Atos 25
rifa (RIFA) vs ARA
1 أَڒَامِي د-يِيوضْ فَاسْثُوسْ غَارْ قَايْصَارِييَا، إِرُوحْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ أَوَارْنِي ڒَامِي عْذُونْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ.
1 Tendo, pois, Festo assumido o governo da província, três dias depois, subiu de Cesareia para Jerusalém;
2 إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْشنّْعنْ ن وُوذَاينْ سَّارڭْبنْ ث ذِينِّي خْ مِينْ خفْ ضڒْمنْ بُولُوسْ ؤُشَا قدّْمنْ أَسْ إِشْثْ ن ثُوثْرَا.
2 e, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa contra Paulo e lhe solicitavam,
3 تَّارنْ زَّايسْ مَاحنْذْ أَذْ أَسنْ إِڭّْ س ڒْخَاضَارْ حِيمَا أَذْ إِنْذهْ بُولُوسْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، أَڒَامِي زمَّارنْ نِيثْنِي أَذْ سّْوجْذنْ إِجّْ ن ڒْفخْ ذڭْ وبْرِيذْ مَاحنْذْ أَذْ ث نْغنْ.
3 pedindo como favor, em detrimento de Paulo, que o mandasse vir a Jerusalém, armando eles cilada para o matarem na estrada.
4 مَاشَا فَاسْثُوسْ يَارَّا-د: ”بُولُوسْ إِتّْوَاحْضَا ذِي قَايْصَارِييَا ؤُ نشّْ سِيمَانْثْ إِنُو أَذْ ذِينْ رَاحغْ ذغْيَا.
4 Festo, porém, respondeu achar-se Paulo detido em Cesareia; e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 أجّْ إِنِّي زَّايْومْ إِزمَّارنْ أَذْ أَفنْ ثَاوَّارْثْ أَذْ رَاحنْ أَكِيذْنغْ، ؤُشَا أجّْ إِ-ثنْ أَذْ ث ضڒْمنْ مَاڒَا ذِينْ شَا ن ڒْعِيبْ ذڭْ ورْيَازْ-أَ.“
5 Portanto, disse ele, os que dentre vós estiverem habilitados que desçam comigo; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 أَوَارْنِي ڒَامِي إِقِّيمْ ذِينْ ثْمنْيَا نِيغْعشْرَا ن وُوسَّانْ إِهْوَا غَارْ قَايْصَارِييَا ؤُ ثِيوشَّا نّسْ إِقِّيمْ خْ ڒْكُورْسِي ن شّْرعْ ؤُشَا يُومُورْ أَذْ د-أَوْينْ بُولُوسْ.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, desceu para Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 ؤُمِي د-يِيوضْ، نّْضنْ خَاسْ وُوذَاينْ إِنِّي ثُوغَا د-إِهْوَانْ زِي ؤُرْشَالِيمْ، ؤُشَا ڭِّينْ خَاسْ أَطَّاسْ ن إِشثْشِيثنْ إِضقْڒنْ، وَارْ زمَّارنْ أَذْ ثنْ سّْبيّْننْ.
7 Comparecendo este, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 ؤُمِي إِوْثَا بُولُوسْ خْ يِيخفْ نّسْ، أَقَا وَارْ إِخْضِي نتَّا ذِي وَالُو، وَارْ ثدْجِي ذِي شَّارِيعَا ن وُوذَاينْ نِيغْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُڒَا ذِي قَايْصَارْ،
8 Paulo, porém, defendendo-se, proferiu as seguintes palavras: Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 إِنَّا فَاسْثُوسْ إِ بُولُوسْ، أَمْ ثُوغَا إِخْسْ أَذْ إِڭّْ ڒْخَاضَارْ إِ وُوذَاينْ: ”مَا ثخْسذْ أَذْ ثْڭعّْذذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَذْ ذِينْ ثتّْوَاحَاكْمذْ زَّاثِي؟“
9 Então, Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, respondeu a Paulo: Queres tu subir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 يَارَّا-د بُولُوسْ، إِنَّا: ”نشّْ أَقَا بدّغْ زَّاثْ إِ ڒْكُورْسِي ن شّْرعْ ن قَايْصَارْ مَانِي إِتّْخصَّا أَذْ خَافِي إِتّْوَاحْكمْ. وَارْ خْضِيغْ ذڭْ وُوذَاينْ س وَالُو أَمْ مَامّشْ شكْ ثسّْنذْ مْلِيحْ.
10 Disse-lhe Paulo: Estou perante o tribunal de César, onde convém seja eu julgado; nenhum agravo pratiquei contra os judeus, como tu muito bem sabes.
11 مَاڒَا خْضِيغْ نِيغْ مَاڒَا ڭِّيغْ مِينْ إِسْذَاهدْجنْ ڒْموْثْ، وَارْ تّْرِيكّْوِيڒغْ زِي ڒْموْثْ. مَاشَا مَاڒَا وَارْ ذِينْ بُو ثِيذتّْ نِيشَانْ إِ زِي ذ أَيِي ضڒْمنْ، خنِّي وَارْ إِزمَّارْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ أَذْ أَيِي إِسلّمْ غَارْسنْ إِ أَرْضَا نْسنْ. نشّْ ؤُرِيغْ دّعْوثْ إِنُو غَارْ قَايْصَارْ.“
11 Caso, pois, tenha eu praticado algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer; se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém, para lhes ser agradável, pode entregar-me a eles. Apelo para César.
12 أَوَارْنِي ڒَامِي ثُوغَا إِمْشَاوَارْ أَكْ-ذ وڭْرَاوْ، يَارَّا-د فَاسْثُوسْ: ”أَقَا ثسّْڭعّْذذْ دّعْوثْ نّشْ غَارْ قَايْصَارْ، خنِّي غَارْ قَايْصَارْ إِ غَا ثْرَاحذْ!“
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Para César apelaste, para César irás.
13 أَوَارْنِي ڒَامِي عْذُونْ شَا ن وُوسَّانْ يُوسَا-د ؤُجدْجِيذْ أَغْرِيبَاسْ ذ بَارْنِيكِي غَارْ قَايْصَارِييَا حِيمَا أَذْ سدْجْمنْ خْ فَاسْثُوسْ.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar a Festo.
14 ؤُمِي نِيثْنِي سّعْذُونْ ذِينْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ إِعَاوذْ فَاسْثُوسْ إِ ؤُجدْجِيذْ دّعْوثْ ن بُولُوسْ، إِنَّا: ”أَقَا ذَا إِجّْ ن ورْيَازْ ونِّي ذَا إِجَّا فِيلِيكْسْ ذ أَمحْبُوسْ.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Félix deixou aqui preso certo homem,
15 ڒَامِي ذ أَيِي ثُوغَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ، سَّارڭْبنْ أَيِي خَاسْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن وُوذَاينْ، أَرزُّونْ زَّايِي أَذْ إِتّْوَاحَاكمْ زَّاثْسنْ.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, estando eu em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 نشّْ أَرِّيغْ-د خَاسنْ بلِّي إِرُومَانِييّنْ وَارْ نُّومِينْ أَذْ سلّْمنْ إِجّْ ن بْنَاذمْ حِيمَا أَذْ إِتّْوَانغْ مَاحنْذْ أَذْ ڭّنْ ڒْخَاضَارْ إِ إِوْذَانْ. إِتّْخصَّا أَذْ حْضَارنْ زَّاثسْ إِنِّي ث إِضڒْمنْ ؤُشَا أَذْ غَارسْ يِيڒِي تَّاسِيعْ إِ بْنَاذمْ نِّي مَاحنْذْ أَذْ إِذَافعْ خْ يِيخفْ نّسْ زِي جِّيهثْ ن تُّوهْمثْ.
16 A eles respondi que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 ؤُمِي ذَا د-إِوْضغْ، وَارْ عْڭِيزغْ، ؤُشَا ثِيوشَّا نّسْ قِّيمغْ خْ ڒْكُورْسِي ن شّْرعْ، ؤُمُورغْ أَذْ د-أَوْينْ أَرْيَازْ نِّي غَارِي.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei fosse trazido o homem;
18 إِنِّي ث إِضڒْمنْ نّْضنْ أَسْ-د، مَاشَا أَمْ مَامّشْ ثُوغَا تّْرَاجِيغْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ د-أَوْينْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن تُّوهْمثْ إِ ثُوغَا زمَّارنْ أَذْ سّْبيّْننْ.
18 e, levantando-se os acusadores, nenhum delito referiram dos crimes de que eu suspeitava.
19 مَاشَا ثُوغَا غَارْسنْ خَاسْ شَا ن إِخَارْوِيضنْ ذِي سِّيبّثْ ن دِّينْ نْسنْ ؤُ زِي جِّيهثْ ن إِجّْ ن بْنَاذمْ قَّارنْ أَسْ يَاسُوع ونِّي أَقَا إِمُّوثْ، مَاشَا ونِّي خفْ ثُوغَا بُولُوسْ إِقَّارْ بلِّي أَقَا إِدَّارْ.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirmava estar vivo.
20 أَمْ ثُوغَا شكّغْ ذِي ثْمسْڒَايِينْ-أَ إِ ذِي ثُوغَا أَرْزُوغْ، نِّيغْ إِ بُولُوسْ: ’مَا زعْمَا ثخْسذْ أَذْ ثْرَاحذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ حِيمَا أَذْ ثتّْوَاحَاكْمذْ ذِينْ خْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ؟‘
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ser ali julgado a respeito disso.
21 مَاشَا ؤُمِي ثُوغَا يَارزُّو أَذْ إِتّْوَاحْضَا أَڒْ خَاسْ غَا إِحْكمْ قَايْصَارْ، ؤُمُورغْ أَذْ ث حْضَانْ أَڒْ ث غَا سّكّغْ غَارْ قَايْصَارْ.“
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 إِنَّا أَغْرِيبَاسْ إِ فَاسْثُوسْ: ”ؤُڒَا ذ نشّْ خْسغْ أَذْ سْڒغْ إِ بْنَاذمْ-أَ!“ يَارَّا-د خَاسْ: ”ثِيوشَّا أَذْ أَسْ ثسْڒذْ!“
22 Então, Agripa disse a Festo: Eu também gostaria de ouvir este homem. Amanhã, respondeu ele, o ouvirás.
23 ثِيوشَّا نّسْ يُوسَا-د أَغْرِيبَاسْ ذ بَارْنِيكِي س مَارَّا شَّانْ ؤُشَا ؤُذْفنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن شّْرعْ أَكْ-ذ إِكُومَانْذَارنْ ن ڒْعسْكَارْ ذ إِزدْجِيفنْ ن ثنْذِينْثْ. خنِّي يُومُورْ فَاسْثُوسْ، ؤُشَا يُوذفْ-د بُولُوسْ.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 إِنَّا فَاسْثُوسْ: ”أَ أَجدْجِيذْ أَغْرِيبَاسْ ؤُ كنِّيوْ مَارَّا إِرْيَازنْ إِ ذَا إِحْضَارنْ أَكِيذْنغْ: أَقَا خْ ورْيَازْ-أَ نِّي ثژْرِيمْ ذَانِيثَا، أَقَا شثْشَانْ خَاسْ غَارِي مَارَّا ڒْغَاشِي ن وُوذَاينْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ ؤُڒَا ذَانِيثَا، سْغُويُّونْ مَاحنْذْ وَارْ إِتّْغِيمِي أَذْ إِدَّارْ عَاذْ.
24 Então, disse Festo: Rei Agripa e todos vós que estais presentes conosco, vedes este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 مَاشَا ؤُفِيغْ نتَّا وَارْ إِڭِّي وَالُو مِينْ إِسْذَاهدْجنْ ڒْموْثْ، مَاشَا ؤُمِي إِسّْڭعّذْ دّعْوثْ نّسْ غَارْ قَايْصَارْ، ؤُمُورغْ أَذْ إِتّْوَاسّكّْ ذِينْ.
25 Porém eu achei que ele nada praticara passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo ao imperador.
26 مَاشَا وَارْ غَارِي بُو ثْمسْڒَاشْثْ نِيشَانْ سّْنغْ ت زِي جِّيهثْ نّسْ حِيمَا أَذْ ت أَرِيغْ إِ قَايْصَارْ. س ؤُينِّي سّحْضَارغْ ث-إِ-د إِ كنِّيوْ، ذ أَمزْوَارُو إِ شكْ، أَ أَجدْجِيذْ أَغْرِيبَاسْ، حِيمَا، أَوَارْنِي ڒَامِي إِ غَا نْكمّڒْ ثَارزُّوثْ، أَذْ غَارِي يِيڒِي مِينْ غَا أَرِيغْ إِ قَايْصَارْ،
26 Contudo, a respeito dele, nada tenho de positivo que escreva ao soberano; por isso, eu o trouxe à vossa presença e, mormente, à tua, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, tenha eu alguma coisa que escrever;
27 مِينْزِي وَارْ إِشُووَّارْ أَذْ سّكّغْ إِجّْ ن ؤُمحْبُوسْ بْڒَا مَا أَذْ أَرِيغْ إِخطَّانْ نّسْ.“
27 porque não me parece razoável remeter um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que militam contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.