Atos 25
rifa (RIFA) vs NAA
1 أَڒَامِي د-يِيوضْ فَاسْثُوسْ غَارْ قَايْصَارِييَا، إِرُوحْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ أَوَارْنِي ڒَامِي عْذُونْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْشنّْعنْ ن وُوذَاينْ سَّارڭْبنْ ث ذِينِّي خْ مِينْ خفْ ضڒْمنْ بُولُوسْ ؤُشَا قدّْمنْ أَسْ إِشْثْ ن ثُوثْرَا.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 تَّارنْ زَّايسْ مَاحنْذْ أَذْ أَسنْ إِڭّْ س ڒْخَاضَارْ حِيمَا أَذْ إِنْذهْ بُولُوسْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، أَڒَامِي زمَّارنْ نِيثْنِي أَذْ سّْوجْذنْ إِجّْ ن ڒْفخْ ذڭْ وبْرِيذْ مَاحنْذْ أَذْ ث نْغنْ.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 مَاشَا فَاسْثُوسْ يَارَّا-د: ”بُولُوسْ إِتّْوَاحْضَا ذِي قَايْصَارِييَا ؤُ نشّْ سِيمَانْثْ إِنُو أَذْ ذِينْ رَاحغْ ذغْيَا.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 أجّْ إِنِّي زَّايْومْ إِزمَّارنْ أَذْ أَفنْ ثَاوَّارْثْ أَذْ رَاحنْ أَكِيذْنغْ، ؤُشَا أجّْ إِ-ثنْ أَذْ ث ضڒْمنْ مَاڒَا ذِينْ شَا ن ڒْعِيبْ ذڭْ ورْيَازْ-أَ.“
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 أَوَارْنِي ڒَامِي إِقِّيمْ ذِينْ ثْمنْيَا نِيغْعشْرَا ن وُوسَّانْ إِهْوَا غَارْ قَايْصَارِييَا ؤُ ثِيوشَّا نّسْ إِقِّيمْ خْ ڒْكُورْسِي ن شّْرعْ ؤُشَا يُومُورْ أَذْ د-أَوْينْ بُولُوسْ.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 ؤُمِي د-يِيوضْ، نّْضنْ خَاسْ وُوذَاينْ إِنِّي ثُوغَا د-إِهْوَانْ زِي ؤُرْشَالِيمْ، ؤُشَا ڭِّينْ خَاسْ أَطَّاسْ ن إِشثْشِيثنْ إِضقْڒنْ، وَارْ زمَّارنْ أَذْ ثنْ سّْبيّْننْ.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 ؤُمِي إِوْثَا بُولُوسْ خْ يِيخفْ نّسْ، أَقَا وَارْ إِخْضِي نتَّا ذِي وَالُو، وَارْ ثدْجِي ذِي شَّارِيعَا ن وُوذَاينْ نِيغْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُڒَا ذِي قَايْصَارْ،
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 إِنَّا فَاسْثُوسْ إِ بُولُوسْ، أَمْ ثُوغَا إِخْسْ أَذْ إِڭّْ ڒْخَاضَارْ إِ وُوذَاينْ: ”مَا ثخْسذْ أَذْ ثْڭعّْذذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَذْ ذِينْ ثتّْوَاحَاكْمذْ زَّاثِي؟“
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 يَارَّا-د بُولُوسْ، إِنَّا: ”نشّْ أَقَا بدّغْ زَّاثْ إِ ڒْكُورْسِي ن شّْرعْ ن قَايْصَارْ مَانِي إِتّْخصَّا أَذْ خَافِي إِتّْوَاحْكمْ. وَارْ خْضِيغْ ذڭْ وُوذَاينْ س وَالُو أَمْ مَامّشْ شكْ ثسّْنذْ مْلِيحْ.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 مَاڒَا خْضِيغْ نِيغْ مَاڒَا ڭِّيغْ مِينْ إِسْذَاهدْجنْ ڒْموْثْ، وَارْ تّْرِيكّْوِيڒغْ زِي ڒْموْثْ. مَاشَا مَاڒَا وَارْ ذِينْ بُو ثِيذتّْ نِيشَانْ إِ زِي ذ أَيِي ضڒْمنْ، خنِّي وَارْ إِزمَّارْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ أَذْ أَيِي إِسلّمْ غَارْسنْ إِ أَرْضَا نْسنْ. نشّْ ؤُرِيغْ دّعْوثْ إِنُو غَارْ قَايْصَارْ.“
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 أَوَارْنِي ڒَامِي ثُوغَا إِمْشَاوَارْ أَكْ-ذ وڭْرَاوْ، يَارَّا-د فَاسْثُوسْ: ”أَقَا ثسّْڭعّْذذْ دّعْوثْ نّشْ غَارْ قَايْصَارْ، خنِّي غَارْ قَايْصَارْ إِ غَا ثْرَاحذْ!“
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 أَوَارْنِي ڒَامِي عْذُونْ شَا ن وُوسَّانْ يُوسَا-د ؤُجدْجِيذْ أَغْرِيبَاسْ ذ بَارْنِيكِي غَارْ قَايْصَارِييَا حِيمَا أَذْ سدْجْمنْ خْ فَاسْثُوسْ.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 ؤُمِي نِيثْنِي سّعْذُونْ ذِينْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ إِعَاوذْ فَاسْثُوسْ إِ ؤُجدْجِيذْ دّعْوثْ ن بُولُوسْ، إِنَّا: ”أَقَا ذَا إِجّْ ن ورْيَازْ ونِّي ذَا إِجَّا فِيلِيكْسْ ذ أَمحْبُوسْ.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 ڒَامِي ذ أَيِي ثُوغَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ، سَّارڭْبنْ أَيِي خَاسْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن وُوذَاينْ، أَرزُّونْ زَّايِي أَذْ إِتّْوَاحَاكمْ زَّاثْسنْ.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 نشّْ أَرِّيغْ-د خَاسنْ بلِّي إِرُومَانِييّنْ وَارْ نُّومِينْ أَذْ سلّْمنْ إِجّْ ن بْنَاذمْ حِيمَا أَذْ إِتّْوَانغْ مَاحنْذْ أَذْ ڭّنْ ڒْخَاضَارْ إِ إِوْذَانْ. إِتّْخصَّا أَذْ حْضَارنْ زَّاثسْ إِنِّي ث إِضڒْمنْ ؤُشَا أَذْ غَارسْ يِيڒِي تَّاسِيعْ إِ بْنَاذمْ نِّي مَاحنْذْ أَذْ إِذَافعْ خْ يِيخفْ نّسْ زِي جِّيهثْ ن تُّوهْمثْ.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 ؤُمِي ذَا د-إِوْضغْ، وَارْ عْڭِيزغْ، ؤُشَا ثِيوشَّا نّسْ قِّيمغْ خْ ڒْكُورْسِي ن شّْرعْ، ؤُمُورغْ أَذْ د-أَوْينْ أَرْيَازْ نِّي غَارِي.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 إِنِّي ث إِضڒْمنْ نّْضنْ أَسْ-د، مَاشَا أَمْ مَامّشْ ثُوغَا تّْرَاجِيغْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ د-أَوْينْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن تُّوهْمثْ إِ ثُوغَا زمَّارنْ أَذْ سّْبيّْننْ.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 مَاشَا ثُوغَا غَارْسنْ خَاسْ شَا ن إِخَارْوِيضنْ ذِي سِّيبّثْ ن دِّينْ نْسنْ ؤُ زِي جِّيهثْ ن إِجّْ ن بْنَاذمْ قَّارنْ أَسْ يَاسُوع ونِّي أَقَا إِمُّوثْ، مَاشَا ونِّي خفْ ثُوغَا بُولُوسْ إِقَّارْ بلِّي أَقَا إِدَّارْ.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 أَمْ ثُوغَا شكّغْ ذِي ثْمسْڒَايِينْ-أَ إِ ذِي ثُوغَا أَرْزُوغْ، نِّيغْ إِ بُولُوسْ: ’مَا زعْمَا ثخْسذْ أَذْ ثْرَاحذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ حِيمَا أَذْ ثتّْوَاحَاكْمذْ ذِينْ خْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ؟‘
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 مَاشَا ؤُمِي ثُوغَا يَارزُّو أَذْ إِتّْوَاحْضَا أَڒْ خَاسْ غَا إِحْكمْ قَايْصَارْ، ؤُمُورغْ أَذْ ث حْضَانْ أَڒْ ث غَا سّكّغْ غَارْ قَايْصَارْ.“
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 إِنَّا أَغْرِيبَاسْ إِ فَاسْثُوسْ: ”ؤُڒَا ذ نشّْ خْسغْ أَذْ سْڒغْ إِ بْنَاذمْ-أَ!“ يَارَّا-د خَاسْ: ”ثِيوشَّا أَذْ أَسْ ثسْڒذْ!“
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 ثِيوشَّا نّسْ يُوسَا-د أَغْرِيبَاسْ ذ بَارْنِيكِي س مَارَّا شَّانْ ؤُشَا ؤُذْفنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن شّْرعْ أَكْ-ذ إِكُومَانْذَارنْ ن ڒْعسْكَارْ ذ إِزدْجِيفنْ ن ثنْذِينْثْ. خنِّي يُومُورْ فَاسْثُوسْ، ؤُشَا يُوذفْ-د بُولُوسْ.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 إِنَّا فَاسْثُوسْ: ”أَ أَجدْجِيذْ أَغْرِيبَاسْ ؤُ كنِّيوْ مَارَّا إِرْيَازنْ إِ ذَا إِحْضَارنْ أَكِيذْنغْ: أَقَا خْ ورْيَازْ-أَ نِّي ثژْرِيمْ ذَانِيثَا، أَقَا شثْشَانْ خَاسْ غَارِي مَارَّا ڒْغَاشِي ن وُوذَاينْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ ؤُڒَا ذَانِيثَا، سْغُويُّونْ مَاحنْذْ وَارْ إِتّْغِيمِي أَذْ إِدَّارْ عَاذْ.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 مَاشَا ؤُفِيغْ نتَّا وَارْ إِڭِّي وَالُو مِينْ إِسْذَاهدْجنْ ڒْموْثْ، مَاشَا ؤُمِي إِسّْڭعّذْ دّعْوثْ نّسْ غَارْ قَايْصَارْ، ؤُمُورغْ أَذْ إِتّْوَاسّكّْ ذِينْ.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 مَاشَا وَارْ غَارِي بُو ثْمسْڒَاشْثْ نِيشَانْ سّْنغْ ت زِي جِّيهثْ نّسْ حِيمَا أَذْ ت أَرِيغْ إِ قَايْصَارْ. س ؤُينِّي سّحْضَارغْ ث-إِ-د إِ كنِّيوْ، ذ أَمزْوَارُو إِ شكْ، أَ أَجدْجِيذْ أَغْرِيبَاسْ، حِيمَا، أَوَارْنِي ڒَامِي إِ غَا نْكمّڒْ ثَارزُّوثْ، أَذْ غَارِي يِيڒِي مِينْ غَا أَرِيغْ إِ قَايْصَارْ،
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 مِينْزِي وَارْ إِشُووَّارْ أَذْ سّكّغْ إِجّْ ن ؤُمحْبُوسْ بْڒَا مَا أَذْ أَرِيغْ إِخطَّانْ نّسْ.“
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.