Gênesis 42

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ڒَْامِي إِژْرَا يَاعْقُوبْ بلِّي أَقَا ذِينْ ڒْحبّْ ن يِيرْذنْ ذِي مِيصْرَا، خنِّي إِنَّا إِ إِحنْجِيرنْ نّسْ ”مَاغَارْ ثقِّيممْ ثْخزَّارمْ إِجّنْ ذڭْ ونّغْنِي؟“

¹ Sabedor Jacó de que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: Por que estais aí a olhar uns para os outros?

² إِنَّا: ”أَقَا نشّْ سْڒِيغْ بلِّي ذِينْ إِمنْذِي ذِي مِيصْرَا. رُوحمْ ذِينِّي ؤُشَا سْغمْ أَنغْ-د سّنِّي ڒْْحبّْ، حِيمَا أَذْ نقِّيمْ ندَّارْ ؤُشَا وَارْ نتّْمتِّي شَا.“

² E ajuntou: Tenho ouvido que há cereais no Egito; descei até lá e comprai-nos deles, para que vivamos e não morramos.

³ هْوَانْعشْرَا ن وَاوْمَاثنْ ن يُوسُوفْ، مَاحنْذْ أَذْ رَاحنْ أَذْ سْغنْ إِمنْذِي زِي مِيصْرَا.

³ Então, desceram dez dos irmãos de José, para comprar cereal do Egito.

⁴ مَاشَا يَاعْقُوبْ وَارْ إِسّكّْ بِينْيَامِينْ، ؤُمَاسْ ن يُوسُوفْ، أَكْ-ذ أَيْثْمَاسْ، مِينْزِي إِنَّا: ”حِيمَا وَارْ ذ أَسْ إِتّمْسَارْ شَا ن ڒْحَاجّثْ ذ ثَاعفَّانْثْ.“

⁴ A Benjamim, porém, irmão de José, não enviou Jacó na companhia dos irmãos, porque dizia: Para que não lhe suceda, acaso, algum desastre.

⁵ جَارْ إِنِّي د-يُوسِينْ ذِينِّي، ؤُسِينْ-د عَاوذْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، مَاحنْذْ أَذْ سْغنْ مَاشَّا، مِينْزِي ثُوغَا ذِينْ ڒَاژْ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ.

⁵ Entre os que iam, pois, para lá, foram também os filhos de Israel; porque havia fome na terra de Canaã.

⁶ ثُوغَا يُوسُوفْ ذ ڒْحَاكمْ خْ ثمُّورْثْ ؤُشَا إِزّنْزْ إِمنْذِي إِ مَارَّا ڒْڭنْسْ ن ثمُّورْثْ. ؤُمِي د-إِوْضنْ أَيْثْمَاسْ ن يُوسُوفْ، بنْذْقنْ أَسْ س ؤُغمْبُوبْ نْسنْ غَارْ ثمُّورْثْ.

⁶ José era governador daquela terra; era ele quem vendia a todos os povos da terra; e os irmãos de José vieram e se prostraram rosto em terra, perante ele.

⁷ ؤُمِي إِژْرَا يُوسُوفْ أَيْثْمَاسْ، إِعْقڒْ إِ-ثنْ، مَاشَا إِڭَّا إِخفْ نّسْ أَخْمِي وَارْ ثنْ إِسِّينْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ س ڒقْسَاحثْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَانِيسْ د-ثُوسِيمْ؟“ نَّانْ: ”زِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ، مَاحنْذْ أَذْ نْسغْ مَاشَّا.“

⁷ Vendo José a seus irmãos, reconheceu-os, porém não se deu a conhecer, e lhes falou asperamente, e lhes perguntou: Donde vindes? Responderam: Da terra de Canaã, para comprar mantimento.

⁸ يُوسُوفْ إِعقْڒْ أَيْثْمَاسْ، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ ث عْقِيڒنْ شَا.

⁸ José reconheceu os irmãos; porém eles não o reconheceram.

⁹ إِفكَّارْ يُوسُوفْ ذِي ثِيرْجَا نِّي ثُوغَا خَاسنْ يُورْجَا، إِنَّا أَسنْ: ”كنِّيوْ ذ إِبرْڭَاڭنْ إِ ثدْجَامْ، ثُوسِيمْ-د، حِيمَا أَذْ ثْژَارمْ مَانِي وَارْ ثتّْوَاحْضِي ثمُّورْثْ.“

⁹ Então, se lembrou José dos sonhos que tivera a respeito deles e lhes disse: Vós sois espiões e viestes para ver os pontos fracos da terra.

¹⁰ أَرِّينْ-د خَاسْ: ”لَّ، أَ سِيذِي إِنُو، عَاذْ إِمْسخَّارنْ نّشْ ؤُسِينْ-د، مَاحنْذْ أَذْ سْغنْ مَاشَّا.

¹⁰ Responderam-lhe: Não, senhor meu; mas vieram os teus servos para comprar mantimento.

¹¹ مَارَّا نشِّينْ أَقَا أَنغْ ذ ثَارْوَا ن إِجّْ ن ورْيَازْ. أَقَا أَنغْ ذ إِرْيَازنْ ذ إِمْثِيقَّانْ، إِمْسخَّارنْ نّشْ وَارْ دْجِينْ شَا ذ إِبرْڭَاڭنْ.“

¹¹ Somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens honestos; os teus servos não são espiões.

¹² نتَّا يَارَّا-د خَاسنْ: ”لَّ، كنِّيوْ ثُوسِيمْ-د مَاحنْذْ أَذْ ثْژَارمْ ثُوعَّارْينْثْ ن ثمُّورْثْ.“

¹² Ele, porém, lhes respondeu: Nada disso; pelo contrário, viestes para ver os pontos fracos da terra.

¹³ نَّانْ نِيثْنِي: ”نشِّينْ ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ، أَقَا أَنغْ ذِي ثنْعَاشْ ن وَاوْمَاثنْ، ثَارْوَا ن إِجّْ ن ورْيَازْ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ. أَقَا أَمَاژُوژْ أَقَا-ث أَكْ-ذ بَابَاثْنغْ ؤُ ونّغْنِي وَارْ إِدْجِي عَاذْ.“

¹³ Eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã; o mais novo está hoje com nosso pai, outro já não existe.

¹⁴ إِنَّا أَسنْ يُوسُوفْ: ”مَا وَارْ ذ أَومْ ث نِّيغْ ؤُمِي نِّيغْ: ’أَقَا كنِّيوْ ذ إِبرْڭَاڭنْ!‘

¹⁴ Então, lhes falou José: É como já vos disse: sois espiões.

¹⁵ س ؤُيَا ثتّْوَاقدْجْبمْ. س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ فِيرْعُونْ، كنِّيوْ وَارْ د-تّفّْغمْ سَّا، مْغِيرْ خْمِي د غَا يَاسْ ؤُمَاثْومْ أَمَاژُوژْ ذَانِيثَا!

¹⁵ Nisto sereis provados: pela vida de Faraó, daqui não saireis, sem que primeiro venha o vosso irmão mais novo.

¹⁶ سكّمْ إِجّْ ن زَّايْومْ، مَاحنْذْ أَذْ د-يَاوِي ؤُمَاثْومْ. خنِّي كنِّيوْ أَذْ ثتّْوَاحبّْسمْ ؤُشَا أَوَاڒنْ نْومْ أَذْ تّْوَاقدْجْبنْ، مَا ذَايْومْ ڒَامَانْ. مَاڒَا لَّا، س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ فِيرْعُونْ، أَقَا كنِّيوْ ذ إِبرْڭَاڭنْ!“

¹⁶ Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão; vós ficareis detidos para que sejam provadas as vossas palavras, se há verdade no que dizeis; ou se não, pela vida de Faraó, sois espiões.

¹⁷ ؤُشَا إِڭَّا إِ-ثنْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ ذِي ڒحْبسْ.

¹⁷ E os meteu juntos em prisão três dias.

¹⁸ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا إِنَّا أَسنْ يُوسُوفْ: ”ڭّمْ أَيَا، حِيمَا أَذْ ثقِّيممْ ثدَّارمْ، نشّْ تّڭّْوْذغْ أَربِّي.

¹⁸ Ao terceiro dia, disse-lhes José: Fazei o seguinte e vivereis, pois temo a Deus.

¹⁹ مَاڒَا كنِّيوْ ذ إِرْيَازنْ ذ إِمْثِيقَّانْ، جّمْ خنِّي إِجّْ ن ؤُمَاثْومْ أَذْ إِقِّيمْ إِشَارْفْ ذِي ثَادَّارْثْ مَانِي ثتّْوَاحبّْسمْ كنِّيوْ، خنِّي رُوحمْ، كْسِيمْ إِمنْذِي إِ ڒَاژْ ن أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ نْومْ.

¹⁹ Se sois homens honestos, fique detido um de vós na casa da vossa prisão; vós outros ide, levai cereal para suprir a fome das vossas casas.

²⁰ أَوْيمْ-د خنِّي ؤُمَاثْومْ، أَمَاژُوژْ، مَاحنْذْ أَذْ تّْوَاقدْجْبنْ وَاوَاڒنْ نْومْ، وَارْ ثتّْمتِّيمْ شَا.“ ؤُشَا نِيثْنِي ڭِّينْ أَمنِّي.

²⁰ E trazei-me vosso irmão mais novo, com o que serão verificadas as vossas palavras, e não morrereis. E eles se dispuseram a fazê-lo.

²¹ نَّانْ إِ وَايَاوْيَا: ”س ثِيذتّْ أَقَا إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ د-نَارّْ دّيّثْ ن ؤُمَاثْنغْ، أَقَا نژْرَا ڒْحصْرَانْ ن ڒعْمَارْ نّسْ ؤُمِي ذ أَنغْ إِتَّارْ أَحِينِّي، مَاشَا وَارْ ذ أَسْ نسْڒِي شَا! خْ ؤُيَا د-يُوسَا ڒْحصْرَانْ-أَ خَانغْ.“

²¹ Então, disseram uns aos outros: Na verdade, somos culpados, no tocante a nosso irmão, pois lhe vimos a angústia da alma, quando nos rogava, e não lhe acudimos; por isso, nos vem esta ansiedade.

²² يَارَّا-د خَاسنْ رُوبِينْ، إِنَّا: ”مَا وَارْ ذ أَومْ ث نِّيغْ، ؤُمِي نِّيغْ: ’وَارْ خطِّيمْ شَا أَكْ-ذ ؤُحنْجِيرْ!‘، مَاشَا كنِّيوْ وَارْ ثسْڒِيمْ شَا. خْزَارْ، إِذَامّنْ نّسْ تّْوَاتَّارنْ ڒخُّو!“

²² Respondeu-lhes Rúben: Não vos disse eu: Não pequeis contra o jovem? E não me quisestes ouvir. Pois vedes aí que se requer de nós o seu sangue.

²³ نِيثْنِي وَارْ سِّيننْ بلِّي إِفْهمْ أَسنْ يُوسُوفْ، مِينْزِي ثُوغَا أَثُورْجْمَانْ جَارْ أَسنْ.

²³ Eles, porém, não sabiam que José os entendia, porque lhes falava por intérprete.

²⁴ إِنّقْڒبْ خَاسنْ ؤُشَا إِسْغُويْ. أَوَارْنِي أَسْ إِنّقْڒبْ-د عَاوذْ غَارْسنْ، إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ، إِكْسِي زَّايْسنْ شِيمْعُونْ ؤُشَا إِحبّسْ إِ-ث زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ.

²⁴ E, retirando-se deles, chorou; depois, tornando, lhes falou; tomou a Simeão dentre eles e o algemou na presença deles.

²⁵ يُومُورْ يُوسُوفْ مَاحنْذْ أَذْ شُّورنْ ثِيخُونْشَايْ نْسنْ س إِمنْذِي ؤُ أَذْ ڭّنْ ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ ذِي كُوڒْ إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ نْسنْ ؤُشَا وْشِينْ أَسنْ مَاشَّا إِ وبْرِيذْ. ؤُ أَمُّو إِ كِيذْسنْ ڭِّينْ.

²⁵ Ordenou José que lhes enchessem de cereal os sacos, e lhes restituíssem o dinheiro, a cada um no saco de cereal, e os suprissem de comida para o caminho; e assim lhes foi feito.

²⁶ سَّارْبُونْ إِمنْذِي نْسنْ خْ يغْيَاڒْ نْسنْ ؤُشَا فّْغنْ سّنِّي.

²⁶ E carregaram o cereal sobre os seus jumentos e partiram dali.

²⁷ ؤُمِي يَارْزمْ إِجّنْ زَّايْسنْ ثَاخَانْشثْ نّسْ، حِيمَا أَذْ إِسّشّْ أَغْيُوڒْ نّسْ غَارْ مَانِي غَا سّنْسنْ، إِژْرَا نُّوقَارْثْ نّسْ ذڭْ أَرْزَامْ ن ؤُقمُّومْ ن ثْخَانْشثْ نّسْ.

²⁷ Abrindo um deles o saco de cereal, para dar de comer ao seu jumento na estalagem, deu com o dinheiro na boca do saco de cereal.

²⁸ إِنَّا إِ يَايْثْمَاسْ: ”نُّوقَارْثْ إِنُو ثذْوڒْ أَيِي-د. خْزَارْ، أَقَا-ت ذَا ذِي ثْخَانْشثْ إِنُو!“ ڒخْذنِّي إِبدّْ أَسنْ وُوڒْ، أَرْجِيجنْ ؤُشَا نَّانْ إِ وَايَاوْيَا: ”مَانَاوْيَا إِ ذ أَنغْ إِتّڭّْ أَربِّي؟“

²⁸ Então, disse aos irmãos: Devolveram o meu dinheiro; aqui está na boca do saco de cereal. Desfaleceu-lhes o coração, e, atemorizados, entreolhavam-se, dizendo: Que é isto que Deus nos fez?

²⁹ ؤُشَا رحّْڭنْ غَارْ بَابَاثْسنْ يَاعْقُوبْ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ ؤُشَا عَاوْذنْ أَسْ مَارَّا مِينْ خَاسنْ إِكِّينْ، نَّانْ:

²⁹ E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e lhe contaram tudo o que lhes acontecera, dizendo:

³⁰ ”أَرْيَازْ، بَابْ ن ثمُّورْثْ، إِسِّيوڒْ أَكِيذْنغْ س ڒقْسَاحثْ، إِحسْبْ أَنغْ ذ إِبرْڭَاڭنْ ن ثمُّورْثْ.

³⁰ O homem, o senhor da terra, falou conosco asperamente e nos tratou como espiões da terra.

³¹ مَاشَا ننَّا أَسْ: ’نشِّينْ ذ إِرْيَازنْ ذ إِمْثِيقَّانْ، عمَّارْصْ وَارْ ندْجِي ذ إِبرْڭَاڭنْ.

³¹ Dissemos-lhe: Somos homens honestos; não somos espiões;

³² أَقَا أَنغْ ذِي ثنْعَاشْ ن وَاوْمَاثنْ، إِحنْجِيرنْ ن بَابَاثْنغْ. إِجّنْ وَارْ إِقِّيمْ، أَمَاژُوژْ أَقَا-ث أَسّْ-أَ أَكْ-ذ بَابَاثْنغْ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ.‘

³² somos doze irmãos, filhos de um mesmo pai; um já não existe, e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.

³³ ؤُ أَرْيَازْ نِّي، بَابْ ن ثمُّورْثْ، إِنَّا أَنغْ: ’س ؤُيَا أَذْ سّْنغْ، مَا أَقَا كنِّيوْ ذ إِمْثِيقَّانْ. أَذْ كِيذِي ثجّمْ إِجّنْ زڭْ أَيْثْمَاثْومْ ؤُشَا أَذْ ثكْسِيمْ مَاشَّا إِ ڒَاژْ نِّي ذِينْ غَارْ أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ نْومْ، خنِّي فّْغمْ.

³³ Respondeu-nos o homem, o senhor da terra: Nisto conhecerei que sois homens honestos: deixai comigo um de vossos irmãos, tomai o cereal para remediar a fome de vossas casas e parti;

³⁴ أَوْيمْ-د ذَا ؤُمَاثْومْ، أَمَاژُوژْ، خنِّي أَذْ سّْنغْ بلِّي وَارْ ثدْجِيمْ ذ إِبرْڭَاڭنْ، مَاشَا ذ إِمْثِيقَّانْ ؤُشَا أَذْ أَومْ د-أَرْخُوغْ إِ وَامَاثْومْ نْومْ ؤُشَا أَذْ ثْرَاحمْ أَذْ ثْجُوڒمْ ذِي ثمُّورْثْ.‘ “

³⁴ trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espiões, mas homens honestos. Então, vos entregarei vosso irmão, e negociareis na terra.

³⁵ ؤُمِي سّخْوَانْ ثِيخُونْشَايْ نْسنْ، حكَّارنْ بلِّي ذِي ثْخَانْشثْ ن كُوڒْ إِجّنْ، أَقَا ذَايسْ ثَاشْيَارْثْ س نُّوقَارْثْ نّسْ. ژْرِينْ نِيثْنِي ذ بَابَاثْسنْ ثِيشْيَارْ س نُّوقَارْثْ نْسنْ ؤُشَا ثُوذفْ إِ-ثنْ ثِيڭّْوُوذِي.

³⁵ Aconteceu que, despejando eles os sacos de cereal, eis cada um tinha a sua trouxinha de dinheiro no saco de cereal; e viram as trouxinhas com o dinheiro, eles e seu pai, e temeram.

³⁶ إِنَّا أَسنْ بَابَاثْسنْ يَاعْقُوبْ: ”أَقَا ثْحَارّْممْ أَيِي زڭْ إِحنْجِيرنْ إِنُو! يُوسُوفْ وَارْ د-إِضْهَارْ عَاذْ ؤُڒَا ذ شِيمْعُونْ، ؤُشَا ڒخُّو ثتّخْسمْ أَذْ ثْنذْهمْ بِينْيَامِينْ. مَارَّا مَانْ أَيَا إِتّمْسَارنْ ذِي ڒعْكسْ إِنُو!“

³⁶ Então, lhes disse Jacó, seu pai: Tendes-me privado de filhos: José já não existe, Simeão não está aqui, e ides levar a Benjamim! Todas estas coisas me sobrevêm.

³⁷ خنِّي إِسِّيوڒْ رُوبِينْ غَارْ بَابَاسْ، إِنَّا: ”أَذْ ثنْغذْ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ إِنُو، مَاڒَا وَارْ ذ أَشْ ث-إِ-د-أَرِّيغْ. أوْشْ أَيِي ث ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو، نشّْ أَقَا أَذْ أَشْ ث-إِ-د-أَرّغْ!“

³⁷ Mas Rúben disse a seu pai: Mata os meus dois filhos, se to não tornar a trazer; entrega-mo, e eu to restituirei.

³⁸ مَاشَا نتَّا إِنَّا أَسْ: ”مِّي وَارْ إِتّْرِيحْ شَا أَكِيذْومْ، مِينْزِي ؤُمَاسْ إِمُّوثْ ؤُ نتَّا وحّْذسْ إِ ذ أَيِي إِقِّيمنْ. مَاڒَا إِڒْقفْ إِ-ث شَا ن ڒْغَارْ ذڭْ وبْرِيذْ نِّي إِ غَا ثكّمْ، أَذْ ثسّهْوَامْ شِّيبْ إِنُو س وشْضَانْ غَارْ ڒَاخَارْثْ.“

³⁸ Ele, porém, disse: Meu filho não descerá convosco; seu irmão é morto, e ele ficou só; se lhe sucede algum desastre no caminho por onde fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza à sepultura.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 42 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →