Atos 28
rifa (RIFA) vs ARIB
1 أَوَارْنِي مَانْ أَيَا نفْهمْ، بلِّي ثَاڭْزِيرْثْ-أَ قَّارنْ أَسْ مَالْثَا.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 إِبَارَّانِييّنْ إِنِّي ذِينْ إِزذْغنْ ڭِّينْ أَكِيذْنغْ مْلِيحْ أَطَّاسْ، أَمْ سِّيغنْ إِشْثْ ن ثْمسِّي ذ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا ڒَاغَانْ أَنغْ مَارَّا غَارْسنْ، حِيمَا أَذْ نژْغڒْ مِينْزِي أَنْژَارْ ثُوغَا إِشَّاثْ أَطَّاسْ ؤُ ثُوغَا ثسْمضْ.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 ؤُمِي ثُوغَا إِسّْمُونْ بُولُوسْ أَعُورِّيشْ ن إِكشْوَاضْ، إِسَّارْسْ إِ-ثنْ خْ ثْمسِّي، خنِّي س ڒحْمُو نِّي إِفّغْ-د إِجّْ ن ؤُفِيغَارْ ؤُشَا إِقّسْ أَسْ ذڭْ ؤُفُوسْ.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 ؤُمِي ژْرِينْ إِبَارَّانِييّنْ أَقَا يُويڒْ ؤُفِيغَارْ غَارْ ؤُفُوسْ نّسْ، نَّانْ: ”أَذْ ثَاغْ بْنَاذمْ-أَ ذ أَقتَّاڒْ، وَارْ ث ثجِّي ’لَالَّا ڒْحقّْ‘ أَذْ إِدَّارْ، وَاخَّا إِنْجمْ-د زِي ڒبْحَارْ.“
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 مَاشَا بُولُوسْ إِزّرْزْ س ؤُفُوسْ نّسْ، إِمّنْضَارْ أَفِيغَارْ ذِي ثْمسِّي، بْڒَا مَا ذ أَسْ ثمْسَارْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ذْرُوشْثْ.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 مَاشَا نِيثْنِي ثُوغَا تّْرَاجَانْ أَذْ يُوفّْ ڒخْذنِّي ؤُشَا أَذْ إِوْضَا أَذْ إِمّثْ. مَاشَا ؤُمِي ژْرِينْ، أَوَارْنِي ڒَامِي رَاجَانْ أَطَّاسْ، بلِّي وَارْ ذ أَسْ ثمْسَارْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ ثَاعفَّانْثْ، إِبدّڒْ ڒْهَارْذْ نْسنْ، نَّانْ، أَقَا-ث ذ إِجّْ ن أَربِّي.
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 ثُوغَا ذ جِّيهثْ نِّي إِيَّارنْ إِ يدْجَانْ ذ أَڭْڒَا ن إِجّْ ن ورْيَازْ ؤُمِي قَّارنْ بُوبْلِييُوسْ. نتَّا ثُوغَا ذ أَزدْجِيفْ ن ثڭْزِيرْثْ، إِسّْنوْجُو أَنغْ س ڒْخَارْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 بَابَاسْ ن بُوبْلِييُوسْ ثُوغَا ذَايسْ ثِيمسِّي ذ ڒحْرِيقْ. ذَايسْ إِجّْ ن ڒحْڒَاشْ ن ثقّْرِينْثْ. يُوذفْ بُولُوسْ غَارسْ، إِژُّودْجْ، إِسَّارْسْ خَاسْ أَفُوسْ ؤُشَا إِسّْڭنْفَا إِ-ث.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 ؤُمِي إِمْسَارْ مَانْ أَيَا، ؤُسِينْ-د غَارسْ إِنّغْنِي ن ثڭْزِيرْثْ إِنِّي ثُوغَا غَارْ إِدْجَا إِمهْڒَاشْ ؤُشَا تّْوَاسّْڭنْفَانْ.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 كَارْمنْ خَانغْ إِنَا س وَاطَّاسْ ن شَّانْ. ؤُمِي نْرُوحْ نْبحَّارْ سّنِّي، وْشِينْ أَنغْ مِينْ ثُوغَا نحْوَاجْ.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 أَوَارْنِي ثڒْثْ ن إِيُورنْ نْرُوحْ، نْبحَّارْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُغَارَّابُو زِي إِسْكَانْذَارِييَّا إِ إِسّعْذُونْ ڒْمشْثَا ذِي ثڭْزِيرْثْ، ثُوغَا خَاسْ أَرْشَامْ ن ’ثشْنِيوِينْ‘.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 ؤُمِي د-نِيوضْ غَارْ سِيرَاڭُوسَا، نقِّيمْ ذِينْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 سّنِّي نْذُورْ ؤُشَا نِيوضْ-د غَارْ رِيخِييُومْ. أَوَارْنِي إِجّْ ن وَاسّْ إِكَّارْ-د ؤُسمِّيضْ ن ثْشَارْمِينْ ؤُشَا نِيوضْ-د ذڭْ إِجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ غَارْ بُوثِييُولِي، إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ذِي إِطَالْيَا.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 ذِينِّي إِ نُوفَا ثَاوْمَاثْ نِّي زَّايْنغْ إِتَّارنْ أَذْ كِيذْسنْ نقِّيمْ، ؤُشَا نقِّيمْ أَكِيذْسنْ سبْعَا ن وُوسَّانْ. خنِّي نْرُوحْ غَارْ رُومَا.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 ؤُمِي سْڒِينْ ثَاوْمَاثْ ذِي رُومَا خْ ؤُمدُّورْ نّغْ، ؤُسِينْ-د حِيمَا أَذْ كِيذْنغْ مّڒْقَانْ ذڭْ وَازَّايْ ؤُمِي قَّارنْ ’أَبِييُوسْ فُورُوسْ‘ ؤُ غَارْ ’ثْڒَاثَا ن ثْحُونَا‘. ؤُمِي ثنْ إِژْرَا بُولُوسْ، إِشكَّارْ أَربِّي ؤُشَا إِتّْوَاشجّعْ.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 ؤُمِي د-نِيوضْ غَارْ رُومَا، إِوْشَا ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا تّسْرِيحْ إِ بُولُوسْ مَاحنْذْ أَذْ إِزْذغْ مَانِي إِخْسْ نتَّا، أَكْ-ذ إِجّْ ن ؤُعسَّاسْ ونِّي ث إِ غَا إِحْضَانْ.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 أَوَارْنِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ إِڒَاغَا بُولُوسْ إِ إِمْشنّْعنْ ن وُوذَاينْ. أَڒَامِي مُوننْ، إِنَّا أَسنْ:
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 أَوَارْنِي ڒَامِي ذ أَيِي بقّْشنْ، ثُوغَا خْسنْ أَذْ أَيِي أَرْخُونْ مِينْزِي وَارْ ذَايِي ؤُفِينْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ ثسّْذَاهدْجْ ڒْموْثْ.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 مَاشَا ؤُمِيعكّْسنْ وُوذَاينْ خْ مَانْ أَيَا، س ؤُغِيڒْ خَافِي أَذْ سّْڭعّْذغْ دّعْوثْ إِنُو غَارْ قَايْصَارْ، مَاشَا بْڒَا مَا أَذْ غَارِي يِيڒِي إِجّْ ن ؤُشثْشِي خْ ڒْڭنْسْ إِنُو.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 خْ سِّيبّثْ-أَ تَّارغْ حِيمَا أَذْ كنِّيوْ ژَترغْ ؤُشَا أَذْ كِيومْ سِّيوْڒغْ. مِينْزِي ذِي سِّيبّثْ ن ؤُسِيثمْ ن إِسْرَائِيل، أَقَا أَيِي شَارْفغْ س سّْنسْڒثْ-أَ.“
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 مَاشَا نِيثْنِي نَّانْ أَسْ: ”وَارْ خَاكْ نطِّيفْ شَا ثِيبْرَاثِينْ زِي يَاهُوذِييَّا ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ثَاوْمَاثْ وَارْ د-يُوسِي ذَا وِي إِنَّانْ نِيغْ إِسِّيوْڒنْ خَاكْ س شَا ن ڒْعِيبْ.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 مَاشَا نشِّينْ نخْسْ أَذْ زَّايكْ نْسڒْ مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ، مِينْزِي زِي جِّيهثْ ن ثبْرِيذْثْ-أَ، أَقَا نسّنْ بلِّي تّْعكّْسنْ ت مَانِي مَا.“
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 نِيثْنِي مْعَاهَاذنْ أَكِيذسْ خْ إِجّْ ن وَاسّْ، ؤُشَا مُوننْ. أَطَّاسْ إِ-د-يُوسِينْ غَارْ ومْشَانْ مَانِي إِزدّغْ. نتَّا ثُوغَا إِتّْفسَّارْ أَسنْ ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي، أَمْ إِشهّذْ ؤُ يَارزُّو أَذْ ثنْ إِسّقْنعْ زِي جِّيهثْ ن يَاسُوع، زِي شَّارِيعَا ن مُوسَا ؤُ زڭْ إِنَابِييّنْ، زِي ڒفْجَارْ أَڒَامِي ذ ثَامذِّيثْ.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 شَا تّْوَاسّْقنْعنْ س وَاوَاڒنْ نّسْ، مَاشَا إِنّغْنِي وَارْ تّْوَاسّْقنْعنْ شَا.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 نِيثْنِي فّْغنْ خَاسْ أَمْ وَارْ د-ؤُسِينْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا. خنِّي إِنَّا أَسنْ بُولُوسْ عَاذْ أَوَاڒْ-أَ: ”س ڒْحقّْ إِسِّيوڒْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ خْ ؤُقمُّومْ ن إِشَاعْيَا إِ ڒجْذُوذْ نْومْ، إِنَّا:
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 ’رُوحْ غَارْ ڒْڭنْسْ-أَ، إِنِي أَسنْ:
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 مِينْزِي ؤُڒْ ن ڒْڭنْسْ-أَ أَقَا إِذْوڒْ إِقْسحْ،
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 مَانْ أَيَا إِتّْخصَّا أَذْ ثسّْنمْ: أَرقَّاسْ ن ؤُسنْجمْ-أَ ن أَربِّي أَقَا إِتّْوَاسّكّْ-د إِ ڒڭْنُوسْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ نِيثْنِي أَذْ غَارسْ سْڒنْ.“
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا مَانْ أَيَا، فّْغنْ وُوذَاينْ، أَمْ ثُوغَا تّمْشُوبُّوشنْ جَارْ أَسنْ أَطَّاسْ.
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 بُولُوسْ إِشْرَا إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ، إِخدْجصْ إِ-ت س يِيخفْ نّسْ، إِزدّغْ ذَايسْ ثْنَاينْ ن إِسڭّْوُوسَا. ثُوغَا إِتَّارحَّابْ س مَارَّا إِنِّي ثُوغَا غَارسْ د-إِتَّاسنْ،
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 إِتّْبَارّحْ س ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي، إِسّڒْمَاذْ خْ سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ س بْطَايْطَايْ ؤُ بْڒَا مَا ثتّْوَاسّْبدّْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْعنْكْرِيفْثْ.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.