Deuteronômio 26
rifa (RIFA) vs NTLH
1 ”خْمِي غَا ثَاذْفذْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي ذ أَشْ غَا إِوْشْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ذ ڒْوَارْثْ، ؤُشَا أَذْ ت ثطّْفذْ ؤُشَا أَذْ ذَايسْ ثْزذْغذْ،
1 Moisés disse ao povo: — Vocês vão tomar posse da terra que o
2 خنِّي أَذْ ثكْسِيذْ زِي ثْمزْوَارُوثْ ن كُوڒْ ڒْغِيدْجثْ إِ غَا ثسّْمُونذْ زِي ثمُّورْثْ نِّي ذ أَشْ غَا إِوْشْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، أَذْ ث ثڭّذْ ذِي ثْسُودْجثْ ؤُشَا أَذْ ثْرَاحذْ غَارْ ومْشَانْ إِ غَا يِيخْضَارْ سِيذِي مَاحنْذْ أَذْ ذِينْ إِسّزْذغْ إِسمْ نّسْ.
2 cada um deve pegar a primeira parte de todas as colheitas produzidas pela terra que o Senhor Deus lhe deu, deve colocá-la num cesto e levar para o lugar que Deus tiver escolhido para nele ser adorado.
3 ؤُشَا أَذْ د-ثَاسذْ غَارْ ؤُكهَّانْ، ونِّي ذِينْ غَا يِيڒِينْ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي، أَذْ أَسْ ثِينِيذْ: ’أَقَا أَسّْ-أَ أَذْ بَارّْحغْ إِ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، بلِّي أَقَا ؤُذْفغْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي خْ إِجُّودْجْ سِيذِي إِ ڒجْذُوذْ نّغْ حِيمَا أَذْ أَنغْ ت إِوْشْ.‘
3 Vá falar com o sacerdote que estiver servindo naquele dia e diga: “Declaro hoje que estou morando na terra que o Senhor , nosso Deus, prometeu dar aos nossos antepassados.”
4 ؤُشَا أَذْ إِكْسِي ؤُكهَّانْ ثَاسُودْجثْ زڭْ ؤُفُوسْ نّشْ، أَذْ ت إِسَّارْسْ زَّاثْ إِ ؤُعَالْطَارْ ن سِيذِي، أَربِّي نّشْ.
4 Aí o sacerdote pegará o cesto e o colocará na frente do altar do Senhor , nosso Deus.
5 أَذْ ثْبَارّْحذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، أَربِّي نّشْ، أَذْ ثِينِيذْ: ’أَرَامِييُو نِّي ثُوغَا إِدْجَانْ عْڒَاحَاڒْ أَذْ إِفْنَا أَقَا ثُوغَا-ث ذ بَابَا. نتَّا إِهْوَا غَارْ مِيصْرَا ؤُشَا إِزْذغْ ذِينْ أَمْ ؤُبَارَّانِي أَكْ-ذ إِجّْ ن وُورُو ن يرْيَازنْ وَاهَا ؤُشَا إِيْمَا، إِذْوڒْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْغَارْ، إِجْهذْ ؤُ ذڭْ وَاطَّاسْ.
5 Então, na presença do Senhor , você fará esta declaração: “O meu antepassado foi um arameu que não tinha lugar certo onde morar. Ele foi com a família para o Egito, e ali eles moraram como estrangeiros. Quando chegaram lá, eram poucos, mas aumentaram em número e se tornaram um povo grande e forte.
6 إِمِيصْرِييّنْ ضڒْمنْ ؤُ حْصَارنْ أَنغْ ؤُ ڭِّينْ خَانغْ ثَاسْمُوغِي ثقْسحْ.
6 Os egípcios nos maltrataram e nos obrigaram a fazer trabalhos pesados.
7 ؤُشَا نسْغُويْ غَارْ سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نّغْ، ؤُشَا إِسْڒَا سِيذِي إِ ثْمِيجَّا نّغْ ؤُ إِژْرَا أَرْژِييّثْ نّغْ ذ ڒغْبنْ نّغْ ذ ڒْمحْنثْ نّغْ.
7 Então oramos, pedindo socorro ao Senhor , o Deus dos nossos antepassados. Ele nos atendeu e viu a nossa aflição, a nossa miséria e como éramos perseguidos.
8 إِسُّوفّغْ أَنغْ-د سِيذِي زِي مِيصْرَا س ؤُفُوسْ إِجهْذنْ، س ؤُغِيڒْ إِسّْوِيژّْضنْ، س ثِيمڭَّا إِمْغَارنْ إِسِّيڭّْوِيذنْ، س ڒعْڒَامَاثْ ؤُ س لْمُوعْجِيزَاثْ،
8 Com a sua força e com o seu poder ele fez milagres, maravilhas e coisas espantosas, e nos tirou do Egito,
9 ؤُشَا إِسِّيذفْ أَنغْ غَارْ ومْشَانْ-أَ ؤُشَا إِوْشَا أَنغْ ثَامُّورْثْ-أَ، ثَامُّورْثْ إِفيّْضنْ س ؤُغِي ذ ثَامّنْثْ.
9 e nos trouxe até esta terra que nos deu, uma terra boa e rica.
10 ؤُشَا ڒخُّو، خْزَارْ، إِوْيغْ-د ثَامزْوَارُوثْ ن ڒْغِيدْجثْ ن ثمُّورْثْ نِّي ذ أَيِي ثوْشِيذْ، أَ سِيذِي!‘ خنِّي أَذْ ث ثڭّذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، أَربِّي نّشْ، أَذْ ثْبنْذْقذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، أَربِّي نّشْ.
10 E agora, ó Senhor Deus, eu te ofereço a primeira parte das colheitas da terra que me deste.” — Depois, coloque a oferta diante do
11 أَذْ ثْفَارّْحذْ زِي مَارَّا ڒْخَاڒْ إِ غَا إِوْشْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، إِ شكْ ؤُ إِ أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ نّشْ: شكْ ذ ؤُلَاوِي ذ ؤُبَارَّانِي إِ إِدْجَانْ ذِي ڒْوسْطْ نّشْ.“
11 Fique alegre por causa de todas as coisas boas que o Senhor deu a você e à sua família e faça uma festa com os levitas e com os estrangeiros que moram onde você vive.
12 ”خْمِي غَا ثْكمّْڒذْ زڭْ ؤُعشَّارْ ن مَارَّا ڒعْشُورْ ن ڒْغِيدْجثْ نّشْ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، ونِّي ذ أَسڭّْوَاسْ ن ڒعْشُورْ، خنِّي أَذْ ثنْ ثوْشذْ إِ ؤُلَاوِي، إِ ؤُبَارَّانِي، إِ ؤُيُوجِيڒْ، إِ ثَاجَّاتْشْ، حِيمَا أَذْ شّنْ ذَاخڒْ إِ ثوُّورَا نّشْ ؤُ أَذْ جِّيوْننْ.
12 — De três em três anos junte a décima parte das colheitas daquele ano e dê aos levitas , aos estrangeiros, aos órfãos e às viúvas que moram na sua cidade, para que tenham toda a comida que precisarem.
13 ؤُشَا أَذْ ثِينِيذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، أَربِّي نّشْ: ’أَقَا كْسِيغْ مِينْ إِدْجَانْ إِقدّْسنْ زِي ثَادَّارْثْ إِنُو ؤُشَا عَاوذْ وْشِيغْ ث إِ ؤُلَاوِي، إِ ؤُبَارَّانِي، إِ ؤُيُوجِيڒْ، إِ ثَاجَّاتْشْ، أَمْ مَامّشْ مَارَّا ثِيوصَّا إِ ذ أَيِي ثْوصِّيذْ. نشّْ وَارْعذِّيغْ ؤُڒَا خْ إِشْثنْ زِي ثْوصَّا نّشْ ؤُ وَارْ تُّوغْ وَالُو.
13 Depois, na presença do Senhor , nosso Deus, você dirá o seguinte: “Entreguei aos levitas, aos estrangeiros, aos órfãos e às viúvas a parte das minhas colheitas que pertence a ti. Obedeci a todos os teus mandamentos; não deixei de cumprir nenhum deles e fiz tudo o que mandaste a respeito do dízimo .
14 وَارْ زَّايسْ شِّيغْ ذڭْ وشْضَانْ إِنُو ؤُ وَارْ زَّايسْ كْسِيغْ ؤُمِي خمْجغْ ؤُڒَا وَارْ زَّايسْ وْشِيغْ إِ يِيجّْ ن ؤُمتِّينْ. أَقَا سْڒِيغْ إِ ثْمِيجَّا ن سِيذِي، أَربِّي إِنُو، ؤُ ڭِّيغْ مَارَّا مِينْ ذ أَيِي ثُومُورذْ.
14 Não comi nenhuma porção do dízimo quando estava de luto, não levei nenhuma parte para fora da cidade quando estava impuro , nem dei nenhuma parte como oferta pelos mortos. Fiz tudo o que mandaste, ó Senhor , meu Deus, e obedeci à tua ordem.
15 خْزَارْ زِي ثْزذِّيغْثْ نّشْ إِقدّْسنْ، زڭْ ؤُجنَّا، غَارْ سْوَادَّايْ ؤُشَا بَاركْ ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل ذ ثمُّورْثْ نِّي ذ أَنغْ ثوْشِيذْ، أَمْ مَامّشْ ثجُّودْجذْ إِ ڒجْذُوذْ نّغْ، ثَامُّورْثْ نِّي إِتّْفيّْضنْ س ؤُغِي ذ ثَامّنْثْ.‘ “
15 Olha do céu, onde moras, ó Deus, e abençoa-nos, o teu povo de Israel, e abençoa esta terra boa e rica que nos deste, conforme prometeste aos nossos antepassados.”
16 ”سِيذِي، أَربِّي نّشْ، أَقَا يُومُورْ إِ شكْ أَسّْ-أَ، أَذْ ثڭّذْ ثِيوصَّا-يَا ذ لْفَارَايِيضْ-أَ. حْضَا ثنْثْ ؤُشَا أڭّْ زَّايْسنْ س مَارَّا ؤُڒْ نّشْ ذ مَارَّا ڒعْمَارْ نّشْ.
16 Moisés disse ao povo: — Hoje o
17 أَسّْ-أَ ثنِّيذْ أَقَا سِيذِي أَذْ يِيڒِي ذ أَربِّي نّشْ، أَذْ ثُويُورذْ ذڭْ إِبْرِيذنْ نّسْ، أَذْ ثحْضِيذْ ثِيوصَّا ذ ڒُومُورَاثْ نّسْ ذ لْفَارَايِيضْ نّسْ ؤُشَا أَذْ ثسْڒذْ إِ ثْمِيجَّا نّسْ.
17 Hoje vocês afirmaram que o Senhor é o seu Deus e prometeram andar sempre nos caminhos dele, obedecendo às suas leis e aos seus mandamentos e fazendo tudo o que ele mandar.
18 ؤُشَا سِيذِي إِنَّا أَشْ أَسّْ-أَ إِ شكْ، أَقَا شكْ أَذْ غَارسْ ثِيڒِيذْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِغْڒَا أَطَّاسْ، أَمْ مَامّشْ ذ أَومْ إِنَّا، ؤُ إِتّْخصَّا أَشْ أَذْ ثحْضِيذْ مَارَّا ثِيوصَّا نّسْ،
18 E hoje o Senhor Deus declara que, conforme prometeu, vocês são o povo que é somente dele, e ele manda que vocês obedeçam a todos os seus mandamentos.
19 حِيمَا نتَّا أَذْ شكْ إِسُّوعْڒَا خْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ إِ ؤُسمْغَارْ ذ يِيسمْ ذ ڒْعزّْ، حِيمَا أَذْ ثِيڒِيذْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِقدّْسنْ إِ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِنَّا.“
19 Assim ele vai abençoá-los, dando-lhes mais fama, glória e honra do que a qualquer outro povo que ele criou. E, conforme ele disse, vocês serão o seu povo escolhido, o povo que é somente dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.