Deuteronômio 26
rifa (RIFA) vs NAA
1 ”خْمِي غَا ثَاذْفذْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي ذ أَشْ غَا إِوْشْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ذ ڒْوَارْثْ، ؤُشَا أَذْ ت ثطّْفذْ ؤُشَا أَذْ ذَايسْ ثْزذْغذْ،
1 — Ao entrar na terra que o Senhor , seu Deus, lhe dá por herança, ao possuí-la e morar nela,
2 خنِّي أَذْ ثكْسِيذْ زِي ثْمزْوَارُوثْ ن كُوڒْ ڒْغِيدْجثْ إِ غَا ثسّْمُونذْ زِي ثمُّورْثْ نِّي ذ أَشْ غَا إِوْشْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، أَذْ ث ثڭّذْ ذِي ثْسُودْجثْ ؤُشَا أَذْ ثْرَاحذْ غَارْ ومْشَانْ إِ غَا يِيخْضَارْ سِيذِي مَاحنْذْ أَذْ ذِينْ إِسّزْذغْ إِسمْ نّسْ.
2 você deve pegar as primícias de todos os frutos que colheu na terra que o Senhor , seu Deus, lhe deu, colocá-las num cesto e ir ao lugar que o Senhor , seu Deus, escolher para ali fazer habitar o seu nome.
3 ؤُشَا أَذْ د-ثَاسذْ غَارْ ؤُكهَّانْ، ونِّي ذِينْ غَا يِيڒِينْ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي، أَذْ أَسْ ثِينِيذْ: ’أَقَا أَسّْ-أَ أَذْ بَارّْحغْ إِ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، بلِّي أَقَا ؤُذْفغْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي خْ إِجُّودْجْ سِيذِي إِ ڒجْذُوذْ نّغْ حِيمَا أَذْ أَنغْ ت إِوْشْ.‘
3 Você chegará ao sacerdote que estiver de serviço naqueles dias e lhe dirá: “Hoje declaro ao Senhor , seu Deus, que entrei na terra que o Senhor , sob juramento, prometeu dar aos nossos pais.”
4 ؤُشَا أَذْ إِكْسِي ؤُكهَّانْ ثَاسُودْجثْ زڭْ ؤُفُوسْ نّشْ، أَذْ ت إِسَّارْسْ زَّاثْ إِ ؤُعَالْطَارْ ن سِيذِي، أَربِّي نّشْ.
4 O sacerdote pegará o cesto e o colocará diante do altar do Senhor , seu Deus.
5 أَذْ ثْبَارّْحذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، أَربِّي نّشْ، أَذْ ثِينِيذْ: ’أَرَامِييُو نِّي ثُوغَا إِدْجَانْ عْڒَاحَاڒْ أَذْ إِفْنَا أَقَا ثُوغَا-ث ذ بَابَا. نتَّا إِهْوَا غَارْ مِيصْرَا ؤُشَا إِزْذغْ ذِينْ أَمْ ؤُبَارَّانِي أَكْ-ذ إِجّْ ن وُورُو ن يرْيَازنْ وَاهَا ؤُشَا إِيْمَا، إِذْوڒْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْغَارْ، إِجْهذْ ؤُ ذڭْ وَاطَّاسْ.
5 Então você testificará diante do Senhor , seu Deus, dizendo: “Meu pai foi um arameu prestes a perecer. Ele foi para o Egito, e ali viveu como estrangeiro com pouca gente; e ali veio a ser uma nação grande, forte e numerosa.
6 إِمِيصْرِييّنْ ضڒْمنْ ؤُ حْصَارنْ أَنغْ ؤُ ڭِّينْ خَانغْ ثَاسْمُوغِي ثقْسحْ.
6 Mas os egípcios nos maltrataram, oprimiram e nos impuseram dura servidão.
7 ؤُشَا نسْغُويْ غَارْ سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نّغْ، ؤُشَا إِسْڒَا سِيذِي إِ ثْمِيجَّا نّغْ ؤُ إِژْرَا أَرْژِييّثْ نّغْ ذ ڒغْبنْ نّغْ ذ ڒْمحْنثْ نّغْ.
7 Clamamos ao Senhor , Deus de nossos pais; e o Senhor ouviu a nossa voz e viu a nossa angústia, o nosso trabalho e a nossa opressão.
8 إِسُّوفّغْ أَنغْ-د سِيذِي زِي مِيصْرَا س ؤُفُوسْ إِجهْذنْ، س ؤُغِيڒْ إِسّْوِيژّْضنْ، س ثِيمڭَّا إِمْغَارنْ إِسِّيڭّْوِيذنْ، س ڒعْڒَامَاثْ ؤُ س لْمُوعْجِيزَاثْ،
8 E o Senhor nos tirou do Egito com mão poderosa, com braço estendido, com grande espanto, com sinais e com milagres.
9 ؤُشَا إِسِّيذفْ أَنغْ غَارْ ومْشَانْ-أَ ؤُشَا إِوْشَا أَنغْ ثَامُّورْثْ-أَ، ثَامُّورْثْ إِفيّْضنْ س ؤُغِي ذ ثَامّنْثْ.
9 Ele nos trouxe a este lugar e nos deu esta terra, terra que mana leite e mel.
10 ؤُشَا ڒخُّو، خْزَارْ، إِوْيغْ-د ثَامزْوَارُوثْ ن ڒْغِيدْجثْ ن ثمُّورْثْ نِّي ذ أَيِي ثوْشِيذْ، أَ سِيذِي!‘ خنِّي أَذْ ث ثڭّذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، أَربِّي نّشْ، أَذْ ثْبنْذْقذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، أَربِّي نّشْ.
10 Eis que, agora, trago as primícias dos frutos da terra que tu, ó Senhor , me deste.” Então você as colocará diante do Senhor , seu Deus, e se prostrará diante dele.
11 أَذْ ثْفَارّْحذْ زِي مَارَّا ڒْخَاڒْ إِ غَا إِوْشْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، إِ شكْ ؤُ إِ أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ نّشْ: شكْ ذ ؤُلَاوِي ذ ؤُبَارَّانِي إِ إِدْجَانْ ذِي ڒْوسْطْ نّشْ.“
11 Você se alegrará por todo o bem que o Senhor , seu Deus, tem dado a você e à sua casa. E também se alegrarão os levitas e os estrangeiros que morarem onde você vive.
12 ”خْمِي غَا ثْكمّْڒذْ زڭْ ؤُعشَّارْ ن مَارَّا ڒعْشُورْ ن ڒْغِيدْجثْ نّشْ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، ونِّي ذ أَسڭّْوَاسْ ن ڒعْشُورْ، خنِّي أَذْ ثنْ ثوْشذْ إِ ؤُلَاوِي، إِ ؤُبَارَّانِي، إِ ؤُيُوجِيڒْ، إِ ثَاجَّاتْشْ، حِيمَا أَذْ شّنْ ذَاخڒْ إِ ثوُّورَا نّشْ ؤُ أَذْ جِّيوْننْ.
12 — Quando, no terceiro ano, que é o ano dos dízimos, você acabar de separar todos os dízimos da colheita, você os dará aos levitas, aos estrangeiros, aos órfãos e às viúvas, para que comam até se fartarem nas cidades de vocês.
13 ؤُشَا أَذْ ثِينِيذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، أَربِّي نّشْ: ’أَقَا كْسِيغْ مِينْ إِدْجَانْ إِقدّْسنْ زِي ثَادَّارْثْ إِنُو ؤُشَا عَاوذْ وْشِيغْ ث إِ ؤُلَاوِي، إِ ؤُبَارَّانِي، إِ ؤُيُوجِيڒْ، إِ ثَاجَّاتْشْ، أَمْ مَامّشْ مَارَّا ثِيوصَّا إِ ذ أَيِي ثْوصِّيذْ. نشّْ وَارْعذِّيغْ ؤُڒَا خْ إِشْثنْ زِي ثْوصَّا نّشْ ؤُ وَارْ تُّوغْ وَالُو.
13 Depois, diante do Senhor , seu Deus, você dirá: “Tirei de minha casa o que é consagrado e dei também aos levitas, aos estrangeiros, aos órfãos, às viúvas, segundo todos os mandamentos que me tens ordenado; nada transgredi dos teus mandamentos, nem deles me esqueci.
14 وَارْ زَّايسْ شِّيغْ ذڭْ وشْضَانْ إِنُو ؤُ وَارْ زَّايسْ كْسِيغْ ؤُمِي خمْجغْ ؤُڒَا وَارْ زَّايسْ وْشِيغْ إِ يِيجّْ ن ؤُمتِّينْ. أَقَا سْڒِيغْ إِ ثْمِيجَّا ن سِيذِي، أَربِّي إِنُو، ؤُ ڭِّيغْ مَارَّا مِينْ ذ أَيِي ثُومُورذْ.
14 Dos dízimos não comi quando estava de luto e deles nada tirei estando impuro, nem deles dei para a casa de algum morto; obedeci à voz do Senhor , meu Deus; segundo tudo o que me ordenaste, assim eu fiz.
15 خْزَارْ زِي ثْزذِّيغْثْ نّشْ إِقدّْسنْ، زڭْ ؤُجنَّا، غَارْ سْوَادَّايْ ؤُشَا بَاركْ ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل ذ ثمُّورْثْ نِّي ذ أَنغْ ثوْشِيذْ، أَمْ مَامّشْ ثجُّودْجذْ إِ ڒجْذُوذْ نّغْ، ثَامُّورْثْ نِّي إِتّْفيّْضنْ س ؤُغِي ذ ثَامّنْثْ.‘ “
15 Olha desde a tua santa habitação, desde o céu, e abençoa Israel, o teu povo, e a terra que nos deste, como juraste aos nossos pais, terra que mana leite e mel.”
16 ”سِيذِي، أَربِّي نّشْ، أَقَا يُومُورْ إِ شكْ أَسّْ-أَ، أَذْ ثڭّذْ ثِيوصَّا-يَا ذ لْفَارَايِيضْ-أَ. حْضَا ثنْثْ ؤُشَا أڭّْ زَّايْسنْ س مَارَّا ؤُڒْ نّشْ ذ مَارَّا ڒعْمَارْ نّشْ.
16 — Hoje o Senhor , seu Deus, ordena que vocês cumpram estes estatutos e juízos; portanto, vocês devem guardar e cumpri-los de todo o seu coração e de toda a sua alma.
17 أَسّْ-أَ ثنِّيذْ أَقَا سِيذِي أَذْ يِيڒِي ذ أَربِّي نّشْ، أَذْ ثُويُورذْ ذڭْ إِبْرِيذنْ نّسْ، أَذْ ثحْضِيذْ ثِيوصَّا ذ ڒُومُورَاثْ نّسْ ذ لْفَارَايِيضْ نّسْ ؤُشَا أَذْ ثسْڒذْ إِ ثْمِيجَّا نّسْ.
17 Hoje vocês declararam que o Senhor será o seu Deus, e que vocês andarão nos seus caminhos, guardarão os seus estatutos, os seus mandamentos e os seus juízos e que darão ouvidos à sua voz.
18 ؤُشَا سِيذِي إِنَّا أَشْ أَسّْ-أَ إِ شكْ، أَقَا شكْ أَذْ غَارسْ ثِيڒِيذْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِغْڒَا أَطَّاسْ، أَمْ مَامّشْ ذ أَومْ إِنَّا، ؤُ إِتّْخصَّا أَشْ أَذْ ثحْضِيذْ مَارَّا ثِيوصَّا نّسْ،
18 E hoje o Senhor declarou que vocês serão o seu povo próprio, como ele prometeu, e que vocês devem guardar todos os seus mandamentos.
19 حِيمَا نتَّا أَذْ شكْ إِسُّوعْڒَا خْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ إِ ؤُسمْغَارْ ذ يِيسمْ ذ ڒْعزّْ، حِيمَا أَذْ ثِيڒِيذْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِقدّْسنْ إِ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِنَّا.“
19 Assim ele vai exaltá-los em louvor, renome e glória sobre todas as nações que fez e para que vocês sejam povo santo ao Senhor , seu Deus, como ele falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.