Atos 28

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا نفْهمْ، بلِّي ثَاڭْزِيرْثْ-أَ قَّارنْ أَسْ مَالْثَا.

¹ Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.

² إِبَارَّانِييّنْ إِنِّي ذِينْ إِزذْغنْ ڭِّينْ أَكِيذْنغْ مْلِيحْ أَطَّاسْ، أَمْ سِّيغنْ إِشْثْ ن ثْمسِّي ذ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا ڒَاغَانْ أَنغْ مَارَّا غَارْسنْ، حِيمَا أَذْ نژْغڒْ مِينْزِي أَنْژَارْ ثُوغَا إِشَّاثْ أَطَّاسْ ؤُ ثُوغَا ثسْمضْ.

² Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.

³ ؤُمِي ثُوغَا إِسّْمُونْ بُولُوسْ أَعُورِّيشْ ن إِكشْوَاضْ، إِسَّارْسْ إِ-ثنْ خْ ثْمسِّي، خنِّي س ڒحْمُو نِّي إِفّغْ-د إِجّْ ن ؤُفِيغَارْ ؤُشَا إِقّسْ أَسْ ذڭْ ؤُفُوسْ.

³ Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.

⁴ ؤُمِي ژْرِينْ إِبَارَّانِييّنْ أَقَا يُويڒْ ؤُفِيغَارْ غَارْ ؤُفُوسْ نّسْ، نَّانْ: ”أَذْ ثَاغْ بْنَاذمْ-أَ ذ أَقتَّاڒْ، وَارْ ث ثجِّي ’لَالَّا ڒْحقّْ‘ أَذْ إِدَّارْ، وَاخَّا إِنْجمْ-د زِي ڒبْحَارْ.“

⁴ Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.

⁵ مَاشَا بُولُوسْ إِزّرْزْ س ؤُفُوسْ نّسْ، إِمّنْضَارْ أَفِيغَارْ ذِي ثْمسِّي، بْڒَا مَا ذ أَسْ ثمْسَارْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ذْرُوشْثْ.

⁵ Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.

⁶ مَاشَا نِيثْنِي ثُوغَا تّْرَاجَانْ أَذْ يُوفّْ ڒخْذنِّي ؤُشَا أَذْ إِوْضَا أَذْ إِمّثْ. مَاشَا ؤُمِي ژْرِينْ، أَوَارْنِي ڒَامِي رَاجَانْ أَطَّاسْ، بلِّي وَارْ ذ أَسْ ثمْسَارْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ ثَاعفَّانْثْ، إِبدّڒْ ڒْهَارْذْ نْسنْ، نَّانْ، أَقَا-ث ذ إِجّْ ن أَربِّي.

⁶ Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.

⁷ ثُوغَا ذ جِّيهثْ نِّي إِيَّارنْ إِ يدْجَانْ ذ أَڭْڒَا ن إِجّْ ن ورْيَازْ ؤُمِي قَّارنْ بُوبْلِييُوسْ. نتَّا ثُوغَا ذ أَزدْجِيفْ ن ثڭْزِيرْثْ، إِسّْنوْجُو أَنغْ س ڒْخَارْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ.

⁷ Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.

⁸ بَابَاسْ ن بُوبْلِييُوسْ ثُوغَا ذَايسْ ثِيمسِّي ذ ڒحْرِيقْ. ذَايسْ إِجّْ ن ڒحْڒَاشْ ن ثقّْرِينْثْ. يُوذفْ بُولُوسْ غَارسْ، إِژُّودْجْ، إِسَّارْسْ خَاسْ أَفُوسْ ؤُشَا إِسّْڭنْفَا إِ-ث.

⁸ Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.

⁹ ؤُمِي إِمْسَارْ مَانْ أَيَا، ؤُسِينْ-د غَارسْ إِنّغْنِي ن ثڭْزِيرْثْ إِنِّي ثُوغَا غَارْ إِدْجَا إِمهْڒَاشْ ؤُشَا تّْوَاسّْڭنْفَانْ.

⁹ À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,

¹⁰ كَارْمنْ خَانغْ إِنَا س وَاطَّاسْ ن شَّانْ. ؤُمِي نْرُوحْ نْبحَّارْ سّنِّي، وْشِينْ أَنغْ مِينْ ثُوغَا نحْوَاجْ.

¹⁰ os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.

¹¹ أَوَارْنِي ثڒْثْ ن إِيُورنْ نْرُوحْ، نْبحَّارْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُغَارَّابُو زِي إِسْكَانْذَارِييَّا إِ إِسّعْذُونْ ڒْمشْثَا ذِي ثڭْزِيرْثْ، ثُوغَا خَاسْ أَرْشَامْ ن ’ثشْنِيوِينْ‘.

¹¹ Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.

¹² ؤُمِي د-نِيوضْ غَارْ سِيرَاڭُوسَا، نقِّيمْ ذِينْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ.

¹² Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.

¹³ سّنِّي نْذُورْ ؤُشَا نِيوضْ-د غَارْ رِيخِييُومْ. أَوَارْنِي إِجّْ ن وَاسّْ إِكَّارْ-د ؤُسمِّيضْ ن ثْشَارْمِينْ ؤُشَا نِيوضْ-د ذڭْ إِجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ غَارْ بُوثِييُولِي، إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ذِي إِطَالْيَا.

¹³ Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,

¹⁴ ذِينِّي إِ نُوفَا ثَاوْمَاثْ نِّي زَّايْنغْ إِتَّارنْ أَذْ كِيذْسنْ نقِّيمْ، ؤُشَا نقِّيمْ أَكِيذْسنْ سبْعَا ن وُوسَّانْ. خنِّي نْرُوحْ غَارْ رُومَا.

¹⁴ onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.

¹⁵ ؤُمِي سْڒِينْ ثَاوْمَاثْ ذِي رُومَا خْ ؤُمدُّورْ نّغْ، ؤُسِينْ-د حِيمَا أَذْ كِيذْنغْ مّڒْقَانْ ذڭْ وَازَّايْ ؤُمِي قَّارنْ ’أَبِييُوسْ فُورُوسْ‘ ؤُ غَارْ ’ثْڒَاثَا ن ثْحُونَا‘. ؤُمِي ثنْ إِژْرَا بُولُوسْ، إِشكَّارْ أَربِّي ؤُشَا إِتّْوَاشجّعْ.

¹⁵ Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.

¹⁶ ؤُمِي د-نِيوضْ غَارْ رُومَا، إِوْشَا ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا تّسْرِيحْ إِ بُولُوسْ مَاحنْذْ أَذْ إِزْذغْ مَانِي إِخْسْ نتَّا، أَكْ-ذ إِجّْ ن ؤُعسَّاسْ ونِّي ث إِ غَا إِحْضَانْ.

¹⁶ Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.

¹⁷ أَوَارْنِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ إِڒَاغَا بُولُوسْ إِ إِمْشنّْعنْ ن وُوذَاينْ. أَڒَامِي مُوننْ، إِنَّا أَسنْ:

¹⁷ Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.

¹⁸ أَوَارْنِي ڒَامِي ذ أَيِي بقّْشنْ، ثُوغَا خْسنْ أَذْ أَيِي أَرْخُونْ مِينْزِي وَارْ ذَايِي ؤُفِينْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ ثسّْذَاهدْجْ ڒْموْثْ.

¹⁸ Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.

¹⁹ مَاشَا ؤُمِيعكّْسنْ وُوذَاينْ خْ مَانْ أَيَا، س ؤُغِيڒْ خَافِي أَذْ سّْڭعّْذغْ دّعْوثْ إِنُو غَارْ قَايْصَارْ، مَاشَا بْڒَا مَا أَذْ غَارِي يِيڒِي إِجّْ ن ؤُشثْشِي خْ ڒْڭنْسْ إِنُو.

¹⁹ Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.

²⁰ خْ سِّيبّثْ-أَ تَّارغْ حِيمَا أَذْ كنِّيوْ ژَترغْ ؤُشَا أَذْ كِيومْ سِّيوْڒغْ. مِينْزِي ذِي سِّيبّثْ ن ؤُسِيثمْ ن إِسْرَائِيل، أَقَا أَيِي شَارْفغْ س سّْنسْڒثْ-أَ.“

²⁰ Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.

²¹ مَاشَا نِيثْنِي نَّانْ أَسْ: ”وَارْ خَاكْ نطِّيفْ شَا ثِيبْرَاثِينْ زِي يَاهُوذِييَّا ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ثَاوْمَاثْ وَارْ د-يُوسِي ذَا وِي إِنَّانْ نِيغْ إِسِّيوْڒنْ خَاكْ س شَا ن ڒْعِيبْ.

²¹ Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.

²² مَاشَا نشِّينْ نخْسْ أَذْ زَّايكْ نْسڒْ مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ، مِينْزِي زِي جِّيهثْ ن ثبْرِيذْثْ-أَ، أَقَا نسّنْ بلِّي تّْعكّْسنْ ت مَانِي مَا.“

²² Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.

²³ نِيثْنِي مْعَاهَاذنْ أَكِيذسْ خْ إِجّْ ن وَاسّْ، ؤُشَا مُوننْ. أَطَّاسْ إِ-د-يُوسِينْ غَارْ ومْشَانْ مَانِي إِزدّغْ. نتَّا ثُوغَا إِتّْفسَّارْ أَسنْ ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي، أَمْ إِشهّذْ ؤُ يَارزُّو أَذْ ثنْ إِسّقْنعْ زِي جِّيهثْ ن يَاسُوع، زِي شَّارِيعَا ن مُوسَا ؤُ زڭْ إِنَابِييّنْ، زِي ڒفْجَارْ أَڒَامِي ذ ثَامذِّيثْ.

²³ Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.

²⁴ شَا تّْوَاسّْقنْعنْ س وَاوَاڒنْ نّسْ، مَاشَا إِنّغْنِي وَارْ تّْوَاسّْقنْعنْ شَا.

²⁴ Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.

²⁵ نِيثْنِي فّْغنْ خَاسْ أَمْ وَارْ د-ؤُسِينْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا. خنِّي إِنَّا أَسنْ بُولُوسْ عَاذْ أَوَاڒْ-أَ: ”س ڒْحقّْ إِسِّيوڒْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ خْ ؤُقمُّومْ ن إِشَاعْيَا إِ ڒجْذُوذْ نْومْ، إِنَّا:

²⁵ E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:

²⁶ ’رُوحْ غَارْ ڒْڭنْسْ-أَ، إِنِي أَسنْ:

²⁶ “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.

²⁷ مِينْزِي ؤُڒْ ن ڒْڭنْسْ-أَ أَقَا إِذْوڒْ إِقْسحْ،

²⁷ Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”

²⁸ مَانْ أَيَا إِتّْخصَّا أَذْ ثسّْنمْ: أَرقَّاسْ ن ؤُسنْجمْ-أَ ن أَربِّي أَقَا إِتّْوَاسّكّْ-د إِ ڒڭْنُوسْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ نِيثْنِي أَذْ غَارسْ سْڒنْ.“

²⁸ E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.

²⁹ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا مَانْ أَيَا، فّْغنْ وُوذَاينْ، أَمْ ثُوغَا تّمْشُوبُّوشنْ جَارْ أَسنْ أَطَّاسْ.

²⁹ [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]

³⁰ بُولُوسْ إِشْرَا إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ، إِخدْجصْ إِ-ت س يِيخفْ نّسْ، إِزدّغْ ذَايسْ ثْنَاينْ ن إِسڭّْوُوسَا. ثُوغَا إِتَّارحَّابْ س مَارَّا إِنِّي ثُوغَا غَارسْ د-إِتَّاسنْ،

³⁰ Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.

³¹ إِتّْبَارّحْ س ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي، إِسّڒْمَاذْ خْ سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ س بْطَايْطَايْ ؤُ بْڒَا مَا ثتّْوَاسّْبدّْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْعنْكْرِيفْثْ.

³¹ Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 28 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →