Gênesis 24

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ إِبْرَاهِيمْ ثُوغَا إِوْسَارْ ؤُ إِمْغَارْ ذڭْ وُوسَّانْ ؤُشَا سِيذِي إِبَاركْ إِبْرَاهِيمْ ذِي كُوڒْشِي.

¹ O velho Abraão estava avançado em idade, e o Senhor o tinha abençoado em todas as coisas.

² خنِّي إِنَّا إِبْرَاهِيمْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ أَوسَّارْ نِّي إِدْجَانْ خْ ثَادَّارْثْ نّسْ، أَوْكِيڒْ ن مَارَّا مِينْ غَارسْ: ”أڭّْ ڒخُّو أَفُوسْ نّشْ سَاذُو ثْمصَّاضْثْ إِنُو،

² Abraão disse ao servo mais antigo de sua casa, que administrava todos os seus bens: "Mete tua mão debaixo de minha coxa.

³ أَذْ أَشْ سّْجَّادْجغْ س سِيذِي، أَربِّي ن إِجنْوَانْ ذ أَربِّي ن ثمُّورْثْ، بلِّي وَارْ د-ثتِّيوْيذْ ثَامْغَارْثْ إِ مِّي زِي ثْحنْجِيرِينْ ن أَيْثْ ن كنْعَانْ مَانِي زدّْغغْ نشّْ جَارْ أَسنْ،

³ Quero que jures pelo Senhor, Deus do céu e da terra, que não escolherás para mulher de meu filho nenhuma das filhas dos cananeus, no meio dos quais habito;

⁴ مَاشَا أَذْ ثْرَاحذْ غَارْ ثمُّورْثْ إِ زِي د-ؤُسِيغْ، غَارْ رَادْجْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ د-ثَاوْيذْ ثَامْغَارْثْ إِ مِّي إِسْحَاقْ.“

⁴ mas irás à minha terra, à minha parentela, e lá escolherás uma mulher para o meu filho Isaac."

⁵ إِنَّا أَسْ ؤُمْسخَّارْ: ”بَالَاكْ وَارْ ثتّخْسْ ثمْغَارْثْ أَذْ أَيِي د-ثضْفَارْ غَارْ ثمُّورْثْ-أَ. مَا إِتّْخصَّا أَذْ أَرّغْ مِّيشْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي مَانِيسْ د-ثُوسِيذْ؟“

⁵ O servo respondeu: "Talvez essa mulher não me quererá seguir a esta terra; nesse caso, poderei reconduzir o teu filho à terra de onde saíste?"

⁶ إِنَّا أَسْ إِبْرَاهِيمْ: ”حْضَاثْ، وَارْ د-تَّارِّي شَا مِّي ذِينِّي!

⁶ "Guarda-te bem, disse-lhe Abraão, de reconduzir para lá o meu filho!

⁷ سِيذِي، أَربِّي ن إِجنْوَانْ ونِّي ذ أَيِي إِطّْفنْ زِي ثَادَّارْثْ ن بَابَا ؤُ زِي ثمُّورْثْ ن رَادْجْ إِنُو، ونِّي غَارِي إِسِّيوْڒنْ، إِجُّودْجْ أَيِي ؤُمِي ذ أَيِي إِنَّا: ’إِ زَّارِيعثْ نّشْ أَذْ وْشغْ ثَامُّورْثْ-أَ!‘، ذ نتَّا إِ غَا إِسّكّنْ لْمَالَاكْ نّسْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ، مَاحنْذْ أَذْ ثَاوْيذْ سّنِّي ثَامْغَارْثْ إِ مِّي.

⁷ O Senhor Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e de minha pátria, que me disse e me jurou dar esta terra à minha posteridade, este Senhor mandará o seu anjo diante de ti, e tu escolherás lá uma mulher para o meu filho.

⁸ مَاڒَا ثَامْغَارْثْ وَارْ ثتّخْسْ أَذْ شكْ د-ثضْفَارْ، أَذْ ثِيڒِيذْ ثْڒلِّيذْ زِي ثْجَادْجِيثْ-أَ، مْغِيرْ وَارْ د-تَّارِّي ذِينْ مِّي.“

⁸ Mas, se ela não te quiser seguir, estarás desobrigado do juramento que te impus. Somente não reconduzas {de forma alguma} para lá o meu filho."

⁹ إِسَّارْسْ ؤُمْسخَّارْ أَفُوسْ نّسْ سَاذُو ثْمصَّاضْثْ ن سِيذِيسْ إِبْرَاهِيمْ إِجُّودْجْ أَسْ خْ مَانْ أَيَا.

⁹ Pôs, então, o servo sua mão debaixo da coxa de Abraão, seu senhor, e fez-lhe o juramento que ele pedia.

¹⁰ إِكْسِي ؤُمْسخَّارْعشْرَا ن إِڒغْمَانْ زڭْ إِڒغْمَانْ ن سِيذِيسْ، إِرُوحْ. ثُوغَا غَارسْ عْڒَامْ كُوڒْ أَڭْڒَا إِغْڒَانْ ن سِيذِيسْ. إِكَّارْ ؤُشَا إِطّفْ أَبْرِيذْ غَارْ ثمُّورْثْ ن أَرَامْ-نَاهْرَايْنْ، أَقَا-ت ذ مِيسُوپُوثَامْيَا، غَارْ ثنْذِينْثْ ن نَاحُورْ.

¹⁰ E, tendo tomado dez camelos do rebanho de seu senhor, partiu, levando as mãos cheias das riquezas de Abraão. E pôs-se a caminho, andando para a Mesopotâmia, para a cidade de Nacor.

¹¹ غَارْ ؤُخشِّي ن ثْمذِّيثْ إِجَّا إِڒغْمَانْ أَذْ جّْننْ بَارَّا إِ ثنْذِينْثْ زَّاثْ إِ ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ، غَارْ ثْسَاعّثْ إِ ذِي د-فّْغنْثْ ثمْغَارِينْ، مَاحنْذْ أَذْ أَيْمنْثْ أَمَانْ.

¹¹ E fez descansar os camelos fora da cidade, perto de um poço. Era pela tarde, à hora em que saíam as mulheres para ir buscar água.

¹² خنِّي إِنَّا: ”سِيذِي، أَربِّي ن سِيذِي إِنُو إِبْرَاهِيمْ، تّْزَاوَاڭغْ شكْ أَذْ أَيِي ثْعَاوْنذْ أَسّْ-أَ ؤُشَا سْشنْ ثَامخْسِيوْثْ نّشْ إِشوَّارنْ إِ سِيذِي إِنُو إِبْرَاهِيمْ.

¹² "Senhor, disse ele, Deus de Abraão, meu senhor, fazei-me encontrar hoje o que desejo, e manifestar vossa bondade para com meu senhor Abraão.

¹³ أَقَا أَيِي غَارْ ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ ذ ثْحنْجِيرِينْ ن يرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ أَذْ د-فّْغنْثْ مَاحنْذْ أَذْ أَيْمنْثْ أَمَانْ.

¹³ Eis-me aqui, de pé, junto desta fonte onde as filhas dos habitantes da cidade virão buscar água.

¹⁴ أجّْ ثَابْڒِيغْثْ نِّي ؤُمِي غَا إِنِيغْ: ’سهْوَا-د أَقْبُوشْ نّمْ، مَاڒَا ثخْسذْ، أَذْ سْوغْ!‘، ؤُشَا خنِّي أَذْ ثِينِي: ’سُو، أَذْ وَارْذغْ ؤُڒَا ذ إِڒغْمَانْ نّشْ!‘، أَقَا ذ نتَّاثْ إِ ثڭِّيذْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ إِسْحَاقْ، ؤُ س ؤُيَا أَذْ سّْنغْ أَقَا ثسّشْنذْ ثَامخْسِيوْثْ نّشْ إِشوَّارنْ إِ سِيذِي إِنُو.“

¹⁴ Portanto, a donzela a quem eu disser: Inclina o teu cântaro, por favor, para que eu beba -, e me responder: Bebe, e darei de beber também aos teus camelos -, essa seja a que destina ao vosso servo Isaac. Por isto conhecerei que manifestais vossa bondade para com meu senhor."

¹⁵ ؤُشَا عَاذْ قْبڒْ إِ غَا إِكمّرْ أَوَاڒْ، إِژْرَا رِيفْقَا، ثنِّي إِ د-يُورْونْ إِ بِيثُووِيلْ، مِّيسْ ن مِيلْكَا، ثَامْغَارْثْ ن نَاحُورْ ؤُمَاسْ ن إِبْرَاهِيمْ، ثفّغْ-د زِي ثنْذِينْثْ س وقْبُوشْ نّسْ خْ ثغْرُوضْثْ.

¹⁵ Ainda não tinha acabado de falar, quando sobreveio, com um cântaro aos ombros, Rebeca, filha de Batuel, filho de Melca, mulher de Nacor, irmão de Abraão.

¹⁶ ثَابْڒِيغْثْ ثُوغَا ذَايسْ أَژْرِي إِمْغَارْ، ذ ثَاعْزَارشْثْ، وَارْ ت إِسِّينْ ورْيَازْ. نتَّاثْ ثهْوَا-د غَارْ ڒْعُونْصَارْ، ثشُّورْ أَقْبُوشْ نّسْ ؤُشَا ثْڭعّذْ عَاوذْ.

¹⁶ A jovem era extremamente bela, virgem, e homem algum a havia possuído. Ela desceu à fonte, encheu o seu cântaro e ia voltando.

¹⁷ يُوزّڒْ غَارسْ ؤُمْسخَّارْ نِّي، إِنَّا: ”تّْزَاوْڭغْ شمْ أَذْ أَيِي ثوْشذْ أَذْ سْوغْ شْوَايْثْ ن وَامَانْ زڭْ وقْبُوشْ نّمْ!“

¹⁷ O servo correu-lhe ao encontro e disse-lhe: "Queres dar-me de beber um pouco da água de teu cântaro?"

¹⁸ نتَّاثْ ثنَّا: ”سُو، أَ سِيذِي إِنُو!“ ثْقدْجقْ ثسّهْوَا أَقْبُوشْ نّسْ خْ ؤُفُوسْ نّسْ، ثوْشَا أَسْ أَذْ إِسُو.

¹⁸ "Bebe, meu senhor", respondeu ela. E prontamente inclinou o cântaro sobre o seu braço para lhe dar de beber.

¹⁹ ڒَْامِي ذ أَسْ ثوْشَا إِسْوَا مْلِيحْ، ثنَّا: ”أَذْ أَيْمغْ أَمَانْ عَاوذْ إِ إِڒغْمَانْ نّشْ، أَڒْ غَارْسنْ إِ غَا يِيڒِي س زّْيَاذَا.“

¹⁹ Tendo ele bebido, ela disse: "Vou buscar água também para os teus camelos, para que todos bebam."

²⁰ ثْقدْجقْ ثسّخْوَا أَقْبُوشْ ذِي ثَارْيَا، ثُوزّڒْ عَاوذْ غَارْ ڒْعُونْصَارْ، حِيمَا أَذْ ثَايمْ أَمَانْ، ؤُشَا ثُويمْ أَسنْ-د أَمَانْ إِ إِڒغْمَانْ نّسْ مَارَّا.

²⁰ E, despejando seu cântaro no bebedouro, correu a buscar água de novo na fonte para todos os camelos.

²¹ وَاخَّا إِثبْهثْ ذَايسْ ورْيَازْ، إِسْقَارْ، حِيمَا أَذْ إِسّنْ مَا سِيذِي إِسّهْونْ خَاسْ أَبْرِيذْ نّسْ نِيغْ لَّا.

²¹ O homem contemplava em silêncio, curioso por saber se o Senhor tinha ou não tornado feliz a sua viagem.

²² ؤُمِي جِّيوْننْ إِڒغْمَانْ ثِيسسِّي، إِكْسِي ورْيَازْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُمُورْ إِشْثْ ن ثْخَاذنْثْ ن وُورغْ، ثنِّي إِوزْننْ أَزْينْ شِيقْلُو، ذ ثْنَاينْ ن ثْمقْيَاسِينْ إِ إِفَاسّنْ نّسْ، ثِينِّي إِوزْننْعشْرَا شِيقْلُو ن وُورغْ،

²² Quando os camelos acabaram de beber, o homem tirou um anel de ouro pesando meio siclo, e dois braceletes de ouro pesando dez siclos.

²³ إِنَّا: ”إِنِي أَيِي، ؤُمِي ثڭِّيذْ ذ يدْجِيسْ؟ مَا أَقَا ذِينْ أَمْشَانْ ذِي ثَادَّارْثْ ن بَابَامْ مَانِي نْزمَّارْ أَذْ نسّنْسْ؟“

²³ E disse à jovem: "Dize-me, por favor: De quem és filha? Haveria na casa de teu pai um lugar para passarmos a noite?"

²⁴ نتَّاثْ ثنَّا أَسْ: ”نشّْ ذ يدْجِيسْ ن بِيثُووِيلْ، مِّيسْ ن مِيلْكَا، ونِّي إِ-ت-إِ-د-يُورْونْ إِ نَاحُورْ.“

²⁴ "Eu sou filha de Batuel, respondeu ela, o filho de Melca, que ela deu à luz a Nacor."

²⁵ ؤُشَا ثَارْنِي ثنَّا أَسْ: ”أَقَا عَاوذْ غَارْنغْ أَطَّاسْ ن ؤُڒُومْ ذ إِغدْجْ، ؤُ غَارْنغْ عَاوذْ أَمْشَانْ إِ ثْمنْسِيوْثْ.“

²⁵ E ajuntou: "Há em nossa casa palha e forragem em abundância, e também lugar para passar a noite."

²⁶ ؤُشَا يُوضَارْ ورْيَازْ ؤُشَا إِبنْذقْ إِ سِيذِي،

²⁶ Inclinou-se, então, o homem e prostrou-se diante do Senhor:

²⁷ إِنَّا: ”أَذْ إِتّْوَابَاركْ سِيذِي، أَربِّي ن سِيذِي إِنُو إِبْرَاهِيمْ، ونِّي وَارْ إِكِّيسنْ ثَامخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ ذ ڒَامَانْ نّسْ زِي سِيذِي إِنُو. إِنْذهْ أَيِي سِيذِي ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن وَاوْمَاثنْ ن سِيذِي إِنُو.“

²⁷ "Bendito seja, exclamou ele, o Senhor, o Deus de Abraão, meu senhor, que não faltou à sua bondade e à sua fidelidade para com ele. O Senhor conduziu-me diretamente à casa dos parentes de meu senhor."

²⁸ ثُوزّڒْ ثبْڒِيغْثْ، ثْعَاوذْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ إِ يمَّاسْ ذِي ثَادَّارْثْ.

²⁸ A jovem foi correndo contar à sua mãe tudo o que se tinha passado.

²⁹ ؤُشَا رِيفْقَا ثُوغَا غَارسْ ؤُمَاسْ، قَّارنْ أَسْ لَابَانْ، ؤُشَا لَابَانْ يُوزّڒْ غَارْ ورْيَازْ نِّي ثُوغَا ذِينْ ذِي بَارَّا غَارْ ڒْعُونْصَارْ.

²⁹ Rebeca tinha rim irmão chamado Labão. Este apressou-se em ir ao encontro do homem que se encontrava junto da fonte.

³⁰ ثُوغَا إِژْرَا ثَاخَاذنْثْ ذ ثْنَاينْ ن ثْمقْيَاسِينْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن ؤُتْشْمَاسْ ؤُشَا إِسْڒَا إِ وَاوَاڒنْ إِ ثُوغَا ثقَّارْ ؤُتْشْمَاسْ رِيفْقَا، ثنَّا: ”أَمُّو إِ كِيذِي إِسِّيوڒْ ورْيَازْ نِّي.“ ؤُشَا يُويُورْ غَارْ ورْيَازْ. خْزَارْ، إِبدّْ ذِيهَا زَّاثْ إِ إِڒغْمَانْ، غَارْ ڒْعُونْصَارْ.

³⁰ Ele tinha visto o anel e os braceletes nas mãos de sua irmã, e ouvido a narração de sua irmã Rebeca: "Esse homem me disse isso e aquilo." Foi ele, pois, ao encontro do estrangeiro e o achou perto dos camelos, na fonte.

³¹ إِنَّا: ”أَرَاحْ-د، أَ شكْ ذ أَمِيمُونْ ن سِيذِي! مَايمِّي ثقِّيمذْ ذِي بَارَّا، نشّْ أَقَا سّْوجْذغْ ثَادَّارْثْ ذ ومْشَانْ إِ إِڒغْمَانْ.“

³¹ "Vem, bendito do Senhor, disse ele, por que permaneces aí fora? Preparei a casa e um lugar para os camelos."

³² إِرُوحْ ورْيَازْ أَكِيذسْ غَارْ ثَادَّارْثْ ؤُ نتَّا إِضْڒقْ إِ إِسغْوَانْ ن إِڒغْمَانْ. نتَّا إِوْشَا أَسنْ ڒُومْ ذ مَاشَّا، ؤُشَا إِكْسِي أَمَانْ، حِيمَا أَذْ إِسِّيرْذْ إِضَارنْ نّسْ ؤُڒَا ذ إِضَارنْ ن إِرْيَازنْ نِّي كِيذسْ إِدْجَانْ.

³² E o homem entrou na casa. Descarregaram os camelos, deram-lhes palha e forragem, enquanto traziam ao estrangeiro e aos seus companheiros água para lavar os pés.

³³ إِسَّارْسْ زَّاثسْ مِينْ غَا يشّْ. ؤُشَا نتَّا إِنَّا: ”وَارْ تّتّغْ قْبڒْ إِ غَا إِنِيغْ ثَابْرَاثْ إِنُو.“ نتَّا إِنَّا أَسْ: ”سِيوڒْ!“

³³ Serviu-se-lhe em seguida de comer; mas ele disse: "Não comerei nada enquanto não expuser o que tenho a dizer." "Fala", disse Labão.

³⁴ خنِّي إِنَّا: ”نشّْ ذ أَمْسخَّارْ ن إِبْرَاهِيمْ.

³⁴ "Eu sou, disse ele, escravo de Abraão.

³⁵ سِيذِي إِبَارْكْ سِيذِي إِنُو أَطَّاسْ س وَاطَّاسْ ؤُشَا شَّانْ نّسْ إِمْغَارْ أَطَّاسْ. أَقَا إِوْشَا أَسْ ؤُدْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ، نُّوقَارْثْ ذ وُورغْ، إِسمْغَانْ ذ ثِييَّا، إِڒغْمَانْ ذ يغْيَاڒْ.

³⁵ O Senhor encheu de bênçãos o meu senhor, que se tornou poderoso; e deu-lhe ovelhas e bois, prata e ouro, servos e servas, camelos e jumentos.

³⁶ ذ سَارَا، ثَامْغَارْثْ ن سِيذِي إِنُو، ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ إِ سِيذِي إِنُو أَوَارْنِي ؤُمِي ثوْسَارْ ؤُ نتَّا إِوْشَا أَسْ مَارَّا مِينْ غَارسْ.

³⁶ Sara, mulher do meu senhor, apesar de sua velhice, deu-lhe à luz um filho, ao qual ele deu todos os seus bens.

³⁷ ؤُشَا سِيذِي إِنُو إِجَّا أَيِي جُّودْجغْ، إِنَّا: ’وَارْ د-تَّاوِي ثَامْغَارْثْ إِ مِّي زِي ثْحنْجِيرِينْ ن أَيْثْ ن كنْعَانْ إِنِّي مَانِي زذْغغْ ذِي ثمُّورْثْ نْسنْ.

³⁷ Então o meu senhor fez-me jurar que eu não escolheria para o seu filho uma mulher entre as filhas dos cananeus, em cuja terra ele mora,

³⁸ ؤُشْثْ خَاكْ مَاڒَا وَارْ تّْرِيحذْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَا، غَارْ رَادْجْ إِنُو ؤُشَا أَذْ د-ثَاوْيذْ ثَامْغَارْثْ إِ مِّي سّنِّي.‘

³⁸ mas que viria à casa de seu pai, à sua família, para aí escolher uma mulher para o seu filho.

³⁹ خنِّي نشّْ نِّيغْ إِ سِيذِي إِنُو: ’بَالَاكْ ثَامْغَارْثْ وَارْ ذ أَيِي د-ثْضفَّارْ.‘

³⁹ E eu disse-lhe: Talvez a mulher não me quererá seguir.

⁴⁰ ؤُشَا نتَّا إِنَّا أَيِي: ’سِيذِي إِ ؤُمِي ؤُيُورغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ، أَقَا نتَّا أَذْ د-إِسّكّْ لْمَالَاكْ نّسْ أَكِيذكْ ؤُشَا أَذْ خَاكْ إِسّهْونْ أَبْرِيذْ نّشْ أَڒْ د غَا ثَاوْيذْ إِ مِّي إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ زِي ڒَادْجْ إِنُو ؤُ زِي ثَادَّارْثْ ن بَابَا.

⁴⁰ 'O Senhor, respondeu-me ele, em cujo caminho sempre andei, mandará o seu anjo contigo e fará bem-sucedida a tua viagem: escolherás para o meu filho uma mulher de minha família, na casa de meu pai.

⁴¹ أَذْ ثِيڒِيذْ ثْفكّذْ زِي ثْجَادْجِيثْ إِ ذ أَيِي ثجُّودْجذْ، خْمِي غَا ثْرَاحذْ غَارْ ڒَادْجْ إِنُو ؤُ نِيثْنِي وَارْ ذ أَشْ ت تِّيشنْ، خنِّي أَذْ شكْ سُّوفّْغغْ زِي ثْجَادْجِيثْ نّشْ إِ ثُوغَا ثجُّودْجذْ.‘

⁴¹ Mas serás desobrigado do juramento que me fazes, se, tendo visitado minha parentela, encontrares oposição e não fores recebido.'

⁴² أَسّْ-أَ ؤُسِيغْ-د غَارْ ڒْعُونْصَارْ ؤُشَا نِّيغْ: ’أَ سِيذِي، أَربِّي ن سِيذِي إِنُو إِبْرَاهِيمْ، تّْزَاوَاڭغْ أَذْ ثسّْهوْنذْ ڒخُّو أَبْرِيذْ إِ ذِي ڭُّورغْ.

⁴² Ora, chegando hoje à fonte, eu disse: Senhor, Deus de meu senhor Abraão, se vos dignardes tornar bem-sucedida a viagem que empreendi {concedei-me isto:}

⁴³ أَقَا أَيِي ذَا زَّاثْ إِ ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ. أجّْ أَذْ ثِيڒِي أَمُّو، أَقَا ثَاعْزَارشْثْ، ثنِّي د غَا إِفّْغنْ، مَاحنْذْ أَذْ ثَايمْ أَمَانْ ؤُ إِ ثنِّي ؤُمِي غَا إِنِيغْ: أوْشْ أَيِي أَذْ سْوغْ شْوَايْثْ ن وَامَانْ زڭْ ؤُقْبُوشْ نّمْ!

⁴³ Ficarei perto da fonte; a jovem que vier buscar água, e a quem eu disser: Deixa-me, por favor, beber um pouco da água de teu cântaro,

⁴⁴ ؤُشَا خنِّي نتَّاثْ أَذْ أَيِي ثِينِي: سُو شكْ ؤُ نشّْ أَذْ أَيْمغْ عَاوذْ إِ إِڒغْمَانْ نّشْ!، ذ ثَا أَذْ ثِيڒِي ذ ثَامْغَارْثْ نِّي ذ إِسّوْجذْ سِيذِي إِ مِّيسْ ن سِيذِي إِنُو.‘

⁴⁴ e que me responder:'Bebe, e buscarei também água para os teus camelos', essa será a mulher que o Senhor destina ao filho de meu senhor.

⁴⁵ ؤُشَا قْبڒْ إِ غَا كمّْڒغْ ثَاژَادْجِيثْ-أَ ذڭْ وُوڒْ إِنُو، خْزَارْ، رِيفْقَا ثفّغْ-د س ؤُقْبُوشْ نّسْ خْ ثغْرُوضْثْ نّسْ، ثهْوَا غَارْ ڒْعُونْصَارْ ؤُشَا ثُويمْ-د أَمَانْ. نِّيغْ أَسْ: ’تّْزَاوْڭغْ شمْ أَذْ أَيِي ثوْشذْ أَذْ سْوغْ!‘

⁴⁵ Eu não tinha ainda acabado de falar comigo mesmo, quando veio Rebeca com o seu cântaro aos ombros, e desceu à fonte para buscar água. Eu disse-lhe: Dá-me de beber, por favor.

⁴⁶ ذغْيَا ثسّهْوَا أَقْبُوشْ نّسْ، ثنَّا: ’سُو ؤُ نشّْ أَذْ سّسْوغْ عَاوذْ إِڒغْمَانْ نّشْ!‘ سْوِيغْ ؤُشَا نتَّاثْ ثوْشَا عَاوذْ إِ إِڒغْمَانْ أَذْ سْونْ.

⁴⁶ E, descendo logo o cântaro dos seus ombros, ela me disse: 'Bebe, e darei também de beber aos camelos.'

⁴⁷ سّقْسِيغْ ت، نِّيغْ: ’ؤُمِي ثڭِّيذْ ذ يدْجِيسْ؟‘ نتَّاثْ ثَارَّا: ’نشّْ ذ يدْجِيسْ ن بِيثُووِيلْ، مِّيسْ ن نَاحُورْ ونِّي ذ أَسْ د-يُورْونْ مِيلْكَا.‘ خنِّي ڭِّيغْ أَسْ ثَاخَاذنْثْ ذِي ثِينْزَارْثْ نّسْ ذ ثْمقْيَاسِينْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّسْ.

⁴⁷ Perguntei-lhe então de quem era filha. Ela respondeu-me: 'Sou filha de Batuel, filho de Nacor, que Melca lhe deu à luz.' Eu, pois, coloquei o anel em suas narinas e os braceletes em seus punhos.

⁴⁸ خَاسْ ؤُشَا ؤُضَارغْ، بنْذْقغْ إِ سِيذِي ؤُشَا بَارْكغْ سِيذِي، أَربِّي ن سِيذِي إِنُو إِبْرَاهِيمْ، ونِّي ذ أَيِي إِنذْهنْ نِيشَانْ ذڭْ وبْرِيذْ، حِيمَا أَذْ د-أَوْيغْ إِدْجِيسْ ن ؤُمَاسْ ن سِيذِي إِنُو ذ ثمْغَارْثْ إِ مِّيسْ.

⁴⁸ Inclinei-me, então, prostrando-me diante do Senhor, e bendisse o Senhor, o Deus de meu senhor Abraão, que me conduziu diretamente ao lugar onde eu podia tomar a filha do parente de meu senhor para o seu filho.

⁴⁹ خنِّي ڒخُّو، مَاڒَا كنِّيوْ ثخْسمْ أَذْ ثسّشْنمْ ثَامخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ذ ڒَامَانْ إِ سِيذِي إِنُو، إِنِي أَيِي ث، مَاڒَا لَّا، إِنِي أَيِي ث عَاوذْ، خنِّي أَذْ كّغْ يفُوسْ نِيغْ ؤُزڒْمَاضْ.“

⁴⁹ Agora, se quiserdes testemunhar afeição e fidelidade ao meu senhor, dizei-mo; senão, dizei-mo também, para que eu tome outra direção."

⁵⁰ خنِّي لَابَانْ ذ بِيثُووِيلْ أَرِّينْ-د، نَّانْ: ”زِي سِيذِي إِ د-إِفّغْ ؤُيَا، وَارْ نْزمَّارْ أَذْ ذَايكْ نِينِي ڒْغَارْ نِيغْ ڒْخَارْ.

⁵⁰ Labão e Batuel tomaram então a palavra: "Do Senhor veio tudo isso, disseram eles. Nada temos a dizer.

⁵¹ خْزَارْ، رِيفْقَا قِيبَاتْشْ نّشْ، كْسِي ت ؤُشَا ثْرُوحذْ. أَذْ ثِيڒِي نتَّاثْ ذ ثَامْغَارْثْ ن مِّيسْ ن سِيذِي نّشْ، أَمْ مَامّشْ إِنَّا سِيذِي!“

⁵¹ Eis aí Rebeca: toma-a e parte. Que ela seja a mulher do filho de teu senhor, como o Senhor disse."

⁵² ؤُمِي إِسْڒَا ؤُمْسخَّارْ ن إِبْرَاهِيمْ أَوَاڒنْ نْسنْ، إِبنْذقْ غَارْ ثمُّورْثْ زَّاثْ إِ سِيذِي.

⁵² Ouvindo estas palavras, o servo de Abraão prostrou-se por terra diante do Senhor.

⁵³ ؤُشَا إِسُّوفّغْ-د ؤُمْسخَّارْ ڒقْشُوعْ ن نُّوقَارْثْ ذ ڒقْشُوعْ ن وُورغْ ذ وَارُّوضنْ، إِوْشَا إِ-ثنْ إِ رِيفْقَا. عَاوذْ إِوْشَا ثِيرْزِيفِينْ إِغْڒَانْ إِ ؤُمَاسْ ذ يمَّاسْ.

⁵³ Tomando em seguida objetos de prata, objetos de ouro e vestidos, ofereceu-os como presente a Rebeca. Ofereceu também ricos presentes ao seu irmão e à sua mãe.

⁵⁴ شِّينْ، سْوِينْ، نتَّا ذ يرْيَازنْ إِنِّي كِيسْ د-يُوسِينْ. سّنْسنْ ذِينْ ؤُشَا فَاقنْ غَارْ ضّْبحْ. خنِّي إِنَّا: ”سَامْحمْ أَيِي أَذْ رَاحغْ ڒخُّو غَارْ سِيذِي إِنُو!“

⁵⁴ Puseram-se então à mesa, ele e os seus companheiros, e passaram a noite. Levantando-se no dia seguinte, disse o servo: "Deixai-me partir para a casa do meu senhor."

⁵⁵ أَرِّينْ-د ؤُمَاسْ ذ يمَّاسْ: ”أجّْ ثَابْڒِيغْثْ أَكِيذْنغْ وَاخَّا مْغِيرْعشْرَا ن وُوسَّانْ، أَوَارْنِي أَسْ أَذْ ثُويُورذْ.“

⁵⁵ Ao que o irmão e a mãe de Rebeca responderam: "Fique a jovem ainda conosco alguns dias, ao menos dez dias; depois disto partirá."

⁵⁶ مَاشَا نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”وَارْ ذَايِي ثطِّيفمْ عَاذْ ؤُمِي سِيذِي إِسّهْونْ أَبْرِيذْ إِنُو! مْغِيرْ أجّْ أَيِي أَذْ رَاحغْ غَارْ سِيذِي إِنُو.“

⁵⁶ "Não me retenhais, tornou ele: pois que o Senhor fez bem-sucedida a minha viagem, deixai-me partir e voltar para o meu senhor."

⁵⁷ نِيثْنِي أَرِّينْ-د ڒخْذنِّي: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نْڒَاغَا إِ ثبْڒِيغْثْ، أَذْ نْسڒْ إِ مِينْ غَا ثِينِي زڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ.“

⁵⁷ "Chamemos a jovem, disseram eles, e perguntemos-lhe o seu parecer."

⁵⁸ ڒَاغَانْ إِ رِيفْقَا ؤُشَا نَّانْ أَسْ: ”مَا أَذْ ثْرَاحذْ شمْ أَكْ-ذ ورْيَازْ-أَ؟“ ؤُشَا نتَّاثْ ثَارَّا-د: ”وَاهْ، أَذْ رَاحغْ.“

⁵⁸ Chamaram Rebeca e disseram-lhe: "Queres partir com este homem?" "Sim", respondeu ela.

⁵⁹ خنِّي سّْقبّْضنْ نِيثْنِي رِيفْقَا، ؤُتْشْمَاثْسنْ، أَكْ-ذ ثْمطَّاضْثْ نّسْ، ؤُشَا سّْقبّْضنْ عَاوذْ أَمْسخَّارْ ن إِبْرَاهِيمْ ذ إِرْيَازنْ نّسْ.

⁵⁹ Deixaram-na, pois, partir juntamente com sua ama-de-leite, com o servo de Abraão e seus companheiros.

⁶⁰ ؤُشَا بَارْكنْ رِيفْقَا، نَّانْ أَسْ: ”أَ ؤُتْشْمَاثْنغْ، أَذْ ثَاوْضذْ أَذْ ثمْغَارذْ ذ ڒُوڒُوفْ نعشْرَا ن ڒُوڒُوفْ ؤُشَا زَّارِيعثْ نّمْ أَذْ ثطّفْ ثَاوَّارْثْ ن يِينِّي ت إِشَارّْهنْ!“

⁶⁰ Eles abençoaram-na, dizendo: "Ó nossa irmã: possas tu tornar-te a mãe de milhares de miríades! E possua a tua posteridade a porta dos seus inimigos!"

⁶¹ ثكَّارْ رِيفْقَا ذ ثمْسخَّارِينْ نّسْ ثِيمژْيَانِينْ، نْيِينْثْ خْ إِڒغْمَانْ، ضْفَارنْثْ أَرْيَازْ. أَمُّو إِ د-يِيوِي ؤُمْسخَّارْ رِيفْقَا ؤُشَا إِرُوحْ.

⁶¹ Rebeca e suas servas levantaram-se, montaram nos camelos e seguiram o homem. Este conduzindo Rebeca, pôs-se logo a caminho.

⁶² أَقَا إِفّغْ-د إِسْحَاقْ زڭْ وَانُو ن لَاحَايْ-رُوئِي. ثُوغَا إِزدّغْ ذِي ثمُّورْثْ ن لْجَانُوبْ.

⁶² Entretanto, Isaac tinha voltado do poço de Lacai-Roi, e habitava no Negeb.

⁶³ إِفّغْ-د إِسْحَاقْ مَاحنْذْ أَذْ إِژَّادْجْ ذڭْ إِيَّارْ. ثُوغَا-ت غَارْ ؤُوطُّو ن ثْمذِّيثْ. نتَّا إِسّْڭعّذْ ثَامُوغْڒِي نّسْ، إِقْشعْ، ؤُ خْزَارْ، إِڒغْمَانْ تّْقَارَّابنْ-د!

⁶³ Uma tarde em que saíra para meditar no campo, levantando os olhos, viu alguns camelos que se aproximavam.

⁶⁴ رِيفْقَا عَاوذْ ثسّْڭعّذْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ، ثژْرَا إِسْحَاقْ. نتَّاثْ ثجَّا إِخفْ نّسْ أَذْ ثْضَارْ ذغْيَا خْ وڒْغمْ

⁶⁴ Rebeca também, tendo levantado os olhos, viu Isaac, e desceu do camelo.

⁶⁵ ؤُشَا ثنَّا إِ ؤُمْسخَّارْ: ”مِينْ إِعْنَا ورْيَازْ نِّي د-يُوسِينْ ذڭْ إِيَّارْ غَارْنغْ؟“ ؤُشَا إِنَّا ؤُمْسخَّارْ: ”وَا ذ سِيذِي إِنُو!“ خنِّي ثكْسِي ثَاكنْبُوشْثْ ؤُشَا ثْڒحّفْ.

⁶⁵ Ela disse ao servo de Abraão: "Quem é aquele homem que vem ao nosso encontro no campo?" "É o meu senhor", respondeu ele. E ela tomou depressa o véu e cobriu-se.

⁶⁶ ؤُشَا إِعَاوذْ ؤُمْسخَّارْ إِ إِسْحَاقْ مَارَّا مِينْ إِڭَّا.

⁶⁶ O servo contou a Isaac tudo o que tinha feito.

⁶⁷ إِڭوّذْ إِ-ت إِسْحَاقْ غَارْ ؤُقِيضُونْ ن يمَّاسْ سَارَا، يِيوِي رِيفْقَا ؤُشَا نتَّاثْ ثذْوڒْ ذ ثَامْغَارْثْ نّسْ ؤُ نتَّا ثُوغَا إِتّخْسْ إِ-ت. أَمُّو إِ إِفوّجْ إِسْحَاقْ أَوَارْنِي ڒْْموْثْ ن يمَّاسْ.

⁶⁷ E Isaac introduziu Rebeca na tenda de Sara, sua mãe. Desposou-a, e ela tornou-se sua mulher muito amada. E desse modo Isaac consolou-se da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 24 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →