Gênesis 24

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ إِبْرَاهِيمْ ثُوغَا إِوْسَارْ ؤُ إِمْغَارْ ذڭْ وُوسَّانْ ؤُشَا سِيذِي إِبَاركْ إِبْرَاهِيمْ ذِي كُوڒْشِي.

¹ Abraão já era velho, de idade bem avançada, e o Senhor o havia abençoado em tudo.

² خنِّي إِنَّا إِبْرَاهِيمْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ أَوسَّارْ نِّي إِدْجَانْ خْ ثَادَّارْثْ نّسْ، أَوْكِيڒْ ن مَارَّا مِينْ غَارسْ: ”أڭّْ ڒخُّو أَفُوسْ نّشْ سَاذُو ثْمصَّاضْثْ إِنُو،

² Abraão disse ao mais antigo servo da sua casa, que governava tudo o que possuía: — Ponha a sua mão por baixo da minha coxa,

³ أَذْ أَشْ سّْجَّادْجغْ س سِيذِي، أَربِّي ن إِجنْوَانْ ذ أَربِّي ن ثمُّورْثْ، بلِّي وَارْ د-ثتِّيوْيذْ ثَامْغَارْثْ إِ مِّي زِي ثْحنْجِيرِينْ ن أَيْثْ ن كنْعَانْ مَانِي زدّْغغْ نشّْ جَارْ أَسنْ،

³ para que eu faça com que você jure pelo Senhor , Deus do céu e da terra, que você não buscará uma esposa para o meu filho entre as filhas dos cananeus, no meio dos quais estou morando,

⁴ مَاشَا أَذْ ثْرَاحذْ غَارْ ثمُّورْثْ إِ زِي د-ؤُسِيغْ، غَارْ رَادْجْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ د-ثَاوْيذْ ثَامْغَارْثْ إِ مِّي إِسْحَاقْ.“

⁴ mas que você irá à minha parentela e ali buscará uma esposa para Isaque, meu filho.

⁵ إِنَّا أَسْ ؤُمْسخَّارْ: ”بَالَاكْ وَارْ ثتّخْسْ ثمْغَارْثْ أَذْ أَيِي د-ثضْفَارْ غَارْ ثمُّورْثْ-أَ. مَا إِتّْخصَّا أَذْ أَرّغْ مِّيشْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي مَانِيسْ د-ثُوسِيذْ؟“

⁵ Então o servo disse: — Talvez a mulher não queira vir comigo para esta terra. Nesse caso, devo levar o seu filho à terra de onde o senhor veio?

⁶ إِنَّا أَسْ إِبْرَاهِيمْ: ”حْضَاثْ، وَارْ د-تَّارِّي شَا مِّي ذِينِّي!

⁶ Abraão respondeu: — Cuidado! Não faça o meu filho voltar para lá.

⁷ سِيذِي، أَربِّي ن إِجنْوَانْ ونِّي ذ أَيِي إِطّْفنْ زِي ثَادَّارْثْ ن بَابَا ؤُ زِي ثمُّورْثْ ن رَادْجْ إِنُو، ونِّي غَارِي إِسِّيوْڒنْ، إِجُّودْجْ أَيِي ؤُمِي ذ أَيِي إِنَّا: ’إِ زَّارِيعثْ نّشْ أَذْ وْشغْ ثَامُّورْثْ-أَ!‘، ذ نتَّا إِ غَا إِسّكّنْ لْمَالَاكْ نّسْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ، مَاحنْذْ أَذْ ثَاوْيذْ سّنِّي ثَامْغَارْثْ إِ مِّي.

⁷ O Senhor , Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e da terra dos meus parentes, e que me falou, e jurou, dizendo: “À sua descendência darei esta terra”, ele enviará o seu anjo adiante de você, para que lá você encontre uma esposa para o meu filho.

⁸ مَاڒَا ثَامْغَارْثْ وَارْ ثتّخْسْ أَذْ شكْ د-ثضْفَارْ، أَذْ ثِيڒِيذْ ثْڒلِّيذْ زِي ثْجَادْجِيثْ-أَ، مْغِيرْ وَارْ د-تَّارِّي ذِينْ مِّي.“

⁸ Caso a mulher não queira vir, você ficará desobrigado do seu juramento; entretanto, não leve o meu filho para lá.

⁹ إِسَّارْسْ ؤُمْسخَّارْ أَفُوسْ نّسْ سَاذُو ثْمصَّاضْثْ ن سِيذِيسْ إِبْرَاهِيمْ إِجُّودْجْ أَسْ خْ مَانْ أَيَا.

⁹ Com isso, o servo pôs a sua mão por baixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou fazer segundo o resolvido.

¹⁰ إِكْسِي ؤُمْسخَّارْعشْرَا ن إِڒغْمَانْ زڭْ إِڒغْمَانْ ن سِيذِيسْ، إِرُوحْ. ثُوغَا غَارسْ عْڒَامْ كُوڒْ أَڭْڒَا إِغْڒَانْ ن سِيذِيسْ. إِكَّارْ ؤُشَا إِطّفْ أَبْرِيذْ غَارْ ثمُّورْثْ ن أَرَامْ-نَاهْرَايْنْ، أَقَا-ت ذ مِيسُوپُوثَامْيَا، غَارْ ثنْذِينْثْ ن نَاحُورْ.

¹⁰ O servo pegou dez dos camelos do seu senhor e, levando consigo uma parte dos bens dele, levantou-se e partiu para a Mesopotâmia, para a cidade onde Naor havia morado.

¹¹ غَارْ ؤُخشِّي ن ثْمذِّيثْ إِجَّا إِڒغْمَانْ أَذْ جّْننْ بَارَّا إِ ثنْذِينْثْ زَّاثْ إِ ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ، غَارْ ثْسَاعّثْ إِ ذِي د-فّْغنْثْ ثمْغَارِينْ، مَاحنْذْ أَذْ أَيْمنْثْ أَمَانْ.

¹¹ Fora da cidade, fez os camelos se ajoelharem junto a um poço de água. Era de tardinha, a hora em que as moças saem para tirar água.

¹² خنِّي إِنَّا: ”سِيذِي، أَربِّي ن سِيذِي إِنُو إِبْرَاهِيمْ، تّْزَاوَاڭغْ شكْ أَذْ أَيِي ثْعَاوْنذْ أَسّْ-أَ ؤُشَا سْشنْ ثَامخْسِيوْثْ نّشْ إِشوَّارنْ إِ سِيذِي إِنُو إِبْرَاهِيمْ.

¹² Então o servo orou: — Ó

¹³ أَقَا أَيِي غَارْ ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ ذ ثْحنْجِيرِينْ ن يرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ أَذْ د-فّْغنْثْ مَاحنْذْ أَذْ أَيْمنْثْ أَمَانْ.

¹³ Eis que estou ao pé da fonte de água, e as filhas dos homens desta cidade saem para tirar água.

¹⁴ أجّْ ثَابْڒِيغْثْ نِّي ؤُمِي غَا إِنِيغْ: ’سهْوَا-د أَقْبُوشْ نّمْ، مَاڒَا ثخْسذْ، أَذْ سْوغْ!‘، ؤُشَا خنِّي أَذْ ثِينِي: ’سُو، أَذْ وَارْذغْ ؤُڒَا ذ إِڒغْمَانْ نّشْ!‘، أَقَا ذ نتَّاثْ إِ ثڭِّيذْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ إِسْحَاقْ، ؤُ س ؤُيَا أَذْ سّْنغْ أَقَا ثسّشْنذْ ثَامخْسِيوْثْ نّشْ إِشوَّارنْ إِ سِيذِي إِنُو.“

¹⁴ Concede, pois, que a moça a quem eu disser: “Incline o cântaro para que eu beba”; e ela me responder: “Beba, e darei ainda de beber aos seus camelos”, seja a que designaste para o teu servo Isaque; e nisso verei que foste bondoso para com o meu senhor.

¹⁵ ؤُشَا عَاذْ قْبڒْ إِ غَا إِكمّرْ أَوَاڒْ، إِژْرَا رِيفْقَا، ثنِّي إِ د-يُورْونْ إِ بِيثُووِيلْ، مِّيسْ ن مِيلْكَا، ثَامْغَارْثْ ن نَاحُورْ ؤُمَاسْ ن إِبْرَاهِيمْ، ثفّغْ-د زِي ثنْذِينْثْ س وقْبُوشْ نّسْ خْ ثغْرُوضْثْ.

¹⁵ Antes que ele acabasse de orar, eis que surgiu Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, trazendo um cântaro sobre o ombro.

¹⁶ ثَابْڒِيغْثْ ثُوغَا ذَايسْ أَژْرِي إِمْغَارْ، ذ ثَاعْزَارشْثْ، وَارْ ت إِسِّينْ ورْيَازْ. نتَّاثْ ثهْوَا-د غَارْ ڒْعُونْصَارْ، ثشُّورْ أَقْبُوشْ نّسْ ؤُشَا ثْڭعّذْ عَاوذْ.

¹⁶ A moça era muito bonita, virgem, a quem nenhum homem havia possuído. Ela desceu até a fonte, encheu o seu cântaro e subiu.

¹⁷ يُوزّڒْ غَارسْ ؤُمْسخَّارْ نِّي، إِنَّا: ”تّْزَاوْڭغْ شمْ أَذْ أَيِي ثوْشذْ أَذْ سْوغْ شْوَايْثْ ن وَامَانْ زڭْ وقْبُوشْ نّمْ!“

¹⁷ Então o servo correu ao encontro dela e disse: — Peço que me deixe beber um pouco da água do seu cântaro.

¹⁸ نتَّاثْ ثنَّا: ”سُو، أَ سِيذِي إِنُو!“ ثْقدْجقْ ثسّهْوَا أَقْبُوشْ نّسْ خْ ؤُفُوسْ نّسْ، ثوْشَا أَسْ أَذْ إِسُو.

¹⁸ Ela respondeu: — Beba, meu senhor. E prontamente, baixando o cântaro para a mão, deu-lhe de beber.

¹⁹ ڒَْامِي ذ أَسْ ثوْشَا إِسْوَا مْلِيحْ، ثنَّا: ”أَذْ أَيْمغْ أَمَانْ عَاوذْ إِ إِڒغْمَانْ نّشْ، أَڒْ غَارْسنْ إِ غَا يِيڒِي س زّْيَاذَا.“

¹⁹ Depois de lhe dar de beber, disse: — Vou tirar água também para os seus camelos, até que todos bebam.

²⁰ ثْقدْجقْ ثسّخْوَا أَقْبُوشْ ذِي ثَارْيَا، ثُوزّڒْ عَاوذْ غَارْ ڒْعُونْصَارْ، حِيمَا أَذْ ثَايمْ أَمَانْ، ؤُشَا ثُويمْ أَسنْ-د أَمَانْ إِ إِڒغْمَانْ نّسْ مَارَّا.

²⁰ E, apressando-se em despejar o cântaro no bebedouro, correu outra vez ao poço para tirar mais água; ela tirou água para todos os camelos.

²¹ وَاخَّا إِثبْهثْ ذَايسْ ورْيَازْ، إِسْقَارْ، حِيمَا أَذْ إِسّنْ مَا سِيذِي إِسّهْونْ خَاسْ أَبْرِيذْ نّسْ نِيغْ لَّا.

²¹ O homem a observava, em silêncio, atentamente, para saber se o Senhor teria levado a bom termo a sua jornada ou não.

²² ؤُمِي جِّيوْننْ إِڒغْمَانْ ثِيسسِّي، إِكْسِي ورْيَازْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُمُورْ إِشْثْ ن ثْخَاذنْثْ ن وُورغْ، ثنِّي إِوزْننْ أَزْينْ شِيقْلُو، ذ ثْنَاينْ ن ثْمقْيَاسِينْ إِ إِفَاسّنْ نّسْ، ثِينِّي إِوزْننْعشْرَا شِيقْلُو ن وُورغْ،

²² Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou um pendente de ouro pesando seis gramas e duas pulseiras para as mãos dela, pesando cento e vinte gramas de ouro.

²³ إِنَّا: ”إِنِي أَيِي، ؤُمِي ثڭِّيذْ ذ يدْجِيسْ؟ مَا أَقَا ذِينْ أَمْشَانْ ذِي ثَادَّارْثْ ن بَابَامْ مَانِي نْزمَّارْ أَذْ نسّنْسْ؟“

²³ Em seguida perguntou: — Diga-me: De quem você é filha? Será que na casa de seu pai haveria lugar para eu e os que estão comigo passarmos a noite?

²⁴ نتَّاثْ ثنَّا أَسْ: ”نشّْ ذ يدْجِيسْ ن بِيثُووِيلْ، مِّيسْ ن مِيلْكَا، ونِّي إِ-ت-إِ-د-يُورْونْ إِ نَاحُورْ.“

²⁴ Ela respondeu: — Sou filha de Betuel, que é filho de Milca e de Naor.

²⁵ ؤُشَا ثَارْنِي ثنَّا أَسْ: ”أَقَا عَاوذْ غَارْنغْ أَطَّاسْ ن ؤُڒُومْ ذ إِغدْجْ، ؤُ غَارْنغْ عَاوذْ أَمْشَانْ إِ ثْمنْسِيوْثْ.“

²⁵ E acrescentou: — Temos palha, muito pasto e lugar para passar a noite.

²⁶ ؤُشَا يُوضَارْ ورْيَازْ ؤُشَا إِبنْذقْ إِ سِيذِي،

²⁶ Então o homem se inclinou e adorou o Senhor .

²⁷ إِنَّا: ”أَذْ إِتّْوَابَاركْ سِيذِي، أَربِّي ن سِيذِي إِنُو إِبْرَاهِيمْ، ونِّي وَارْ إِكِّيسنْ ثَامخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ ذ ڒَامَانْ نّسْ زِي سِيذِي إِنُو. إِنْذهْ أَيِي سِيذِي ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن وَاوْمَاثنْ ن سِيذِي إِنُو.“

²⁷ E disse: — Bendito seja o

²⁸ ثُوزّڒْ ثبْڒِيغْثْ، ثْعَاوذْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ إِ يمَّاسْ ذِي ثَادَّارْثْ.

²⁸ E a moça correu e contou tudo aos da casa de sua mãe.

²⁹ ؤُشَا رِيفْقَا ثُوغَا غَارسْ ؤُمَاسْ، قَّارنْ أَسْ لَابَانْ، ؤُشَا لَابَانْ يُوزّڒْ غَارْ ورْيَازْ نِّي ثُوغَا ذِينْ ذِي بَارَّا غَارْ ڒْعُونْصَارْ.

²⁹ Ora, Rebeca tinha um irmão, chamado Labão. Este correu ao encontro do homem junto à fonte.

³⁰ ثُوغَا إِژْرَا ثَاخَاذنْثْ ذ ثْنَاينْ ن ثْمقْيَاسِينْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن ؤُتْشْمَاسْ ؤُشَا إِسْڒَا إِ وَاوَاڒنْ إِ ثُوغَا ثقَّارْ ؤُتْشْمَاسْ رِيفْقَا، ثنَّا: ”أَمُّو إِ كِيذِي إِسِّيوڒْ ورْيَازْ نِّي.“ ؤُشَا يُويُورْ غَارْ ورْيَازْ. خْزَارْ، إِبدّْ ذِيهَا زَّاثْ إِ إِڒغْمَانْ، غَارْ ڒْعُونْصَارْ.

³⁰ Acontece que Labão tinha visto o pendente e as pulseiras nas mãos de sua irmã e ouvido as palavras de Rebeca, sua irmã, que dizia: “Ele me falou assim e assim.” Por isso foi até onde ele estava e o encontrou em pé junto aos camelos, ao lado da fonte.

³¹ إِنَّا: ”أَرَاحْ-د، أَ شكْ ذ أَمِيمُونْ ن سِيذِي! مَايمِّي ثقِّيمذْ ذِي بَارَّا، نشّْ أَقَا سّْوجْذغْ ثَادَّارْثْ ذ ومْشَانْ إِ إِڒغْمَانْ.“

³¹ E Labão disse: — Entre, bendito do

³² إِرُوحْ ورْيَازْ أَكِيذسْ غَارْ ثَادَّارْثْ ؤُ نتَّا إِضْڒقْ إِ إِسغْوَانْ ن إِڒغْمَانْ. نتَّا إِوْشَا أَسنْ ڒُومْ ذ مَاشَّا، ؤُشَا إِكْسِي أَمَانْ، حِيمَا أَذْ إِسِّيرْذْ إِضَارنْ نّسْ ؤُڒَا ذ إِضَارنْ ن إِرْيَازنْ نِّي كِيذسْ إِدْجَانْ.

³² Então o homem entrou na casa. Descarregaram os camelos e lhes deram forragem e pasto. Também trouxeram água para que ele e os homens que estavam com ele lavassem os pés.

³³ إِسَّارْسْ زَّاثسْ مِينْ غَا يشّْ. ؤُشَا نتَّا إِنَّا: ”وَارْ تّتّغْ قْبڒْ إِ غَا إِنِيغْ ثَابْرَاثْ إِنُو.“ نتَّا إِنَّا أَسْ: ”سِيوڒْ!“

³³ Puseram comida diante dele. Porém ele disse: — Não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. Labão respondeu: — Diga.

³⁴ خنِّي إِنَّا: ”نشّْ ذ أَمْسخَّارْ ن إِبْرَاهِيمْ.

³⁴ Então ele disse: — Sou servo de Abraão.

³⁵ سِيذِي إِبَارْكْ سِيذِي إِنُو أَطَّاسْ س وَاطَّاسْ ؤُشَا شَّانْ نّسْ إِمْغَارْ أَطَّاسْ. أَقَا إِوْشَا أَسْ ؤُدْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ، نُّوقَارْثْ ذ وُورغْ، إِسمْغَانْ ذ ثِييَّا، إِڒغْمَانْ ذ يغْيَاڒْ.

³⁵ O Senhor tem abençoado muito o meu senhor, e ele se tornou um grande homem. O Senhor lhe deu ovelhas e bois, prata e ouro, servos e servas, camelos e jumentos.

³⁶ ذ سَارَا، ثَامْغَارْثْ ن سِيذِي إِنُو، ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ إِ سِيذِي إِنُو أَوَارْنِي ؤُمِي ثوْسَارْ ؤُ نتَّا إِوْشَا أَسْ مَارَّا مِينْ غَارسْ.

³⁶ Sara, mulher do meu senhor, já era idosa quando lhe deu à luz um filho, a quem o meu senhor deu tudo o que tem.

³⁷ ؤُشَا سِيذِي إِنُو إِجَّا أَيِي جُّودْجغْ، إِنَّا: ’وَارْ د-تَّاوِي ثَامْغَارْثْ إِ مِّي زِي ثْحنْجِيرِينْ ن أَيْثْ ن كنْعَانْ إِنِّي مَانِي زذْغغْ ذِي ثمُّورْثْ نْسنْ.

³⁷ E meu senhor me fez jurar, dizendo: “Não busque uma esposa para o meu filho entre as mulheres dos cananeus, em cuja terra estou morando.

³⁸ ؤُشْثْ خَاكْ مَاڒَا وَارْ تّْرِيحذْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَا، غَارْ رَادْجْ إِنُو ؤُشَا أَذْ د-ثَاوْيذْ ثَامْغَارْثْ إِ مِّي سّنِّي.‘

³⁸ Pelo contrário, vá à casa de meu pai e à minha família e ali busque uma esposa para o meu filho.”

³⁹ خنِّي نشّْ نِّيغْ إِ سِيذِي إِنُو: ’بَالَاكْ ثَامْغَارْثْ وَارْ ذ أَيِي د-ثْضفَّارْ.‘

³⁹ Respondi ao meu senhor: “Talvez a mulher não queira me acompanhar.”

⁴⁰ ؤُشَا نتَّا إِنَّا أَيِي: ’سِيذِي إِ ؤُمِي ؤُيُورغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ، أَقَا نتَّا أَذْ د-إِسّكّْ لْمَالَاكْ نّسْ أَكِيذكْ ؤُشَا أَذْ خَاكْ إِسّهْونْ أَبْرِيذْ نّشْ أَڒْ د غَا ثَاوْيذْ إِ مِّي إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ زِي ڒَادْجْ إِنُو ؤُ زِي ثَادَّارْثْ ن بَابَا.

⁴⁰ Ele me disse: “O Senhor , em cuja presença eu ando, enviará o seu Anjo com você e levará a bom termo a sua jornada, para que, da minha família e da casa de meu pai, você traga uma esposa para o meu filho.

⁴¹ أَذْ ثِيڒِيذْ ثْفكّذْ زِي ثْجَادْجِيثْ إِ ذ أَيِي ثجُّودْجذْ، خْمِي غَا ثْرَاحذْ غَارْ ڒَادْجْ إِنُو ؤُ نِيثْنِي وَارْ ذ أَشْ ت تِّيشنْ، خنِّي أَذْ شكْ سُّوفّْغغْ زِي ثْجَادْجِيثْ نّشْ إِ ثُوغَا ثجُّودْجذْ.‘

⁴¹ Você estará desobrigado do seu juramento, caso você for até a minha família e eles não quiserem dar a moça a você; neste caso, você estará desobrigado do juramento.”

⁴² أَسّْ-أَ ؤُسِيغْ-د غَارْ ڒْعُونْصَارْ ؤُشَا نِّيغْ: ’أَ سِيذِي، أَربِّي ن سِيذِي إِنُو إِبْرَاهِيمْ، تّْزَاوَاڭغْ أَذْ ثسّْهوْنذْ ڒخُّو أَبْرِيذْ إِ ذِي ڭُّورغْ.

⁴² — Hoje, pois, quando cheguei à fonte, eu disse: “Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, leva a bom termo a jornada em que sigo.

⁴³ أَقَا أَيِي ذَا زَّاثْ إِ ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ. أجّْ أَذْ ثِيڒِي أَمُّو، أَقَا ثَاعْزَارشْثْ، ثنِّي د غَا إِفّْغنْ، مَاحنْذْ أَذْ ثَايمْ أَمَانْ ؤُ إِ ثنِّي ؤُمِي غَا إِنِيغْ: أوْشْ أَيِي أَذْ سْوغْ شْوَايْثْ ن وَامَانْ زڭْ ؤُقْبُوشْ نّمْ!

⁴³ Eis-me agora junto à fonte de água. A moça que sair para tirar água, a quem eu disser: ‘Dê-me um pouco de água do seu cântaro’,

⁴⁴ ؤُشَا خنِّي نتَّاثْ أَذْ أَيِي ثِينِي: سُو شكْ ؤُ نشّْ أَذْ أَيْمغْ عَاوذْ إِ إِڒغْمَانْ نّشْ!، ذ ثَا أَذْ ثِيڒِي ذ ثَامْغَارْثْ نِّي ذ إِسّوْجذْ سِيذِي إِ مِّيسْ ن سِيذِي إِنُو.‘

⁴⁴ e ela me responder: ‘Beba, e também tirarei água para os seus camelos’, seja essa a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.”

⁴⁵ ؤُشَا قْبڒْ إِ غَا كمّْڒغْ ثَاژَادْجِيثْ-أَ ذڭْ وُوڒْ إِنُو، خْزَارْ، رِيفْقَا ثفّغْ-د س ؤُقْبُوشْ نّسْ خْ ثغْرُوضْثْ نّسْ، ثهْوَا غَارْ ڒْعُونْصَارْ ؤُشَا ثُويمْ-د أَمَانْ. نِّيغْ أَسْ: ’تّْزَاوْڭغْ شمْ أَذْ أَيِي ثوْشذْ أَذْ سْوغْ!‘

⁴⁵ — Antes que eu acabasse de orar em meu íntimo, eis que veio Rebeca trazendo o seu cântaro sobre o ombro. Ela desceu à fonte e tirou água. E eu lhe disse: “Peço que me dê de beber.”

⁴⁶ ذغْيَا ثسّهْوَا أَقْبُوشْ نّسْ، ثنَّا: ’سُو ؤُ نشّْ أَذْ سّسْوغْ عَاوذْ إِڒغْمَانْ نّشْ!‘ سْوِيغْ ؤُشَا نتَّاثْ ثوْشَا عَاوذْ إِ إِڒغْمَانْ أَذْ سْونْ.

⁴⁶ Ela prontamente baixou o cântaro do ombro e disse: “Beba, e também darei de beber aos seus camelos.” Bebi, e ela deu de beber aos camelos.

⁴⁷ سّقْسِيغْ ت، نِّيغْ: ’ؤُمِي ثڭِّيذْ ذ يدْجِيسْ؟‘ نتَّاثْ ثَارَّا: ’نشّْ ذ يدْجِيسْ ن بِيثُووِيلْ، مِّيسْ ن نَاحُورْ ونِّي ذ أَسْ د-يُورْونْ مِيلْكَا.‘ خنِّي ڭِّيغْ أَسْ ثَاخَاذنْثْ ذِي ثِينْزَارْثْ نّسْ ذ ثْمقْيَاسِينْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّسْ.

⁴⁷ Daí lhe perguntei: “De quem você é filha?” Ela respondeu: “Filha de Betuel, que é filho de Naor e Milca.” Então lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras nas mãos.

⁴⁸ خَاسْ ؤُشَا ؤُضَارغْ، بنْذْقغْ إِ سِيذِي ؤُشَا بَارْكغْ سِيذِي، أَربِّي ن سِيذِي إِنُو إِبْرَاهِيمْ، ونِّي ذ أَيِي إِنذْهنْ نِيشَانْ ذڭْ وبْرِيذْ، حِيمَا أَذْ د-أَوْيغْ إِدْجِيسْ ن ؤُمَاسْ ن سِيذِي إِنُو ذ ثمْغَارْثْ إِ مِّيسْ.

⁴⁸ E, prostrando-me, adorei o Senhor e louvei o Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido por um caminho direito, a fim de encontrar para o filho do meu senhor uma filha do seu parente.

⁴⁹ خنِّي ڒخُّو، مَاڒَا كنِّيوْ ثخْسمْ أَذْ ثسّشْنمْ ثَامخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ذ ڒَامَانْ إِ سِيذِي إِنُو، إِنِي أَيِي ث، مَاڒَا لَّا، إِنِي أَيِي ث عَاوذْ، خنِّي أَذْ كّغْ يفُوسْ نِيغْ ؤُزڒْمَاضْ.“

⁴⁹ Agora, pois, se estiverem dispostos a usar de bondade e de fidelidade para com o meu senhor, digam; do contrário, digam também, para que eu siga o meu caminho, para a direita ou para a esquerda.

⁵⁰ خنِّي لَابَانْ ذ بِيثُووِيلْ أَرِّينْ-د، نَّانْ: ”زِي سِيذِي إِ د-إِفّغْ ؤُيَا، وَارْ نْزمَّارْ أَذْ ذَايكْ نِينِي ڒْغَارْ نِيغْ ڒْخَارْ.

⁵⁰ Labão e Betuel responderam: — Isto procede do

⁵¹ خْزَارْ، رِيفْقَا قِيبَاتْشْ نّشْ، كْسِي ت ؤُشَا ثْرُوحذْ. أَذْ ثِيڒِي نتَّاثْ ذ ثَامْغَارْثْ ن مِّيسْ ن سِيذِي نّشْ، أَمْ مَامّشْ إِنَّا سِيذِي!“

⁵¹ Aqui está Rebeca; leve-a com você e que ela seja a mulher do filho do seu senhor, segundo a palavra do Senhor Deus.

⁵² ؤُمِي إِسْڒَا ؤُمْسخَّارْ ن إِبْرَاهِيمْ أَوَاڒنْ نْسنْ، إِبنْذقْ غَارْ ثمُّورْثْ زَّاثْ إِ سِيذِي.

⁵² Quando o servo de Abraão ouviu tais palavras, prostrou-se em terra diante do Senhor .

⁵³ ؤُشَا إِسُّوفّغْ-د ؤُمْسخَّارْ ڒقْشُوعْ ن نُّوقَارْثْ ذ ڒقْشُوعْ ن وُورغْ ذ وَارُّوضنْ، إِوْشَا إِ-ثنْ إِ رِيفْقَا. عَاوذْ إِوْشَا ثِيرْزِيفِينْ إِغْڒَانْ إِ ؤُمَاسْ ذ يمَّاسْ.

⁵³ Tirou joias de ouro e de prata e vestidos e os deu a Rebeca. Também deu ricos presentes ao irmão e à mãe dela.

⁵⁴ شِّينْ، سْوِينْ، نتَّا ذ يرْيَازنْ إِنِّي كِيسْ د-يُوسِينْ. سّنْسنْ ذِينْ ؤُشَا فَاقنْ غَارْ ضّْبحْ. خنِّي إِنَّا: ”سَامْحمْ أَيِي أَذْ رَاحغْ ڒخُّو غَارْ سِيذِي إِنُو!“

⁵⁴ Depois, comeram e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram a noite. De madrugada, quando se levantaram, o servo disse: — Permitam que eu volte ao meu senhor.

⁵⁵ أَرِّينْ-د ؤُمَاسْ ذ يمَّاسْ: ”أجّْ ثَابْڒِيغْثْ أَكِيذْنغْ وَاخَّا مْغِيرْعشْرَا ن وُوسَّانْ، أَوَارْنِي أَسْ أَذْ ثُويُورذْ.“

⁵⁵ Mas o irmão e a mãe da moça disseram: — Deixe que ela fique conosco mais alguns dias, pelo menos dez; e depois poderá ir.

⁵⁶ مَاشَا نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”وَارْ ذَايِي ثطِّيفمْ عَاذْ ؤُمِي سِيذِي إِسّهْونْ أَبْرِيذْ إِنُو! مْغِيرْ أجّْ أَيِي أَذْ رَاحغْ غَارْ سِيذِي إِنُو.“

⁵⁶ Ele, porém, lhes disse: — Não me detenham, pois o

⁵⁷ نِيثْنِي أَرِّينْ-د ڒخْذنِّي: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نْڒَاغَا إِ ثبْڒِيغْثْ، أَذْ نْسڒْ إِ مِينْ غَا ثِينِي زڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ.“

⁵⁷ Disseram: — Vamos chamar a moça para ver o que ela diz.

⁵⁸ ڒَاغَانْ إِ رِيفْقَا ؤُشَا نَّانْ أَسْ: ”مَا أَذْ ثْرَاحذْ شمْ أَكْ-ذ ورْيَازْ-أَ؟“ ؤُشَا نتَّاثْ ثَارَّا-د: ”وَاهْ، أَذْ رَاحغْ.“

⁵⁸ Chamaram, pois, Rebeca e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? Ela respondeu: — Sim, quero.

⁵⁹ خنِّي سّْقبّْضنْ نِيثْنِي رِيفْقَا، ؤُتْشْمَاثْسنْ، أَكْ-ذ ثْمطَّاضْثْ نّسْ، ؤُشَا سّْقبّْضنْ عَاوذْ أَمْسخَّارْ ن إِبْرَاهِيمْ ذ إِرْيَازنْ نّسْ.

⁵⁹ Então deixaram que Rebeca, a irmã deles, partisse, junto com a sua ama, com o servo de Abraão e os homens que estavam com ele.

⁶⁰ ؤُشَا بَارْكنْ رِيفْقَا، نَّانْ أَسْ: ”أَ ؤُتْشْمَاثْنغْ، أَذْ ثَاوْضذْ أَذْ ثمْغَارذْ ذ ڒُوڒُوفْ نعشْرَا ن ڒُوڒُوفْ ؤُشَا زَّارِيعثْ نّمْ أَذْ ثطّفْ ثَاوَّارْثْ ن يِينِّي ت إِشَارّْهنْ!“

⁶⁰ Abençoaram Rebeca e lhe disseram: — Que você, nossa irmã, seja a mãe de milhares de milhares, e que a sua descendência tome posse das cidades dos seus inimigos.

⁶¹ ثكَّارْ رِيفْقَا ذ ثمْسخَّارِينْ نّسْ ثِيمژْيَانِينْ، نْيِينْثْ خْ إِڒغْمَانْ، ضْفَارنْثْ أَرْيَازْ. أَمُّو إِ د-يِيوِي ؤُمْسخَّارْ رِيفْقَا ؤُشَا إِرُوحْ.

⁶¹ Então Rebeca se levantou com as suas servas e, montando os camelos, seguiram o homem. O servo de Abraão tomou Rebeca e partiu.

⁶² أَقَا إِفّغْ-د إِسْحَاقْ زڭْ وَانُو ن لَاحَايْ-رُوئِي. ثُوغَا إِزدّغْ ذِي ثمُّورْثْ ن لْجَانُوبْ.

⁶² Ora, Isaque veio de Beer-Laai-Roi, porque morava na terra do Neguebe.

⁶³ إِفّغْ-د إِسْحَاقْ مَاحنْذْ أَذْ إِژَّادْجْ ذڭْ إِيَّارْ. ثُوغَا-ت غَارْ ؤُوطُّو ن ثْمذِّيثْ. نتَّا إِسّْڭعّذْ ثَامُوغْڒِي نّسْ، إِقْشعْ، ؤُ خْزَارْ، إِڒغْمَانْ تّْقَارَّابنْ-د!

⁶³ Ao cair da tarde, Isaque saiu para meditar no campo. Erguendo os olhos, viu, e eis que vinham camelos.

⁶⁴ رِيفْقَا عَاوذْ ثسّْڭعّذْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ، ثژْرَا إِسْحَاقْ. نتَّاثْ ثجَّا إِخفْ نّسْ أَذْ ثْضَارْ ذغْيَا خْ وڒْغمْ

⁶⁴ Também Rebeca levantou os olhos e, vendo Isaque, desceu do camelo,

⁶⁵ ؤُشَا ثنَّا إِ ؤُمْسخَّارْ: ”مِينْ إِعْنَا ورْيَازْ نِّي د-يُوسِينْ ذڭْ إِيَّارْ غَارْنغْ؟“ ؤُشَا إِنَّا ؤُمْسخَّارْ: ”وَا ذ سِيذِي إِنُو!“ خنِّي ثكْسِي ثَاكنْبُوشْثْ ؤُشَا ثْڒحّفْ.

⁶⁵ e perguntou ao servo: — Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? O servo respondeu: — É o meu senhor. Então ela pegou o véu e se cobriu.

⁶⁶ ؤُشَا إِعَاوذْ ؤُمْسخَّارْ إِ إِسْحَاقْ مَارَّا مِينْ إِڭَّا.

⁶⁶ O servo contou a Isaque todas as coisas que havia feito.

⁶⁷ إِڭوّذْ إِ-ت إِسْحَاقْ غَارْ ؤُقِيضُونْ ن يمَّاسْ سَارَا، يِيوِي رِيفْقَا ؤُشَا نتَّاثْ ثذْوڒْ ذ ثَامْغَارْثْ نّسْ ؤُ نتَّا ثُوغَا إِتّخْسْ إِ-ت. أَمُّو إِ إِفوّجْ إِسْحَاقْ أَوَارْنِي ڒْْموْثْ ن يمَّاسْ.

⁶⁷ Isaque a conduziu até a tenda de Sara, mãe dele. Ele tomou Rebeca, e esta se tornou a mulher dele. Ele a amou; e assim Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 24 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →