Deuteronômio 1

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ إِنَا ذ أَوَاڒنْ نِّي إِسِّيوڒْ مُوسَا إِ مَارَّا إِسْرَائِيل خْ ؤُجمَّاضْ ن لْ-ؤُرْذُونْ، ذِي ڒخْڒَا، ذِي ڒوْضَا أَرنْذَاذْ ن صُوفْ، جَارْ فَارَانْ ذ ثُوفَالْ ذ لَابَانْ ذ حَاضَايْرُوثْ ذ ذِي-ذَاهَابْ.

¹ São estas as palavras que Moisés falou a todo o Israel, a leste do Jordão, no deserto, na Arabá, diante de Sufe, entre Parã, Tofel, Labã, Hazerote e Di-Zaabe.

² زِي حُورِيبْ خْ وبْرِيذْ ن إِذُورَارْ ن سَاعِيرْ أَڒْ قَاذَاشْ-بَارْنِيعْ أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن ثِيشْثِي ن حِيطَاشْ ن وُوسَّانْ.

² É uma jornada de onze dias desde Horebe até Cades-Barneia, pelo caminho dos montes de Seir.

³ إِمْسَارْ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ أَربْعِينْ، ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ حِيطَاشْ، ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو ن ؤُيُورْ، إِسِّيوڒْ مُوسَا أَكْ-ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل عْلَاحْسَابْ مَارَّا مِينْ ذ أَسْ إِوصَّا سِيذِي زِي جِّيهثْ نْسنْ،

³ Aconteceu que, no quadragésimo ano, no primeiro dia do décimo primeiro mês, Moisés falou aos filhos de Israel, segundo tudo o que o Senhor lhe havia ordenado a respeito deles,

⁴ أَوَارْنِي ؤُمِي إِغْڒبْ ذِي إِذْرَاعِي خْ سِيحُونْ، أَجدْجِيذْ ن إِمُورِييّنْ ونِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي حَاشْبُونْ، ؤُ خْ عُوجْ، أَجدْجِيذْ ن بَاشَانْ، ونِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي عَاشْثَارُوثْ.

⁴ depois que derrotou Seom, rei dos amorreus, que habitava em Hesbom, e Ogue, rei de Basã, que habitava em Astarote, em Edrei.

⁵ خْ ؤُجمَّاضْ ن لْ-ؤُرْذُونْ، ذِي ثمُّورْثْ ن مُوآبَ، إِبْذَا مُوسَا أَذْ إِفسَّارْ شَّارِيعَا-يَا، إِنَّا:

⁵ A leste do Jordão, na terra de Moabe, Moisés encarregou-se de explicar esta lei, dizendo:

⁶ ”سِيذِي، أَربِّي نّغْ، إِسِّيوڒْ أَكِيذْنغْ غَارْ حُورِيبْ، إِنَّا: ’كنِّيوْ ثقِّيمنْ أَطَّاسْ غَارْ وذْرَارْ-أَ، أَقَا ذ أَطَّاسْ.

⁶ — O Senhor , nosso Deus, nos falou em Horebe, dizendo: “Vocês já ficaram bastante tempo neste monte.

⁷ ذوْڒمْ، كّْسمْ إِقِيضَانْ نْومْ ؤُشَا أَذْفمْ غَارْ إِذُورَارْ ن إِمُورِييّنْ ؤُ غَارْ مَارَّا إِمُوشَانْ يُوذْسنْ ذِي ڒوْضَا، ذِي ثمُّورْثْ ن إِذُورَارْ، ذِي ثمُّورْثْ إِوَاطَانْ، ذِي ثمُّورْثْ ن لْجَانُوبْ ؤُ غَارْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ، ثَامُّورْثْ ن أَيْثْ ن كنْعَانْ، ذ لُوبْنَانْ أَڒْ إِغْزَارْ أَمقّْرَانْ، إِغْزَارْ ن لْفُورَاطْ.

⁷ Voltem e sigam viagem. Vão à região montanhosa dos amorreus, a todos os seus vizinhos, na Arabá, à região montanhosa, à Sefelá, ao Neguebe, à costa marítima, terra dos cananeus, e ao Líbano, até o grande rio Eufrates.

⁸ خْزَارْ، نشّْ وْشِيغْ أَومْ ثَامُّورْثْ إِ إِدْجَانْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْومْ. أَذْفمْ غَارسْ، ثطّْفمْ ثَامُّورْثْ نِّي خْ إِجُّودْجْ سِيذِي أَذْ ت إِوْشْ إِ ڒجْذُوذْ نْومْ، إِ إِبْرَاهِيمْ، إِسْحَاقْ ذ يَاعْقُوبْ، ؤُ إِ زَّارِيعثْ نْسنْ أَوَارْنِي أَسنْ.‘

⁸ Eis aqui a terra que eu pus diante de vocês; entrem e tomem posse da terra que o Senhor , com juramento, deu a seus pais, a Abraão, Isaque e Jacó, a eles e à sua descendência depois deles.”

⁹ ذِي ڒْوقْثْ نِّي سِّيوْڒغْ نشّْ أَكِيذْومْ، نِّيغْ: ’نشّْ وَاهَا وَارْ زمَّارغْ أَذْ أَرْبُوغْ أَمْنُوسْ إِ كنِّيوْ.

⁹ — Nesse mesmo tempo, eu disse a vocês: “Sozinho não poderei levá-los.

¹⁰ سِيذِي، أَربِّي نْومْ، إِڭَّا كنِّيوْ ذ أَطَّاسْ، ؤُشَا خْزَارْ، كنِّيوْ ڒخُّو ذ أَطَّاسْ أَمْ يِيثْرَانْ ن ؤُجنَّا.

¹⁰ O Senhor , o Deus de vocês, fez com que vocês se multiplicassem e eis que hoje vocês são uma multidão como as estrelas dos céus.

¹¹ أَذْ ثَافْ أَذْ ذَايْومْ إِمَّارْنِي سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْومْ، أَمْ مَامّشْ كنِّيوْ ثدْجَامْ ڒخُّو أَڒفْ ن ثْوَاڒَاوِينْ ؤُشَا أَذْ ثَافْ أَذْ كنِّيوْ إِبَاركْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا غَارْومْ د-إِسِّيوڒْ.

¹¹ O Senhor , Deus dos pais de vocês, faça com que vocês sejam mil vezes mais numerosos do que são agora e os abençoe, como prometeu.

¹² مَامّشْ زمَّارغْ نشّْ وحّْذِي وَاهَا أَذْ أَرْبُوغْ إِسْحسِّيفنْ نْومْ ذ دّْقُوڒَاثْ نْومْ ذ إِمْشُوبّشنْ نْومْ؟

¹² Mas como poderia eu sozinho suportar o peso e a carga de vocês, e como poderia eu resolver sozinho todas as questões que surgem no meio de vocês?

¹³ كْسِيمْ زِي جَارْ ثقْبِيتْشْ نْومْ إِرْيَازنْ إِمِيغِيسنْ، إِفهّْمنْ، إِنِّي إِتّْوَاسّْننْ إِشْنَانْ، حِيمَا أَذْ ثنْ ڭّغْ ذ إِزدْجِيفنْ خَاومْ.‘

¹³ Escolham homens sábios, inteligentes e experimentados, segundo as suas tribos, para que eu os ponha por chefes de vocês.”

¹⁴ خنِّي كنِّيوْ ثَارِّيمْ-د خَافِي، ثنَّامْ أَيِي: ’أَوَاڒْ إِ ثسِّيوْڒذْ، أَقَا إِبَانْ-د إِشْنَا، حِيمَا أَذْ ث نڭّْ.‘

¹⁴ — Então vocês me responderam que era bom fazer o que eu tinha falado.

¹⁵ ؤُشَا كْسِيغْ إِزدْجِيفنْ ن ثقْبِيتْشْ نْومْ، إِرْيَازنْ إِمِيغِيسنْ، إِفهّْمنْ، إِنِّي إِتّْوَاسّْننْ إِشْنَانْ، ؤُشَا ڭِّيغْ ثنْ ذ إِزدْجِيفنْ خَاومْ، أَمْ إِمقّْرَاننْ خْ وَاڒفْ، إِمقّْرَاننْ خْ مْيَا، إِمقّْرَاننْ خْ خمْسِينْ ذ إِمقّْرَاننْ خْعشْرَا، ؤُ أَمْ إِمحْضَاينْ خْ ثْقبَّاڒْ نْومْ.

¹⁵ Assim, peguei os chefes de suas tribos, homens sábios e experimentados, e os fiz chefes sobre vocês, chefes de milhares, chefes de cem, chefes de cinquenta, chefes de dez e oficiais, segundo as suas tribos.

¹⁶ ذِي ڒْوقْثْ نِّي ؤُمُورغْ إِ ڒْقُوضَاثْ نْومْ ؤُشَا نِّيغْ: ’سْڒمْ غَارْ أَيْثْمَاثْومْ ؤُشَا حكْممْ س يِيجّْ ن ڒْحُوكْمْ إِسڭّْذنْ جَارْ ورْيَازْ ذ ؤُمَاسْ ذ ؤُبَارَّانِي نِّي كِيذسْ إِدْجَانْ.

¹⁶ Nesse mesmo tempo, ordenei aos juízes, dizendo: “Deem atenção às questões que surgem entre os seus irmãos e julguem com justiça entre um homem e seu irmão ou o estrangeiro que está com ele.

¹⁷ وَارْ تّڭّمْ س وُوذْمَاونْ ذِي ڒحْكَامْ. أَذْ ثسْڒمْ غَارْ ؤُمژْيَانْ ذ ؤُمقّْرَانْ. وَارْ ثڭّْوْذمْ زڭْ وُوذمْ ن شَا ن يِيجّنْ، مِينْزِي ڒحْكَامْ غَارْ أَربِّي. ثَامسْڒَاشْثْ نِّي ثوْعَارْ خَاومْ، أَوْيمْ ت-إِ-د غَارِي ؤُشَا نشّْ أَذْ ت سْڒغْ.‘

¹⁷ Não sejam parciais no julgamento. Ouçam tanto o pequeno como o grande; não tenham medo de ninguém, porque o julgamento é de Deus. Porém, se a questão for demasiadamente difícil para vocês, tragam para mim, e eu a ouvirei.”

¹⁸ أَمُّو إِ كنِّيوْ ؤُمُورغْ ذِي ڒْوقْثْ نِّي مَارَّا ثِيمسْڒَايِينْ نِّي خَاومْ أَذْ ثنْثْ ثڭّمْ.“

¹⁸ — Assim, naquele tempo, eu lhes ordenei todas as coisas que vocês deveriam fazer.

¹⁹ ”خنِّي نفْسِي إِقِيضَانْ نّغْ ؤُشَا نفّغْ زِي حُورِيبْ ؤُشَا نژْوَا مَارَّا ڒخْڒَا أَمقّْرَانْ إِسَّاڭّْوَاذنْ نِّي ثژْرِيمْ، نُويُورْ ذڭْ وبْرِيذْ ن إِذُورَارْ ن إِمُورِييّنْ أَمْ مَامّشْ ذ أَنغْ يُومُورْ سِيذِي، أَربِّي نّغْ، ؤُشَا نِيوضْ غَارْ قَاذَاشْ-بَارْنِيعْ.

¹⁹ — Então partimos de Horebe e caminhamos por todo aquele grande e terrível deserto que vocês viram, pelo caminho da região montanhosa dos amorreus, como o Senhor , nosso Deus, nos havia ordenado; e chegamos a Cades-Barneia.

²⁰ خنِّي نِّيغْ أَومْ: ’أَقَا ثِيوْضمْ غَارْ إِذُورَارْ ن إِمُورِييّنْ نِّي إِ ذ أَنغْ غَا إِوْشْ سِيذِي، أَربِّي نّغْ.

²⁰ Então eu lhes disse: “Vocês chegaram à região montanhosa dos amorreus, que o Senhor , nosso Deus, nos dá.

²¹ خْزَارْ، سِيذِي، أَربِّي نّشْ، أَقَا إِوْشَا أَسْ ثَامُّورْثْ إِ ذِينْ إِدْجَانْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ. ڭعّذْ، طّفْ إِ-ت، أَمْ مَامّشْ غَاركْ إِسِّيوڒْ سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْومْ. وَارْ تّڭّْوذْ ؤُ وَارْ تّجِّي أَذْ إِعْڭزْ وُوڒْ نّشْ.‘

²¹ Eis que o Senhor , seu Deus, colocou esta terra diante de vocês. Vão e tomem posse dessa terra, como o Senhor , o Deus de seus pais, falou. Não tenham medo e não se assustem.”

²² ثُوسِيمْ-د غَارِي مَارَّا كنِّيوْ، ثنَّامْ: ’أجّْ أَنغْ أَذْ نسّكّْ إِرْيَازنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّغْ حِيمَا أَذْ برْڭَاڭنْ ثَامُّورْثْ مَاحنْذْ أَذْ أَنغْ خبَّارنْ خْ مَانْ أَبْرِيذْ إِ زِي غَا نْڭعّذْ ذِي ثَامُّورْثْ ؤُ مَامّشْ دْجَانْثْ ثْندَّامْ إِ غَارْ د غَا نَاسْ.‘

²² — Então todos vocês se aproximaram de mim e disseram: “Vamos mandar alguns homens adiante de nós, para que espiem a terra e nos digam por que caminho devemos seguir e a que cidades devemos ir.”

²³ ثُوغَا أَوَاڒْ-أَ ذ لمْلِيحْ إِ نشّْ ؤُشَا كْسِيغْ ثنْعَاشْ ن يرْيَازنْ زِي ڒْْوسْثْ نْومْ، زِي كُوڒْ ثَاقْبِيتْشْ إِجّْ ن ورْيَازْ.

²³ Isto me pareceu uma boa ideia, de maneira que escolhi, do meio de vocês, doze homens, um de cada tribo.

²⁴ نّْضنْ نِيثْنِي ؤُشَا ؤُيُورنْ خْ وبْرِيذْ غَارْ إِذُورَارْ ؤُشَا ؤُسِينْ-د غَارْ ثغْزُورْثْ ن إِشْكُولْ ؤُشَا برْڭَاڭنْ ثمُّورْثْ.

²⁴ Eles saíram e foram à região montanhosa, e, espiando a terra, foram até o vale de Escol.

²⁵ كْسِينْ س إِفَاسّنْ نْسنْ ڒْغِيدْجثْ ن ثمُّورْثْ ؤُشَا هْوَانْ-د غَارْنغْ. إِوْينْ أَنغْ-د ڒخْبَارْ، نَّانْ: ’ثَامُّورْثْ إِ ذ أَنغْ غَا إِوْشْ سِيذِي، أَربِّي نّغْ، ثصْبحْ.‘ “

²⁵ Tomaram do fruto da terra nas mãos e o trouxeram até nós. E nos informaram, dizendo: “É boa esta terra que o Senhor , nosso Deus, nos dá.”

²⁶ ”قَاعْ أَمنِّي، وَارْ ثخْسمْ أَذْ ثْڭعّْذمْ ؤُشَا ثْغوّْغمْ ضِيدّْ إِ ڒُومُورْ ن سِيذِي، أَربِّي نْومْ.

²⁶ — Porém vocês não quiseram ir, mas foram rebeldes à ordem do Senhor , seu Deus.

²⁷ ؤُشَا ثْنذْقمْ-د ذڭْ إِقِيضَانْ نْومْ، ثنَّامْ: ’ذڭْ وقْڒَابْ نّسْ خَانغْ، أَقَا إِسُّوفّغْ أَنغْ سِيذِي زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا مَاحنْذْ أَذْ أَنغْ يَارّْ غَارْ إِفَاسّنْ ن إِمُورِييّنْ مَاحنْذْ أَذْ أَنغْ يَاردّدْجْ.

²⁷ Ficaram murmurando em suas tendas e disseram: “O Senhor está com ódio de nós e por isso nos tirou da terra do Egito para nos entregar nas mãos dos amorreus e nos destruir.

²⁸ مَانِي خنِّي إِ غَا نْڭعّذْ؟ أَيْثْمَاثْنغْ سّْفسّْينْ ؤُڒَاونْ نّغْ، نَّانْ: ڒْڭنْسْ إِمْغَارْ ؤُشَا زُّوڭَارنْ خَانغْ. ثِيندَّامْ مْغَارنْثْ ؤُشَا تّْوَافَارْينْثْ أَڒْ أَجنَّا ؤُشَا نژْرَا ذِينْ ؤُڒَا ذ أَيْثْ ن عَانَاقْ.‘

²⁸ Para onde iremos? Nossos irmãos nos deixaram com medo, dizendo: ‘Aquele povo é maior e mais alto do que nós. As cidades são grandes e fortificadas até o céu. Também vimos ali os filhos dos anaquins.’”

²⁹ نشّْ نِّيغْ أَومْ: ’وَارْ ثَارْجِيجمْ شَا ؤُ وَارْ زَّايْسنْ تّڭّْوْذمْ.

²⁹ — Então eu lhes disse: “Não fiquem apavorados, nem tenham medo deles.

³⁰ سِيذِي، أَربِّي نْومْ، ونِّي إِڭُّورنْ زَّاثْومْ، أَذْ إِمّْنغْ ذِي طّْوعْ نْومْ، أَمُّو نِيشَانْ أَمْ مَامّشْ إِڭَّا زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْومْ ذِي طّْوعْ نْومْ ذِي مِيصْرَا

³⁰ O Senhor , o seu Deus, que vai adiante de vocês, ele lutará por vocês, segundo tudo o que viram que ele fez conosco no Egito,

³¹ ؤُڒَا ذِي رخْڒَا، مَانِي ثژْرِيذْ مَامّشْ ثُوغَا شكْ يَاربُّو سِيذِي، أَربِّي نّشْ، مَارَّا أَبْرِيذْ نِّي ثُويُورذْ، أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ يَاربُّونْ مِّيسْ، أَڒَامِي د-ثِيوْضمْ غَارْ ومْشَانْ-أَ.‘

³¹ e também no deserto, onde vocês viram que o Senhor , seu Deus, os levou, como um homem leva o seu filho, por todo o caminho pelo qual vocês andaram, até chegar a este lugar.”

³² مَاشَا كنِّيوْ عَاذْ وَارْ ثُومِينمْ شَا س وَاوَاڒْ-أَ ذِي سِيذِي، أَربِّي نْومْ،

³² — Mas nem assim vocês creram no Senhor , seu Deus,

³³ ونِّي ثُوغَا إِڭُّورنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْومْ ذڭْ وبْرِيذْ، حِيمَا أَذْ أَومْ يَارْزُو مَانِي غَا ثوْثمْ إِقِيضَانْ نْومْ، ؤُ ونِّي ثُوغَا إِڭُّورنْ، س دْجِيڒثْ ذِي ثْمسِّي، مَاحنْذْ أَذْ أَومْ إِسّْشنْ أَبْرِيذْ مَانِي كنِّيوْ إِتّْخصَّا أَذْ ثُويُورمْ، ؤُ س ؤُزِيڒْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُسيْنُو.

³³ que foi adiante de vocês por todo o caminho, para procurar o lugar onde deveriam acampar; de noite, estava no fogo, para mostrar o caminho por onde vocês deveriam andar, e, de dia, estava na nuvem.

³⁴ سِيذِي إِسْڒَا ڒْْحسّْ ن وَاوَاڒنْ نْومْ ؤُشَا إِجَّا أَغْضَابْ نّسْ أَذْ إِدُّوقّزْ، إِجِّيدْجْ، إِنَّا:

³⁴ — O Senhor ouviu o que vocês disseram, ficou irado e jurou, dizendo:

³⁵ ’ؤُڒَا ذ إِجّْ زڭْ يرْيَازنْ-أَ ن جِّيڒْ-أَ أَعفَّانْ وَارْ إِژَارّْ ثَامُّورْثْ إِشْنَانْ نِّي خْ جُّودْجغْ مَاحنْذْ أَذْ ت وْشغْ إِ ڒجْذُوذْ نْومْ،

³⁵ “Nenhum dos homens desta geração perversa verá a boa terra que jurei dar aos pais de vocês,

³⁶ مْغِيرْ كَالِيبْ، مِّيسْ ن يَافُونِّي، نتَّا أَذْ ت إِژَارْ ؤُشَا إِ نتَّا ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ أَذْ وْشغْ ثَامُّورْثْ نِّي خْ إِڭَّا إِضَارنْ نّسْ، مِينْزِي نتَّا ثُوغَا إِضفَّارْ سِيذِي نِيشَانْ.‘

³⁶ com a exceção de Calebe, filho de Jefoné. Ele verá essa terra e darei a ele e aos filhos dele a terra em que ele pisou, porque perseverou em seguir o Senhor .”

³⁷ إِسْعَارْ خَافِي سِيذِي ذِي سِّيبّثْ نْومْ، إِنَّا: ’ؤُڒَا ذ شكْ وَارْ غَارسْ تِّيذْفذْ شَا!

³⁷ Também contra mim se indignou o Senhor por causa de vocês, dizendo: “Também você não entrará nessa terra.

³⁸ يَاشُووَا، مِّيسْ ن نُونْ، ونِّي إِبدّنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ، أَذْ غَارسْ يَاذفْ. سْجهْذْ إِ-ث، مِينْزِي نتَّا ذ ونِّي ت غَا إِوْشنْ ذ ڒْوَارْثْ إِ إِسْرَائِيل.

³⁸ Josué, filho de Num, que está diante de você, ele é quem vai entrar; anime-o, porque ele fará com que Israel a receba por herança.

³⁹ ؤُشَا ثَارْوَا نْومْ إِ خْ ثنَّامْ: أَذْ ذوْڒنْ ذ ثيْمَارْثْ!، إِحنْجِيرنْ نْومْ نِّي وَارْ سِّيننْ عَاذْ ڒْخَارْ نِيغْ ڒْغَارْ، نِيثْنِي أَذْ غَارسْ أَذْفنْ ؤُشَا نشّْ أَذْ أَسنْ ت-إِ-د-وْشغْ ؤُشَا نِيثْنِي أَذْ ت وَارْثنْ.

³⁹ E as crianças de vocês, de quem vocês disseram que seriam presa do inimigo, sim, os filhos de vocês, que hoje nem sabem distinguir entre bem e mal, esses ali entrarão, e a eles darei a terra, e eles a possuirão.

⁴⁰ مَاشَا كنِّيوْ أَذْ د-ثْذوْڒمْ، أَذْ ثكّْسمْ إِقِيضَانْ نْومْ سَّا ؤُشَا أَذْ ثُويُورمْ غَارْ ڒخْڒَا غَارْ ڒبْحَارْ ن ثلْڭَا.‘

⁴⁰ Mas vocês voltem e sigam para o deserto, pelo caminho do mar Vermelho.”

⁴¹ كنِّيوْ ثَارِّيمْ-د، ثنَّامْ أَيِي: ’أَقَا نخْضَا أَكْ-ذ سِيذِي. أَذْ نْڭعّذْ ؤُشَا أَذْ نمّْنغْ قَاعْ أَمْ مَامّشْ ذ أَنغْ يُومُورْ سِيذِي، أَربِّي نّغْ.‘ خنِّي ثْبيْسمْ، كُوڒْ إِجّْ س ڒسْنَاحْ نّسْ ن ڭَارَّا ؤُ كنِّيوْ س زّْعَامثْ نْومْ ثْبدّمْ أَذْ ثْڭعّْذمْ غَارْ وذْرَارْ.

⁴¹ — Então vocês responderam: “Pecamos contra o Senhor . Nós iremos e lutaremos, segundo tudo o que o Senhor , nosso Deus, nos ordenou.” Vocês se armaram, cada um com os seus instrumentos de guerra, e pensaram que seria fácil entrar na região montanhosa.

⁴² خنِّي إِنَّا أَيِي سِيذِي: ’إِنِي أَسنْ: وَارْ تّْڭعّْذمْ، وَارْ تّْمنْغِيمْ، مِينْزِي نشّْ وَارْ دْجِيغْ ذِي ڒْوسْطْ نْومْ، حِيمَا وَارْ ثْخصَّارمْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ڒْعذْيَانْ نْومْ.‘

⁴² Mas o Senhor mandou que eu dissesse a vocês: “Não vão, nem comecem a lutar, pois não estou no meio de vocês, e vocês serão derrotados pelos seus inimigos.”

⁴³ أَمُّو إِ كِيومْ سِّيوْڒغْ، مَاشَا كنِّيوْ وَارْ تّسْڒِيمْ ؤُشَا ثْغوّْغمْ ضِيدّْ إِ ڒُومُورْ ن سِيذِي ؤُشَا ثڭِّيمْ س ثُوفّثْ، ثْڭعّْذمْ غَارْ إِذُورَارْ.

⁴³ Isso eu lhes falei, mas vocês não quiseram escutar; pelo contrário, foram rebeldes às ordens do Senhor e, presunçosos, foram na direção das montanhas.

⁴⁴ ؤُشَا فّْغنْ إِمُورِييّنْ نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذڭْ إِذُورَارْ ؤُشَا ؤُژّْڒنْ خَاومْ، أَمْ تّڭّنْثْ ثْزِيزْوَا، ؤُشَا ڒبْزنْ كنِّيوْ ذِي صَاعِيرْ أَڒْ حُورْمَا.

⁴⁴ Os amorreus que habitavam naquela região montanhosa saíram contra vocês e os perseguiram como fazem as abelhas e os derrotaram desde Seir até Horma.

⁴⁵ ثْذوْڒمْ-د، ثسّْغُويمْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي. سِيذِي وَارْ إِسْڒِي إِ ثْمِيجَّا نْومْ، وَارْ ذ أَومْ إِوْشِي أَمزُّوغْ،

⁴⁵ Vocês voltaram e foram se queixar diante do Senhor , porém o Senhor não lhes deu atenção e não inclinou os ouvidos a vocês.

⁴⁶ ؤُشَا ثقِّيممْ ذِي قَاذَاشْ إِشْثْ ن ڒْوقْثْ ذ أَزِيرَارْ، ؤُسَّانْ أَطَّاسْ إِ ذِينِّي ثقِّيممْ.“

⁴⁶ Assim, vocês permaneceram muitos dias em Cades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Deuteronômio 1 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →