Atos 25
rifa (RIFA) vs ACF
1 أَڒَامِي د-يِيوضْ فَاسْثُوسْ غَارْ قَايْصَارِييَا، إِرُوحْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ أَوَارْنِي ڒَامِي عْذُونْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesaréia a Jerusalém.
2 إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْشنّْعنْ ن وُوذَاينْ سَّارڭْبنْ ث ذِينِّي خْ مِينْ خفْ ضڒْمنْ بُولُوسْ ؤُشَا قدّْمنْ أَسْ إِشْثْ ن ثُوثْرَا.
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo, e lhe rogaram,
3 تَّارنْ زَّايسْ مَاحنْذْ أَذْ أَسنْ إِڭّْ س ڒْخَاضَارْ حِيمَا أَذْ إِنْذهْ بُولُوسْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، أَڒَامِي زمَّارنْ نِيثْنِي أَذْ سّْوجْذنْ إِجّْ ن ڒْفخْ ذڭْ وبْرِيذْ مَاحنْذْ أَذْ ث نْغنْ.
3 Pedindo como favor contra ele que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 مَاشَا فَاسْثُوسْ يَارَّا-د: ”بُولُوسْ إِتّْوَاحْضَا ذِي قَايْصَارِييَا ؤُ نشّْ سِيمَانْثْ إِنُو أَذْ ذِينْ رَاحغْ ذغْيَا.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesaréia, e que ele brevemente partiria para lá.
5 أجّْ إِنِّي زَّايْومْ إِزمَّارنْ أَذْ أَفنْ ثَاوَّارْثْ أَذْ رَاحنْ أَكِيذْنغْ، ؤُشَا أجّْ إِ-ثنْ أَذْ ث ضڒْمنْ مَاڒَا ذِينْ شَا ن ڒْعِيبْ ذڭْ ورْيَازْ-أَ.“
5 Os que, pois, disse, dentre vós, têm poder, desçam comigo e, se neste homem houver algum crime, acusem-no.
6 أَوَارْنِي ڒَامِي إِقِّيمْ ذِينْ ثْمنْيَا نِيغْعشْرَا ن وُوسَّانْ إِهْوَا غَارْ قَايْصَارِييَا ؤُ ثِيوشَّا نّسْ إِقِّيمْ خْ ڒْكُورْسِي ن شّْرعْ ؤُشَا يُومُورْ أَذْ د-أَوْينْ بُولُوسْ.
6 E, havendo-se demorado entre eles mais de dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 ؤُمِي د-يِيوضْ، نّْضنْ خَاسْ وُوذَاينْ إِنِّي ثُوغَا د-إِهْوَانْ زِي ؤُرْشَالِيمْ، ؤُشَا ڭِّينْ خَاسْ أَطَّاسْ ن إِشثْشِيثنْ إِضقْڒنْ، وَارْ زمَّارنْ أَذْ ثنْ سّْبيّْننْ.
7 E, chegando ele, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 ؤُمِي إِوْثَا بُولُوسْ خْ يِيخفْ نّسْ، أَقَا وَارْ إِخْضِي نتَّا ذِي وَالُو، وَارْ ثدْجِي ذِي شَّارِيعَا ن وُوذَاينْ نِيغْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُڒَا ذِي قَايْصَارْ،
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 إِنَّا فَاسْثُوسْ إِ بُولُوسْ، أَمْ ثُوغَا إِخْسْ أَذْ إِڭّْ ڒْخَاضَارْ إِ وُوذَاينْ: ”مَا ثخْسذْ أَذْ ثْڭعّْذذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَذْ ذِينْ ثتّْوَاحَاكْمذْ زَّاثِي؟“
9 Todavia Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém, e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 يَارَّا-د بُولُوسْ، إِنَّا: ”نشّْ أَقَا بدّغْ زَّاثْ إِ ڒْكُورْسِي ن شّْرعْ ن قَايْصَارْ مَانِي إِتّْخصَّا أَذْ خَافِي إِتّْوَاحْكمْ. وَارْ خْضِيغْ ذڭْ وُوذَاينْ س وَالُو أَمْ مَامّشْ شكْ ثسّْنذْ مْلِيحْ.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 مَاڒَا خْضِيغْ نِيغْ مَاڒَا ڭِّيغْ مِينْ إِسْذَاهدْجنْ ڒْموْثْ، وَارْ تّْرِيكّْوِيڒغْ زِي ڒْموْثْ. مَاشَا مَاڒَا وَارْ ذِينْ بُو ثِيذتّْ نِيشَانْ إِ زِي ذ أَيِي ضڒْمنْ، خنِّي وَارْ إِزمَّارْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ أَذْ أَيِي إِسلّمْ غَارْسنْ إِ أَرْضَا نْسنْ. نشّْ ؤُرِيغْ دّعْوثْ إِنُو غَارْ قَايْصَارْ.“
11 Se fiz algum agravo, ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 أَوَارْنِي ڒَامِي ثُوغَا إِمْشَاوَارْ أَكْ-ذ وڭْرَاوْ، يَارَّا-د فَاسْثُوسْ: ”أَقَا ثسّْڭعّْذذْ دّعْوثْ نّشْ غَارْ قَايْصَارْ، خنِّي غَارْ قَايْصَارْ إِ غَا ثْرَاحذْ!“
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? para César irás.
13 أَوَارْنِي ڒَامِي عْذُونْ شَا ن وُوسَّانْ يُوسَا-د ؤُجدْجِيذْ أَغْرِيبَاسْ ذ بَارْنِيكِي غَارْ قَايْصَارِييَا حِيمَا أَذْ سدْجْمنْ خْ فَاسْثُوسْ.
13 E, passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia, a saudar Festo.
14 ؤُمِي نِيثْنِي سّعْذُونْ ذِينْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ إِعَاوذْ فَاسْثُوسْ إِ ؤُجدْجِيذْ دّعْوثْ ن بُولُوسْ، إِنَّا: ”أَقَا ذَا إِجّْ ن ورْيَازْ ونِّي ذَا إِجَّا فِيلِيكْسْ ذ أَمحْبُوسْ.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo homem foi deixado por Félix aqui preso,
15 ڒَامِي ذ أَيِي ثُوغَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ، سَّارڭْبنْ أَيِي خَاسْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن وُوذَاينْ، أَرزُّونْ زَّايِي أَذْ إِتّْوَاحَاكمْ زَّاثْسنْ.
15 Por cujo respeito os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 نشّْ أَرِّيغْ-د خَاسنْ بلِّي إِرُومَانِييّنْ وَارْ نُّومِينْ أَذْ سلّْمنْ إِجّْ ن بْنَاذمْ حِيمَا أَذْ إِتّْوَانغْ مَاحنْذْ أَذْ ڭّنْ ڒْخَاضَارْ إِ إِوْذَانْ. إِتّْخصَّا أَذْ حْضَارنْ زَّاثسْ إِنِّي ث إِضڒْمنْ ؤُشَا أَذْ غَارسْ يِيڒِي تَّاسِيعْ إِ بْنَاذمْ نِّي مَاحنْذْ أَذْ إِذَافعْ خْ يِيخفْ نّسْ زِي جِّيهثْ ن تُّوهْمثْ.
16 Aos quais respondi não ser costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores, e possa defender-se da acusação.
17 ؤُمِي ذَا د-إِوْضغْ، وَارْ عْڭِيزغْ، ؤُشَا ثِيوشَّا نّسْ قِّيمغْ خْ ڒْكُورْسِي ن شّْرعْ، ؤُمُورغْ أَذْ د-أَوْينْ أَرْيَازْ نِّي غَارِي.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 إِنِّي ث إِضڒْمنْ نّْضنْ أَسْ-د، مَاشَا أَمْ مَامّشْ ثُوغَا تّْرَاجِيغْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ د-أَوْينْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن تُّوهْمثْ إِ ثُوغَا زمَّارنْ أَذْ سّْبيّْننْ.
18 Acerca do qual, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 مَاشَا ثُوغَا غَارْسنْ خَاسْ شَا ن إِخَارْوِيضنْ ذِي سِّيبّثْ ن دِّينْ نْسنْ ؤُ زِي جِّيهثْ ن إِجّْ ن بْنَاذمْ قَّارنْ أَسْ يَاسُوع ونِّي أَقَا إِمُّوثْ، مَاشَا ونِّي خفْ ثُوغَا بُولُوسْ إِقَّارْ بلِّي أَقَا إِدَّارْ.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua superstição, e de um tal Jesus, morto, que Paulo afirmava viver.
20 أَمْ ثُوغَا شكّغْ ذِي ثْمسْڒَايِينْ-أَ إِ ذِي ثُوغَا أَرْزُوغْ، نِّيغْ إِ بُولُوسْ: ’مَا زعْمَا ثخْسذْ أَذْ ثْرَاحذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ حِيمَا أَذْ ثتّْوَاحَاكْمذْ ذِينْ خْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ؟‘
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, disse se queria ir a Jerusalém, e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 مَاشَا ؤُمِي ثُوغَا يَارزُّو أَذْ إِتّْوَاحْضَا أَڒْ خَاسْ غَا إِحْكمْ قَايْصَارْ، ؤُمُورغْ أَذْ ث حْضَانْ أَڒْ ث غَا سّكّغْ غَارْ قَايْصَارْ.“
21 E, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 إِنَّا أَغْرِيبَاسْ إِ فَاسْثُوسْ: ”ؤُڒَا ذ نشّْ خْسغْ أَذْ سْڒغْ إِ بْنَاذمْ-أَ!“ يَارَّا-د خَاسْ: ”ثِيوشَّا أَذْ أَسْ ثسْڒذْ!“
22 Então Agripa disse a Festo: Bem quisera eu também ouvir esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 ثِيوشَّا نّسْ يُوسَا-د أَغْرِيبَاسْ ذ بَارْنِيكِي س مَارَّا شَّانْ ؤُشَا ؤُذْفنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن شّْرعْ أَكْ-ذ إِكُومَانْذَارنْ ن ڒْعسْكَارْ ذ إِزدْجِيفنْ ن ثنْذِينْثْ. خنِّي يُومُورْ فَاسْثُوسْ، ؤُشَا يُوذفْ-د بُولُوسْ.
23 E, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e homens principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 إِنَّا فَاسْثُوسْ: ”أَ أَجدْجِيذْ أَغْرِيبَاسْ ؤُ كنِّيوْ مَارَّا إِرْيَازنْ إِ ذَا إِحْضَارنْ أَكِيذْنغْ: أَقَا خْ ورْيَازْ-أَ نِّي ثژْرِيمْ ذَانِيثَا، أَقَا شثْشَانْ خَاسْ غَارِي مَارَّا ڒْغَاشِي ن وُوذَاينْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ ؤُڒَا ذَانِيثَا، سْغُويُّونْ مَاحنْذْ وَارْ إِتّْغِيمِي أَذْ إِدَّارْ عَاذْ.
24 E Festo disse: Rei Agripa, e todos os senhores que estais presentes conosco; aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 مَاشَا ؤُفِيغْ نتَّا وَارْ إِڭِّي وَالُو مِينْ إِسْذَاهدْجنْ ڒْموْثْ، مَاشَا ؤُمِي إِسّْڭعّذْ دّعْوثْ نّسْ غَارْ قَايْصَارْ، ؤُمُورغْ أَذْ إِتّْوَاسّكّْ ذِينْ.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 مَاشَا وَارْ غَارِي بُو ثْمسْڒَاشْثْ نِيشَانْ سّْنغْ ت زِي جِّيهثْ نّسْ حِيمَا أَذْ ت أَرِيغْ إِ قَايْصَارْ. س ؤُينِّي سّحْضَارغْ ث-إِ-د إِ كنِّيوْ، ذ أَمزْوَارُو إِ شكْ، أَ أَجدْجِيذْ أَغْرِيبَاسْ، حِيمَا، أَوَارْنِي ڒَامِي إِ غَا نْكمّڒْ ثَارزُّوثْ، أَذْ غَارِي يِيڒِي مِينْ غَا أَرِيغْ إِ قَايْصَارْ،
26 Do qual não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 مِينْزِي وَارْ إِشُووَّارْ أَذْ سّكّغْ إِجّْ ن ؤُمحْبُوسْ بْڒَا مَا أَذْ أَرِيغْ إِخطَّانْ نّسْ.“
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso, e não notificar contra ele as acusações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.