Ezequiel 37

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ ثُوغَا ؤُفُوسْ ن سِيذِي خَافِي ؤُشَا سِيذِي إِسُّوفّغْ أَيِي-د ذِي أَرُّوحْ ؤُشَا إِسَّارْسْ أَيِي ذِي ڒْوسْطْ ن ڒوْضَا نِّي ثُوغَا يشُّورنْ س إِغْسَانْ.

¹ Veio sobre mim a mão do SENHOR, e ele me fez sair no Espírito do SENHOR, e me pôs no meio de um vale que estava cheio de ossos.

² نتَّا إِنْذهْ أَيِي ذڭْ ونّضْ نّسْ، ؤُ خْزَارْ، أَقَا ذِينْ أَطَّاسْ س وَاطَّاسْ ن إِغْسَانْ خْ وُوذمْ ن ڒوْضَا، ؤُ خْزَارْ، أَقَا أَثنْ ؤُژْغنْ أَطَّاسْ.

² E me fez passar em volta deles; e eis que eram mui numerosos sobre a face do vale, e eis que estavam sequíssimos.

³ نتَّا إِنَّا أَيِي: ”أَ مِّيسْ ن بْنَاذمْ، مَا أَذْ دَّارنْ إِغْسَانْ-أَ عَاوذْ؟“ نِّيغْ نشّْ: ”أَ سِيذِي إِنُو، سِيذِي، شكْ ثسّْنذْ ث!“

³ E me disse: Filho do homem, porventura viverão estes ossos? E eu disse: Senhor DEUS, tu o sabes.

⁴ خنِّي إِنَّا أَيِي: ”نَابّْ خْ يغْسَانْ-أَ، إِنِي أَسنْ: ’أَ إِغْسَانْ ؤُژْغنْ، سْڒمْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي.

⁴ Então me disse: Profetiza sobre estes ossos, e dize-lhes: Ossos secos, ouvi a palavra do Senhor.

⁵ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي، إِ إِغْسَانْ-أَ: خْزَارْ، نشّْ أَذْ ذَايْومْ سِّيذْفغْ بُوحْبڒْ ؤُشَا أَذْ ثدَّارمْ عَاوذْ.

⁵ Assim diz o Senhor DEUS a estes ossos: Eis que farei entrar em vós o espírito, e vivereis.

⁶ أَذْ خَاومْ ڭّغْ إِژوْرَانْ ؤُ أَذْ خَاومْ سّْڭعّْذغْ أَيْسُومْ ؤُشَا أَذْ كنِّيوْ ذْڒغْ س إِڒمْ ؤُشَا أَذْ ذَايْومْ ڭّغْ بُوحْبڒْ، أَذْ ثدَّارمْ عَاوذْ. خنِّي أَذْ ثسّْنمْ بلِّي نشّْ ذ سِيذِي.‘ “

⁶ E porei nervos sobre vós e farei crescer carne sobre vós, e sobre vós estenderei pele, e porei em vós o espírito, e vivereis, e sabereis que eu sou o Senhor.

⁷ ڒَامِي ثُوغَا تّْنَابّغْ أَمْ مَامّشْ ذ أَيِي إِتّْوَاوصَّا، ؤُشَا ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ڒْحسّْ ڒَامِي ثُوغَا تّْنَابّغْ، ؤُ خْزَارْ، أَقَا ذَا إِشْثْ ن ثَارْجِيجِيثْ ؤُشَا إِغْسَانْ مُوننْ، كُوڒْ إِغسْ أَكْ-ذ إِغسْ نّسْ.

⁷ Então profetizei como se me deu ordem. E houve um ruído, enquanto eu profetizava; e eis que se fez um rebuliço, e os ossos se achegaram, cada osso ao seu osso.

⁸ ژْڒِيغْ، ؤُ خْزَارْ، أَقَا ذوْڒنْ خَاسنْ-د إِژوْرَانْ ؤُ يُوڒِي خَاسنْ ويْسُومْ ؤُ نتَّا إِذْڒَا إِ-ثنْ س يِيڒمْ سنّجْ نْسنْ، مَاشَا وَارْ ذَايْسنْ ثُوغِي عَاذْ بُوحْبڒْ.

⁸ E olhei, e eis que vieram nervos sobre eles, e cresceu a carne, e estendeu-se a pele sobre eles por cima; mas não havia neles espírito.

⁹ نتَّا إِنَّا أَيِي: ”نَابّْ إِ أَرُّوحْ، نَابّْ، أَ مِّيسْ ن بْنَاذمْ، ؤُشَا إِنِي إِ أَرُّوحْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي: أَسْ-د زِي أَربْعَا ن ثْغمُّورَا ن ؤُسمِّيضْ، أَ أَرُّوحْ، ؤُ سُوضْ ذڭْ إِنَا إِنِّي إِتّْوَانْغنْ، حِيمَا أَذْ دَّارنْ.‘ “

⁹ E ele me disse: Profetiza ao espírito, profetiza, ó filho do homem, e dize ao espírito: Assim diz o Senhor DEUS: Vem dos quatro ventos, ó espírito, e assopra sobre estes mortos, para que vivam.

¹⁰ خنِّي نَابّغْ أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَيِي إِتّْوَاوصَّا. ؤُشَا يُوذفْ أَرُّوحْ ذَايْسنْ ؤُشَا دَّارنْ عَاوذْ ؤُشَا كَّارنْ بدّنْ خْ إِضَارنْ نْسنْ، أَقَا ذ إِجّْ ن ڒْعسْكَارْ ذ أَمقّْرَانْ أَطَّاسْ س وَاطَّاسْ.

¹⁰ E profetizei como ele me deu ordem; então o espírito entrou neles, e viveram, e se puseram em pé, um exército grande em extremo.

¹¹ خنِّي إِنَّا أَيِي: ”أَ مِّيسْ ن بْنَاذمْ، إِغْسَانْ-أَ أَقَا أَثنْ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل. خْزَارْ، نِيثْنِي قَّارنْ: ’إِغْسَانْ نّغْ ؤُژْغنْ ؤُشَا ڒَايَاسْ نّغْ إِودَّارْ ؤُ نشِّينْ نتّْوَاقْضعْ!‘

¹¹ Então me disse: Filho do homem, estes ossos são toda a casa de Israel. Eis que dizem: Os nossos ossos se secaram, e pereceu a nossa esperança; nós mesmos estamos cortados.

¹² س ؤُيَا، نَابّْ، إِنِي أَسنْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي: خْزَارْ، نشّْ أَذْ أَرْزْمغْ إِمضْڒَانْ نْومْ، أَذْ كنِّيوْ سّْڭعّْذغْ زڭْ إِمضْڒَانْ نْومْ، أَ ڒْڭنْسْ إِنُو، ؤُ نشّْ أَذْ كنِّيوْ أَوْيغْ خْ وُوذمْ ن ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل.

¹² Portanto profetiza, e dize-lhes: Assim diz o Senhor DEUS: Eis que eu abrirei os vossos sepulcros, e vos farei subir das vossas sepulturas, ó povo meu, e vos trarei à terra de Israel.

¹³ كنِّيوْ أَذْ ثسّْنمْ، بلِّي نشّْ ذ سِيذِي، ؤُمِي أَرْزْمغْ إِمضْڒَانْ نْومْ ؤُشَا سُّوفّْغغْ-د كنِّيوْ زڭْ إِمضْڒَانْ نْومْ، أَ ڒْڭنْسْ إِنُو.

¹³ E sabereis que eu sou o Senhor, quando eu abrir os vossos sepulcros, e vos fizer subir das vossas sepulturas, ó povo meu.

¹⁴ نشّْ أَذْ ڭّغْ أَرُّوحْ إِنُو ذَايْومْ ذِي ذَاخڒْ نْومْ ؤُ كنِّيوْ أَذْ ثدَّارمْ عَاوذْ ؤُ نشّْ أَذْ كنِّيوْ سَّارْسغْ خْ وُوذمْ ن ثمُّورْثْ نْومْ ؤُ كنِّيوْ أَذْ ثسّْنمْ بلِّي نشّْ، سِيذِي، سِّيوْڒغْ ؤُشَا ڭِّيغْ ث، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.‘ “

¹⁴ E porei em vós o meu Espírito, e vivereis, e vos porei na vossa terra; e sabereis que eu, o SENHOR, disse isto, e o fiz, diz o SENHOR.

¹⁵ يُوسَا-د غَارِي وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا:

¹⁵ E outra vez veio a mim a palavra do Senhor, dizendo:

¹⁶ ”شكْ، أَ مِّيسْ ن بْنَاذمْ، كْسِي إِجّْ ن ؤُزدْجَاضْ ن ؤُكشُّوضْ ؤُشَا أَرِي ذَايسْ: ’إِ يَاهُوذَا ؤُ إِ أَرَّاوْ ن إِسْرَائِيل، إِمْعَاشَارنْ نّسْ!‘ كْسِي أَوَارْنِي أَسْ أَزدْجَاضْ نّغْنِي ؤُشَا أَرِي ذَايسْ: ’إِ يُوسُوفْ، أَزدْجَاذْ ن إِفْرَايِيمْ، ؤُ إِ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل، إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ!‘

¹⁶ Tu, pois, ó filho do homem, toma um pedaço de madeira, e escreve nele: Por Judá e pelos filhos de Israel, seus companheiros. E toma outro pedaço de madeira, e escreve nele: Por José, vara de Efraim, e por toda a casa de Israel, seus companheiros.

¹⁷ سْمُونْ ثنْ خنِّي إِجّْ أَكْ-ذ ونّغْنِي، أڭّْ زَّايْسنْ إِجّْ ن ؤُزدْجَاضْ إِ شكْ. أَذْ ذوْڒنْ ذ إِجّْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ.

¹⁷ E ajunta um ao outro, para que se unam, e se tornem uma só vara na tua mão.

¹⁸ خْمِي كِيكْ إِ غَا إِسِّيوْڒنْ ثَارْوَا ن ڒْڭنْسْ نّشْ، أَذْ إِنِينْ: ’مَا وَارْ ثخْسذْ أَذْ أَنغْ ثسّشْنذْ مِينْ إِخْسْ أَذْ إِنِينْثْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ إِ شكْ؟‘،

¹⁸ E quando te falarem os filhos do teu povo, dizendo: Porventura não nos declararás o que significam estas coisas?

¹⁹ إِنِي أَسنْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي: خْزَارْ، نشّْ أَذْ كْسِيغْ أَزدْجَاضْ ن يُوسُوفْ، ونِّي إِدْجَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن إِفْرَايِيمْ، أَزدْجَاضْ ن ثْقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل، إِمْعَاشَارنْ نّسْ، ؤُشَا أَذْ ثنْ سّْمُونغْ أَكْ-ذ ؤُزدْجَاضْ ن يَاهُوذَا ؤُشَا أَذْ ثنْ ڭّغْ ذ إِجّْ ن ؤُزدْجَاضْ ؤُشَا أَذْ ذوْڒنْ ذ إِجّْ ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو.‘

¹⁹ Tu lhes dirás: Assim diz o Senhor DEUS: Eis que eu tomarei a vara de José que esteve na mão de Efraim, e a das tribos de Israel, suas companheiras, e as ajuntarei à vara de Judá, e farei delas uma só vara, e elas se farão uma só na minha mão.

²⁰ إِزدْجَاضنْ زڭْ ؤُكشُّوضْ إِ خْ ثُورِيذْ، أَذْ إِڒِينْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ.

²⁰ E as varas, sobre que houve- res escrito, estarão na tua mão, perante os olhos deles.

²¹ خنِّي إِنِي أَسنْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي: خْزَارْ، نشّْ أَذْ طّْفغْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل زِي ڒْوسْثْ نْ ڒڭْنُوسْ مَانِي غَارْ ؤُيُورنْ ؤُشَا أَذْ ثنْ سّْمُونغْ زڭْ ونّضْ ؤُشَا أَذْ ثنْ أَوْيغْ غَارْ وُوذمْ ن ثمُّورْثْ نْسنْ.

²¹ Dize-lhes pois: Assim diz o Senhor DEUS: Eis que eu tomarei os filhos de Israel dentre os gentios, para onde eles foram, e os congregarei de todas as partes, e os levarei à sua terra.

²² نشّْ أَذْ ثنْ ڭّغْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ ذِي ثمُّورْثْ، خْ إِذُورَارْ ن إِسْرَائِيل، ذ إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ أَذْ يِيڒِي إِ مَارَّا إِذْسنْ ذ أَجدْجِيذْ ؤُشَاعمَّارْصْ عَاذْ أَذْ إِڒِينْ إِ ثْنَاينْ نْ ڒڭْنُوسْ ؤُعمَّارْصْ عَاذْ أَذْ تّْوَابْضَانْ ذِي ثْنَاينْ ن ثْڭلْذِيوِينْ.

²² E deles farei uma nação na terra, nos montes de Israel, e um rei será rei de todos eles, e nunca mais serão duas nações; nunca mais para o futuro se dividirão em dois reinos.

²³ وَارْ سّْخمَّاجنْ عَاذْ إِخفْ نْسنْ س إِميْضَا نْسنْ ن لْ-أَصْنَامْ، س نّْعَاوَاثْ نْسنْ ن لْ-أَصْنَامْ ؤُ س ڒْمُوعْصِييَّاثْ نْسنْ. نشّْ أَذْ ثنْ سّْنجْمغْ زِي مَارَّا ثِيندَّامْ نْسنْ إِ ذِي خْضِينْ نِيثْنِي ؤُ نشّْ أَذْ ثنْ سِّيزذْڭغْ. خنِّي نِيثْنِي أَذْ أَيِي إِڒِينْ ذ ڒْڭنْسْ ؤُ نشّْ أَذْ أَسنْ إِڒِيغْ ذ أَربِّي.

²³ E nunca mais se contaminarão com os seus ídolos, nem com as suas abominações, nem com as suas transgressões, e os livrarei de todas as suas habitações, em que pecaram, e os purificarei. Assim eles serão o meu povo, e eu serei o seu Deus.

²⁴ أَمْسخَّارْ إِنُو ذَاوُوذْ أَذْ خَاسنْ يِيڒِي ذ أَجدْجِيذْ ؤُشَا أَذْ ذِينْ يِيڒِي إِجّْ ن ؤُمكْسَاوْ إِ مَارَّا نِيثْنِي. نِيثْنِي أَذْ ضْفَارنْ لْفَارَايِيضْ إِنُو ؤُشَا أَذْ حْضَانْ ثِيوصَّا إِنُو، أَذْ زَّايْسنْثْ ڭّنْ.

²⁴ E meu servo Davi será rei sobre eles, e todos eles terão um só pastor; e andarão nos meus juízos e guardarão os meus estatutos, e os observarão.

²⁵ أَذْ زذْغنْ ذِي ثمُّورْثْ نِّي وْشِيغْ إِ ؤُمْسخَّارْ إِنُو يَاعْقُوبْ، إِ ذِي ثُوغَا زدّْغنْ ڒجْذُوذْ نْومْ، وَاهْ، نِيثْنِي أَذْ ذَايسْ زذْغنْ إِ ڒبْذَا، نِيثْنِي ذ إِحنْجِيرنْ نْسنْ ذ إِحنْجِيرنْ ن إِحنْجِيرنْ نْسنْ، ؤُشَا أَمْسخَّارْ إِنُو ذَاوُوذْ أَذْ يِيڒِي ذ ڒْحَاكمْ نْسنْ إِ ڒبْذَا.

²⁵ E habitarão na terra que dei a meu servo Jacó, em que habitaram vossos pais; e habitarão nela, eles e seus filhos, e os filhos de seus filhos, para sempre, e Davi, meu servo, será seu príncipe eternamente.

²⁶ نشّْ أَذْ كِيذْسنْ قضْعغْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ ن ڒهْنَا، أَذْ يِيڒِي ذ ڒْعَاهْذْ إِ ڒبْذَا. نشّْ أَذْ ثنْ بَارْكغْ ؤُ أَذْ ذَايْسنْ أَرْنِيغْ أَطَّاسْ ؤُ نشّْ أَذْ ڭّغْ زَّاوشْثْ إِنُو إِقدّْسنْ ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ إِ ڒبْذَا.

²⁶ E farei com eles uma aliança de paz; e será uma aliança perpétua. E os estabelecerei, e os multiplicarei, e porei o meu santuário no meio deles para sempre.

²⁷ أَذْ غَارْسنْ ثِيڒِي ثْزذِّيغْثْ إِنُو ؤُ نشّْ أَذْ إِڒِيغْ ذ أَربِّي نْسنْ ؤُ نِيثْنِي أَذْ إِڒِينْ ذ ڒْڭنْسْ إِنُو،

²⁷ E o meu tabernáculo estará com eles, e eu serei o seu Deus e eles serão o meu povo.

²⁸ ؤُشَا أَذْ سّْننْ ڒڭْنُوسْ، بلِّي نشّْ ذ سِيذِي نِّي إِسّْقدّْسنْ إِسْرَائِيل خْمِي غَا ثِيڒِي زَّاوشْثْ إِنُو إِقدّْسنْ ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ إِ ڒبْذَا.‘ “

²⁸ E os gentios saberão que eu sou o Senhor que santifico a Israel, quando estiver o meu santuário no meio deles para sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ezequiel 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Ezequiel 37 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →