Deuteronômio 25

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ ”مَاڒَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُمْشُوبّشْ جَارْ إِرْيَازنْ ؤُشَا إِتّْخصَّا أَسنْ أَذْ ؤُيُورنْ غَارْ ڒْمحْكَامَا، أَذْ خَاسنْ حكْمنْ، خنِّي أَذْ بَارّْحنْ خْ ونِّي غَارْ إِدْجَا ڒْحقّْ ؤُشَا أَذْ حكْمنْ خْ ؤُمذْنُوبْ.

¹ — Quando houver desentendimento entre dois homens, e vierem a juízo, os juízes os julgarão, justificando o inocente e condenando o culpado.

² مَاڒَا أَمذْنُوبْ إِسّْذَاهدْجْ ثِييِّيثَا، خنِّي ڒْقَاضِي أَذْ يجّْ أَذْ ثغضْڒنْ غَارْ ثمُّورْثْ ؤُشَا أَذْ ث فَارْشنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ أَنشْثْ إِتُّورْسْ ذِي ڒحْسَابْ ن ڒْغشّْ نّسْ.

² Se o culpado merecer açoites, o juiz mandará que ele se deite no chão e seja açoitado, na sua presença, com o número de açoites que o caso exigir.

³ إِعدّڒْ أَذْ أَسْ إِوْشْ أَربْعِينْ ن ثيِّيثَا، وَارْ غَارْسنْثْ يَارنِّي شَا، مِينْزِي مَاڒَا أَذْ ث إِفَارْشْ عَاذْ كْثَارْ سنّجْ إِ ثِييِّيثَا-يَا، أَقَا ؤُمَاشْ أَذْ أَشْ د-إِبَانْ ذ أَمحْڭُورْ جَارْ ثِيطَّاوِينْ نّشْ.“

³ Poderá ordenar quarenta açoites, não mais; do contrário, se ordenasse mais do que isso, um compatriota seria humilhado aos olhos de vocês.

⁴ ”وَارْ تّڭّْ ثَاشْمَانْثْ إِ ؤُفُونَاسْ خْمِي إِسَّارْوَاثْ.“

⁴ — Não amarrem a boca do boi quando estiver pisando o trigo.

⁵ ”خْمِي زدّْغنْ وَاوْمَاثنْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا ؤُشَا إِمُّوثْ إِجّْ زَّايْسنْ، ؤُشَا وَارْ د-يجِّي شَا مِّيسْ، خنِّي ثَامْغَارْثْ ن ؤُمتِّينْ وَارْ ثْمدْجشْ شَا أَكْ-ذ شَا ن ورْيَازْ بَارَّا فَامِيلِييَا نّسْ. أَذْ خَاسْ يَاذفْ وَاڒوْسْ ؤُشَا أَذْ ت إِڭّْ ذ ثَامْغَارْثْ نّسْ ؤُشَا أَذْ أَسْ يڭّْ خنِّي لْوَاجِيبْ ن وَاڒوْسْ.

⁵ — Se dois irmãos morarem juntos, e um deles morrer sem filhos, a mulher do que morreu não se casará com um estranho, alguém de fora da família; seu cunhado a tomará, a receberá por mulher e exercerá para com ela a obrigação de cunhado.

⁶ ؤُشَا أَمنْزُو نِّي إِ د غَا ثَارُووْ، أَذْ إِخْڒفْ إِسمْ ن ؤُمَاسْ إِمُّوثنْ، حِيمَا إِسمْ ن وَا وَارْ إِمحِّي شَا زِي إِسْرَائِيل.

⁶ O primogênito que ela lhe der será sucessor do nome do seu irmão falecido, para que o nome deste não se apague em Israel.

⁷ مَاشَا مَاڒَا أَرْيَازْ وَارْ إِخْسْ أَذْ إِكْسِي ثَامْغَارْثْ ن ؤُمَاسْ، أَذْ ثْڒَاهْ خنِّي ثمْغَارْثْ ن ؤُمَاسْ غَارْ ثوَّارْثْ، غَارْ إِمْغَارنْ، أَذْ ثِينِي: ’أَڒوْسْ إِنُو يُوڭِي أَذْ إِخْڒفْ إِسمْ ن ؤُمَاسْ ذِي إِسْرَائِيل، وَارْ إِخْسْ أَذْ إِڭّْ لْوَاجِيبْ ن وَاڒوْسْ.‘

⁷ — Porém, se o homem não quiser se casar com a cunhada, ela irá ao portão da cidade para falar com os anciãos, e dirá: “Meu cunhado se recusa a dar continuidade ao nome de seu irmão em Israel; não quer exercer para comigo a obrigação de cunhado.”

⁸ خنِّي إِمْغَارنْ ن ثنْذِينْثْ نِّي أَذْ أَسْ د-ڒَْاغَانْ ؤُشَا أَذْ أَكِيذسْ سِّيوْڒنْ. مَاڒَا نتَّا إِمْنعْ ذڭْ وَاوَاڒْ نّسْ ؤُشَا إِنَّا: ’وَارْ خْسغْ شَا أَذْ ت أَوْيغْ!‘،

⁸ Então os anciãos da cidade devem chamá-lo e falar com ele. Se ele persistir e disser: “Não quero casar com ela”,

⁹ أَذْ غَارسْ د-ثْقَارّبْ خنِّي ثَاڒوْسْثْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن إِمْغَارنْ، أَذْ أَسْ ثكّسْ سَانْذَالَا نّسْ زڭْ ؤُضَارْ ؤُشَا أَذْ خَاسْ ثسُّوسفْ خْ ؤُغمْبُوبْ، أَذْ ثْبَارّحْ، أَذْ ثِينِي: ’أَمُّو إِ إِتّْوَاڭّْ ذڭْ ورْيَازْ نِّي وَارْ إِخْسنْ أَذْ إِبْنَا ثَادَّارْثْ ن ؤُمَاسْ!‘

⁹ então a cunhada chegará perto dele, na presença dos anciãos, e lhe descalçará a sandália do pé, e lhe cuspirá no rosto, e protestará, dizendo: “Assim se fará com o homem que não quer edificar a casa de seu irmão.”

¹⁰ ؤُشَا أَذْ أَسْ ڒَاغَانْ ذِي إِسْرَائِيل س يِيسمْ وَانِيثَا: ’ثَادَّارْثْ ن ونِّي ؤُمِي إِتّْوَاكّسْ سَانْذَالَا نّسْ!‘ “

¹⁰ E, em Israel, se dará à casa daquele homem o nome de “A casa do descalçado”.

¹¹ ”مَاڒَا ذِينْ إِرْيَازنْ مْشُوبُّوشنْ ؤُشَا ثْرحّڭْ-د ثمْغَارْثْ ن شَا ن إِجّْ حِيمَا أَذْ ثْفكّْ أَرْيَازْ نّسْ زڭْ ؤُفُوسْ ن وِي ث إِشَّاثنْ ؤُشَا نتَّاثْ ثسّْوِيژّضْ أَفُوسْ نّسْ ؤُشَا ثطّفْ إِ-ث زِي ثْفُولِينْ ن ؤُسضْحِي نّسْ،

¹¹ — Quando dois homens estiverem brigando, um contra o outro, e a mulher de um chegar para livrar o marido da mão daquele que o fere, e ela estender a mão, e o pegar pelo órgão genital,

¹² أَذْ أَسْ ثْقسّذْ خنِّي أَفُوسْ نّسْ، وَارْ ذ أَمْ تّزِّيدْجِيزْ.“

¹² vocês devem cortar a mão dela; não olhem para ela com piedade.

¹³ ”وَارْ غَاركْ إِتِّيڒِي ذِي ثْخَانْشثْ نّشْ إِجّْ ن وژْرُو ن ڒوْزنْ ذ إِجّْ ن وژْرُو نّغْنِي، إِجّْ ن وژْرُو ذ أَمقّْرَانْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن وژْرُو ذ أَمژْيَانْ.

¹³ — Não levem na bolsa pesos diferentes, um grande e um pequeno.

¹⁴ وَارْ غَاركْ إِتِّيڒِي ذِي ثَادَّارْثْ نّشْ، ڒْْمُوذْ ن إِجّْ ن إِفَا ؤُڒَا ذ إِجّْ ن إِفَا نّغْنِي، إِجّْ ن إِفَا ذ أَمقّْرَانْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن إِفَا ذ أَمژْيَانْ.

¹⁴ Não tenham em casa dois tipos de medidas, um grande e um pequeno.

¹⁵ إِجّْ ن وژْرُو \+bdit ن ڒوْزنْ\+bdit* إِوَاطَا، إِسڭّمْ أَذْ غَاركْ يِيڒِي ؤُڒَا ذ \+bdit إِجْ ن ڒْمُوذْ ن\+bdit* يِيجّْ ن إِفَا نِيشَانْ، إِوَاطَا، حِيمَا ؤُسَّانْ نّشْ أَذْ زُّوڭَّارْثنْ خْ وُوذمْ ن ثمُّورْثْ نِّي إِ ذ أَشْ غَا إِوْشْ، سِيذِي، أَربِّي نّشْ.

¹⁵ Usem um peso integral e justo, e uma medida integral e justa; para que se prolonguem os seus dias na terra que o Senhor , seu Deus, lhes dá.

¹⁶ مِينْزِي مَارَّا وِي غَا إِڭِّينْ مَانْ أَيَا، مَارَّا وِي غَا إِڭِّينْ ڒْغشّْ، أَقَا نتَّا ذ نّْعِي غَارْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ.“

¹⁶ Porque todo aquele que pratica tal injustiça é abominação ao Senhor , o Deus de vocês.

¹⁷ ”إِذَارْ مِينْ زَّايكْ إِڭَّا عَامَالِيقْ ذڭْ وبْرِيذْ، ؤُمِي د-ثفّْغذْ زِي مِيصْرَا،

¹⁷ — Lembrem-se do que os amalequitas fizeram no caminho, quando vocês estavam saindo do Egito.

¹⁸ مَامّشْ د-إِفّغْ غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذكْ ذڭْ وبْرِيذْ ؤُشَا إِهْجمْ خَاكْ زِي ضفَّارْ مَانِي دْجَانْ مَارَّا إِنِّي إِضعْفنْ، ؤُمِي شكْ ثُوغَا ثُوحْڒذْ، ثفْنِيذْ. نتَّا وَارْ إِڭّْوِيذْ شَا أَربِّي.

¹⁸ Eles saíram ao encontro de vocês no caminho e, quando vocês estavam abatidos e cansados, atacaram na retaguarda todos os desfalecidos que vinham atrás; e não temeram a Deus.

¹⁹ أَذْ إِمْسَارْ، خْمِي سِيذِي، أَربِّي نّشْ، أَذْ شكْ إِسَّاريّحْ زِي مَارَّا ڒْعذْيَانْ إِ ذ أَشْ-د إِنّْضنْ ذِي ثمُّورْثْ إِ ذ أَشْ غَا إِوْشْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ذ ڒْوَارْثْ، حِيمَا أَذْ ت ثكْسِيذْ، أَقَا أَذْ ثمْحِيذْ ڒِيذَارثْ ن عَامَالِيقْ زِي سَاذُو ؤُجنَّا. وَارْ ث تّتُّو!“

¹⁹ Portanto, quando o Senhor , seu Deus, lhes houver dado sossego de todos os seus inimigos ao redor, na terra que o Senhor , seu Deus, lhes dá por herança, para que dela tomem posse, apaguem a memória dos amalequitas da face da terra; não se esqueçam disto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Deuteronômio 25 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →