Atos 28
rifa (RIFA) vs ARA
1 أَوَارْنِي مَانْ أَيَا نفْهمْ، بلِّي ثَاڭْزِيرْثْ-أَ قَّارنْ أَسْ مَالْثَا.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 إِبَارَّانِييّنْ إِنِّي ذِينْ إِزذْغنْ ڭِّينْ أَكِيذْنغْ مْلِيحْ أَطَّاسْ، أَمْ سِّيغنْ إِشْثْ ن ثْمسِّي ذ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا ڒَاغَانْ أَنغْ مَارَّا غَارْسنْ، حِيمَا أَذْ نژْغڒْ مِينْزِي أَنْژَارْ ثُوغَا إِشَّاثْ أَطَّاسْ ؤُ ثُوغَا ثسْمضْ.
2 Os bárbaros trataram-nos com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram-nos a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 ؤُمِي ثُوغَا إِسّْمُونْ بُولُوسْ أَعُورِّيشْ ن إِكشْوَاضْ، إِسَّارْسْ إِ-ثنْ خْ ثْمسِّي، خنِّي س ڒحْمُو نِّي إِفّغْ-د إِجّْ ن ؤُفِيغَارْ ؤُشَا إِقّسْ أَسْ ذڭْ ؤُفُوسْ.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se-lhe à mão.
4 ؤُمِي ژْرِينْ إِبَارَّانِييّنْ أَقَا يُويڒْ ؤُفِيغَارْ غَارْ ؤُفُوسْ نّسْ، نَّانْ: ”أَذْ ثَاغْ بْنَاذمْ-أَ ذ أَقتَّاڒْ، وَارْ ث ثجِّي ’لَالَّا ڒْحقّْ‘ أَذْ إِدَّارْ، وَاخَّا إِنْجمْ-د زِي ڒبْحَارْ.“
4 Quando os bárbaros viram a víbora pendente da mão dele, disseram uns aos outros: Certamente, este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 مَاشَا بُولُوسْ إِزّرْزْ س ؤُفُوسْ نّسْ، إِمّنْضَارْ أَفِيغَارْ ذِي ثْمسِّي، بْڒَا مَا ذ أَسْ ثمْسَارْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ذْرُوشْثْ.
5 Porém ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum;
6 مَاشَا نِيثْنِي ثُوغَا تّْرَاجَانْ أَذْ يُوفّْ ڒخْذنِّي ؤُشَا أَذْ إِوْضَا أَذْ إِمّثْ. مَاشَا ؤُمِي ژْرِينْ، أَوَارْنِي ڒَامِي رَاجَانْ أَطَّاسْ، بلِّي وَارْ ذ أَسْ ثمْسَارْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ ثَاعفَّانْثْ، إِبدّڒْ ڒْهَارْذْ نْسنْ، نَّانْ، أَقَا-ث ذ إِجّْ ن أَربِّي.
6 mas eles esperavam que ele viesse a inchar ou a cair morto de repente. Mas, depois de muito esperar, vendo que nenhum mal lhe sucedia, mudando de parecer, diziam ser ele um deus.
7 ثُوغَا ذ جِّيهثْ نِّي إِيَّارنْ إِ يدْجَانْ ذ أَڭْڒَا ن إِجّْ ن ورْيَازْ ؤُمِي قَّارنْ بُوبْلِييُوسْ. نتَّا ثُوغَا ذ أَزدْجِيفْ ن ثڭْزِيرْثْ، إِسّْنوْجُو أَنغْ س ڒْخَارْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ.
7 Perto daquele lugar, havia um sítio pertencente ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 بَابَاسْ ن بُوبْلِييُوسْ ثُوغَا ذَايسْ ثِيمسِّي ذ ڒحْرِيقْ. ذَايسْ إِجّْ ن ڒحْڒَاشْ ن ثقّْرِينْثْ. يُوذفْ بُولُوسْ غَارسْ، إِژُّودْجْ، إِسَّارْسْ خَاسْ أَفُوسْ ؤُشَا إِسّْڭنْفَا إِ-ث.
8 Aconteceu achar-se enfermo de disenteria, ardendo em febre, o pai de Públio. Paulo foi visitá-lo, e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 ؤُمِي إِمْسَارْ مَانْ أَيَا، ؤُسِينْ-د غَارسْ إِنّغْنِي ن ثڭْزِيرْثْ إِنِّي ثُوغَا غَارْ إِدْجَا إِمهْڒَاشْ ؤُشَا تّْوَاسّْڭنْفَانْ.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 كَارْمنْ خَانغْ إِنَا س وَاطَّاسْ ن شَّانْ. ؤُمِي نْرُوحْ نْبحَّارْ سّنِّي، وْشِينْ أَنغْ مِينْ ثُوغَا نحْوَاجْ.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 أَوَارْنِي ثڒْثْ ن إِيُورنْ نْرُوحْ، نْبحَّارْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُغَارَّابُو زِي إِسْكَانْذَارِييَّا إِ إِسّعْذُونْ ڒْمشْثَا ذِي ثڭْزِيرْثْ، ثُوغَا خَاسْ أَرْشَامْ ن ’ثشْنِيوِينْ‘.
11 Ao cabo de três meses, embarcamos num navio alexandrino, que invernara na ilha e tinha por emblema Dióscuros.
12 ؤُمِي د-نِيوضْ غَارْ سِيرَاڭُوسَا، نقِّيمْ ذِينْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ.
12 Tocando em Siracusa, ficamos ali três dias,
13 سّنِّي نْذُورْ ؤُشَا نِيوضْ-د غَارْ رِيخِييُومْ. أَوَارْنِي إِجّْ ن وَاسّْ إِكَّارْ-د ؤُسمِّيضْ ن ثْشَارْمِينْ ؤُشَا نِيوضْ-د ذڭْ إِجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ غَارْ بُوثِييُولِي، إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ذِي إِطَالْيَا.
13 donde, bordejando, chegamos a Régio. No dia seguinte, tendo soprado vento sul, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 ذِينِّي إِ نُوفَا ثَاوْمَاثْ نِّي زَّايْنغْ إِتَّارنْ أَذْ كِيذْسنْ نقِّيمْ، ؤُشَا نقِّيمْ أَكِيذْسنْ سبْعَا ن وُوسَّانْ. خنِّي نْرُوحْ غَارْ رُومَا.
14 onde achamos alguns irmãos que nos rogaram ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 ؤُمِي سْڒِينْ ثَاوْمَاثْ ذِي رُومَا خْ ؤُمدُّورْ نّغْ، ؤُسِينْ-د حِيمَا أَذْ كِيذْنغْ مّڒْقَانْ ذڭْ وَازَّايْ ؤُمِي قَّارنْ ’أَبِييُوسْ فُورُوسْ‘ ؤُ غَارْ ’ثْڒَاثَا ن ثْحُونَا‘. ؤُمِي ثنْ إِژْرَا بُولُوسْ، إِشكَّارْ أَربِّي ؤُشَا إِتّْوَاشجّعْ.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até à Praça de Ápio e às Três Vendas. Vendo-os Paulo e dando, por isso, graças a Deus, sentiu-se mais animado.
16 ؤُمِي د-نِيوضْ غَارْ رُومَا، إِوْشَا ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا تّسْرِيحْ إِ بُولُوسْ مَاحنْذْ أَذْ إِزْذغْ مَانِي إِخْسْ نتَّا، أَكْ-ذ إِجّْ ن ؤُعسَّاسْ ونِّي ث إِ غَا إِحْضَانْ.
16 Uma vez em Roma, foi permitido a Paulo morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 أَوَارْنِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ إِڒَاغَا بُولُوسْ إِ إِمْشنّْعنْ ن وُوذَاينْ. أَڒَامِي مُوننْ، إِنَّا أَسنْ:
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus e, quando se reuniram, lhes disse: Varões irmãos, nada havendo feito contra o povo ou contra os costumes paternos, contudo, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 أَوَارْنِي ڒَامِي ذ أَيِي بقّْشنْ، ثُوغَا خْسنْ أَذْ أَيِي أَرْخُونْ مِينْزِي وَارْ ذَايِي ؤُفِينْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ ثسّْذَاهدْجْ ڒْموْثْ.
18 os quais, havendo-me interrogado, quiseram soltar-me sob a preliminar de não haver em mim nenhum crime passível de morte.
19 مَاشَا ؤُمِيعكّْسنْ وُوذَاينْ خْ مَانْ أَيَا، س ؤُغِيڒْ خَافِي أَذْ سّْڭعّْذغْ دّعْوثْ إِنُو غَارْ قَايْصَارْ، مَاشَا بْڒَا مَا أَذْ غَارِي يِيڒِي إِجّْ ن ؤُشثْشِي خْ ڒْڭنْسْ إِنُو.
19 Diante da oposição dos judeus, senti-me compelido a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar minha nação.
20 خْ سِّيبّثْ-أَ تَّارغْ حِيمَا أَذْ كنِّيوْ ژَترغْ ؤُشَا أَذْ كِيومْ سِّيوْڒغْ. مِينْزِي ذِي سِّيبّثْ ن ؤُسِيثمْ ن إِسْرَائِيل، أَقَا أَيِي شَارْفغْ س سّْنسْڒثْ-أَ.“
20 Foi por isto que vos chamei para vos ver e falar; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta cadeia.
21 مَاشَا نِيثْنِي نَّانْ أَسْ: ”وَارْ خَاكْ نطِّيفْ شَا ثِيبْرَاثِينْ زِي يَاهُوذِييَّا ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ثَاوْمَاثْ وَارْ د-يُوسِي ذَا وِي إِنَّانْ نِيغْ إِسِّيوْڒنْ خَاكْ س شَا ن ڒْعِيبْ.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que te dissesse respeito; também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 مَاشَا نشِّينْ نخْسْ أَذْ زَّايكْ نْسڒْ مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ، مِينْزِي زِي جِّيهثْ ن ثبْرِيذْثْ-أَ، أَقَا نسّنْ بلِّي تّْعكّْسنْ ت مَانِي مَا.“
22 Contudo, gostaríamos de ouvir o que pensas; porque, na verdade, é corrente a respeito desta seita que, por toda parte, é ela impugnada.
23 نِيثْنِي مْعَاهَاذنْ أَكِيذسْ خْ إِجّْ ن وَاسّْ، ؤُشَا مُوننْ. أَطَّاسْ إِ-د-يُوسِينْ غَارْ ومْشَانْ مَانِي إِزدّغْ. نتَّا ثُوغَا إِتّْفسَّارْ أَسنْ ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي، أَمْ إِشهّذْ ؤُ يَارزُّو أَذْ ثنْ إِسّقْنعْ زِي جِّيهثْ ن يَاسُوع، زِي شَّارِيعَا ن مُوسَا ؤُ زڭْ إِنَابِييّنْ، زِي ڒفْجَارْ أَڒَامِي ذ ثَامذِّيثْ.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, vieram em grande número ao encontro de Paulo na sua própria residência. Então, desde a manhã até à tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 شَا تّْوَاسّْقنْعنْ س وَاوَاڒنْ نّسْ، مَاشَا إِنّغْنِي وَارْ تّْوَاسّْقنْعنْ شَا.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que ele dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 نِيثْنِي فّْغنْ خَاسْ أَمْ وَارْ د-ؤُسِينْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا. خنِّي إِنَّا أَسنْ بُولُوسْ عَاذْ أَوَاڒْ-أَ: ”س ڒْحقّْ إِسِّيوڒْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ خْ ؤُقمُّومْ ن إِشَاعْيَا إِ ڒجْذُوذْ نْومْ، إِنَّا:
25 E, havendo discordância entre eles, despediram-se, dizendo Paulo estas palavras: Bem falou o Espírito Santo a vossos pais, por intermédio do profeta Isaías, quando disse:
26 ’رُوحْ غَارْ ڒْڭنْسْ-أَ، إِنِي أَسنْ:
26 Vai a este povo e dize-lhe: De ouvido, ouvireis e não entendereis; vendo, vereis e não percebereis.
27 مِينْزِي ؤُڒْ ن ڒْڭنْسْ-أَ أَقَا إِذْوڒْ إِقْسحْ،
27 Porquanto o coração deste povo se tornou endurecido; com os ouvidos ouviram tardiamente e fecharam os olhos, para que jamais vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, para que não entendam com o coração, e se convertam, e por mim sejam curados.
28 مَانْ أَيَا إِتّْخصَّا أَذْ ثسّْنمْ: أَرقَّاسْ ن ؤُسنْجمْ-أَ ن أَربِّي أَقَا إِتّْوَاسّكّْ-د إِ ڒڭْنُوسْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ نِيثْنِي أَذْ غَارسْ سْڒنْ.“
28 Tomai, pois, conhecimento de que esta salvação de Deus foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا مَانْ أَيَا، فّْغنْ وُوذَاينْ، أَمْ ثُوغَا تّمْشُوبُّوشنْ جَارْ أَسنْ أَطَّاسْ.
29 [Ditas estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.]
30 بُولُوسْ إِشْرَا إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ، إِخدْجصْ إِ-ت س يِيخفْ نّسْ، إِزدّغْ ذَايسْ ثْنَاينْ ن إِسڭّْوُوسَا. ثُوغَا إِتَّارحَّابْ س مَارَّا إِنِّي ثُوغَا غَارسْ د-إِتَّاسنْ،
30 Por dois anos, permaneceu Paulo na sua própria casa, que alugara, onde recebia todos que o procuravam,
31 إِتّْبَارّحْ س ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي، إِسّڒْمَاذْ خْ سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ س بْطَايْطَايْ ؤُ بْڒَا مَا ثتّْوَاسّْبدّْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْعنْكْرِيفْثْ.
31 pregando o reino de Deus, e, com toda a intrepidez, sem impedimento algum, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.