Gênesis 24

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ إِبْرَاهِيمْ ثُوغَا إِوْسَارْ ؤُ إِمْغَارْ ذڭْ وُوسَّانْ ؤُشَا سِيذِي إِبَاركْ إِبْرَاهِيمْ ذِي كُوڒْشِي.

¹ Era Abraão já idoso, bem avançado em anos; e o Senhor em tudo o havia abençoado.

² خنِّي إِنَّا إِبْرَاهِيمْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ أَوسَّارْ نِّي إِدْجَانْ خْ ثَادَّارْثْ نّسْ، أَوْكِيڒْ ن مَارَّا مِينْ غَارسْ: ”أڭّْ ڒخُّو أَفُوسْ نّشْ سَاذُو ثْمصَّاضْثْ إِنُو،

² Disse Abraão ao seu mais antigo servo da casa, que governava tudo o que possuía: Põe a mão por baixo da minha coxa,

³ أَذْ أَشْ سّْجَّادْجغْ س سِيذِي، أَربِّي ن إِجنْوَانْ ذ أَربِّي ن ثمُّورْثْ، بلِّي وَارْ د-ثتِّيوْيذْ ثَامْغَارْثْ إِ مِّي زِي ثْحنْجِيرِينْ ن أَيْثْ ن كنْعَانْ مَانِي زدّْغغْ نشّْ جَارْ أَسنْ،

³ para que eu te faça jurar pelo Senhor , Deus do céu e da terra, que não tomarás esposa para meu filho das filhas dos cananeus, entre os quais habito;

⁴ مَاشَا أَذْ ثْرَاحذْ غَارْ ثمُّورْثْ إِ زِي د-ؤُسِيغْ، غَارْ رَادْجْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ د-ثَاوْيذْ ثَامْغَارْثْ إِ مِّي إِسْحَاقْ.“

⁴ mas irás à minha parentela e daí tomarás esposa para Isaque, meu filho.

⁵ إِنَّا أَسْ ؤُمْسخَّارْ: ”بَالَاكْ وَارْ ثتّخْسْ ثمْغَارْثْ أَذْ أَيِي د-ثضْفَارْ غَارْ ثمُّورْثْ-أَ. مَا إِتّْخصَّا أَذْ أَرّغْ مِّيشْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي مَانِيسْ د-ثُوسِيذْ؟“

⁵ Disse-lhe o servo: Talvez não queira a mulher seguir-me para esta terra; nesse caso, levarei teu filho à terra donde saíste?

⁶ إِنَّا أَسْ إِبْرَاهِيمْ: ”حْضَاثْ، وَارْ د-تَّارِّي شَا مِّي ذِينِّي!

⁶ Respondeu-lhe Abraão: Cautela! Não faças voltar para lá meu filho.

⁷ سِيذِي، أَربِّي ن إِجنْوَانْ ونِّي ذ أَيِي إِطّْفنْ زِي ثَادَّارْثْ ن بَابَا ؤُ زِي ثمُّورْثْ ن رَادْجْ إِنُو، ونِّي غَارِي إِسِّيوْڒنْ، إِجُّودْجْ أَيِي ؤُمِي ذ أَيِي إِنَّا: ’إِ زَّارِيعثْ نّشْ أَذْ وْشغْ ثَامُّورْثْ-أَ!‘، ذ نتَّا إِ غَا إِسّكّنْ لْمَالَاكْ نّسْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ، مَاحنْذْ أَذْ ثَاوْيذْ سّنِّي ثَامْغَارْثْ إِ مِّي.

⁷ O Senhor , Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e de minha terra natal, e que me falou, e jurou, dizendo: À tua descendência darei esta terra, ele enviará o seu anjo, que te há de preceder, e tomarás de lá esposa para meu filho.

⁸ مَاڒَا ثَامْغَارْثْ وَارْ ثتّخْسْ أَذْ شكْ د-ثضْفَارْ، أَذْ ثِيڒِيذْ ثْڒلِّيذْ زِي ثْجَادْجِيثْ-أَ، مْغِيرْ وَارْ د-تَّارِّي ذِينْ مِّي.“

⁸ Caso a mulher não queira seguir-te, ficarás desobrigado do teu juramento; entretanto, não levarás para lá meu filho.

⁹ إِسَّارْسْ ؤُمْسخَّارْ أَفُوسْ نّسْ سَاذُو ثْمصَّاضْثْ ن سِيذِيسْ إِبْرَاهِيمْ إِجُّودْجْ أَسْ خْ مَانْ أَيَا.

⁹ Com isso, pôs o servo a mão por baixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou fazer segundo o resolvido.

¹⁰ إِكْسِي ؤُمْسخَّارْعشْرَا ن إِڒغْمَانْ زڭْ إِڒغْمَانْ ن سِيذِيسْ، إِرُوحْ. ثُوغَا غَارسْ عْڒَامْ كُوڒْ أَڭْڒَا إِغْڒَانْ ن سِيذِيسْ. إِكَّارْ ؤُشَا إِطّفْ أَبْرِيذْ غَارْ ثمُّورْثْ ن أَرَامْ-نَاهْرَايْنْ، أَقَا-ت ذ مِيسُوپُوثَامْيَا، غَارْ ثنْذِينْثْ ن نَاحُورْ.

¹⁰ Tomou o servo dez dos camelos do seu senhor e, levando consigo de todos os bens dele, levantou-se e partiu, rumo da Mesopotâmia, para a cidade de Naor.

¹¹ غَارْ ؤُخشِّي ن ثْمذِّيثْ إِجَّا إِڒغْمَانْ أَذْ جّْننْ بَارَّا إِ ثنْذِينْثْ زَّاثْ إِ ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ، غَارْ ثْسَاعّثْ إِ ذِي د-فّْغنْثْ ثمْغَارِينْ، مَاحنْذْ أَذْ أَيْمنْثْ أَمَانْ.

¹¹ Fora da cidade, fez ajoelhar os camelos junto a um poço de água, à tarde, hora em que as moças saem a tirar água.

¹² خنِّي إِنَّا: ”سِيذِي، أَربِّي ن سِيذِي إِنُو إِبْرَاهِيمْ، تّْزَاوَاڭغْ شكْ أَذْ أَيِي ثْعَاوْنذْ أَسّْ-أَ ؤُشَا سْشنْ ثَامخْسِيوْثْ نّشْ إِشوَّارنْ إِ سِيذِي إِنُو إِبْرَاهِيمْ.

¹² E disse consigo: Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, rogo-te que me acudas hoje e uses de bondade para com o meu senhor Abraão!

¹³ أَقَا أَيِي غَارْ ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ ذ ثْحنْجِيرِينْ ن يرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ أَذْ د-فّْغنْثْ مَاحنْذْ أَذْ أَيْمنْثْ أَمَانْ.

¹³ Eis que estou ao pé da fonte de água, e as filhas dos homens desta cidade saem para tirar água;

¹⁴ أجّْ ثَابْڒِيغْثْ نِّي ؤُمِي غَا إِنِيغْ: ’سهْوَا-د أَقْبُوشْ نّمْ، مَاڒَا ثخْسذْ، أَذْ سْوغْ!‘، ؤُشَا خنِّي أَذْ ثِينِي: ’سُو، أَذْ وَارْذغْ ؤُڒَا ذ إِڒغْمَانْ نّشْ!‘، أَقَا ذ نتَّاثْ إِ ثڭِّيذْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ إِسْحَاقْ، ؤُ س ؤُيَا أَذْ سّْنغْ أَقَا ثسّشْنذْ ثَامخْسِيوْثْ نّشْ إِشوَّارنْ إِ سِيذِي إِنُو.“

¹⁴ dá-me, pois, que a moça a quem eu disser: inclina o cântaro para que eu beba; e ela me responder: Bebe, e darei ainda de beber aos teus camelos, seja a que designaste para o teu servo Isaque; e nisso verei que usaste de bondade para com o meu senhor.

¹⁵ ؤُشَا عَاذْ قْبڒْ إِ غَا إِكمّرْ أَوَاڒْ، إِژْرَا رِيفْقَا، ثنِّي إِ د-يُورْونْ إِ بِيثُووِيلْ، مِّيسْ ن مِيلْكَا، ثَامْغَارْثْ ن نَاحُورْ ؤُمَاسْ ن إِبْرَاهِيمْ، ثفّغْ-د زِي ثنْذِينْثْ س وقْبُوشْ نّسْ خْ ثغْرُوضْثْ.

¹⁵ Considerava ele ainda, quando saiu Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, trazendo um cântaro ao ombro.

¹⁶ ثَابْڒِيغْثْ ثُوغَا ذَايسْ أَژْرِي إِمْغَارْ، ذ ثَاعْزَارشْثْ، وَارْ ت إِسِّينْ ورْيَازْ. نتَّاثْ ثهْوَا-د غَارْ ڒْعُونْصَارْ، ثشُّورْ أَقْبُوشْ نّسْ ؤُشَا ثْڭعّذْ عَاوذْ.

¹⁶ A moça era mui formosa de aparência, virgem, a quem nenhum homem havia possuído; ela desceu à fonte, encheu o seu cântaro e subiu.

¹⁷ يُوزّڒْ غَارسْ ؤُمْسخَّارْ نِّي، إِنَّا: ”تّْزَاوْڭغْ شمْ أَذْ أَيِي ثوْشذْ أَذْ سْوغْ شْوَايْثْ ن وَامَانْ زڭْ وقْبُوشْ نّمْ!“

¹⁷ Então, o servo saiu-lhe ao encontro e disse: Dá-me de beber um pouco da água do teu cântaro.

¹⁸ نتَّاثْ ثنَّا: ”سُو، أَ سِيذِي إِنُو!“ ثْقدْجقْ ثسّهْوَا أَقْبُوشْ نّسْ خْ ؤُفُوسْ نّسْ، ثوْشَا أَسْ أَذْ إِسُو.

¹⁸ Ela respondeu: Bebe, meu senhor. E, prontamente, baixando o cântaro para a mão, lhe deu de beber.

¹⁹ ڒَْامِي ذ أَسْ ثوْشَا إِسْوَا مْلِيحْ، ثنَّا: ”أَذْ أَيْمغْ أَمَانْ عَاوذْ إِ إِڒغْمَانْ نّشْ، أَڒْ غَارْسنْ إِ غَا يِيڒِي س زّْيَاذَا.“

¹⁹ Acabando ela de dar a beber, disse: Tirarei água também para os teus camelos, até que todos bebam.

²⁰ ثْقدْجقْ ثسّخْوَا أَقْبُوشْ ذِي ثَارْيَا، ثُوزّڒْ عَاوذْ غَارْ ڒْعُونْصَارْ، حِيمَا أَذْ ثَايمْ أَمَانْ، ؤُشَا ثُويمْ أَسنْ-د أَمَانْ إِ إِڒغْمَانْ نّسْ مَارَّا.

²⁰ E, apressando-se em despejar o cântaro no bebedouro, correu outra vez ao poço para tirar mais água; tirou-a e deu-a a todos os camelos.

²¹ وَاخَّا إِثبْهثْ ذَايسْ ورْيَازْ، إِسْقَارْ، حِيمَا أَذْ إِسّنْ مَا سِيذِي إِسّهْونْ خَاسْ أَبْرِيذْ نّسْ نِيغْ لَّا.

²¹ O homem a observava, em silêncio, atentamente, para saber se teria o Senhor levado a bom termo a sua jornada ou não.

²² ؤُمِي جِّيوْننْ إِڒغْمَانْ ثِيسسِّي، إِكْسِي ورْيَازْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُمُورْ إِشْثْ ن ثْخَاذنْثْ ن وُورغْ، ثنِّي إِوزْننْ أَزْينْ شِيقْلُو، ذ ثْنَاينْ ن ثْمقْيَاسِينْ إِ إِفَاسّنْ نّسْ، ثِينِّي إِوزْننْعشْرَا شِيقْلُو ن وُورغْ،

²² Tendo os camelos acabado de beber, tomou o homem um pendente de ouro de meio siclo de peso e duas pulseiras para as mãos dela, do peso de dez siclos de ouro;

²³ إِنَّا: ”إِنِي أَيِي، ؤُمِي ثڭِّيذْ ذ يدْجِيسْ؟ مَا أَقَا ذِينْ أَمْشَانْ ذِي ثَادَّارْثْ ن بَابَامْ مَانِي نْزمَّارْ أَذْ نسّنْسْ؟“

²³ e lhe perguntou: De quem és filha? Peço-te que me digas. Haverá em casa de teu pai lugar em que eu fique, e a comitiva?

²⁴ نتَّاثْ ثنَّا أَسْ: ”نشّْ ذ يدْجِيسْ ن بِيثُووِيلْ، مِّيسْ ن مِيلْكَا، ونِّي إِ-ت-إِ-د-يُورْونْ إِ نَاحُورْ.“

²⁴ Ela respondeu: Sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu à luz a Naor.

²⁵ ؤُشَا ثَارْنِي ثنَّا أَسْ: ”أَقَا عَاوذْ غَارْنغْ أَطَّاسْ ن ؤُڒُومْ ذ إِغدْجْ، ؤُ غَارْنغْ عَاوذْ أَمْشَانْ إِ ثْمنْسِيوْثْ.“

²⁵ E acrescentou: Temos palha, e muito pasto, e lugar para passar a noite.

²⁶ ؤُشَا يُوضَارْ ورْيَازْ ؤُشَا إِبنْذقْ إِ سِيذِي،

²⁶ Então, se inclinou o homem e adorou ao Senhor .

²⁷ إِنَّا: ”أَذْ إِتّْوَابَاركْ سِيذِي، أَربِّي ن سِيذِي إِنُو إِبْرَاهِيمْ، ونِّي وَارْ إِكِّيسنْ ثَامخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ ذ ڒَامَانْ نّسْ زِي سِيذِي إِنُو. إِنْذهْ أَيِي سِيذِي ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن وَاوْمَاثنْ ن سِيذِي إِنُو.“

²⁷ E disse: Bendito seja o Senhor , Deus de meu senhor Abraão, que não retirou a sua benignidade e a sua verdade de meu senhor; quanto a mim, estando no caminho, o Senhor me guiou à casa dos parentes de meu senhor.

²⁸ ثُوزّڒْ ثبْڒِيغْثْ، ثْعَاوذْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ إِ يمَّاسْ ذِي ثَادَّارْثْ.

²⁸ E a moça correu e contou aos da casa de sua mãe todas essas coisas.

²⁹ ؤُشَا رِيفْقَا ثُوغَا غَارسْ ؤُمَاسْ، قَّارنْ أَسْ لَابَانْ، ؤُشَا لَابَانْ يُوزّڒْ غَارْ ورْيَازْ نِّي ثُوغَا ذِينْ ذِي بَارَّا غَارْ ڒْعُونْصَارْ.

²⁹ Ora, Rebeca tinha um irmão, chamado Labão; este correu ao encontro do homem junto à fonte.

³⁰ ثُوغَا إِژْرَا ثَاخَاذنْثْ ذ ثْنَاينْ ن ثْمقْيَاسِينْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن ؤُتْشْمَاسْ ؤُشَا إِسْڒَا إِ وَاوَاڒنْ إِ ثُوغَا ثقَّارْ ؤُتْشْمَاسْ رِيفْقَا، ثنَّا: ”أَمُّو إِ كِيذِي إِسِّيوڒْ ورْيَازْ نِّي.“ ؤُشَا يُويُورْ غَارْ ورْيَازْ. خْزَارْ، إِبدّْ ذِيهَا زَّاثْ إِ إِڒغْمَانْ، غَارْ ڒْعُونْصَارْ.

³⁰ Pois, quando viu o pendente e as pulseiras nas mãos de sua irmã, tendo ouvido as palavras de Rebeca, sua irmã, que dizia: Assim me falou o homem, foi Labão ter com ele, o qual estava em pé junto aos camelos, junto à fonte.

³¹ إِنَّا: ”أَرَاحْ-د، أَ شكْ ذ أَمِيمُونْ ن سِيذِي! مَايمِّي ثقِّيمذْ ذِي بَارَّا، نشّْ أَقَا سّْوجْذغْ ثَادَّارْثْ ذ ومْشَانْ إِ إِڒغْمَانْ.“

³¹ E lhe disse: Entra, bendito do Senhor , por que estás aí fora? Pois já preparei a casa e o lugar para os camelos.

³² إِرُوحْ ورْيَازْ أَكِيذسْ غَارْ ثَادَّارْثْ ؤُ نتَّا إِضْڒقْ إِ إِسغْوَانْ ن إِڒغْمَانْ. نتَّا إِوْشَا أَسنْ ڒُومْ ذ مَاشَّا، ؤُشَا إِكْسِي أَمَانْ، حِيمَا أَذْ إِسِّيرْذْ إِضَارنْ نّسْ ؤُڒَا ذ إِضَارنْ ن إِرْيَازنْ نِّي كِيذسْ إِدْجَانْ.

³² Então, fez entrar o homem; descarregaram-lhe os camelos e lhes deram forragem e pasto; deu-se-lhe água para lavar os pés e também aos homens que estavam com ele.

³³ إِسَّارْسْ زَّاثسْ مِينْ غَا يشّْ. ؤُشَا نتَّا إِنَّا: ”وَارْ تّتّغْ قْبڒْ إِ غَا إِنِيغْ ثَابْرَاثْ إِنُو.“ نتَّا إِنَّا أَسْ: ”سِيوڒْ!“

³³ Diante dele puseram comida; porém ele disse: Não comerei enquanto não expuser o propósito a que venho. Labão respondeu-lhe: Dize.

³⁴ خنِّي إِنَّا: ”نشّْ ذ أَمْسخَّارْ ن إِبْرَاهِيمْ.

³⁴ Então, disse: Sou servo de Abraão.

³⁵ سِيذِي إِبَارْكْ سِيذِي إِنُو أَطَّاسْ س وَاطَّاسْ ؤُشَا شَّانْ نّسْ إِمْغَارْ أَطَّاسْ. أَقَا إِوْشَا أَسْ ؤُدْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ، نُّوقَارْثْ ذ وُورغْ، إِسمْغَانْ ذ ثِييَّا، إِڒغْمَانْ ذ يغْيَاڒْ.

³⁵ O Senhor tem abençoado muito ao meu senhor, e ele se tornou grande; deu-lhe ovelhas e bois, e prata e ouro, e servos e servas, e camelos e jumentos.

³⁶ ذ سَارَا، ثَامْغَارْثْ ن سِيذِي إِنُو، ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ إِ سِيذِي إِنُو أَوَارْنِي ؤُمِي ثوْسَارْ ؤُ نتَّا إِوْشَا أَسْ مَارَّا مِينْ غَارسْ.

³⁶ Sara, mulher do meu senhor, era já idosa quando lhe deu à luz um filho; a este deu ele tudo quanto tem.

³⁷ ؤُشَا سِيذِي إِنُو إِجَّا أَيِي جُّودْجغْ، إِنَّا: ’وَارْ د-تَّاوِي ثَامْغَارْثْ إِ مِّي زِي ثْحنْجِيرِينْ ن أَيْثْ ن كنْعَانْ إِنِّي مَانِي زذْغغْ ذِي ثمُّورْثْ نْسنْ.

³⁷ E meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás esposa para meu filho das mulheres dos cananeus, em cuja terra habito;

³⁸ ؤُشْثْ خَاكْ مَاڒَا وَارْ تّْرِيحذْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَا، غَارْ رَادْجْ إِنُو ؤُشَا أَذْ د-ثَاوْيذْ ثَامْغَارْثْ إِ مِّي سّنِّي.‘

³⁸ porém irás à casa de meu pai e à minha família e tomarás esposa para meu filho.

³⁹ خنِّي نشّْ نِّيغْ إِ سِيذِي إِنُو: ’بَالَاكْ ثَامْغَارْثْ وَارْ ذ أَيِي د-ثْضفَّارْ.‘

³⁹ Respondi ao meu senhor: Talvez não queira a mulher seguir-me.

⁴⁰ ؤُشَا نتَّا إِنَّا أَيِي: ’سِيذِي إِ ؤُمِي ؤُيُورغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ، أَقَا نتَّا أَذْ د-إِسّكّْ لْمَالَاكْ نّسْ أَكِيذكْ ؤُشَا أَذْ خَاكْ إِسّهْونْ أَبْرِيذْ نّشْ أَڒْ د غَا ثَاوْيذْ إِ مِّي إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ زِي ڒَادْجْ إِنُو ؤُ زِي ثَادَّارْثْ ن بَابَا.

⁴⁰ Ele me disse: O Senhor , em cuja presença eu ando, enviará contigo o seu Anjo e levará a bom termo a tua jornada, para que, da minha família e da casa de meu pai, tomes esposa para meu filho.

⁴¹ أَذْ ثِيڒِيذْ ثْفكّذْ زِي ثْجَادْجِيثْ إِ ذ أَيِي ثجُّودْجذْ، خْمِي غَا ثْرَاحذْ غَارْ ڒَادْجْ إِنُو ؤُ نِيثْنِي وَارْ ذ أَشْ ت تِّيشنْ، خنِّي أَذْ شكْ سُّوفّْغغْ زِي ثْجَادْجِيثْ نّشْ إِ ثُوغَا ثجُّودْجذْ.‘

⁴¹ Então, serás desobrigado do meu juramento, quando fores à minha família; se não ta derem, desobrigado estarás do meu juramento.

⁴² أَسّْ-أَ ؤُسِيغْ-د غَارْ ڒْعُونْصَارْ ؤُشَا نِّيغْ: ’أَ سِيذِي، أَربِّي ن سِيذِي إِنُو إِبْرَاهِيمْ، تّْزَاوَاڭغْ أَذْ ثسّْهوْنذْ ڒخُّو أَبْرِيذْ إِ ذِي ڭُّورغْ.

⁴² Hoje, pois, cheguei à fonte e disse comigo: ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, se me levas a bom termo a jornada em que sigo,

⁴³ أَقَا أَيِي ذَا زَّاثْ إِ ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ. أجّْ أَذْ ثِيڒِي أَمُّو، أَقَا ثَاعْزَارشْثْ، ثنِّي د غَا إِفّْغنْ، مَاحنْذْ أَذْ ثَايمْ أَمَانْ ؤُ إِ ثنِّي ؤُمِي غَا إِنِيغْ: أوْشْ أَيِي أَذْ سْوغْ شْوَايْثْ ن وَامَانْ زڭْ ؤُقْبُوشْ نّمْ!

⁴³ eis-me agora junto à fonte de água; a moça que sair para tirar água, a quem eu disser: dá-me um pouco de água do teu cântaro,

⁴⁴ ؤُشَا خنِّي نتَّاثْ أَذْ أَيِي ثِينِي: سُو شكْ ؤُ نشّْ أَذْ أَيْمغْ عَاوذْ إِ إِڒغْمَانْ نّشْ!، ذ ثَا أَذْ ثِيڒِي ذ ثَامْغَارْثْ نِّي ذ إِسّوْجذْ سِيذِي إِ مِّيسْ ن سِيذِي إِنُو.‘

⁴⁴ e ela me responder: Bebe, e também tirarei água para os teus camelos, seja essa a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.

⁴⁵ ؤُشَا قْبڒْ إِ غَا كمّْڒغْ ثَاژَادْجِيثْ-أَ ذڭْ وُوڒْ إِنُو، خْزَارْ، رِيفْقَا ثفّغْ-د س ؤُقْبُوشْ نّسْ خْ ثغْرُوضْثْ نّسْ، ثهْوَا غَارْ ڒْعُونْصَارْ ؤُشَا ثُويمْ-د أَمَانْ. نِّيغْ أَسْ: ’تّْزَاوْڭغْ شمْ أَذْ أَيِي ثوْشذْ أَذْ سْوغْ!‘

⁴⁵ Considerava ainda eu assim, no meu íntimo, quando saiu Rebeca trazendo o seu cântaro ao ombro, desceu à fonte e tirou água. E eu lhe disse: peço-te que me dês de beber.

⁴⁶ ذغْيَا ثسّهْوَا أَقْبُوشْ نّسْ، ثنَّا: ’سُو ؤُ نشّْ أَذْ سّسْوغْ عَاوذْ إِڒغْمَانْ نّشْ!‘ سْوِيغْ ؤُشَا نتَّاثْ ثوْشَا عَاوذْ إِ إِڒغْمَانْ أَذْ سْونْ.

⁴⁶ Ela se apressou e, baixando o cântaro do ombro, disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos. Bebi, e ela deu de beber aos camelos.

⁴⁷ سّقْسِيغْ ت، نِّيغْ: ’ؤُمِي ثڭِّيذْ ذ يدْجِيسْ؟‘ نتَّاثْ ثَارَّا: ’نشّْ ذ يدْجِيسْ ن بِيثُووِيلْ، مِّيسْ ن نَاحُورْ ونِّي ذ أَسْ د-يُورْونْ مِيلْكَا.‘ خنِّي ڭِّيغْ أَسْ ثَاخَاذنْثْ ذِي ثِينْزَارْثْ نّسْ ذ ثْمقْيَاسِينْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّسْ.

⁴⁷ Daí lhe perguntei: de quem és filha? Ela respondeu: Filha de Betuel, filho de Naor e Milca. Então, lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras nas mãos.

⁴⁸ خَاسْ ؤُشَا ؤُضَارغْ، بنْذْقغْ إِ سِيذِي ؤُشَا بَارْكغْ سِيذِي، أَربِّي ن سِيذِي إِنُو إِبْرَاهِيمْ، ونِّي ذ أَيِي إِنذْهنْ نِيشَانْ ذڭْ وبْرِيذْ، حِيمَا أَذْ د-أَوْيغْ إِدْجِيسْ ن ؤُمَاسْ ن سِيذِي إِنُو ذ ثمْغَارْثْ إِ مِّيسْ.

⁴⁸ E, prostrando-me, adorei ao Senhor e bendisse ao Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido por um caminho direito, a fim de tomar para o filho do meu senhor uma filha do seu parente.

⁴⁹ خنِّي ڒخُّو، مَاڒَا كنِّيوْ ثخْسمْ أَذْ ثسّشْنمْ ثَامخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ذ ڒَامَانْ إِ سِيذِي إِنُو، إِنِي أَيِي ث، مَاڒَا لَّا، إِنِي أَيِي ث عَاوذْ، خنِّي أَذْ كّغْ يفُوسْ نِيغْ ؤُزڒْمَاضْ.“

⁴⁹ Agora, pois, se haveis de usar de benevolência e de verdade para com o meu senhor, fazei-mo saber; se não, declarai-mo, para que eu vá, ou para a direita ou para a esquerda.

⁵⁰ خنِّي لَابَانْ ذ بِيثُووِيلْ أَرِّينْ-د، نَّانْ: ”زِي سِيذِي إِ د-إِفّغْ ؤُيَا، وَارْ نْزمَّارْ أَذْ ذَايكْ نِينِي ڒْغَارْ نِيغْ ڒْخَارْ.

⁵⁰ Então, responderam Labão e Betuel: Isto procede do Senhor , nada temos a dizer fora da sua verdade.

⁵¹ خْزَارْ، رِيفْقَا قِيبَاتْشْ نّشْ، كْسِي ت ؤُشَا ثْرُوحذْ. أَذْ ثِيڒِي نتَّاثْ ذ ثَامْغَارْثْ ن مِّيسْ ن سِيذِي نّشْ، أَمْ مَامّشْ إِنَّا سِيذِي!“

⁵¹ Eis Rebeca na tua presença; toma-a e vai-te; seja ela a mulher do filho do teu senhor, segundo a palavra do Senhor .

⁵² ؤُمِي إِسْڒَا ؤُمْسخَّارْ ن إِبْرَاهِيمْ أَوَاڒنْ نْسنْ، إِبنْذقْ غَارْ ثمُّورْثْ زَّاثْ إِ سِيذِي.

⁵² Tendo ouvido o servo de Abraão tais palavras, prostrou-se em terra diante do Senhor ;

⁵³ ؤُشَا إِسُّوفّغْ-د ؤُمْسخَّارْ ڒقْشُوعْ ن نُّوقَارْثْ ذ ڒقْشُوعْ ن وُورغْ ذ وَارُّوضنْ، إِوْشَا إِ-ثنْ إِ رِيفْقَا. عَاوذْ إِوْشَا ثِيرْزِيفِينْ إِغْڒَانْ إِ ؤُمَاسْ ذ يمَّاسْ.

⁵³ e tirou joias de ouro e de prata e vestidos e os deu a Rebeca; também deu ricos presentes a seu irmão e a sua mãe.

⁵⁴ شِّينْ، سْوِينْ، نتَّا ذ يرْيَازنْ إِنِّي كِيسْ د-يُوسِينْ. سّنْسنْ ذِينْ ؤُشَا فَاقنْ غَارْ ضّْبحْ. خنِّي إِنَّا: ”سَامْحمْ أَيِي أَذْ رَاحغْ ڒخُّو غَارْ سِيذِي إِنُو!“

⁵⁴ Depois, comeram, e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram a noite. De madrugada, quando se levantaram, disse o servo: Permiti que eu volte ao meu senhor.

⁵⁵ أَرِّينْ-د ؤُمَاسْ ذ يمَّاسْ: ”أجّْ ثَابْڒِيغْثْ أَكِيذْنغْ وَاخَّا مْغِيرْعشْرَا ن وُوسَّانْ، أَوَارْنِي أَسْ أَذْ ثُويُورذْ.“

⁵⁵ Mas o irmão e a mãe da moça disseram: Fique ela ainda conosco alguns dias, pelo menos dez; e depois irá.

⁵⁶ مَاشَا نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”وَارْ ذَايِي ثطِّيفمْ عَاذْ ؤُمِي سِيذِي إِسّهْونْ أَبْرِيذْ إِنُو! مْغِيرْ أجّْ أَيِي أَذْ رَاحغْ غَارْ سِيذِي إِنُو.“

⁵⁶ Ele, porém, lhes disse: Não me detenhais, pois o Senhor me tem levado a bom termo na jornada; permiti que eu volte ao meu senhor.

⁵⁷ نِيثْنِي أَرِّينْ-د ڒخْذنِّي: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نْڒَاغَا إِ ثبْڒِيغْثْ، أَذْ نْسڒْ إِ مِينْ غَا ثِينِي زڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ.“

⁵⁷ Disseram: Chamemos a moça e ouçamo-la pessoalmente.

⁵⁸ ڒَاغَانْ إِ رِيفْقَا ؤُشَا نَّانْ أَسْ: ”مَا أَذْ ثْرَاحذْ شمْ أَكْ-ذ ورْيَازْ-أَ؟“ ؤُشَا نتَّاثْ ثَارَّا-د: ”وَاهْ، أَذْ رَاحغْ.“

⁵⁸ Chamaram, pois, a Rebeca e lhe perguntaram: Queres ir com este homem? Ela respondeu: Irei.

⁵⁹ خنِّي سّْقبّْضنْ نِيثْنِي رِيفْقَا، ؤُتْشْمَاثْسنْ، أَكْ-ذ ثْمطَّاضْثْ نّسْ، ؤُشَا سّْقبّْضنْ عَاوذْ أَمْسخَّارْ ن إِبْرَاهِيمْ ذ إِرْيَازنْ نّسْ.

⁵⁹ Então, despediram a Rebeca, sua irmã, e a sua ama, e ao servo de Abraão, e a seus homens.

⁶⁰ ؤُشَا بَارْكنْ رِيفْقَا، نَّانْ أَسْ: ”أَ ؤُتْشْمَاثْنغْ، أَذْ ثَاوْضذْ أَذْ ثمْغَارذْ ذ ڒُوڒُوفْ نعشْرَا ن ڒُوڒُوفْ ؤُشَا زَّارِيعثْ نّمْ أَذْ ثطّفْ ثَاوَّارْثْ ن يِينِّي ت إِشَارّْهنْ!“

⁶⁰ Abençoaram a Rebeca e lhe disseram: És nossa irmã; sê tu a mãe de milhares de milhares, e que a tua descendência possua a porta dos seus inimigos.

⁶¹ ثكَّارْ رِيفْقَا ذ ثمْسخَّارِينْ نّسْ ثِيمژْيَانِينْ، نْيِينْثْ خْ إِڒغْمَانْ، ضْفَارنْثْ أَرْيَازْ. أَمُّو إِ د-يِيوِي ؤُمْسخَّارْ رِيفْقَا ؤُشَا إِرُوحْ.

⁶¹ Então, se levantou Rebeca com suas moças e, montando os camelos, seguiram o homem. O servo tomou a Rebeca e partiu.

⁶² أَقَا إِفّغْ-د إِسْحَاقْ زڭْ وَانُو ن لَاحَايْ-رُوئِي. ثُوغَا إِزدّغْ ذِي ثمُّورْثْ ن لْجَانُوبْ.

⁶² Ora, Isaque vinha de caminho de Beer-Laai-Roi, porque habitava na terra do Neguebe.

⁶³ إِفّغْ-د إِسْحَاقْ مَاحنْذْ أَذْ إِژَّادْجْ ذڭْ إِيَّارْ. ثُوغَا-ت غَارْ ؤُوطُّو ن ثْمذِّيثْ. نتَّا إِسّْڭعّذْ ثَامُوغْڒِي نّسْ، إِقْشعْ، ؤُ خْزَارْ، إِڒغْمَانْ تّْقَارَّابنْ-د!

⁶³ Saíra Isaque a meditar no campo, ao cair da tarde; erguendo os olhos, viu, e eis que vinham camelos.

⁶⁴ رِيفْقَا عَاوذْ ثسّْڭعّذْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ، ثژْرَا إِسْحَاقْ. نتَّاثْ ثجَّا إِخفْ نّسْ أَذْ ثْضَارْ ذغْيَا خْ وڒْغمْ

⁶⁴ Também Rebeca levantou os olhos, e, vendo a Isaque, apeou do camelo,

⁶⁵ ؤُشَا ثنَّا إِ ؤُمْسخَّارْ: ”مِينْ إِعْنَا ورْيَازْ نِّي د-يُوسِينْ ذڭْ إِيَّارْ غَارْنغْ؟“ ؤُشَا إِنَّا ؤُمْسخَّارْ: ”وَا ذ سِيذِي إِنُو!“ خنِّي ثكْسِي ثَاكنْبُوشْثْ ؤُشَا ثْڒحّفْ.

⁶⁵ e perguntou ao servo: Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? É o meu senhor, respondeu. Então, tomou ela o véu e se cobriu.

⁶⁶ ؤُشَا إِعَاوذْ ؤُمْسخَّارْ إِ إِسْحَاقْ مَارَّا مِينْ إِڭَّا.

⁶⁶ O servo contou a Isaque todas as coisas que havia feito.

⁶⁷ إِڭوّذْ إِ-ت إِسْحَاقْ غَارْ ؤُقِيضُونْ ن يمَّاسْ سَارَا، يِيوِي رِيفْقَا ؤُشَا نتَّاثْ ثذْوڒْ ذ ثَامْغَارْثْ نّسْ ؤُ نتَّا ثُوغَا إِتّخْسْ إِ-ت. أَمُّو إِ إِفوّجْ إِسْحَاقْ أَوَارْنِي ڒْْموْثْ ن يمَّاسْ.

⁶⁷ Isaque conduziu-a até à tenda de Sara, mãe dele, e tomou a Rebeca, e esta lhe foi por mulher. Ele a amou; assim, foi Isaque consolado depois da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 24 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →