Daniel 5
rifa (RIFA) vs ARIB
1 أَجدْجِيذْ بَالْشَاصَّارْ إِڭَّا إِجّْ ن ؤُمنْسِي ذ أَمقّْرَانْ إِ وَاڒفْ ن أَيْثْ ن جّهْذْ نّسْ ؤُ نتَّا إِسْوَا بِينُو زَّاثْ إِ وَاڒفْ نِّي.
1 O rei Belsazar deu um grande banquete a mil dos seus grandes, e bebeu vinho na presença dos mil.
2 ڒَْامِي إِقَّاسْ بَالْشَاصَّارْ بِينُو، يُومَارْ أَذْ د-أَوْينْ ڒقْشُوعْ ن وُورغْ ذ نُّوقَارْثْ نِّي إِكْسِي بَابَاسْ نَابُوخَاذْنَاصَّارْ زِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ حِيمَا أَذْ زَّايْسنْ إِسُو ؤُجدْجِيذْ ذ أَيْثْ ن جّهْذْ نّسْ ذ ثمْغَارِينْ نّسْ ذ ثِييَّا نّسْ.
2 Havendo Belsazar provado o vinho, mandou trazer os vasos de ouro e de prata que Nabucodonosor, seu pai, tinha tirado do templo que estava em Jerusalém, para que bebessem por eles o rei, e os seus grandes, as suas mulheres e concubinas.
3 خنِّي إِوْينْ-د ڒقْشُوعْ ن وُورغْ نِّي د-كّْسنْ زِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، زِي ثَادَّارْثْ ن أَربِّي إِ ثُوغَا قْبڒْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، ؤُشَا إِسْوَا زَّايْسنْ ؤُجدْجِيذْ ذ أَيْثْ ن جّهْذْ نّسْ ذ ثمْغَارِينْ نّسْ ذ ثِييَّا نّسْ.
3 Então trouxeram os vasos de ouro que foram tirados do templo da casa de Deus, que estava em Jerusalém, e beberam por eles o rei, os seus grandes, as suas mulheres e concubinas.
4 نِيثْنِي سْوِينْ بِينُو ؤُ صبّْحنْ إِ إِربِّيثنْ ن وُورغْ ذ نُّوقَارْثْ ذ نّْحَاسْ ذ وُوزَّاڒْ ذ وژْرُو.
4 Beberam vinho, e deram louvores aos deuses de ouro, e de prata, de bronze, de ferro, de madeira, e de pedra.
5 ذِي ڒْوقْثْ ذ إِشْثْ ضْهَارنْ-د إِضوْضَانْ ن إِجّْ ن ؤُفُوسْ ن بْنَاذمْ نِّي ثُوغَا إِتَّارِينْ أَرنْذَاذْ إِ ڒْقنْذِيڒْ خْ جَّارْ ن ڒْحِيضْ ن ڒقْصَارْ إِڭلّْذنْ، ؤُشَا إِژْرَا ؤُجدْجِيذْ ثَاسْغَارْثْ ن ؤُفُوسْ نِّي ثُوغَا إِتَّارِينْ.
5 Na mesma hora apareceram uns dedos de mão de homem, e escreviam, defronte do castiçal, na caiadura da parede do palácio real; e o rei via a parte da mão que estava escrevendo.
6 خنِّي ثْبدّڒْ ثِينْثَا ن وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُشَا إِخَارِّيصنْ نّسْ سِّيڭّْوْذنْ ث ؤُ ثِيسْغُونِينْ ن ثْمصَّاضِينْ نّسْ ذوْڒنْثْ فسْينْثْ ؤُ إِفَادّنْ نّسْ دُّوقْزنْ إِجّْ أَرنْذَاذْ إِ ونّغْنِي.
6 Mudou-se, então, o semblante do rei, e os seus pensamentos o perturbaram; as juntas dos seus lombos se relaxaram, e os seus joelhos batiam um no outro.
7 أَجدْجِيذْ إِڒَاغَا س جّهْذْ مَاحنْذْ أَذْ أَوْينْ زَّاثسْ إِمسْنَاونْ ن إِثْرَانْ ذ إِكَالْذَانِييّنْ ذ إِڭزَّاننْ ؤُ أَجدْجِيذْ إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا إِ إِمِيغِيسنْ ن بَابِيلْ: ”كُوڒْ أَرْيَازْ إِ إِزمَّارنْ أَذْ إِغَارْ ثِيرَا-يَا ؤُ أَذْ أَيِي إِوْشْ ڒْمعْنَا نّسْ، أَذْ أَسْ سّْيَارْضنْ إِجّْ ن وَارُّوضْ ذ أَذهْمَانِي، أَكْ-ذ إِشْثْ ن ثْسدّشْثْ ن وُورغْ خْ يِيرِي نّسْ، ؤُ نتَّا أَذْ يِيڒِي ذ ڒْحَاكمْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ذِي ثْڭلْذِيثْ.“
7 E ordenou o rei em alta voz, que se introduzissem os encantadores, os caldeus e os adivinhadores; e falou o rei, e disse aos sábios de Babilônia: Qualquer que ler esta escritura, e me declarar a sua interpretação, será vestido de púrpura, e trará uma cadeia de ouro ao pescoço, e no reino será o terceiro governante.
8 خنِّي ؤُذْفنْ مَارَّا إِمِيغِيسنْ ن ؤُجدْجِيذْ، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ غَارنْ ثِيرَا نِّي ؤُ ڒْمعْنَا نّسْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ ث سَّارْڭْبنْ.
8 Então entraram todos os sábios do rei; mas não puderam ler o escrito, nem fazer saber ao rei a sua interpretação.
9 ڒخْذنِّي إِنّخْڒعْ ؤُجدْجِيذْ بَالْشَاصَّارْ ؤُ ثِيسِّيقْثْ ن وُوذمْ نّسْ ثْبدّڒْ ؤُ أَيْثْ ن جّهْذْ نّسْ قِّيمنْ حيَّارنْ.
9 Nisto ficou o rei Belsazar muito perturbado, e se lhe mudou o semblante; e os seus grandes estavam perplexos.
10 ذِي سِّيبّثْ ن ڒْهَارْذْ ن ؤُجدْجِيذْ ذ أَيْثْ ن جّهْذْ نّسْ، ثُوذفْ ثْجدْجِيذْثْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن ؤُمنْسِي. ثسِّيوڒْ ثْجدْجِيذْثْ، ثنَّا: ”أَ أَجدْجِيذْ، دَّارْ إِ ڒبْذَا! أجّْ إِخَارِّيصنْ نّشْ وَارْ شكْ سّْنخْڒِيعنْ ؤُ أجّْ ثِيسِّيقْثْ ن وُوذمْ نّشْ وَارْ ثْبذِّيڒْ.
10 Ora a rainha, por causa das palavras do rei e dos seus grandes, entrou na casa do banquete; e a rainha disse: Ó rei, vive para sempre; não te perturbem os teus pensamentos, nem se mude o teu semblante.
11 أَقَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ ذِي ثْڭلْذِيثْ نّشْ إِ ذِي إِدْجَا بُوحْبڒْ ن إِربِّيثنْ إِمْقدَّاسنْ. مِينْزِي ذڭْ وُوسَّانْ ن بَابَاشْ ؤُفِينْ ذَايسْ ثَافَاوْثْ، ڒفْهَامثْ ذ ثِيغِيثْ أَمْ ثِيغِيثْ ن إِربِّيثنْ. س ؤُينِّي إِڭَّا إِ-ث ؤُجدْجِيذْ نابُوخَاذْنَاصَّارْ، بَابَاشْ، ذ أَرَّايْسْ خْ ثَارْوَا ن ثْسحَّارْثْ ذ إِمسْنَاونْ ن إِثْرَانْ ذ إِكَالْذَانِييّنْ ذ إِڭزَّاننْ، وَاهْ، بَابَاشْ، أَ أَجدْجِيذْ،
11 Há no teu reino um homem que tem o espírito dos deuses santos; e nos dias de teu pai se achou nele luz, e inteligência, e sabedoria, como a sabedoria dos deuses; e teu pai, o rei Nabucodonosor, sim, teu pai, ó rei, o constituiu chefe dos magos, dos encantadores, dos caldeus, e dos adivinhadores;
12 مِينْزِي ذِي ذَانِييَالْ، إِ ؤُمِي إِڭَّا ؤُجدْجِيذْ إِسمْ ن بَالْطَاشَاصَّارْ، أَقَا إِتّْوَافْ ذَايسْ إِجّْ ن بُوحْبڒْ إِشْنَا أَطَّاسْ ذ ثُوسّْنَا ذ ڒفْهَامثْ مَاحنْذْ أَذْ إِفسَّارْ ثِيرْجَا ؤُ أَذْ إِسّنْ مِينْ إِنُّوفَّارنْ ؤُ أَذْ إِفكّْ إِفقُّوسنْ إِوْعَارنْ. أجّْ أَذْ ڒَاغَانْ خْ ذَانِييَالْ ؤُ نتَّا أَذْ إِسَّارْڭبْ ڒْمعْنَا نّسْ.“
12 porquanto se achou neste Daniel um espírito excelente, e conhecimento e entendimento para interpretar sonhos, explicar enigmas e resolver dúvidas, ao qual o rei pôs o nome de Beltessazar. Chame-se, pois, agora Daniel, e ele dará a interpretação.
13 خنِّي إِوْينْ-د ذَانِييَالْ زَّاثْ إِ ؤُجدْجِيذْ. أَجدْجِيذْ إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا إِ ذَانِييَالْ: ”مَا شكْ ذ ذَانِييَالْ، إِجّْ زڭْ أَيْثْ ن إِمنْفِييّنْ زِي يَاهُوذَا نِّي يِيوِي ؤُجدْجِيذْ، بَابَا، أَكِيذسْ زِي يَاهُوذَا؟
13 Então Daniel foi introduzido à presença do rei. Falou o rei, e disse à Daniel: És tu aquele Daniel, um dos cativos de Judá, que o rei, meu pai, trouxe de Judá?
14 نشّْ سْڒِيغْ خَاكْ، أَقَا بُوحْبڒْ ن إِربِّيثنْ إِزدّغْ ذَايكْ، ؤُ ثتّْوَافْ ذَايكْ ثَافَاوْثْ ذ ڒفْهَامثْ ذ ثِيغِيثْ أَڒْ طَّارْفْ.
14 Tenho ouvido dizer a teu respeito que o espírito dos deuses está em ti, e que em ti se acham a luz, o entendimento e a excelente sabedoria.
15 أَقَا نذْهنْ زَّاثِي إِمِيغِيسنْ ذ إِمسْنَاونْ ن إِثْرَانْ حِيمَا أَذْ غَارنْ ثِيرَا-يَا ؤُ أَذْ سَّارْڭْبنْ ڒْمعْنَا نّسْ، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ أَيِي سَّارْڭْبنْ خْ ڒْمعْنَا ن وَاوَاڒْ-أَ.
15 Acabam de ser introduzidos à minha presença os sábios, os encantadores, para lerem o escrito, e me fazerem saber a sua interpretação; mas não puderam dar a interpretação destas palavras.
16 نشّْ مَاشَا سْڒِيغْ خَاكْ أَقَا شكْ ثْزمَّارذْ أَذْ ثْفسَّارذْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ ؤُ أَذْ ثْفكّذْ ڒمْعَانِي إِوْعَارنْ. خنِّي ڒخُّو، مَاڒَا ثْزمَّارذْ أَذْ ثْغَارذْ ثِيرَا-يَا ؤُ أَذْ أَيِي ثسَّارڭْبذْ خْ ڒْمعْنَا نّسْ، أَذْ شكْ سّْيَارْضنْ أَرُّوضْ أَذهْمَانِي، أَكْ-ذ إِشْثْ ن ثْسدّشْثْ ن وُورغْ خْ يِيرِي نّشْ، ؤُ أَذْ ثِيڒِيذْ ذ ڒْحَاكمْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ذِي ثْڭلْذِيثْ إِنُو.“
16 Ouvi dizer, porém, a teu respeito que podes dar interpretações e resolver dúvidas. Agora, pois, se puderes ler esta escritura e fazer-me saber a sua interpretação, serás vestido de púrpura, e terás cadeia de ouro ao pescoço, e no reino serás o terceiro governante.
17 ڒخْذنِّي يَارَّا-د ذَانِييَالْ، إِنَّا زَّاثْ إِ ؤُجدْجِيذْ: ”ثِيرْزِيفِينْ نّشْ أَذْ غَاركْ قِّيمنْثْ ؤُ شَّانْ نّشْ أوْشْ إِ-ث إِ ونّغْنِي. مَاشَا ثِيرَا إِ ؤُجدْجِيذْ أَذْ ثنْثْ غَارغْ ؤُ أَذْ ث سَّارْڭْبغْ خْ ڒْمعْنَا.
17 Então respondeu Daniel, e disse na presença do rei: Os teus presentes fiquem contigo, e dá os teus prêmios a outro; todavia vou ler ao rei o escrito, e lhe farei saber a interpretação.
18 خَاكْ، أَ أَجدْجِيذْ، أَقَا أَربِّي، أَمْعُودْجِي خْ كُوڒْشِي، إِوْشَا إِ بَابَاشْ نابُوخَاذْنَاصَّارْ ثَاڭلْذَا ؤُڒَا ذ ڒمْغَارثْ ذ شَّانْ ذ لْعَاضَامَا.
18 O Altíssimo Deus, ó rei, deu a Nabucodonosor, teu pai, o reino e a grandeza, glória e majestade;
19 زِي سِّيبّثْ ن ڒمْغَارثْ إِ ذ أَسْ إِوْشَا، ذوْڒنْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ ذ شُّوعُوبْ ذ إِڒْسَاونْ تَّارْجِيجنْ تّْقفْقِيفنْ زَّاثسْ. نتَّا ثُوغَا إِنقّْ ونِّي يخْسْ، إِتّجَّا إِدَّارْ ونِّي يخْسْ، إِسّْڭعّذْ ونِّي يخْسْ ؤُ إِسّْفطَّاحْ ونِّي يخْسْ نتَّا.
19 e por causa da grandeza que lhe deu, todos os povos, nações, e línguas tremiam e temiam diante dele; a quem queria matava, e a quem queria conservava em vida; a quem queria exaltava, e a quem queria abatia.
20 مَاشَا ؤُمِي إِبْذَا ؤُڒْ نّسْ إِتّْنُورْفُوعْ ؤُ بُوحْبڒْ نّسْ إِتّقْسَاحْ أَڒَامِي ثذْوڒْ ذَايسْ نّْفَاخثْ، إِتّْوَاغْضڒْ زِي ڒْعَارْشْ نّسْ ؤُ إِتّْوَاكّسْ زَّايسْ شَّانْ نّسْ.
20 Mas quando o seu coração se elevou, e o seu espírito se endureceu para se haver arrogantemente, foi derrubado do seu trono real, e passou dele a sua glória.
21 سُّوفّْغنْ ث-إِ-د زِي ثَارْوَا ن بْنَاذمْ ؤُ ؤُڒْ نّسْ إِذْوڒْ أَمْ وُوڒْ ن إِمُودَّارنْ ؤُ نتَّا ثُوغَا إِزدّغْ أَكْ-ذ يغْيَاڒْ ن ڒخْڒَا. وْشِينْ أَسْ أَرْبِيعْ ذ مَاشَّا أَمْ ڒبْهَايمْ ؤُ نّْذَا ن ؤُجنَّا إِسُّوفَّا زَّايسْ أَرِّيمثْ نّسْ أَڒَامِي إِنْعمْ أَقَا أَربِّي، أَمْعُودْجِي خْ كُوڒْشِي، ذ ڒْحَاكمْ خْ ثْڭلْذَا ن إِوْذَانْ ؤُ إِوْشَا إِ-ت إِ ونِّي يخْسْ نتَّا.
21 E foi expulso do meio dos filhos dos homens, e o seu coração foi feito semelhante aos dos animais, e a sua morada foi com os jumentos monteses; deram-lhe a comer erva como aos bois, e do orvalho do céu foi molhado o seu corpo, até que conheceu que o Altíssimo Deus tem domínio sobre o reino dos homens, e a quem quer constitui sobre ele.
22 ؤُ شكْ، مِّيسْ، بَالْشَاصَّارْ، وَاخَّا ثسّْنذْ مَارَّا مَانْ أَيَا، شكْ وَارْ ثسّْوَاضْعذْ ؤُڒْ نّشْ.
22 E tu, Belsazar, que és seu filho, não humilhaste o teu coração, ainda que soubeste tudo isso;
23 شكْ ثسّْڭعّْذذْ إِخفْ نّشْ ضِيدّْ إِ سِيذِي ن ؤُجنَّا ؤُ ڒقْشُوعْ زِي ثَادَّارْثْ نّسْ إِوْينْ ثنْ زَّاثكْ. ؤُ شكْ ذ أَيْثْ ن صُّولْثَا نّشْ ذ ثمْغَارِينْ نّشْ ذ ثِييَّا نّشْ سْوِينْ زَّايْسنْ، شكْ ثُوغَا ثتّْصبَّاحذْ إِ إِربِّيثنْ ن نُّوقَارْثْ ذ وُورغْ ذ وُوزَّاڒْ ذ ؤُكشُّوضْ ذ وژْرُو، إِنِّي وَارْ إِتّْوِيڒِينْ، وَارْ إِتّسْڒِينْ، وَارْ سِّيننْ وَالُو، مَاشَا أَربِّي إِ غَارْ إِدْجَا ثْوَارِّيثْ ن نّفْسْ نّشْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ؤُ ونِّي غَارْ إِدْجَا مَارَّا إِبْرِيذنْ نّشْ، وَارْ ث ثسّْعُودْجِيذْ شَا.
23 porém te elevaste contra o Senhor do céu; pois foram trazidos a tua presença os vasos da casa dele, e tu, os teus grandes, as tua mulheres e as tuas concubinas, bebestes vinho neles; além disso, deste louvores aos deuses de prata, de ouro, de bronze, de ferro, de madeira e de pedra, que não vêem, não ouvem, nem sabem; mas a Deus, em cuja mão está a tua vida, e de quem são todos os teus caminhos, a ele não glorificaste.:
24 خنِّي إِسّكّْ نتَّا إِضوْضَانْ ن ؤُفُوسْ نِّي يُورِينْ ثِيرَا-يَا خْ ڒْحِيضْ.
24 Então dele foi enviada aquela parte da mão que traçou o escrito.
25 مَانْ أَيَا ذ ثِيرَا إِ يُورِينْ: ’مِينِي، مِينِي، ثِيكِيلْ، ؤُفَارْسِينْ‘.
25 Esta, pois, é a escritura que foi traçada: MENE, MENE, TEQUEL, UFARSlM.
26 وَا ذ ڒْمعْنَا ن وَاوَاڒْ-أَ. ’مِينِي‘، إِخْسْ أَذْ يِينِي، أَربِّي أَقَا إِحْسبْ ثَاڭلْذَا نّشْ ؤُ إِقْضَا إِ-ت.
26 Esta é a interpretação daquilo: MENE: Contou Deus o teu reino, e o acabou.
27 ’ثِيكِيلْ‘، أَقَا شكْ ثتّْوَاوزْنذْ خْ ڒْمِيزَانْ ؤُ ؤُفِينْ شكْ ثفْسُوسذْ.
27 TEQUEL: Pesado foste na balança, e foste achado em falta.
28 ’فَارِيسْ‘، ثَاڭلْذِيثْ نّشْ ثمّْسبْضَا ؤُ ثمّوْشْ إِ أَيْثْ ن مَاذَايْ ذ أَيْثْ ن لْفُورْسْ.“
28 PERES: Dividido está o teu reino, e entregue aos medos e persas.
29 ڒخْذنِّي يُومَارْ بَالْشَاصَّارْ حِيمَا أَذْ سّْيَارْضنْ ذَانِييَالْ أَرُّوضْ أَذهْمَانِي، أَكْ-ذ إِشْثْ ن ثْسنْذشْثْ ن وُورغْ خْ يِيرِي نّسْ، ؤُ أَذْ خَاسْ بَارّْحنْ بلِّي نتَّا أَذْ يِيڒِي ذ ڒْحَاكمْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ذِي ثْڭلْذِيثْ.
29 Então Belsazar deu ordem, e vestiram a Daniel de púrpura, puseram-lhe uma cadeia de ouro ao pescoço, e proclamaram a respeito dele que seria o terceiro em autoridade no reino.
30 ذِي دْجِيڒثْ نِّي إِتّْوَانغْ بَالْشَاصَّارْ، أَجدْجِيذْ ن إِكَالْذَانِييّنْ.
30 Naquela mesma noite Belsazar, o rei dos caldeus, foi morto.
31 — ausente —
31 E Dario, o medo, recebeu o reino, tendo cerca de sessenta e dois anos de idade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.