانْ إِ وَايَاوْيَا: ”مَانَاوْيَا إِ ذ أَنغْ إِتّڭّْ أَربِّي؟“

²⁸ E disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi-me devolvido; ei-lo aqui no saco. Então lhes desfaleceu o coração e, tremendo, viravam-se uns para os outros, dizendo: Que é isto que Deus nos tem feito?

²⁹ ؤُشَا رحّْڭنْ غَارْ بَابَاثْسنْ يَاعْقُوبْ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ ؤُشَا عَاوْذنْ أَسْ مَارَّا مِينْ خَاسنْ إِكِّينْ، نَّانْ:

²⁹ Depois vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e contaram-lhe tudo o que lhes acontecera, dizendo:

³⁰ ”أَرْيَازْ، بَابْ ن ثمُّورْثْ، إِسِّيوڒْ أَكِيذْنغْ س ڒقْسَاحثْ، إِحسْبْ أَنغْ ذ إِبرْڭَاڭنْ ن ثمُّورْثْ.

³⁰ O homem, o senhor da terra, falou-nos asperamente, e tratou-nos como espias da terra;

³¹ مَاشَا ننَّا أَسْ: ’نشِّينْ ذ إِرْيَازنْ ذ إِمْثِيقَّانْ، عمَّارْصْ وَارْ ندْجِي ذ إِبرْڭَاڭنْ.

³¹ mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;

³² أَقَا أَنغْ ذِي ثنْعَاشْ ن وَاوْمَاثنْ، إِحنْجِيرنْ ن بَابَاثْنغْ. إِجّنْ وَارْ إِقِّيمْ، أَمَاژُوژْ أَقَا-ث أَسّْ-أَ أَكْ-ذ بَابَاثْنغْ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ.‘

³² somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um já não existe e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.

³³ ؤُ أَرْيَازْ نِّي، بَابْ ن ثمُّورْثْ، إِنَّا أَنغْ: ’س ؤُيَا أَذْ سّْنغْ، مَا أَقَا كنِّيوْ ذ إِمْثِيقَّانْ. أَذْ كِيذِي ثجّمْ إِجّنْ زڭْ أَيْثْمَاثْومْ ؤُشَا أَذْ ثكْسِيمْ مَاشَّا إِ ڒَاژْ نِّي ذِينْ غَارْ أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ نْومْ، خنِّي فّْغمْ.

³³ Respondeu-nos o homem, o senhor da terra: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão: Deixai comigo um de vossos irmãos, levai trigo para a fome de vossas casas, e parti,

³⁴ أَوْيمْ-د ذَا ؤُمَاثْومْ، أَمَاژُوژْ، خنِّي أَذْ سّْنغْ بلِّي وَارْ ثدْجِيمْ ذ إِبرْڭَاڭنْ، مَاشَا ذ إِمْثِيقَّانْ ؤُشَا أَذْ أَومْ د-أَرْخُوغْ إِ وَامَاثْومْ نْومْ ؤُشَا أَذْ ثْرَاحمْ أَذْ ثْجُوڒمْ ذِي ثمُّورْثْ.‘ “

³⁴ e trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então vos entregarei o vosso irmão e negociareis na terra.

³⁵ ؤُمِي سّخْوَانْ ثِيخُونْشَايْ نْسنْ، حكَّارنْ بلِّي ذِي ثْخَانْشثْ ن كُوڒْ إِجّنْ، أَقَا ذَايسْ ثَاشْيَارْثْ س نُّوقَارْثْ نّسْ. ژْرِينْ نِيثْنِي ذ بَابَاثْسنْ ثِيشْيَارْ س نُّوقَارْثْ نْسنْ ؤُشَا ثُوذفْ إِ-ثنْ ثِيڭّْوُوذِي.

³⁵ E aconteceu que, despejando eles os sacos, eis que o pacote de dinheiro de cada um estava no seu saco; quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, tiveram medo.

³⁶ إِنَّا أَسنْ بَابَاثْسنْ يَاعْقُوبْ: ”أَقَا ثْحَارّْممْ أَيِي زڭْ إِحنْجِيرنْ إِنُو! يُوسُوفْ وَارْ د-إِضْهَارْ عَاذْ ؤُڒَا ذ شِيمْعُونْ، ؤُشَا ڒخُّو ثتّخْسمْ أَذْ ثْنذْهمْ بِينْيَامِينْ. مَارَّا مَانْ أَيَا إِتّمْسَارنْ ذِي ڒعْكسْ إِنُو!“

³⁶ Então Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado; José já não existe, e não existe Simeão, e haveis de levar Benjamim! Todas estas coisas vieram sobre mim.

³⁷ خنِّي إِسِّيوڒْ رُوبِينْ غَارْ بَابَاسْ، إِنَّا: ”أَذْ ثنْغذْ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ إِنُو، مَاڒَا وَارْ ذ أَشْ ث-إِ-د-أَرِّيغْ. أوْشْ أَيِي ث ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو، نشّْ أَقَا أَذْ أَشْ ث-إِ-د-أَرّغْ!“

³⁷ Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se eu to não tornar a trazer; entrega-o em minha mão, e to tornarei a trazer.

³⁸ مَاشَا نتَّا إِنَّا أَسْ: ”مِّي وَارْ إِتّْرِيحْ شَا أَكِيذْومْ، مِينْزِي ؤُمَاسْ إِمُّوثْ ؤُ نتَّا وحّْذسْ إِ ذ أَيِي إِقِّيمنْ. مَاڒَا إِڒْقفْ إِ-ث شَا ن ڒْغَارْ ذڭْ وبْرِيذْ نِّي إِ غَا ثكّمْ، أَذْ ثسّهْوَامْ شِّيبْ إِنُو س وشْضَانْ غَارْ ڒَاخَارْثْ.“

³⁸ Ele porém disse: Não descerá meu filho convosco; porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe suceder algum desastre pelo caminho em que fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza ao Seol.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 42 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →