Gálatas 2
rifa (RIFA) vs ARIB
1 أَوَارْنِي ڒَامِي عْذُونْ أَرْبعْطَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا، رُوحغْ عَاوذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ أَكْ-ذ بَارْ-نَابَا ؤُشَا إِوْيغْ أَكِيذِي عَاوذْ ثِيثُوسْ.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo a Tito.
2 مَاشَا ثُوغَا رُوحغْ عْلَاحْسَابْ إِجّْ ن ؤُسَارْڭبْ ن أَربِّي ؤُ مْڒغْ أَسنْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ إِ تّْبَارّْحغْ جَارْ ڒڭْنُوسْ، إِ يِينِّي غَارْ إِدْجَا ؤُوقَّارْ وحّذْسنْ، حِيمَا وَارْ تِّيزّْڒغْ نِيغْ أَذْ أَزّْڒغْ بَاطڒْ.
2 E subi devido a uma revelação, e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios, mas em particular aos que eram de destaque, para que de algum modo não estivesse correndo ou não tivesse corrido em vão.
3 عَاوذْ ثِيثُوسْ، ونِّي ثُوغَا أَكِيذِي، وَاخَّا نتَّا ذ أَرَامِييُو، وَارْ خَاسْ ڭّنْ س ؤُغِيڒْ مَاحنْذْ أَذْ إِتّْوَاخْثنْ.
3 Mas nem mesmo Tito, que estava comigo, embora sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se;
4 مَاشَا مِينْزِي ؤُذْفنْ-د أَوْمَاثنْ إِسّْخَارِّيقنْ غَارْنغْ، حِيمَا أَذْ شكّْمنْ خْ ثِيڒلِّي ثنِّي غَارْنغْ ذِي يَاسُوع لْمَاسِيحْ، حِيمَا أَذْ أَيِي ڭّنْ ذ إِسْمغْ،
4 e isto por causa dos falsos irmãos intrusos, os quais furtivamente entraram a espiar a nossa liberdade, que temos em Cristo Jesus, para nos escravizar;
5 أَقَا نشِّينْ وَارْ ذ أَسنْ نْوَاضعْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْزحْزِيحْثْ إِ ڒحْصَارثْ نْسنْ، حِيمَا ثِيذتّْ ن ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ أَذْ ثقِّيمْ أَكِيذْومْ.
5 aos quais nem ainda por uma hora cedemos em sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 إِنِّي ثُوغَا إِتّْبَاننْ ذ شَا جَارْ أَسنْ - مِينْ مَا عْنَانْ وَارْ ذ أَيِي إِشْقِي، مِينْزِي أَربِّي وَارْ إِتّڭّْ شَا س وُوذْمَاونْ - أَقَا وَارْ خَافِي نَّانْ وَالُو.
6 Ora, daqueles que pareciam ser alguma coisa {quais outrora tenham sido, nada me importa; Deus não aceita a aparência do homem}, esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me acrescentaram;
7 س ڒْعكْسْ، مَاغَارْ ژْرِينْ، بلِّي تّْكلّْفغْ خْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ إِ يِينِّي بْڒَا أَخْثَانْ أَمْ مَامّشْ إِتّْكلّفْ بُوطْرُوسْ خْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ إِ يِينِّي س وخْثَانْ،
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me fora confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 - مِينْزِي ونِّي إِعَارّْننْ بُوطْرُوسْ ذِي ڒْخذْمثْ نّسْ أَمْ رَّاسُولْ جَارْ إِنِّي إِخثْننْ، إِعَارّنْ أَيِي عَاوذْ، حِيمَا أَذْ ڭّغْ ڒْخذْمثْ ن رَّاسُولْ جَارْ ڒڭْنُوسْ -
8 {porque aquele que operou a favor de Pedro para o apostolado da circuncisão, operou também a meu favor para com os gentios},
9 ؤُشَا ؤُمِي يَاعْقُوبْ ذ كِيفَا ذ يُوحَانَّا، إِنِّي إِتّْوَاحسْبنْ ذ إِمْغَارنْ، نعْمنْ س أَرْضَا إِ ذ أَيِي إِمّوْشنْ، وْشِينْ أَنغْ أَفُوسْ أَفُوسِي ن ثْمُونْثْ ن ثَاوْمَاثْ إِ نشّْ ذ بَارْ-نَابَا، حِيمَا نشِّينْ أَذْ نِيڒِي نتّْسخَّارْ جَارْ ڒڭْنُوسْ ؤُشَا نِيثْنِي جَارْ إِنِّي س وخْثَانْ.
9 e quando conheceram a graça que me fora dada, Tiago, Cefas e João, que pareciam ser as colunas, deram a mim e a Barnabé as destras de comunhão, para que nós fôssemos aos gentios, e eles à circuncisão;
10 ثُوغَا إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ نْفكَّارْ ذڭْ إِمزْڒَاضْ وَاهَا، ؤُشَا خنِّي شْضَارغْ عَاوذْ مَاحنْذْ أَذْ ڭّغْ مَانْ أَيَا.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres; o que também procurei fazer com diligência.
11 مَاشَا ؤُمِي د-يُوسَا كِيفَا غَارْ أَنْثِييُوخِييَا، مّْعَاڒِيغْ أَكِيذسْ س بْطَايْطَايْ، مِينْزِي نِيثْنِي نّْقَارْضنْ زَّايسْ.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe na cara, porque era repreensível.
12 مِينْزِي قْبڒْ مَا د-ؤُسِينْ شَا زِي يَاعْقُوبْ، ثُوغَا إِتّتّْ أَكْ-ذ يِينِّي يُومْننْ زِي ڒڭْنُوسْ، مَاشَا أَوَارْنِي ڒَامِي د-ؤُسِينْ نِيثْنِي، إِعْقبْ ؤُشَا إِسّْبعّذْ إِخفْ نّسْ زَّايْسنْ، مِينْزِي ثُوغَا إِڭّْوذْ زڭْ إِنِّي إِدْجَانْ زڭْ وخْثَانْ.
12 Pois antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios; mas quando eles chegaram, se foi retirando e se apartava deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 ؤُڒَا ذ ؤُذَاينْ إِنّغْنِي تّْوَاجبّْذنْ أَكِيذسْ غَارْ مَانْ أَيَا، أَمنِّي عَاوذْ بَارْ-نَابَا، أَقَا نذْهنْ ث ذِي نِّيفَاقْ نْسنْ.
13 E os outros judeus também dissimularam com ele, de modo que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 مَاشَا ؤُمِي ژْرِيغْ بلِّي وَارْ ڭُّورنْ شَا نِيشَانْ خْ وبْرِيذْ ن ثِيذتّْ ن لْ-إِنْجِيلْ، نِّيغْ إِ كِيفَا زَّاثْ إِ مَارَّا: ”مَاڒَا شكْ، أَمْ ثدْجِيذْ ذ ؤُذَايْ، ثدَّارذْ أَمْ يِيجّْ ن أَرَامِييُو، وَارْ إِدْجِي أَمْ وُوذَايْ، مَايمِّي ثڭِّيذْ أَغِيڒْ خْ يِينِّي زِي ڒڭْنُوسْ، حِيمَا أَذْ دَّارنْ أَمْ وُوذَاينْ؟
14 Mas, quando vi que não andavam retamente conforme a verdade do evangelho, disse a Cefas perante todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, como é que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 أَقَا نشِّينْ، إِنِّي إِدْجَانْ ذ ؤُذَاينْ عْلَاحْصَابْ طّْبِيعثْ، وَارْ ندْجِي شَا ذ إِمذْنَابْ زِي ڒڭْنُوسْ،
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 نُومنْ ذِي يَاسُوع لْمَاسِيحْ، مِينْزِي نسّنْ بلِّي بْنَاذمْ وَارْ إِتّْوَاسڭّذْ شَا س ڒخْذَايمْ ن شَّارِيعَا، مَاشَا س لْ-إِيمَانْ ن يَاسُوع لْمَاسِيحْ، أَڒَامِي ؤُڒَا ذ نشِّينْ أَذْ نتّْوَاسڭّذْ س لْ-إِيمَانْ ن لْمَاسِيحْ، وَارْ إِدْجِي س ڒخْذَايمْ ن شَّارِيعَا، مِينْزِي س ڒخْذَايمْ ن شَّارِيعَا ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ وَارْ إِتّْوَاسڭَّاذْ شَا عمَّارْصْ.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, mas sim, pela fé em Cristo Jesus, temos também crido em Cristo Jesus para sermos justificados pela fé em Cristo, e não por obras da lei; pois por obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 مَاشَا مَاڒَا نشِّينْ، أَمْ نَارزُّو أَذْ نتّْوَاسڭّذْ س لْمَاسِيحْ، نُوفَا بلِّي نشِّينْ عَاوذْ ذ إِمذْنَابْ، مَا يَاسُوع لْمَاسِيحْ خنِّي ذ أَمْسخَّارْ ن دّْنُوبْ؟ وَايَّاوْ!
17 Mas se, procurando ser justificados em Cristo, fomos nós mesmos também achados pecadores, é porventura Cristo ministro do pecado? De modo nenhum.
18 مِينْزِي مَاڒَا بْنِيغْ عَاوذْ مِينْ هذْمغْ، أَذْ سّشْنغْ بلِّي نشّْ س إِخفْ إِنُو ذ ونِّي إِعدُّونْ خْ ثوْصِييّثْ.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 مِينْزِي س شَّارِيعَا أَقَا نشّْ مُّوثغْ إِ شَّارِيعَا، حِيمَا أَذْ دَّارغْ إِ أَربِّي.
19 Pois eu pela lei morri para a lei, a fim de viver para Deus.
20 تّْوَاصلّْبغْ أَكْ-ذ لْمَاسِيحْ ؤُشَا زِي سَّا ذ ثْسَاونْثْ وَارْ قِّيمغْ دَّارغْ عَاذْ نشّْ، مَاشَا لْمَاسِيحْ إِدَّارْ ذَايِي. ؤُشَا مِينْ دَّارغْ ڒخُّو عَاذْ ذِي أَرِّيمثْ، دَّارغْ س لْ-إِيمَانْ ن مِّيسْ ن أَربِّي ونِّي ذ أَنغْ إِتّخْسنْ ؤُ إِوْشَا إِخفْ نّسْ خَانغْ.
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne, vivo-a na fé no filho de Deus, o qual me amou, e se entregou a si mesmo por mim.
21 وَارْ بضْڒغْ شَا أَرْضَا ن أَربِّي، مِينْزِي مَاڒَا ثُوغَا ثَاسڭْذَا س شَّارِيعَا، أَذْ يِيڒِي إِمُّوثْ لْمَاسِيحْ خْ وَالُو.“
21 Não faço nula a graça de Deus; porque, se a justiça vem mediante a lei, logo Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.