Daniel 5

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ أَجدْجِيذْ بَالْشَاصَّارْ إِڭَّا إِجّْ ن ؤُمنْسِي ذ أَمقّْرَانْ إِ وَاڒفْ ن أَيْثْ ن جّهْذْ نّسْ ؤُ نتَّا إِسْوَا بِينُو زَّاثْ إِ وَاڒفْ نِّي.

¹ Muitos anos depois, o rei Belsazar deu um grande banquete para mil de seus nobres e bebeu vinho com eles.

² ڒَْامِي إِقَّاسْ بَالْشَاصَّارْ بِينُو، يُومَارْ أَذْ د-أَوْينْ ڒقْشُوعْ ن وُورغْ ذ نُّوقَارْثْ نِّي إِكْسِي بَابَاسْ نَابُوخَاذْنَاصَّارْ زِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ حِيمَا أَذْ زَّايْسنْ إِسُو ؤُجدْجِيذْ ذ أَيْثْ ن جّهْذْ نّسْ ذ ثمْغَارِينْ نّسْ ذ ثِييَّا نّسْ.

² Enquanto Belsazar tomava vinho, ordenou que trouxessem as taças de ouro e prata que seu antecessor, Nabucodonosor, havia tirado do templo em Jerusalém. Queria beber nessas taças com seus nobres, suas esposas e suas concubinas.

³ خنِّي إِوْينْ-د ڒقْشُوعْ ن وُورغْ نِّي د-كّْسنْ زِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، زِي ثَادَّارْثْ ن أَربِّي إِ ثُوغَا قْبڒْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، ؤُشَا إِسْوَا زَّايْسنْ ؤُجدْجِيذْ ذ أَيْثْ ن جّهْذْ نّسْ ذ ثمْغَارِينْ نّسْ ذ ثِييَّا نّسْ.

³ Então trouxeram as taças de ouro do templo, a casa de Deus em Jerusalém, e o rei e seus nobres, suas esposas e concubinas beberam nelas.

⁴ نِيثْنِي سْوِينْ بِينُو ؤُ صبّْحنْ إِ إِربِّيثنْ ن وُورغْ ذ نُّوقَارْثْ ذ نّْحَاسْ ذ وُوزَّاڒْ ذ وژْرُو.

⁴ Enquanto tomavam o vinho, louvavam seus ídolos feitos de ouro, prata, bronze, ferro, madeira e pedra.

⁵ ذِي ڒْوقْثْ ذ إِشْثْ ضْهَارنْ-د إِضوْضَانْ ن إِجّْ ن ؤُفُوسْ ن بْنَاذمْ نِّي ثُوغَا إِتَّارِينْ أَرنْذَاذْ إِ ڒْقنْذِيڒْ خْ جَّارْ ن ڒْحِيضْ ن ڒقْصَارْ إِڭلّْذنْ، ؤُشَا إِژْرَا ؤُجدْجِيذْ ثَاسْغَارْثْ ن ؤُفُوسْ نِّي ثُوغَا إِتَّارِينْ.

⁵ De repente, viram dedos de mão humana escreverem no reboco da parede do palácio real, perto do candelabro. O próprio rei viu a mão enquanto ela escrevia,

⁶ خنِّي ثْبدّڒْ ثِينْثَا ن وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُشَا إِخَارِّيصنْ نّسْ سِّيڭّْوْذنْ ث ؤُ ثِيسْغُونِينْ ن ثْمصَّاضِينْ نّسْ ذوْڒنْثْ فسْينْثْ ؤُ إِفَادّنْ نّسْ دُّوقْزنْ إِجّْ أَرنْذَاذْ إِ ونّغْنِي.

⁶ e seu rosto ficou pálido de medo. Seus joelhos batiam um contra o outro, e suas pernas vacilavam.

⁷ أَجدْجِيذْ إِڒَاغَا س جّهْذْ مَاحنْذْ أَذْ أَوْينْ زَّاثسْ إِمسْنَاونْ ن إِثْرَانْ ذ إِكَالْذَانِييّنْ ذ إِڭزَّاننْ ؤُ أَجدْجِيذْ إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا إِ إِمِيغِيسنْ ن بَابِيلْ: ”كُوڒْ أَرْيَازْ إِ إِزمَّارنْ أَذْ إِغَارْ ثِيرَا-يَا ؤُ أَذْ أَيِي إِوْشْ ڒْمعْنَا نّسْ، أَذْ أَسْ سّْيَارْضنْ إِجّْ ن وَارُّوضْ ذ أَذهْمَانِي، أَكْ-ذ إِشْثْ ن ثْسدّشْثْ ن وُورغْ خْ يِيرِي نّسْ، ؤُ نتَّا أَذْ يِيڒِي ذ ڒْحَاكمْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ذِي ثْڭلْذِيثْ.“

⁷ Aos gritos, o rei mandou chamar os encantadores, os astrólogos e os adivinhos. Disse aos sábios da Babilônia: “Quem conseguir ler esta inscrição e me disser o que ela significa será vestido com um manto vermelho, e em seu pescoço será colocada uma corrente de ouro. Ele se tornará o terceiro em importância em meu reino!”.

⁸ خنِّي ؤُذْفنْ مَارَّا إِمِيغِيسنْ ن ؤُجدْجِيذْ، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ غَارنْ ثِيرَا نِّي ؤُ ڒْمعْنَا نّسْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ ث سَّارْڭْبنْ.

⁸ Quando todos os sábios do rei chegaram, nenhum deles foi capaz de ler a inscrição nem de dizer o que ela significava.

⁹ ڒخْذنِّي إِنّخْڒعْ ؤُجدْجِيذْ بَالْشَاصَّارْ ؤُ ثِيسِّيقْثْ ن وُوذمْ نّسْ ثْبدّڒْ ؤُ أَيْثْ ن جّهْذْ نّسْ قِّيمنْ حيَّارنْ.

⁹ O rei ficou muito assustado, e seu rosto, ainda mais pálido. Seus nobres também ficaram abalados.

¹⁰ ذِي سِّيبّثْ ن ڒْهَارْذْ ن ؤُجدْجِيذْ ذ أَيْثْ ن جّهْذْ نّسْ، ثُوذفْ ثْجدْجِيذْثْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن ؤُمنْسِي. ثسِّيوڒْ ثْجدْجِيذْثْ، ثنَّا: ”أَ أَجدْجِيذْ، دَّارْ إِ ڒبْذَا! أجّْ إِخَارِّيصنْ نّشْ وَارْ شكْ سّْنخْڒِيعنْ ؤُ أجّْ ثِيسِّيقْثْ ن وُوذمْ نّشْ وَارْ ثْبذِّيڒْ.

¹⁰ A rainha-mãe soube do que estava acontecendo ao rei e seus nobres e foi depressa à sala de banquetes. Disse ela a Belsazar: “Que o rei viva para sempre! Não fique tão pálido e assustado.

¹¹ أَقَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ ذِي ثْڭلْذِيثْ نّشْ إِ ذِي إِدْجَا بُوحْبڒْ ن إِربِّيثنْ إِمْقدَّاسنْ. مِينْزِي ذڭْ وُوسَّانْ ن بَابَاشْ ؤُفِينْ ذَايسْ ثَافَاوْثْ، ڒفْهَامثْ ذ ثِيغِيثْ أَمْ ثِيغِيثْ ن إِربِّيثنْ. س ؤُينِّي إِڭَّا إِ-ث ؤُجدْجِيذْ نابُوخَاذْنَاصَّارْ، بَابَاشْ، ذ أَرَّايْسْ خْ ثَارْوَا ن ثْسحَّارْثْ ذ إِمسْنَاونْ ن إِثْرَانْ ذ إِكَالْذَانِييّنْ ذ إِڭزَّاننْ، وَاهْ، بَابَاشْ، أَ أَجدْجِيذْ،

¹¹ Há em seu reino um homem que tem nele o espírito dos santos deuses. Durante o reinado de Nabucodonosor, esse homem demonstrou percepção, entendimento e sabedoria como a dos deuses. Seu antecessor, o rei Nabucodonosor, o nomeou chefe de todos os magos, encantadores, astrólogos e adivinhos da Babilônia.

¹² مِينْزِي ذِي ذَانِييَالْ، إِ ؤُمِي إِڭَّا ؤُجدْجِيذْ إِسمْ ن بَالْطَاشَاصَّارْ، أَقَا إِتّْوَافْ ذَايسْ إِجّْ ن بُوحْبڒْ إِشْنَا أَطَّاسْ ذ ثُوسّْنَا ذ ڒفْهَامثْ مَاحنْذْ أَذْ إِفسَّارْ ثِيرْجَا ؤُ أَذْ إِسّنْ مِينْ إِنُّوفَّارنْ ؤُ أَذْ إِفكّْ إِفقُّوسنْ إِوْعَارنْ. أجّْ أَذْ ڒَاغَانْ خْ ذَانِييَالْ ؤُ نتَّا أَذْ إِسَّارْڭبْ ڒْمعْنَا نّسْ.“

¹² Esse homem, Daniel, a quem o rei deu o nome de Beltessazar, tem inteligência extraordinária e é cheio de conhecimento e entendimento. É capaz de interpretar sonhos, explicar enigmas e resolver problemas difíceis. Mande chamar Daniel, e ele lhe dirá o que significa a inscrição”.

¹³ خنِّي إِوْينْ-د ذَانِييَالْ زَّاثْ إِ ؤُجدْجِيذْ. أَجدْجِيذْ إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا إِ ذَانِييَالْ: ”مَا شكْ ذ ذَانِييَالْ، إِجّْ زڭْ أَيْثْ ن إِمنْفِييّنْ زِي يَاهُوذَا نِّي يِيوِي ؤُجدْجِيذْ، بَابَا، أَكِيذسْ زِي يَاهُوذَا؟

¹³ Daniel foi levado à presença do rei, que lhe perguntou: “Você é Daniel, um dos exilados trazidos de Judá por meu antecessor, o rei Nabucodonosor?

¹⁴ نشّْ سْڒِيغْ خَاكْ، أَقَا بُوحْبڒْ ن إِربِّيثنْ إِزدّغْ ذَايكْ، ؤُ ثتّْوَافْ ذَايكْ ثَافَاوْثْ ذ ڒفْهَامثْ ذ ثِيغِيثْ أَڒْ طَّارْفْ.

¹⁴ Soube que o espírito dos deuses está em você, e que é cheio de percepção, entendimento e sabedoria.

¹⁵ أَقَا نذْهنْ زَّاثِي إِمِيغِيسنْ ذ إِمسْنَاونْ ن إِثْرَانْ حِيمَا أَذْ غَارنْ ثِيرَا-يَا ؤُ أَذْ سَّارْڭْبنْ ڒْمعْنَا نّسْ، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ أَيِي سَّارْڭْبنْ خْ ڒْمعْنَا ن وَاوَاڒْ-أَ.

¹⁵ Meus sábios e encantadores tentaram ler as palavras na parede e me dizer o que significam, mas não conseguiram.

¹⁶ نشّْ مَاشَا سْڒِيغْ خَاكْ أَقَا شكْ ثْزمَّارذْ أَذْ ثْفسَّارذْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ ؤُ أَذْ ثْفكّذْ ڒمْعَانِي إِوْعَارنْ. خنِّي ڒخُّو، مَاڒَا ثْزمَّارذْ أَذْ ثْغَارذْ ثِيرَا-يَا ؤُ أَذْ أَيِي ثسَّارڭْبذْ خْ ڒْمعْنَا نّسْ، أَذْ شكْ سّْيَارْضنْ أَرُّوضْ أَذهْمَانِي، أَكْ-ذ إِشْثْ ن ثْسدّشْثْ ن وُورغْ خْ يِيرِي نّشْ، ؤُ أَذْ ثِيڒِيذْ ذ ڒْحَاكمْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ذِي ثْڭلْذِيثْ إِنُو.“

¹⁶ Soube que você é capaz de interpretar e resolver problemas difíceis. Se conseguir ler as palavras e disser o que significam, será vestido com um manto vermelho, e em seu pescoço será colocada uma corrente de ouro. Você se tornará o terceiro em importância em meu reino”.

¹⁷ ڒخْذنِّي يَارَّا-د ذَانِييَالْ، إِنَّا زَّاثْ إِ ؤُجدْجِيذْ: ”ثِيرْزِيفِينْ نّشْ أَذْ غَاركْ قِّيمنْثْ ؤُ شَّانْ نّشْ أوْشْ إِ-ث إِ ونّغْنِي. مَاشَا ثِيرَا إِ ؤُجدْجِيذْ أَذْ ثنْثْ غَارغْ ؤُ أَذْ ث سَّارْڭْبغْ خْ ڒْمعْنَا.

¹⁷ Daniel respondeu ao rei: “Guarde seus presentes ou entregue-os a outra pessoa; mas eu lhe direi o que significa a inscrição.

¹⁸ خَاكْ، أَ أَجدْجِيذْ، أَقَا أَربِّي، أَمْعُودْجِي خْ كُوڒْشِي، إِوْشَا إِ بَابَاشْ نابُوخَاذْنَاصَّارْ ثَاڭلْذَا ؤُڒَا ذ ڒمْغَارثْ ذ شَّانْ ذ لْعَاضَامَا.

¹⁸ Ó rei, o Deus Altíssimo deu soberania, majestade, glória e honra a seu antecessor, Nabucodonosor.

¹⁹ زِي سِّيبّثْ ن ڒمْغَارثْ إِ ذ أَسْ إِوْشَا، ذوْڒنْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ ذ شُّوعُوبْ ذ إِڒْسَاونْ تَّارْجِيجنْ تّْقفْقِيفنْ زَّاثسْ. نتَّا ثُوغَا إِنقّْ ونِّي يخْسْ، إِتّجَّا إِدَّارْ ونِّي يخْسْ، إِسّْڭعّذْ ونِّي يخْسْ ؤُ إِسّْفطَّاحْ ونِّي يخْسْ نتَّا.

¹⁹ Ele o engrandeceu de tal modo que povos de todas as raças, nações e línguas estremeciam de medo diante dele. Matava quem ele queria matar e poupava quem ele queria poupar; honrava quem ele queria honrar e humilhava quem ele queria humilhar.

²⁰ مَاشَا ؤُمِي إِبْذَا ؤُڒْ نّسْ إِتّْنُورْفُوعْ ؤُ بُوحْبڒْ نّسْ إِتّقْسَاحْ أَڒَامِي ثذْوڒْ ذَايسْ نّْفَاخثْ، إِتّْوَاغْضڒْ زِي ڒْعَارْشْ نّسْ ؤُ إِتّْوَاكّسْ زَّايسْ شَّانْ نّسْ.

²⁰ Quando, porém, seu coração e sua mente se encheram de arrogância, ele foi tirado de seu trono e despojado de sua glória.

²¹ سُّوفّْغنْ ث-إِ-د زِي ثَارْوَا ن بْنَاذمْ ؤُ ؤُڒْ نّسْ إِذْوڒْ أَمْ وُوڒْ ن إِمُودَّارنْ ؤُ نتَّا ثُوغَا إِزدّغْ أَكْ-ذ يغْيَاڒْ ن ڒخْڒَا. وْشِينْ أَسْ أَرْبِيعْ ذ مَاشَّا أَمْ ڒبْهَايمْ ؤُ نّْذَا ن ؤُجنَّا إِسُّوفَّا زَّايسْ أَرِّيمثْ نّسْ أَڒَامِي إِنْعمْ أَقَا أَربِّي، أَمْعُودْجِي خْ كُوڒْشِي، ذ ڒْحَاكمْ خْ ثْڭلْذَا ن إِوْذَانْ ؤُ إِوْشَا إِ-ت إِ ونِّي يخْسْ نتَّا.

²¹ Foi expulso do convívio humano. Sua mente se tornou como a de um animal, e ele viveu entre os jumentos selvagens. Passou a comer capim, como os bois, e foi molhado pelo orvalho do céu, até entender que o Deus Altíssimo domina sobre todos os reinos do mundo e nomeia quem ele quer para governar sobre eles.

²² ؤُ شكْ، مِّيسْ، بَالْشَاصَّارْ، وَاخَّا ثسّْنذْ مَارَّا مَانْ أَيَا، شكْ وَارْ ثسّْوَاضْعذْ ؤُڒْ نّشْ.

²² “Ó Belsazar, o senhor é sucessor dele e sabia de tudo isso, mas mesmo assim não se humilhou.

²³ شكْ ثسّْڭعّْذذْ إِخفْ نّشْ ضِيدّْ إِ سِيذِي ن ؤُجنَّا ؤُ ڒقْشُوعْ زِي ثَادَّارْثْ نّسْ إِوْينْ ثنْ زَّاثكْ. ؤُ شكْ ذ أَيْثْ ن صُّولْثَا نّشْ ذ ثمْغَارِينْ نّشْ ذ ثِييَّا نّشْ سْوِينْ زَّايْسنْ، شكْ ثُوغَا ثتّْصبَّاحذْ إِ إِربِّيثنْ ن نُّوقَارْثْ ذ وُورغْ ذ وُوزَّاڒْ ذ ؤُكشُّوضْ ذ وژْرُو، إِنِّي وَارْ إِتّْوِيڒِينْ، وَارْ إِتّسْڒِينْ، وَارْ سِّيننْ وَالُو، مَاشَا أَربِّي إِ غَارْ إِدْجَا ثْوَارِّيثْ ن نّفْسْ نّشْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ؤُ ونِّي غَارْ إِدْجَا مَارَّا إِبْرِيذنْ نّشْ، وَارْ ث ثسّْعُودْجِيذْ شَا.

²³ Desafiou o Senhor dos céus e mandou trazer essas taças do templo. O rei, seus nobres, suas esposas e suas concubinas beberam vinho dessas taças enquanto louvavam deuses de prata, ouro, bronze, ferro, madeira e pedra, deuses que não veem, não ouvem, nem sabem coisa alguma. Mas o rei não honrou ao Deus que lhe dá fôlego de vida e controla seu destino.

²⁴ خنِّي إِسّكّْ نتَّا إِضوْضَانْ ن ؤُفُوسْ نِّي يُورِينْ ثِيرَا-يَا خْ ڒْحِيضْ.

²⁴ Por isso Deus enviou a mão que escreveu a mensagem.

²⁵ مَانْ أَيَا ذ ثِيرَا إِ يُورِينْ: ’مِينِي، مِينِي، ثِيكِيلْ، ؤُفَارْسِينْ‘.

²⁵ “Esta é a mensagem que foi escrita: Mene, Mene, Tequel e Parsim.

²⁶ وَا ذ ڒْمعْنَا ن وَاوَاڒْ-أَ. ’مِينِي‘، إِخْسْ أَذْ يِينِي، أَربِّي أَقَا إِحْسبْ ثَاڭلْذَا نّشْ ؤُ إِقْضَا إِ-ت.

²⁶ E este é o significado das palavras:

²⁷ ’ثِيكِيلْ‘، أَقَا شكْ ثتّْوَاوزْنذْ خْ ڒْمِيزَانْ ؤُ ؤُفِينْ شكْ ثفْسُوسذْ.

²⁷ Tequel : Você foi pesado na balança e não atingiu o peso necessário.

²⁸ ’فَارِيسْ‘، ثَاڭلْذِيثْ نّشْ ثمّْسبْضَا ؤُ ثمّوْشْ إِ أَيْثْ ن مَاذَايْ ذ أَيْثْ ن لْفُورْسْ.“

²⁸ Parsim : Seu reino será dividido e entregue aos medos e aos persas”.

²⁹ ڒخْذنِّي يُومَارْ بَالْشَاصَّارْ حِيمَا أَذْ سّْيَارْضنْ ذَانِييَالْ أَرُّوضْ أَذهْمَانِي، أَكْ-ذ إِشْثْ ن ثْسنْذشْثْ ن وُورغْ خْ يِيرِي نّسْ، ؤُ أَذْ خَاسْ بَارّْحنْ بلِّي نتَّا أَذْ يِيڒِي ذ ڒْحَاكمْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ذِي ثْڭلْذِيثْ.

²⁹ Então, por ordem de Belsazar, vestiram Daniel com um manto vermelho, colocaram em seu pescoço uma corrente de ouro e o declararam o terceiro em importância no reino.

³⁰ ذِي دْجِيڒثْ نِّي إِتّْوَانغْ بَالْشَاصَّارْ، أَجدْجِيذْ ن إِكَالْذَانِييّنْ.

³⁰ Naquela mesma noite, Belsazar, rei da Babilônia, foi morto.

³¹ — ausente —

³¹ E Dario, o medo, tinha 62 anos quando se apoderou do reino.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Daniel 5 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →