Gálatas 2

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ أَوَارْنِي ڒَامِي عْذُونْ أَرْبعْطَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا، رُوحغْ عَاوذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ أَكْ-ذ بَارْ-نَابَا ؤُشَا إِوْيغْ أَكِيذِي عَاوذْ ثِيثُوسْ.

¹ Catorze anos mais tarde, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.

² مَاشَا ثُوغَا رُوحغْ عْلَاحْسَابْ إِجّْ ن ؤُسَارْڭبْ ن أَربِّي ؤُ مْڒغْ أَسنْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ إِ تّْبَارّْحغْ جَارْ ڒڭْنُوسْ، إِ يِينِّي غَارْ إِدْجَا ؤُوقَّارْ وحّذْسنْ، حِيمَا وَارْ تِّيزّْڒغْ نِيغْ أَذْ أَزّْڒغْ بَاطڒْ.

² E subi em conseqüência de uma revelação. Expus-lhes o Evangelho que prego entre os pagãos, e isso particularmente aos que eram de maior consideração, a fim de não correr ou de não ter corrido em vão.

³ عَاوذْ ثِيثُوسْ، ونِّي ثُوغَا أَكِيذِي، وَاخَّا نتَّا ذ أَرَامِييُو، وَارْ خَاسْ ڭّنْ س ؤُغِيڒْ مَاحنْذْ أَذْ إِتّْوَاخْثنْ.

³ Entretanto, nem sequer meu companheiro Tito, embora gentio, foi obrigado a circuncidar-se.

⁴ مَاشَا مِينْزِي ؤُذْفنْ-د أَوْمَاثنْ إِسّْخَارِّيقنْ غَارْنغْ، حِيمَا أَذْ شكّْمنْ خْ ثِيڒلِّي ثنِّي غَارْنغْ ذِي يَاسُوع لْمَاسِيحْ، حِيمَا أَذْ أَيِي ڭّنْ ذ إِسْمغْ،

⁴ Mas, por causa dos falsos irmãos, intrusos - que furtivamente se introduziram entre nós para espionar a liberdade de que gozávamos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar -,

⁵ أَقَا نشِّينْ وَارْ ذ أَسنْ نْوَاضعْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْزحْزِيحْثْ إِ ڒحْصَارثْ نْسنْ، حِيمَا ثِيذتّْ ن ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ أَذْ ثقِّيمْ أَكِيذْومْ.

⁵ fomos, por esta vez, condescendentes, para que o Evangelho permanecesse em sua integridade.

⁶ إِنِّي ثُوغَا إِتّْبَاننْ ذ شَا جَارْ أَسنْ - مِينْ مَا عْنَانْ وَارْ ذ أَيِي إِشْقِي، مِينْزِي أَربِّي وَارْ إِتّڭّْ شَا س وُوذْمَاونْ - أَقَا وَارْ خَافِي نَّانْ وَالُو.

⁶ Quanto aos que eram de autoridade - o que antes tenham sido não me importa, pois Deus não se deixa levar por consideração de pessoas -, estas autoridades, digo, nada me impuseram.

⁷ س ڒْعكْسْ، مَاغَارْ ژْرِينْ، بلِّي تّْكلّْفغْ خْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ إِ يِينِّي بْڒَا أَخْثَانْ أَمْ مَامّشْ إِتّْكلّفْ بُوطْرُوسْ خْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ إِ يِينِّي س وخْثَانْ،

⁷ Ao contrário, viram que a evangelização dos incircuncisos me era confiada, como a dos circuncisos a Pedro

⁸ - مِينْزِي ونِّي إِعَارّْننْ بُوطْرُوسْ ذِي ڒْخذْمثْ نّسْ أَمْ رَّاسُولْ جَارْ إِنِّي إِخثْننْ، إِعَارّنْ أَيِي عَاوذْ، حِيمَا أَذْ ڭّغْ ڒْخذْمثْ ن رَّاسُولْ جَارْ ڒڭْنُوسْ -

⁸ {porque aquele cuja ação fez de Pedro o apóstolo dos circuncisos, fez também de mim o dos pagãos}.

⁹ ؤُشَا ؤُمِي يَاعْقُوبْ ذ كِيفَا ذ يُوحَانَّا، إِنِّي إِتّْوَاحسْبنْ ذ إِمْغَارنْ، نعْمنْ س أَرْضَا إِ ذ أَيِي إِمّوْشنْ، وْشِينْ أَنغْ أَفُوسْ أَفُوسِي ن ثْمُونْثْ ن ثَاوْمَاثْ إِ نشّْ ذ بَارْ-نَابَا، حِيمَا نشِّينْ أَذْ نِيڒِي نتّْسخَّارْ جَارْ ڒڭْنُوسْ ؤُشَا نِيثْنِي جَارْ إِنِّي س وخْثَانْ.

⁹ Tiago, Cefas e João, que são considerados as colunas, reconhecendo a graça que me foi dada, deram as mãos a mim e a Barnabé em sinal de pleno acordo:

¹⁰ ثُوغَا إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ نْفكَّارْ ذڭْ إِمزْڒَاضْ وَاهَا، ؤُشَا خنِّي شْضَارغْ عَاوذْ مَاحنْذْ أَذْ ڭّغْ مَانْ أَيَا.

¹⁰ iríamos aos pagãos, e eles aos circuncidados. Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres, o que era precisamente a minha intenção.

¹¹ مَاشَا ؤُمِي د-يُوسَا كِيفَا غَارْ أَنْثِييُوخِييَا، مّْعَاڒِيغْ أَكِيذسْ س بْطَايْطَايْ، مِينْزِي نِيثْنِي نّْقَارْضنْ زَّايسْ.

¹¹ Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe francamente, porque era censurável.

¹² مِينْزِي قْبڒْ مَا د-ؤُسِينْ شَا زِي يَاعْقُوبْ، ثُوغَا إِتّتّْ أَكْ-ذ يِينِّي يُومْننْ زِي ڒڭْنُوسْ، مَاشَا أَوَارْنِي ڒَامِي د-ؤُسِينْ نِيثْنِي، إِعْقبْ ؤُشَا إِسّْبعّذْ إِخفْ نّسْ زَّايْسنْ، مِينْزِي ثُوغَا إِڭّْوذْ زڭْ إِنِّي إِدْجَانْ زڭْ وخْثَانْ.

¹² Pois, antes de chegarem alguns homens da parte de Tiago, ele comia com os pagãos convertidos. Mas, quando aqueles vieram, retraiu-se e separou-se destes, temendo os circuncidados.

¹³ ؤُڒَا ذ ؤُذَاينْ إِنّغْنِي تّْوَاجبّْذنْ أَكِيذسْ غَارْ مَانْ أَيَا، أَمنِّي عَاوذْ بَارْ-نَابَا، أَقَا نذْهنْ ث ذِي نِّيفَاقْ نْسنْ.

¹³ Os demais judeus convertidos seguiram-lhe a atitude equívoca, de maneira que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.

¹⁴ مَاشَا ؤُمِي ژْرِيغْ بلِّي وَارْ ڭُّورنْ شَا نِيشَانْ خْ وبْرِيذْ ن ثِيذتّْ ن لْ-إِنْجِيلْ، نِّيغْ إِ كِيفَا زَّاثْ إِ مَارَّا: ”مَاڒَا شكْ، أَمْ ثدْجِيذْ ذ ؤُذَايْ، ثدَّارذْ أَمْ يِيجّْ ن أَرَامِييُو، وَارْ إِدْجِي أَمْ وُوذَايْ، مَايمِّي ثڭِّيذْ أَغِيڒْ خْ يِينِّي زِي ڒڭْنُوسْ، حِيمَا أَذْ دَّارنْ أَمْ وُوذَاينْ؟

¹⁴ Quando vi que o seu procedimento não era segundo a verdade do Evangelho, disse a Cefas, em presença de todos: Se tu, que és judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, com que direito obrigas os pagãos convertidos a viver como os judeus?

¹⁵ أَقَا نشِّينْ، إِنِّي إِدْجَانْ ذ ؤُذَاينْ عْلَاحْصَابْ طّْبِيعثْ، وَارْ ندْجِي شَا ذ إِمذْنَابْ زِي ڒڭْنُوسْ،

¹⁵ Nós, judeus de nascença, e não pecadores dentre os pagãos,

¹⁶ نُومنْ ذِي يَاسُوع لْمَاسِيحْ، مِينْزِي نسّنْ بلِّي بْنَاذمْ وَارْ إِتّْوَاسڭّذْ شَا س ڒخْذَايمْ ن شَّارِيعَا، مَاشَا س لْ-إِيمَانْ ن يَاسُوع لْمَاسِيحْ، أَڒَامِي ؤُڒَا ذ نشِّينْ أَذْ نتّْوَاسڭّذْ س لْ-إِيمَانْ ن لْمَاسِيحْ، وَارْ إِدْجِي س ڒخْذَايمْ ن شَّارِيعَا، مِينْزِي س ڒخْذَايمْ ن شَّارِيعَا ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ وَارْ إِتّْوَاسڭَّاذْ شَا عمَّارْصْ.

¹⁶ sabemos, contudo, que ninguém se justifica pela prática da lei, mas somente pela fé em Jesus Cristo. Também nós cremos em Jesus Cristo, e tiramos assim a nossa justificação da fé em Cristo, e não pela prática da lei. Pois, pela prática da lei, nenhum homem será justificado.

¹⁷ مَاشَا مَاڒَا نشِّينْ، أَمْ نَارزُّو أَذْ نتّْوَاسڭّذْ س لْمَاسِيحْ، نُوفَا بلِّي نشِّينْ عَاوذْ ذ إِمذْنَابْ، مَا يَاسُوع لْمَاسِيحْ خنِّي ذ أَمْسخَّارْ ن دّْنُوبْ؟ وَايَّاوْ!

¹⁷ Pois, se nós, que aspiramos à justificação em Cristo, retornamos, todavia, ao pecado, seria porventura Cristo ministro do pecado? Por certo que não!

¹⁸ مِينْزِي مَاڒَا بْنِيغْ عَاوذْ مِينْ هذْمغْ، أَذْ سّشْنغْ بلِّي نشّْ س إِخفْ إِنُو ذ ونِّي إِعدُّونْ خْ ثوْصِييّثْ.

¹⁸ Se torno a edificar o que destruí, confesso-me transgressor.

¹⁹ مِينْزِي س شَّارِيعَا أَقَا نشّْ مُّوثغْ إِ شَّارِيعَا، حِيمَا أَذْ دَّارغْ إِ أَربِّي.

¹⁹ Na realidade, pela fé eu morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou pregado à cruz de Cristo.

²⁰ تّْوَاصلّْبغْ أَكْ-ذ لْمَاسِيحْ ؤُشَا زِي سَّا ذ ثْسَاونْثْ وَارْ قِّيمغْ دَّارغْ عَاذْ نشّْ، مَاشَا لْمَاسِيحْ إِدَّارْ ذَايِي. ؤُشَا مِينْ دَّارغْ ڒخُّو عَاذْ ذِي أَرِّيمثْ، دَّارغْ س لْ-إِيمَانْ ن مِّيسْ ن أَربِّي ونِّي ذ أَنغْ إِتّخْسنْ ؤُ إِوْشَا إِخفْ نّسْ خَانغْ.

²⁰ Eu vivo, mas já não sou eu; é Cristo que vive em mim. A minha vida presente, na carne, eu a vivo na fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.

²¹ وَارْ بضْڒغْ شَا أَرْضَا ن أَربِّي، مِينْزِي مَاڒَا ثُوغَا ثَاسڭْذَا س شَّارِيعَا، أَذْ يِيڒِي إِمُّوثْ لْمَاسِيحْ خْ وَالُو.“

²¹ Não menosprezo a graça de Deus; mas, em verdade, se a justiça se obtém pela lei, Cristo morreu em vão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gálatas 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →