Atos 22

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ ... ”أَ ثَاوْمَاثْ ذ إِبَابَاثنْ، سْڒمْ إِ مِينْ ذ أَومْ غَا إِنِيغْ خْ ؤُذَافعْ إِنُو.“

¹ Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.

² ؤُمِي سْڒِينْ، أَقَا إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ س يِيڒسْ ن ثْعِيبْرَانِيثْ، قِّيمنْ سْقَارنْ عَاذْ كْثَارْ. إِنَّا أَسنْ:

² Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.

³ ”نشّْ ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ ذ ؤُذَايْ، خڒْقغْ-د ذِي ثَارْسُوسْ ذِي كِيلِيكِييَا، مَاشَا أَربِّيغْ ذِي ثنْذِينْثْ-أَ غَارْ إِضَارنْ ن ڭَامَالِييَالْ ؤُ تّْوَاسّْڒمْذغْ عْلَاحْسَابْ ثِيذتّْ نِيشَانْ ن شَّارِيعَا ن ڒجْذُوذْ نّغْ. شطَّارغْ خْ مِينْ إِدْجَانْ ن أَربِّي أَمْ مَامّشْ ؤُڒَا ذ كنِّيوْ مَارَّا.

³ Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.

⁴ نشّْ ثُوغَا ضفَّارغْ أَبْرِيذْ-أَ س ڒْموْثْ أَمْ شَارّْفغْ إِرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ، تّْسلَّامغْ ثنْ غَارْ ڒحْبسْ.

⁴ Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.

⁵ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ذ مَارَّا إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ زمَّارنْ أَذْ شهْذنْ بلِّي كْسِيغْ ثِيبْرَاثِينْ إِ ثَاوْمَاثْ، مَاحنْذْ أَذْ رُوحغْ غَارْ ذِيمَاشْقْ حِيمَا أَذْ أَوْيغْ إِنِّي ذِينْ إِدْجَانْ عَاوذْ س ثْشَارْفِينْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَذْ طّْفنْ لْعِيقَابْ.

⁵ O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.

⁶ ؤُمِي ذ أَيِي ثُوغَا ذڭْ وبْرِيذْ ؤُشَا إِوْضغْ غَارْ ذِيمَاشْقْ غَارْ وزْينْ ن وَاسّْ، ثَاڒْغَا خَافِي س ڒْغفْڒثْ إِشْثْ ن ثْفَاوْثْ ثمْغَارْ زڭْ ؤُجنَّا.

⁶ Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.

⁷ وْضِيغْ خْ ثمُّورْثْ، سْڒِيغْ إِشْثْ ن ثْمِيجَّا، ثقَّارْ أَيِي: ’شَاوُولْ، شَاوُولْ، مَايمِّي ذ أَيِي ثْذَارّْشذْ؟‘

⁷ Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?

⁸ أَرِّيغْ-د خَاسْ: ’مِينْ ثعْنِيذْ شكْ، أَ سِيذِي؟‘ إِنَّا أَيِي: ’نشّْ ذ يَاسُوع، نَّاصِيرِي، ونِّي ثتّْذَارَّاشذْ!‘

⁸ Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.

⁹ إِرْيَازنْ نِّي ثُوغَا إِدْجَانْ أَكِيذِي، ژْرِينْ ثَافَاوْثْ، مَاشَا وَارْ سْڒِينْ شَا إِ ثْمِيجَّا ن ونِّي أَكِيذِي إِسَّاوَاڒنْ.

⁹ Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.

¹⁰ نِّيغْ: ’مِينْ غَا ڭّغْ، أَ سِيذِي؟‘ إِنَّا أَيِي سِيذِيثْنغْ: ’كَّارْ، ثْرَاحذْ غَارْ ذِيمَاشْقْ، ذِينْ أَذْ أَشْ إِتّْوَانَّا خْ مَارَّا مِينْ ذ أَشْ يُورَانْ أَذْ ثڭّذْ!‘

¹⁰ Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.

¹¹ ؤُمِي ذوْڒغْ وَارْ تّْوِيڒِيغْ زِي ثِيسِّيقْثْ ن ثْفَاوْثْ نِّي، ڭوّْذنْ أَيِي إِنِّي إِ ثُوغَا أَكِيذِي إِدْجَانْ زڭْ ؤُفُوسْ، ؤُشَا أَمُّو إِ د-إِوْضغْ غَارْ ذِيمَاشْقْ.

¹¹ Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.

¹² ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ورْيَازْ، قَّارنْ أَسْ أَنَانِييَاسْ. نتَّا ذ أَمْسڭّذْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا خَاسْ شهّْذنْ مَارَّا ؤُذَاينْ.

¹² Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,

¹³ نتَّا يُوسَا-د غَارِي، إِنَّا أَيِي: ’أَ ؤُمَا شَاوُولْ، أَرْزمْ ثِيطَّاوِينْ نّشْ!‘ ڒخْذنِّي ذِي ثْسَاعّثْ نِّي تّْوَارْزْمنْثْ ثِيطَّاوِينْ إِنُو، ؤُشَا ژْرِيغْ ث.

¹³ veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.

¹⁴ نتَّا إِنَّا أَيِي: ’أَقَا أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نّغْ إِخْضَارْ إِ شكْ، حِيمَا أَذْ ثسّْنذْ مِينْ إِخْسْ نتَّا، ؤُ حِيمَا أَذْ ثْژَارذْ أَمْسڭَّاذْ، أَذْ ثسْڒذْ ثْمِيجَّا نّسْ زڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ.

¹⁴ Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,

¹⁵ شكْ أَذْ أَسْ ثِيڒِيذْ ذ أَشهَّاذْ غَارْ مَارَّا إِوْذَانْ س مَارَّا مِينْ ثژْرِيذْ ؤُ س مِينْ ثسْڒِيذْ.

¹⁵ pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.

¹⁶ إِوَا ڒخُّو، مَايمِّي وَارْ ثزْعِيمذْ عَاذْ؟ كَّارْ، أجّْ أَذْ شكْ سّْغضْصنْ، أَذْ ثتّْوَاسِيزذْڭذْ زِي دّْنُوبْ نّشْ أَمْ ثتّْڒَاغِيذْ خْ يِيسمْ نّسْ!‘

¹⁶ E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.

¹⁷ أَوَارْنِي ڒَامِي د -عقْبغْ، إِوْضغْ ذَا غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، ؤُشَا أَمْ ثُوغَا تّْژَادْجِيغْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ،

¹⁷ Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.

¹⁸ ژْرِيغْ ث ذڭْ إِجّْ ن ڒوْحِييْ، إِنَّا أَيِي: ’أَزّڒْ، ثفّْغذْ ذغْيَا زِي ؤُرْشَالِيمْ مِينْزِي وَارْ قبّْڒنْ شَا شّْهَاذثْ نّشْ خَافِي!‘

¹⁸ E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.

¹⁹ نِّيغْ نشّْ: ’أَ سِيذِي، أَقَا نِيثْنِي سّْننْ بلِّي ثُوغَا تّْحبّْسغْ إِنِّي يُومْننْ زَّايكْ، هتّْكغْ ثنْ س ؤُركُّوضْ ذِي ثمْزِيذَاوِينْ،

¹⁹ Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.

²⁰ ؤُ ڒَامِي تّْوَاسِيزّْڒنْ إِذَامّنْ ن ؤُشهَّاذْ نّشْ سْثِيفَانُوسْ، ثُوغَا بدّغْ أَكِيذْسنْ، أَرْضِيغْ خْ يِينِّي ث نْغِينْ ؤُ حْضِيغْ أَرُّوضْ ن يِينِّي ث يَارجْمنْ.‘

²⁰ E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.

²¹ خنِّي إِنَّا أَيِي: ’رُوحْ، مِينْزِي أَذْ شكْ سّكّغْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ حِيمَا أَذْ ثْبَارّْحذْ لْ-إِنْجِيلْ إِ ڒڭْنُوسْ!‘ “

²¹ Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...

²² ثُوغَا تّسْڒَانْ أَسْ أَڒْ أَوَاڒْ-أَ، خنِّي كَّارنْ سّْڭعّْذنْ ثْمِيجَّا نْسنْ، قَّارنْ: ”كّْسمْ ث زِي ثمُّورْثْ، مِينْزِي أَمْ وَانِيثَا وَارْ إِسْذِيهدْجْ أَذْ إِدَّارْ.“

²² Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!

²³ أَمْ ثُوغَا سْغُويُّونْ، نطَّارنْ أَرُّوضْ نْسنْ ؤُشَا زُوزَّارَانْ ؤُشَاڒْ غَارْ ؤُجنَّا.

²³ Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,

²⁴ يُومُورْ ؤُكُومَانْذَارْ مَاحنْذْ أَذْ ث سِّيذْفنْ غَارْ لْقشْلَا، أَذْ ث سّقْسَانْ أَمْ ث تّْهتَّاكنْ س ؤُركُّوضْ حِيمَا أَذْ زَّايسْ إِفْهمْ مَايمِّي خَاسْ سْغُوينْ أَمُّو.

²⁴ o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.

²⁵ ؤُمِي ث جبْذنْ س ثْحزَّامِينْ إِ ؤُهتّكْ س ؤُركُّوضْ، إِنَّا بُولُوسْ إِ ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا إِ ذِينْ إِبدّنْ: ”مَا إِحدْجڒْ أَومْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا نْومْ أَذْ ثْهتّْكمْ إِجّْ ن بْنَاذمْ ذ أَرُومَانِي س ؤُركُّوضْ أَمْ وَارْ خَاسْ ثحْكِيممْ عَاذْ؟“

²⁵ Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?

²⁶ ؤُمِي إِسْڒَا ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا مَانْ أَيَا، إِرُوحْ غَارْ ؤُكُومَانْذَارْ، إِنَّا أَسْ: ”مِينْ غَا ثڭّذْ؟ أَقَا أَرْيَازْ-أَ ذ أَرُومَانِي!“

²⁶ Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.

²⁷ إِقَارّبْ-د غَارسْ ؤُكُومَانْذَارْ، إِنَّا أَسْ: ”إِنِي أَيِي، مَا شكْ ذ أَرُومَانِي؟“ يَارَّا-د خَاسْ بُولُوسْ: ”وَاهْ!“

²⁷ Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.

²⁸ يَارَّا-د خَاسْ ؤُكُومَانْذَارْ، إِنَّا: ”نشّْ طّْفغْ ڒْحقّْ-أَ ن ؤُمزْذَاغْ أَرُومَانِي س إِجّْ نْ ڒْقدّْ ذ أَمقّْرَانْ ن ثْمنْيَاثْ!“ بُولُوسْ إِنَّا: ”مَاشَا نشّْ خڒْقغْ-د زَّايسْ!“

²⁸ O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.

²⁹ ڒخْذنِّي، إِنِّي ثُوغَا نْوَانْ أَذْ ث هتّْكنْ س ؤُركُّوذْ، جِّينْ ث. أَكُومَانْذَارْ إِذْوڒْ إِڭّْوذْ، مِينْزِي إِفْهمْ أَقَا-ث ذ أَرُومَانِي ؤُ مِينْزِي إِجَّا إِ-ث أَذْ ث شَارْفنْ.

²⁹ Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.

³⁰ ثِيوشَّا نّسْ أَمْ ثُوغَا إِخْسْ أَذْ إِسّنْ ثِيذتّْ مِينْ خفْ ث ضڒْمنْ وُوذَاينْ، إِڭَّا أَذْ فسْينْ إِشذِّييّنْ نّسْ ؤُشَا يُومُورْ أَذْ سّْمُوننْ إِزدْجِيفنْ ن إِكهَّاننْ ذ مَارَّا جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ ن إِمقّْرَاننْ نْسنْ ؤُشَا إِسّهْوَا-د بُولُوسْ غَارْ ذِينْ، إِسّْبدّْ إِ-ث ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ.

³⁰ No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 22 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →