Gálatas 2
rifa (RIFA) vs ARC
1 أَوَارْنِي ڒَامِي عْذُونْ أَرْبعْطَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا، رُوحغْ عَاوذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ أَكْ-ذ بَارْ-نَابَا ؤُشَا إِوْيغْ أَكِيذِي عَاوذْ ثِيثُوسْ.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo Tito.
2 مَاشَا ثُوغَا رُوحغْ عْلَاحْسَابْ إِجّْ ن ؤُسَارْڭبْ ن أَربِّي ؤُ مْڒغْ أَسنْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ إِ تّْبَارّْحغْ جَارْ ڒڭْنُوسْ، إِ يِينِّي غَارْ إِدْجَا ؤُوقَّارْ وحّذْسنْ، حِيمَا وَارْ تِّيزّْڒغْ نِيغْ أَذْ أَزّْڒغْ بَاطڒْ.
2 E subi por uma revelação e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios e particularmente aos que estavam em estima, para que de maneira alguma não corresse ou não tivesse corrido em vão.
3 عَاوذْ ثِيثُوسْ، ونِّي ثُوغَا أَكِيذِي، وَاخَّا نتَّا ذ أَرَامِييُو، وَارْ خَاسْ ڭّنْ س ؤُغِيڒْ مَاحنْذْ أَذْ إِتّْوَاخْثنْ.
3 Mas nem ainda Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se.
4 مَاشَا مِينْزِي ؤُذْفنْ-د أَوْمَاثنْ إِسّْخَارِّيقنْ غَارْنغْ، حِيمَا أَذْ شكّْمنْ خْ ثِيڒلِّي ثنِّي غَارْنغْ ذِي يَاسُوع لْمَاسِيحْ، حِيمَا أَذْ أَيِي ڭّنْ ذ إِسْمغْ،
4 E isso por causa dos falsos irmãos que se tinham entremetido e secretamente entraram a espiar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus, para nos porem em servidão;
5 أَقَا نشِّينْ وَارْ ذ أَسنْ نْوَاضعْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْزحْزِيحْثْ إِ ڒحْصَارثْ نْسنْ، حِيمَا ثِيذتّْ ن ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ أَذْ ثقِّيمْ أَكِيذْومْ.
5 aos quais, nem ainda por uma hora, cedemos com sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 إِنِّي ثُوغَا إِتّْبَاننْ ذ شَا جَارْ أَسنْ - مِينْ مَا عْنَانْ وَارْ ذ أَيِي إِشْقِي، مِينْزِي أَربِّي وَارْ إِتّڭّْ شَا س وُوذْمَاونْ - أَقَا وَارْ خَافِي نَّانْ وَالُو.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser alguma coisa (quais tenham sido noutro tempo, não se me dá; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me comunicaram;
7 س ڒْعكْسْ، مَاغَارْ ژْرِينْ، بلِّي تّْكلّْفغْ خْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ إِ يِينِّي بْڒَا أَخْثَانْ أَمْ مَامّشْ إِتّْكلّفْ بُوطْرُوسْ خْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ إِ يِينِّي س وخْثَانْ،
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me estava confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 - مِينْزِي ونِّي إِعَارّْننْ بُوطْرُوسْ ذِي ڒْخذْمثْ نّسْ أَمْ رَّاسُولْ جَارْ إِنِّي إِخثْننْ، إِعَارّنْ أَيِي عَاوذْ، حِيمَا أَذْ ڭّغْ ڒْخذْمثْ ن رَّاسُولْ جَارْ ڒڭْنُوسْ -
8 (porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, esse operou também em mim com eficácia para com os gentios),
9 ؤُشَا ؤُمِي يَاعْقُوبْ ذ كِيفَا ذ يُوحَانَّا، إِنِّي إِتّْوَاحسْبنْ ذ إِمْغَارنْ، نعْمنْ س أَرْضَا إِ ذ أَيِي إِمّوْشنْ، وْشِينْ أَنغْ أَفُوسْ أَفُوسِي ن ثْمُونْثْ ن ثَاوْمَاثْ إِ نشّْ ذ بَارْ-نَابَا، حِيمَا نشِّينْ أَذْ نِيڒِي نتّْسخَّارْ جَارْ ڒڭْنُوسْ ؤُشَا نِيثْنِي جَارْ إِنِّي س وخْثَانْ.
9 e conhecendo Tiago, Cefas e João, que eram considerados como as colunas, a graça que se me havia dado, deram-nos as destras, em comunhão comigo e com Barnabé, para que nós fôssemos aos gentios e eles, à circuncisão;
10 ثُوغَا إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ نْفكَّارْ ذڭْ إِمزْڒَاضْ وَاهَا، ؤُشَا خنِّي شْضَارغْ عَاوذْ مَاحنْذْ أَذْ ڭّغْ مَانْ أَيَا.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também procurei fazer com diligência.
11 مَاشَا ؤُمِي د-يُوسَا كِيفَا غَارْ أَنْثِييُوخِييَا، مّْعَاڒِيغْ أَكِيذسْ س بْطَايْطَايْ، مِينْزِي نِيثْنِي نّْقَارْضنْ زَّايسْ.
11 E, chegando Pedro à Antioquia, lhe resisti na cara, porque era repreensível.
12 مِينْزِي قْبڒْ مَا د-ؤُسِينْ شَا زِي يَاعْقُوبْ، ثُوغَا إِتّتّْ أَكْ-ذ يِينِّي يُومْننْ زِي ڒڭْنُوسْ، مَاشَا أَوَارْنِي ڒَامِي د-ؤُسِينْ نِيثْنِي، إِعْقبْ ؤُشَا إِسّْبعّذْ إِخفْ نّسْ زَّايْسنْ، مِينْزِي ثُوغَا إِڭّْوذْ زڭْ إِنِّي إِدْجَانْ زڭْ وخْثَانْ.
12 Porque, antes que alguns tivessem chegado da parte de Tiago, comia com os gentios; mas, depois que chegaram, se foi retirando e se apartou deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 ؤُڒَا ذ ؤُذَاينْ إِنّغْنِي تّْوَاجبّْذنْ أَكِيذسْ غَارْ مَانْ أَيَا، أَمنِّي عَاوذْ بَارْ-نَابَا، أَقَا نذْهنْ ث ذِي نِّيفَاقْ نْسنْ.
13 E os outros judeus também dissimulavam com ele, de maneira que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 مَاشَا ؤُمِي ژْرِيغْ بلِّي وَارْ ڭُّورنْ شَا نِيشَانْ خْ وبْرِيذْ ن ثِيذتّْ ن لْ-إِنْجِيلْ، نِّيغْ إِ كِيفَا زَّاثْ إِ مَارَّا: ”مَاڒَا شكْ، أَمْ ثدْجِيذْ ذ ؤُذَايْ، ثدَّارذْ أَمْ يِيجّْ ن أَرَامِييُو، وَارْ إِدْجِي أَمْ وُوذَايْ، مَايمِّي ثڭِّيذْ أَغِيڒْ خْ يِينِّي زِي ڒڭْنُوسْ، حِيمَا أَذْ دَّارنْ أَمْ وُوذَاينْ؟
14 Mas, quando vi que não andavam bem e direitamente conforme a verdade do evangelho, disse a Pedro na presença de todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 أَقَا نشِّينْ، إِنِّي إِدْجَانْ ذ ؤُذَاينْ عْلَاحْصَابْ طّْبِيعثْ، وَارْ ندْجِي شَا ذ إِمذْنَابْ زِي ڒڭْنُوسْ،
15 Nós somos judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios.
16 نُومنْ ذِي يَاسُوع لْمَاسِيحْ، مِينْزِي نسّنْ بلِّي بْنَاذمْ وَارْ إِتّْوَاسڭّذْ شَا س ڒخْذَايمْ ن شَّارِيعَا، مَاشَا س لْ-إِيمَانْ ن يَاسُوع لْمَاسِيحْ، أَڒَامِي ؤُڒَا ذ نشِّينْ أَذْ نتّْوَاسڭّذْ س لْ-إِيمَانْ ن لْمَاسِيحْ، وَارْ إِدْجِي س ڒخْذَايمْ ن شَّارِيعَا، مِينْزِي س ڒخْذَايمْ ن شَّارِيعَا ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ وَارْ إِتّْوَاسڭَّاذْ شَا عمَّارْصْ.
16 Sabendo que o homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé em Jesus Cristo, temos também crido em Jesus Cristo, para sermos justificados pela fé de Cristo e não pelas obras da lei, porquanto pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 مَاشَا مَاڒَا نشِّينْ، أَمْ نَارزُّو أَذْ نتّْوَاسڭّذْ س لْمَاسِيحْ، نُوفَا بلِّي نشِّينْ عَاوذْ ذ إِمذْنَابْ، مَا يَاسُوع لْمَاسِيحْ خنِّي ذ أَمْسخَّارْ ن دّْنُوبْ؟ وَايَّاوْ!
17 Pois, se nós, que procuramos ser justificados em Cristo, nós mesmos também somos achados pecadores, é, porventura, Cristo ministro do pecado? De maneira nenhuma.
18 مِينْزِي مَاڒَا بْنِيغْ عَاوذْ مِينْ هذْمغْ، أَذْ سّشْنغْ بلِّي نشّْ س إِخفْ إِنُو ذ ونِّي إِعدُّونْ خْ ثوْصِييّثْ.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 مِينْزِي س شَّارِيعَا أَقَا نشّْ مُّوثغْ إِ شَّارِيعَا، حِيمَا أَذْ دَّارغْ إِ أَربِّي.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para viver para Deus.
20 تّْوَاصلّْبغْ أَكْ-ذ لْمَاسِيحْ ؤُشَا زِي سَّا ذ ثْسَاونْثْ وَارْ قِّيمغْ دَّارغْ عَاذْ نشّْ، مَاشَا لْمَاسِيحْ إِدَّارْ ذَايِي. ؤُشَا مِينْ دَّارغْ ڒخُّو عَاذْ ذِي أَرِّيمثْ، دَّارغْ س لْ-إِيمَانْ ن مِّيسْ ن أَربِّي ونِّي ذ أَنغْ إِتّخْسنْ ؤُ إِوْشَا إِخفْ نّسْ خَانغْ.
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne vivo-a na fé do Filho de Deus, o qual me amou e se entregou a si mesmo por mim.
21 وَارْ بضْڒغْ شَا أَرْضَا ن أَربِّي، مِينْزِي مَاڒَا ثُوغَا ثَاسڭْذَا س شَّارِيعَا، أَذْ يِيڒِي إِمُّوثْ لْمَاسِيحْ خْ وَالُو.“
21 Não aniquilo a graça de Deus; porque, se a justiça provém da lei, segue-se que Cristo morreu debalde.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.