2 Samuel 21

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ذڭْ وُوسَّانْ ن ذَاوُوذْ ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ڒَاژْ، ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا، أَسڭّْوَاسْ أَوَارْنِي ؤُسڭّْوَاسْ. ؤُ ذَاوُوذْ يَارْزُو ؤُذمْ ن سِيذِي ؤُ سِيذِي إِنَّا: ”ذ مَانْ أَيَا خْ شَاوُولْ ؤُ خْ إِذَامّنْ إِ إِڒصْقنْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ، مِينْزِي نتَّا إِنْغَا أَيْثْ ن جِيبْعُونْ.“

¹ Houve, em dias de Davi, uma fome de três anos consecutivos. Davi consultou ao Senhor , e o Senhor lhe disse: Há culpa de sangue sobre Saul e sobre a sua casa, porque ele matou os gibeonitas.

² خنِّي إِڒَاغَا-د ؤُجدْجِيذْ خْ أَيْثْ ن جِيبْعُونْ، إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ. أَيْثْ ن جِيبْعُونْ وَارْ د-قَّارْصنْ شَا زڭْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، مَاشَا زِي مِينْ عَاذْ إِقِّيمنْ زڭْ إِمُورِييّنْ. أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ثُوغَا جُّودْجنْ أَسنْ، مَاشَا شَاوُولْ ثُوغَا يَارزُّو أَذْ ثنْ إِوّثْ ذڭْ وشْضَارْ نّسْ إِ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا.

² Então, chamou o rei os gibeonitas e lhes falou. Os gibeonitas não eram dos filhos de Israel, mas do resto dos amorreus; e os filhos de Israel lhes tinham jurado poupá-los, porém Saul procurou destruí-los no seu zelo pelos filhos de Israel e de Judá.

³ ذَاوُوذْ إِنَّا إِ أَيْثْ ن جِيبْعُونْ: ”مِينْ ذ أَومْ إِ غَا ڭّغْ ؤُ س مِينْ زِي غَا ڭّغْ أَصْڒَاحْ، مَاحنْذْ أَذْ ثْبَارْكمْ ڒْوَارْثْ ن سِيذِي؟“

³ Perguntou Davi aos gibeonitas: Que quereis que eu vos faça? E que resgate vos darei, para que abençoeis a herança do Senhor ?

⁴ أَيْثْ ن جِيبْعُونْ نَّانْ أَسْ: ”وَارْ ذ أَنغْ إِشْقِي نُّوقَارْثْ نِيغْ ذ وُورغْ زِي شَاوُولْ نِيغْ زِي ثَادَّارْثْ نّسْ. عَاوذْ وَارْ ذ أَنغْ د-إِكَّارْ أَذْ ننغْ شَا ن إِجّْ ذِي إِسْرَائِيل.“ ؤُ نتَّا إِنَّا: ”مِينْ غَا ثِينِيمْ، أَذْ أَومْ ث ڭّغْ.“

⁴ Então, os gibeonitas lhe disseram: Não é por prata nem ouro que temos questão com Saul e com sua casa; nem tampouco pretendemos matar pessoa alguma em Israel. Disse Davi: Que é, pois, que quereis que vos faça?

⁵ نِيثْنِي نَّانْ إِ ؤُجدْجِيذْ: ”إِشْقَا أَنغْ ورْيَازْ نِّي إِخْسنْ أَذْ خَانغْ إِقْضَا ؤُ ثُوغَا إِنْوَا أَذْ إِمْحَا أَغِيمِي نّغْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ ن إِسْرَائِيل.

⁵ Responderam ao rei: Quanto ao homem que nos destruiu e procurou que fôssemos assolados, sem que pudéssemos subsistir em limite algum de Israel,

⁶ أَذْ أَنغْ مّوْشنْ سبْعَا ن يرْيَازنْ زڭْ إِحنْجِيرنْ نّسْ، حِيمَا أَذْ ثنْ أَيْڒنْ زَّاثْ إِ سِيذِي ذِي جِيبْعَا ن شَاوُولْ، ونِّي إِتّْوَافَارْزنْ زِي سِيذِي!“ ؤُشَا أَجدْجِيذْ إِنَّا: ”نشّْ أَذْ ثنْ وْشغْ.“

⁶ de seus filhos se nos deem sete homens, para que os enforquemos ao Senhor , em Gibeá de Saul, o eleito do Senhor . Disse o rei: Eu os darei.

⁷ مَاشَا أَجدْجِيذْ إِسّْعِيزّْ خْ مَافِيبُوشَاثْ، مِّيسْ ن يُونَاثَانْ، مِّيسْ ن شَاوُولْ، ذِي طّْوعْ ن ثْجَادْجِيثْ إِ سِيذِي، ثنِّي ثتّْوَاڭّْ جَارْ أَسنْ، جَارْ ذَاوُوذْ ذ يُونَاثَانْ، مِّيسْ ن شَاوُولْ.

⁷ Porém o rei poupou a Mefibosete, filho de Jônatas, filho de Saul, por causa do juramento ao Senhor , que entre eles houvera, entre Davi e Jônatas, filho de Saul.

⁸ أَجدْجِيذْ إِكْسِي ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ ن رِيصْفَا، يدْجِيسْ ن أَيَا، إِ د-ثُورُووْ إِ شَاوُولْ، أَرْمُونِي ذ مَافِيبُوشَاثْ، ذ خمْسَا ن إِحنْجِيرنْ ن مِيرَابْ، يدْجِيسْ ن شَاوُولْ، إِ د-ثُورُووْ إِ عَاذْرِييِيلْ، مِّيسْ ن بَارْزِيلَّايْ زِي مَاحُولَايْ.

⁸ Porém tomou o rei os dois filhos de Rispa, filha de Aiá, que tinha tido de Saul, a saber, a Armoni e a Mefibosete, como também os cinco filhos de Merabe, filha de Saul, que tivera de Adriel, filho de Barzilai, meolatita;

⁹ نتَّا إِوْشَا إِ-ثنْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن أَيْثْ ن جِيبْعُونْ إِنِّي ثنْ أَيْڒنْ خْ وذْرَارْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي. سبْعَا نِّي وْضَانْ ذڭْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا ؤُ س إِجّْ ن وبْرِيذْ. نِيثْنِي تّْوَانْغنْ ذڭْ وُوسَّانْ ن ثْميْرَا، ذڭْ وُوسَّانْ إِمزْوُورَا، غَارْ بدُّو ن ثْميْرَا ن إِمنْذِي.

⁹ e os entregou nas mãos dos gibeonitas, os quais os enforcaram no monte, perante o Senhor ; caíram os sete juntamente. Foram mortos nos dias da ceifa, nos primeiros dias, no princípio da ceifa da cevada.

¹⁰ خنِّي ثكْسِي رِيصْفَا، يدْجِيسْ ن أَيَا، إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ ثسُّو ت زَّاثْ إِ يِيخفْ نّسْ خْ إِجّْ ن جَّارْفْ. زِي بدُّو ن ثْميْرَا أَڒْ خَاسنْ د-زدْجْعنْ وَامَانْ زڭْ ؤُجنَّا. نتَّاثْ وَارْ ثجِّي إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا أَذْ غَارْسنْ د-أَسنْ س ؤُزِيڒْ ؤُڒَا ذ ڒوْحُوشْ ن ڒخْڒَا س دْجِيڒثْ.

¹⁰ Então, Rispa, filha de Aiá, tomou um pano de saco e o estendeu para si sobre uma penha, desde o princípio da ceifa até que sobre eles caiu água do céu; e não deixou que as aves do céu se aproximassem deles de dia, nem os animais do campo, de noite.

¹¹ حَاجَانْ أَسْ إِ ذَاوُوذْ مِينْ ثُوغَا ثڭَّا رِيصْفَا، يدْجِيسْ ن أَيَا، ثَايَّا ن شَاوُولْ.

¹¹ Foi dito a Davi o que fizera Rispa, filha de Aiá e concubina de Saul.

¹² إِطّفْ ذَاوُوذْ أَبْرِيذْ مَاحنْذْ أَذْ إِكْسِي زڭْ إِمزْذَاغْ ن يَابِيشْ ذِي جِيلْعَاذْ إِغُوسَّانْ ن شَاوُولْ ذ إِغُوسَّانْ ن مِّيسْ يُونَاثَانْ نِّي د-كّْسنْ نِيثْنِي زڭْ وَازَّاغْ ن بَايْثْ-سَانْ، مَانِي ثنْ يُويْڒنْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ذڭْ وَاسّْ إِ ذِيغڒْبنْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ شَاوُولْ خْ إِذُورَارْ ن جِيلْبُوعَا.

¹² Então, foi Davi e tomou os ossos de Saul e os ossos de Jônatas, seu filho, dos moradores de Jabes-Gileade, os quais os furtaram da praça de Bete-Seã, onde os filisteus os tinham pendurado, no dia em que feriram Saul em Gilboa.

¹³ نتَّا إِسّْڭعّذْ سّنِّي إِغْسَانْ ن شَاوُولْ ذ إِغْسَانْ ن مِّيسْ يُونَاثَانْ. نِيثْنِي سّْمُوننْ عَاوذْ إِغْسَانْ ن يِينِّي إِتّْوَايْڒنْ.

¹³ Dali, transportou os ossos de Saul e os ossos de Jônatas, seu filho; e ajuntaram também os ossos dos enforcados.

¹⁴ نضْڒنْ إِغْسَانْ ن شَاوُولْ ذ مِّيسْ يُونَاثَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن بِينْيَامِينْ ذِي صَايْلَاعْ ذڭْ ونْضڒْ ن بَابَاسْ قِيسْ ؤُ نِيثْنِي ڭِّينْ مَارَّا مِينْ ذ أَسنْ يُومُورْ ؤُجدْجِيذْ. أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِجَّا أَربِّي أَذْ إِتّْوَاسّصْڒحْ إِخفْ نّسْ ذِي طّْوعْ ن ثمُّورْثْ س ثْژَادْجِيثْ نْسنْ يُودْجْغنْ.

¹⁴ Enterraram os ossos de Saul e de Jônatas, seu filho, na terra de Benjamim, em Zela, na sepultura de Quis, seu pai. Fizeram tudo o que o rei ordenara. Depois disto, Deus se tornou favorável para com a terra.

¹⁵ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ مّنْغنْ عَاوذْ أَكْ-ذ إِسْرَائِيل. ذَاوُوذْ إِهْوَا ذ إِمْسخَّارنْ نّسْ أَكِيذسْ. نِيثْنِي مّنْغنْ أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُشَا إِذْوڒْ ذَاوُوذْ يُوحڒْ أَطَّاسْ.

¹⁵ De novo, fizeram os filisteus guerra contra Israel. Desceu Davi com os seus homens, e pelejaram contra os filisteus, ficando Davi mui fatigado.

¹⁶ يِيشْبِي-بَانُوبْ، إِجّْ زڭْ إِحنْجِيرنْ ن رَافَا، ونِّي لَانْسَا نّسْ ثوْزنْ ثڒْثْ-مْيَا شِيقْلُو ن نّْحَاسْ ؤُ ونِّي ثُوغَا إِبْيسْ س يِيجّْ ن سِّيفْ ن جْذِيذْ، إِطّْغِيڒْ أَسْ أَذْ إِوّثْ ذَاوُوذْ.

¹⁶ Isbi-Benobe descendia dos gigantes; o peso do bronze de sua lança era de trezentos siclos, e estava cingido de uma armadura nova; este intentou matar a Davi.

¹⁷ مَاشَا أَبِيشَايْ، مِّيسْ ن صَارُويَا، إِوْشَا أَفُوسْ إِ ذَاوُوذْ، إِوْثَا أَفِيلِيسْطِينِي، إِنْغَا إِ-ث. خنِّي جُّودْجنْ أَسْ يرْيَازنْ ن ذَاوُوذْ، نَّانْ: ”شكْ وَارْ أَكِيذْنغْ ثفّْغذْ عَاذْ غَارْ ؤُمنْغِي، وَارْ إِعدّڒْ أَذْ ثْخسْيِيذْ ڒفْنَارْ ن إِسْرَائِيل.“

¹⁷ Porém Abisai, filho de Zeruia, socorreu-o, feriu o filisteu e o matou; então, os homens de Davi lhe juraram, dizendo: Nunca mais sairás conosco à peleja, para que não apagues a lâmpada de Israel.

¹⁸ أَوَارْنِي أَسْ إِمْسَارْ، أَقَا إِكَّارْ عَاوذْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ذِي جُوبْ. ڒخْذنِّي سَابْكَايْ، أَحُوشَايِي، إِوْثَا سَافْ، ونِّي ذ إِجّْ زڭْ إِحنْجِيرنْ ن رَافَا.

¹⁸ Depois disto, houve ainda, em Gobe, outra peleja contra os filisteus; então, Sibecai, o husatita, feriu a Safe, que era descendente dos gigantes.

¹⁹ عَاوذْ ثُوغَا ذِينْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ذِي جُوبْ. إِلْحَانَانْ، مِّيسْ ن يَاعْرِي-أَرْجِيمْ، زِي بَايْثْ-لَاحْمْ، إِغْڒبْ خْ ؤُتْشْمَاسْ ن جُولْيَاثْ زِي جَاثْ. أَكشُّوضْ ن لَانْسَا نّسْ إِڭَّا أَمْ يِيجّْ ن وعْمُوذْ ن ؤُكشُّوضْ ن ؤُخيّضْ.

¹⁹ Houve ainda, em Gobe, outra peleja contra os filisteus; e Elanã, filho de Jaaré-Oregim, o belemita, feriu a Golias, o geteu, cuja lança tinha a haste como eixo de tecelão.

²⁰ ؤُشَا إِكَّارْ عَاوذْ ؤُمنْغِي ذِي جَاثْ. ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَزِيرَارْ، س ستَّا ن إِضوْضَانْ غَارْ إِفَاسّنْ نّسْ ؤُ ستَّا ن ثْفذْنِينْ غَارْ إِضَارنْ نّسْ، مَارَّا ڒْقدّْ نْسنْ أَربْعَا ؤُ عِيشْرِينْ. ؤُڒَا ذ نتَّا إِتّْوَاخْڒقْ-د إِ رَافَا.

²⁰ Houve ainda outra peleja; esta foi em Gate, onde estava um homem de grande estatura, que tinha em cada mão e em cada pé seis dedos, vinte e quatro ao todo; também este descendia dos gigantes.

²¹ نتَّا إِسْثهْزَا زِي إِسْرَائِيل، مَاشَا يُونَاثَانْ، مِّيسْ ن شِيمْعَا، ؤُمَاسْ ن ذَاوُوذْ، إِغْڒبْ خَاسْ.

²¹ Quando ele injuriava a Israel, Jônatas, filho de Simeia, irmão de Davi, o feriu.

²² أَربْعَا-يَا تّْوَاخڒْقنْ-د ذِي رَافَا ذِي جَاثْ ؤُ نِيثْنِي وْضَانْ س ؤُفُوسْ ن ذَاوُوذْ ؤُ س ؤُفُوسْ ن إِمْسخَّارنْ نّسْ.

²² Estes quatro nasceram dos gigantes em Gate; e caíram pela mão de Davi e pela mão de seus homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Samuel 21 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →