2 Samuel 21

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ ذڭْ وُوسَّانْ ن ذَاوُوذْ ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ڒَاژْ، ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا، أَسڭّْوَاسْ أَوَارْنِي ؤُسڭّْوَاسْ. ؤُ ذَاوُوذْ يَارْزُو ؤُذمْ ن سِيذِي ؤُ سِيذِي إِنَّا: ”ذ مَانْ أَيَا خْ شَاوُولْ ؤُ خْ إِذَامّنْ إِ إِڒصْقنْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ، مِينْزِي نتَّا إِنْغَا أَيْثْ ن جِيبْعُونْ.“

¹ Durante o reinado de Davi, houve uma grande fome, que durou três anos seguidos. Por isso, Davi consultou a Deus, o Senhor , e ele respondeu: — Saul e a sua família são culpados de assassinato: ele matou o povo de Gibeão.

² خنِّي إِڒَاغَا-د ؤُجدْجِيذْ خْ أَيْثْ ن جِيبْعُونْ، إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ. أَيْثْ ن جِيبْعُونْ وَارْ د-قَّارْصنْ شَا زڭْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، مَاشَا زِي مِينْ عَاذْ إِقِّيمنْ زڭْ إِمُورِييّنْ. أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ثُوغَا جُّودْجنْ أَسنْ، مَاشَا شَاوُولْ ثُوغَا يَارزُّو أَذْ ثنْ إِوّثْ ذڭْ وشْضَارْ نّسْ إِ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا.

² O povo de Gibeão não era israelita. Eles eram um pequeno grupo de amorreus que os israelitas tinham prometido proteger; mas Saul havia tentado acabar com eles por causa do interesse dele pelo bem do povo de Israel e de Judá. Então Davi chamou o povo de Gibeão

³ ذَاوُوذْ إِنَّا إِ أَيْثْ ن جِيبْعُونْ: ”مِينْ ذ أَومْ إِ غَا ڭّغْ ؤُ س مِينْ زِي غَا ڭّغْ أَصْڒَاحْ، مَاحنْذْ أَذْ ثْبَارْكمْ ڒْوَارْثْ ن سِيذِي؟“

³ e disse: — O que posso fazer por vocês? Eu quero pagar pelo mal que lhes foi feito, para que assim vocês abençoem o povo de Deus.

⁴ أَيْثْ ن جِيبْعُونْ نَّانْ أَسْ: ”وَارْ ذ أَنغْ إِشْقِي نُّوقَارْثْ نِيغْ ذ وُورغْ زِي شَاوُولْ نِيغْ زِي ثَادَّارْثْ نّسْ. عَاوذْ وَارْ ذ أَنغْ د-إِكَّارْ أَذْ ننغْ شَا ن إِجّْ ذِي إِسْرَائِيل.“ ؤُ نتَّا إِنَّا: ”مِينْ غَا ثِينِيمْ، أَذْ أَومْ ث ڭّغْ.“

⁴ Eles responderam: — A nossa questão com Saul e a sua família não pode ser resolvida com ouro nem com prata. E também não queremos matar nenhum israelita. — Então, o que é que querem que eu faça por vocês? — perguntou Davi.

⁵ نِيثْنِي نَّانْ إِ ؤُجدْجِيذْ: ”إِشْقَا أَنغْ ورْيَازْ نِّي إِخْسنْ أَذْ خَانغْ إِقْضَا ؤُ ثُوغَا إِنْوَا أَذْ إِمْحَا أَغِيمِي نّغْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ ن إِسْرَائِيل.

⁵ Eles responderam: — Saul quis nos destruir para que não sobrasse nenhum de nós em nenhum lugar de Israel.

⁶ أَذْ أَنغْ مّوْشنْ سبْعَا ن يرْيَازنْ زڭْ إِحنْجِيرنْ نّسْ، حِيمَا أَذْ ثنْ أَيْڒنْ زَّاثْ إِ سِيذِي ذِي جِيبْعَا ن شَاوُولْ، ونِّي إِتّْوَافَارْزنْ زِي سِيذِي!“ ؤُشَا أَجدْجِيذْ إِنَّا: ”نشّْ أَذْ ثنْ وْشغْ.“

⁶ Entregue-nos então sete homens descendentes dele, e nós os enforcaremos diante de Deus, o Senhor , em Gibeá, a cidade onde nasceu Saul, o rei escolhido pelo Senhor . — Eu entregarei! — respondeu o rei.

⁷ مَاشَا أَجدْجِيذْ إِسّْعِيزّْ خْ مَافِيبُوشَاثْ، مِّيسْ ن يُونَاثَانْ، مِّيسْ ن شَاوُولْ، ذِي طّْوعْ ن ثْجَادْجِيثْ إِ سِيذِي، ثنِّي ثتّْوَاڭّْ جَارْ أَسنْ، جَارْ ذَاوُوذْ ذ يُونَاثَانْ، مِّيسْ ن شَاوُولْ.

⁷ Mas, por causa do juramento que ele e Jônatas tinham feito um ao outro, o rei não deixou que fosse morto Mefibosete, que era filho de Jônatas e neto de Saul.

⁸ أَجدْجِيذْ إِكْسِي ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ ن رِيصْفَا، يدْجِيسْ ن أَيَا، إِ د-ثُورُووْ إِ شَاوُولْ، أَرْمُونِي ذ مَافِيبُوشَاثْ، ذ خمْسَا ن إِحنْجِيرنْ ن مِيرَابْ، يدْجِيسْ ن شَاوُولْ، إِ د-ثُورُووْ إِ عَاذْرِييِيلْ، مِّيسْ ن بَارْزِيلَّايْ زِي مَاحُولَايْ.

⁸ Porém pegou Armoni e Mefibosete — os dois filhos que Rispa, filha de Aías, tinha tido de Saul; pegou também os cinco filhos que Merabe, filha de Saul, tinha tido de Adriel, filho de Barzilai, da cidade de Meolá.

⁹ نتَّا إِوْشَا إِ-ثنْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن أَيْثْ ن جِيبْعُونْ إِنِّي ثنْ أَيْڒنْ خْ وذْرَارْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي. سبْعَا نِّي وْضَانْ ذڭْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا ؤُ س إِجّْ ن وبْرِيذْ. نِيثْنِي تّْوَانْغنْ ذڭْ وُوسَّانْ ن ثْميْرَا، ذڭْ وُوسَّانْ إِمزْوُورَا، غَارْ بدُّو ن ثْميْرَا ن إِمنْذِي.

⁹ E Davi entregou os sete ao povo de Gibeão, e eles os enforcaram no monte, diante do Senhor . E todos os sete morreram juntos. Isso aconteceu no fim da primavera, no começo da colheita da cevada .

¹⁰ خنِّي ثكْسِي رِيصْفَا، يدْجِيسْ ن أَيَا، إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ ثسُّو ت زَّاثْ إِ يِيخفْ نّسْ خْ إِجّْ ن جَّارْفْ. زِي بدُّو ن ثْميْرَا أَڒْ خَاسنْ د-زدْجْعنْ وَامَانْ زڭْ ؤُجنَّا. نتَّاثْ وَارْ ثجِّي إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا أَذْ غَارْسنْ د-أَسنْ س ؤُزِيڒْ ؤُڒَا ذ ڒوْحُوشْ ن ڒخْڒَا س دْجِيڒثْ.

¹⁰ Então Rispa, concubina de Saul, pegou um pano grosseiro e com ele fez um abrigo sobre uma rocha. E ficou ali desde o começo da colheita até o dia em que as chuvas do outono caíram sobre os sete corpos. E não deixou que as aves se aproximassem deles de dia nem os animais selvagens de noite.

¹¹ حَاجَانْ أَسْ إِ ذَاوُوذْ مِينْ ثُوغَا ثڭَّا رِيصْفَا، يدْجِيسْ ن أَيَا، ثَايَّا ن شَاوُولْ.

¹¹ Quando soube o que Rispa tinha feito,

¹² إِطّفْ ذَاوُوذْ أَبْرِيذْ مَاحنْذْ أَذْ إِكْسِي زڭْ إِمزْذَاغْ ن يَابِيشْ ذِي جِيلْعَاذْ إِغُوسَّانْ ن شَاوُولْ ذ إِغُوسَّانْ ن مِّيسْ يُونَاثَانْ نِّي د-كّْسنْ نِيثْنِي زڭْ وَازَّاغْ ن بَايْثْ-سَانْ، مَانِي ثنْ يُويْڒنْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ذڭْ وَاسّْ إِ ذِيغڒْبنْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ شَاوُولْ خْ إِذُورَارْ ن جِيلْبُوعَا.

¹² Davi foi e tomou dos moradores de Jabes-Gileade os ossos de Saul e do seu filho Jônatas. Os moradores de Jabes haviam retirado os corpos da praça de Bete-Sã, onde os filisteus os tinham pendurado no dia em que mataram Saul no monte Gilboa.

¹³ نتَّا إِسّْڭعّذْ سّنِّي إِغْسَانْ ن شَاوُولْ ذ إِغْسَانْ ن مِّيسْ يُونَاثَانْ. نِيثْنِي سّْمُوننْ عَاوذْ إِغْسَانْ ن يِينِّي إِتّْوَايْڒنْ.

¹³ Davi então colocou os ossos de Saul e de Jônatas junto com os ossos dos sete homens que haviam sido enforcados.

¹⁴ نضْڒنْ إِغْسَانْ ن شَاوُولْ ذ مِّيسْ يُونَاثَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن بِينْيَامِينْ ذِي صَايْلَاعْ ذڭْ ونْضڒْ ن بَابَاسْ قِيسْ ؤُ نِيثْنِي ڭِّينْ مَارَّا مِينْ ذ أَسنْ يُومُورْ ؤُجدْجِيذْ. أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِجَّا أَربِّي أَذْ إِتّْوَاسّصْڒحْ إِخفْ نّسْ ذِي طّْوعْ ن ثمُّورْثْ س ثْژَادْجِيثْ نْسنْ يُودْجْغنْ.

¹⁴ Sepultaram os ossos de Saul e de Jônatas no túmulo de Quis, o pai de Saul, na cidade de Zela, no território da tribo de Benjamim. Tudo o que o rei mandou foi feito. E depois disso Deus respondeu às orações do povo pelo seu país.

¹⁵ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ مّنْغنْ عَاوذْ أَكْ-ذ إِسْرَائِيل. ذَاوُوذْ إِهْوَا ذ إِمْسخَّارنْ نّسْ أَكِيذسْ. نِيثْنِي مّنْغنْ أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُشَا إِذْوڒْ ذَاوُوذْ يُوحڒْ أَطَّاسْ.

¹⁵ Houve outra guerra entre os filisteus e Israel. Davi e os seus soldados foram e lutaram contra os filisteus. Durante a batalha Davi ficou muito cansado.

¹⁶ يِيشْبِي-بَانُوبْ، إِجّْ زڭْ إِحنْجِيرنْ ن رَافَا، ونِّي لَانْسَا نّسْ ثوْزنْ ثڒْثْ-مْيَا شِيقْلُو ن نّْحَاسْ ؤُ ونِّي ثُوغَا إِبْيسْ س يِيجّْ ن سِّيفْ ن جْذِيذْ، إِطّْغِيڒْ أَسْ أَذْ إِوّثْ ذَاوُوذْ.

¹⁶ Um gigante chamado Isbi-Benobe tinha uma lança de bronze que pesava mais ou menos cinco quilos e estava usando uma espada nova. Ele pensou que podia matar Davi.

¹⁷ مَاشَا أَبِيشَايْ، مِّيسْ ن صَارُويَا، إِوْشَا أَفُوسْ إِ ذَاوُوذْ، إِوْثَا أَفِيلِيسْطِينِي، إِنْغَا إِ-ث. خنِّي جُّودْجنْ أَسْ يرْيَازنْ ن ذَاوُوذْ، نَّانْ: ”شكْ وَارْ أَكِيذْنغْ ثفّْغذْ عَاذْ غَارْ ؤُمنْغِي، وَارْ إِعدّڒْ أَذْ ثْخسْيِيذْ ڒفْنَارْ ن إِسْرَائِيل.“

¹⁷ Mas Abisai, cuja mãe era Zeruia, socorreu Davi, atacou o filisteu e o matou. Então os soldados de Davi fizeram a promessa de nunca mais deixar que Davi saísse com eles para a guerra. Eles disseram: — O senhor é a esperança de Israel, e nós não queremos perdê-lo.

¹⁸ أَوَارْنِي أَسْ إِمْسَارْ، أَقَا إِكَّارْ عَاوذْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ذِي جُوبْ. ڒخْذنِّي سَابْكَايْ، أَحُوشَايِي، إِوْثَا سَافْ، ونِّي ذ إِجّْ زڭْ إِحنْجِيرنْ ن رَافَا.

¹⁸ Depois disso houve outra batalha contra os filisteus na cidade de Gobe. E Sibecai, da cidade de Husa, matou um gigante chamado Safe.

¹⁹ عَاوذْ ثُوغَا ذِينْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ذِي جُوبْ. إِلْحَانَانْ، مِّيسْ ن يَاعْرِي-أَرْجِيمْ، زِي بَايْثْ-لَاحْمْ، إِغْڒبْ خْ ؤُتْشْمَاسْ ن جُولْيَاثْ زِي جَاثْ. أَكشُّوضْ ن لَانْسَا نّسْ إِڭَّا أَمْ يِيجّْ ن وعْمُوذْ ن ؤُكشُّوضْ ن ؤُخيّضْ.

¹⁹ Houve mais uma batalha contra os filisteus em Gobe, e Elanã, filho de Jair, de Belém, matou Golias, da cidade de Gate. O cabo da lança de Golias era da grossura do eixo de um tear de tecelão.

²⁰ ؤُشَا إِكَّارْ عَاوذْ ؤُمنْغِي ذِي جَاثْ. ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَزِيرَارْ، س ستَّا ن إِضوْضَانْ غَارْ إِفَاسّنْ نّسْ ؤُ ستَّا ن ثْفذْنِينْ غَارْ إِضَارنْ نّسْ، مَارَّا ڒْقدّْ نْسنْ أَربْعَا ؤُ عِيشْرِينْ. ؤُڒَا ذ نتَّا إِتّْوَاخْڒقْ-د إِ رَافَا.

²⁰ E houve ainda outra batalha em Gate. Ali havia um gigante, descendente dos antigos gigantes, que tinha seis dedos em cada mão e em cada pé.

²¹ نتَّا إِسْثهْزَا زِي إِسْرَائِيل، مَاشَا يُونَاثَانْ، مِّيسْ ن شِيمْعَا، ؤُمَاسْ ن ذَاوُوذْ، إِغْڒبْ خَاسْ.

²¹ Ele desafiou os israelitas; e Jônatas, filho de Simeia, irmão de Davi, o matou.

²² أَربْعَا-يَا تّْوَاخڒْقنْ-د ذِي رَافَا ذِي جَاثْ ؤُ نِيثْنِي وْضَانْ س ؤُفُوسْ ن ذَاوُوذْ ؤُ س ؤُفُوسْ ن إِمْسخَّارنْ نّسْ.

²² Esses quatro eram descendentes dos gigantes da cidade de Gate e foram mortos por Davi e os seus soldados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Samuel 21 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →