2 Samuel 17

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ أَخِيثُوفِيلْ إِنَّا إِ أَبْشَالُومْ: ”أجّْ أَيِي أَذْ فَارْزغْ ثنْعَاشْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ، أَذْ سّْوجْذغْ إِخفْ إِنُو حِيمَا أَذْ ضْفَارغْ ذَاوُوذْ دْجِيڒثْ-أَ.

¹ Aitofel disse a Absalão: “Permita-me escolher doze mil homens para sair em perseguição a Davi ainda esta noite.

² خنِّي نشّْ أَذْ خَاسْ هجْمغْ، مِينْثْرَا إِفَاسّنْ نّسْ عَاذْ ؤُحْڒنْ ؤُ ضعْفنْ. أَذْ ث سِّيڭّْوِيذغْ ؤُ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ إِدْجَانْ أَذْ يَارْوڒْ. خنِّي نشّْ أَذْ نْغغْ أَجدْجِيذْ، نتَّا وَاهَا.

² Eu o alcançarei enquanto está exausto e desanimado. Farei que ele entre em pânico, e assim todos os seus soldados fugirão. Então matarei apenas o rei

³ أَذْ غَاركْ د-أَرّغْ مَارَّا ڒْڭنْسْ. ڒْموْثْ ن ورْيَازْ إِ خْ ثَارزُّوذْ أَقَا-ث أَمْ وذْوَاڒْ ن يوْذَانْ مَارَّا، ڒْڭنْسْ أَذْ ث إِقْبڒْ، أَذْ ثِيڒِي ڒهْنَا.“

³ e trarei todo o exército para o senhor. A morte do homem a quem o senhor busca lhe trará de volta os demais. Assim, ficará em paz com todo o povo”.

⁴ ثُوغَا أَيَا ذ إِجّْ ن وَاوَاڒْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن أَبْشَالُومْ ؤُ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن مَارَّا إِمْغَارنْ ن إِسْرَائِيل.

⁴ O plano pareceu bom a Absalão e a todas as autoridades de Israel.

⁵ مَاشَا إِنَّا أَبْشَالُومْ: ”ڒَْاغَاثْ ؤُڒَا إِ حُوشَايْ، أَيَارْكِي. أجّْ أَنغْ أَذْ غَارسْ نْسڒْ عَاوذْ مِينْ غَا يِينِي.“

⁵ Depois, porém, Absalão disse: “Tragam Husai, o arquita. Vejamos qual é a opinião dele”.

⁶ ؤُمِي د-يُوذفْ حُوشَايْ، إِسِّيوڒْ أَبْشَالُومْ أَكِيذسْ، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِسِّيوڒْ أَخِيثُوفِيلْ. مَا أَذْ نڭّْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ نّسْ؟ مَاڒَا وَارْ إِدْجِي أَمُّو، خنِّي سِيوڒْ شكْ!“

⁶ Quando Husai chegou, Absalão lhe contou o que Aitofel tinha dito. Então perguntou: “Qual é sua opinião? Devemos seguir o conselho de Aitofel? Se não, o que você sugere?”.

⁷ خنِّي إِنَّا حُوشَايْ إِ أَبْشَالُومْ: ”ثْوَاڒَاثْ-أَ شّْوَارْ نِّي إِوْشِينْ أَخِيثُوفِيلْ وَارْ إِدْجِي مْلِيحْ.“

⁷ Husai respondeu a Absalão: “Desta vez o conselho de Aitofel está equivocado.

⁸ يَارْنِي حُوشَايْ إِنَّا: ”شكْ ثسّْنذْ أَقَا بَابَاشْ ذ يرْيَازنْ نّسْ، نِيثْنِي ذ أَيْثْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ، ؤُ أَقَا ڒعْمَارْ نْسنْ يَارْزڭْ أَمْ يِيجّْ ن دُّوبْ ذِي ڒخْڒَا، ونِّي ؤُمِي إِتّْوَاشَارْ ونْجُوغْ. بَابَاشْ ذ إِجّْ ن ورْيَازْ أَعسْكَارِي ؤُ نتَّا وَارْ إِتّْنُوسِي أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ.

⁸ O senhor conhece seu pai e os homens dele; são guerreiros valentes. No momento, estão tão furiosos quanto uma ursa da qual roubaram os filhotes. E lembre-se de que seu pai é um soldado experiente; ele não passará a noite com o povo.

⁹ أَقَا ڒخُّو إِنُّوفَّارْ ذڭْ إِجّْ زڭْ إِفْرَانْ نِيغْ ذڭْ إِجّْ زڭْ إِمُوشَانْ ن ثْنُوفّْرَا. مَاڒَا غَارْ ؤُمزْوَارُو وْضَانْ شَا زَّايْسنْ، خنِّي مَارَّا وِي ث غَا إِسْڒنْ، أَذْ يِينِي: ’أَقَا ذِينْ إِشْثْ ن ثشْثِي ذِي ڒْڭنْسْ نِّي إِضْفَارنْ أَبْشَالُومْ.‘

⁹ É provável que já esteja escondido em alguma cova ou caverna. Quando ele sair e atacar, e alguns de nossos soldados forem mortos, a notícia de que os homens de Absalão foram massacrados se espalhará.

¹⁰ خنِّي عَاذْ ونِّي د-إِخڒْقنْ إِ ؤُمنْغِي، ونِّي ؤُڒْ نّسْ أَمْ وُوڒْ ن إِجّْ ن ويْرَاذْ، أَذْ إِفْشڒْ ذغْيَا، مَاغَارْ مَارَّا إِسْرَائِيل إِسّنْ أَقَا بَابَاشْ ذ إِجّْ ن بُو-ثغْڒُوضْثْ ؤُ غَارسْ أَيْثْ ن ؤُمنْغِي.

¹⁰ Então, até os soldados mais destemidos, embora sejam corajosos como um leão, serão tomados de pavor. Afinal, todo o Israel sabe como seu pai é um guerreiro poderoso e como são valentes os homens que o acompanham.

¹¹ س ؤُينِّي أَذْ أَشْ سّشْنغْ أَذْ ثسّْمُونذْ ذغْيَا مَارَّا إِسْرَائِيل زِي ذَانْ أَڒْ بِئرْ-سبْعَا، إِجّْ ن ؤُبَارُّو أَطَّاسْ أَمْ يِيجْذِي غَارْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ، ؤُ شكْ أَذْ كِيذْسنْ ثفّْغذْ غَارْ ؤُمنْغِي.

¹¹ “Recomendo que o senhor reúna todo o exército de Israel e convoque soldados desde Dã, ao norte, até Berseba, ao sul, tão numerosos quanto a areia da praia. Aconselho, também, que o senhor mesmo vá à frente das tropas.

¹² خنِّي نشِّينْ أَذْ خَاسْ نهْجمْ ذڭْ إِجّْ زڭْ إِمُوشَانْ ن ثْنُوفّْرَا مَانِي غَا إِتّْوَافْ. أَذْ خَاسْ نهْجمْ أَمْ إِوطَّا نّْذَا خْ ثمُّورْثْ. وَارْ إِتّْغِيمِي ؤُڒَا ذ إِجّنْ زَّايسْ ؤُ زِي مَارَّا إِرْيَازنْ إِ غَارسْ إِدْجَانْ.

¹² Quando encontrarmos Davi, cairemos sobre ele como o orvalho cai sobre a terra. Nem ele nem nenhum de seus homens sobreviverão.

¹³ مَاڒَا نتَّا أَذْ إِسّْمُونْ إِخفْ نّسْ ذِي شَا ن ثنْذِينْثْ، مَارَّا إِسْرَائِيل أَذْ كَّارنْ أَذْ أَوْينْ إِسغْوَانْ غَارْ ثنْذِينْثْ نِّي، أَذْ ت نْجَارّْ ذِي ثغْزُورْثْ أَڒَامِي وَارْ زَّايسْ إِتّْوَافْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن وژْرُو عَاذْ.“

¹³ E, caso Davi consiga escapar para alguma cidade, o senhor terá todo o Israel sob seu comando. Levaremos cordas e arrastaremos os muros da cidade para o vale mais próximo, até que não reste uma pedrinha sequer”.

¹⁴ خنِّي إِنَّا أَبْشَالُومْ ؤُڒَا ذ مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل: ”شّْوَارْ ن أَيَارْكِي حُوشَايْ إِحْڒَا خْ شّْوَارْ ن أَخِيثُوفِيلْ.“ أَقَا سِيذِي ثُوغَا يُومُورْ أَذْ بضْڒنْ شّْوَارْ لمْلِيحْ ن أَخِيثُوفِيلْ، حِيمَا سِيذِي أَذْ يَاوِي ثُوعفّْنَا خْ أَبْشَالُومْ.

¹⁴ Então Absalão e todos os homens de Israel disseram: “O conselho de Husai é melhor que o de Aitofel”, pois o S enhor havia decidido frustrar o sensato conselho de Aitofel a fim de trazer desgraça sobre Absalão.

¹⁵ إِنَّا حُوشَايْ إِ إِكهَّاننْ صَاذُوقْ ذ أَبْيَاثَارْ: ”ثَا ذ ثَا إِشَاوَارْ أَخِيثُوفِيلْ إِ أَبْشَالُومْ ذ إِمْغَارنْ ن إِسْرَائِيل، مَاشَا ذ ثَا ذ ثَا إِخفْ وصِّيغْ نشّْ.

¹⁵ Husai contou aos sacerdotes Zadoque e Abiatar o que Aitofel tinha dito a Absalão e às autoridades de Israel e o que ele próprio havia aconselhado.

¹⁶ خنِّي ڒخُّو، سكّْ ذغْيَا إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ مَاحنْذْ أَذْ إِخبَّارْ إِ ذَاوُوذْ، أَذْ يِينِي: ”وَارْ سنْسْ دْجِيڒثْ-أَ ذڭْ إِمُوشَانْ ن ؤُژكّْوُو ن ڒخْڒَا. ژْوَا ذغْيَا، نِيغْ أَذْ إِتّْوَاصَارْضْ ؤُجدْجِيذْ ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ إِدْجَانْ.“

¹⁶ “Rápido!”, disse ele aos sacerdotes. “Encontrem Davi e insistam para que ele não passe esta noite nos pontos de travessia do Jordão, mas que atravesse o rio e vá para o deserto. Do contrário, ele e todos que o acompanham morrerão.”

¹⁷ مَاشَا يُونَاثَانْ ذ أَخِيمَاعَاصْ قِّيمنْ بدّنْ غَارْ ثَاڒَا ن رُوجَالْ. إِشْثْ ن ثَايَّا ثُويُورْ ذِينِّي، ثْحَاجَا أَسنْ ت. نِيثْنِي ؤُيُورنْ ؤُ حَاجَانْ ت إِ ؤُجدْجِيذْ ذَاوُوذْ. ثُوغَا-ثنْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ أَذْفنْ غَارْ ثنْذِينْثْ، ؤُمِي إِتّْخصَّا وَارْ ثنْ ژَترّنْ إِوْذَانْ.

¹⁷ Jônatas e Aimaás haviam ficado em En-Rogel, para não serem vistos entrando e saindo da cidade. Tinham pedido que uma serva lhes trouxesse a mensagem que deviam transmitir ao rei Davi.

¹⁸ وَاخَّا أَمنِّي إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ إِژْرَا إِ-ثنْ ؤُشَا إِحَاجَا ث إِ أَبْشَالُومْ. مَاشَا إِنَا س ثْنَاينْ إِذْسنْ ؤُزّْڒنْ، ؤُسِينْ-د غَارْ ثَادَّارْثْ ن إِجّْ ن ورْيَازْ ذِي بَاخُورِيمْ ونِّي ثُوغَا غَارْ إِدْجَا إِجّْ ن وَانُو ذِي ڒمْرَاحْ. نِيثْنِي ضْرِينْ ذَايسْ.

¹⁸ Contudo, um rapaz os viu em En-Rogel e avisou Absalão. Por isso, fugiram depressa para Baurim, onde um homem os escondeu dentro de um poço em seu quintal.

¹⁹ ثَامْغَارْثْ ثكْسِي ثَازَارْبتْشْ ؤُشَا ثسَّارْسْ إِ-ت خْ ؤُقمُّومْ ن وَانُو ؤُشَا ثَاريّشْ خَاسْ إِوْزَانْ إِ إِتّْوَاقشَّارنْ ن إِمنْذِي. أَمُّو إِ وَارْ د-ثْبِينْ ثْمسْڒَاشْثْ.

¹⁹ A esposa desse homem estendeu um grande pedaço de pano sobre o poço e em cima espalhou grãos de cereal para secar ao sol, para que ninguém suspeitasse que estivessem ali.

²⁰ ڒَْامِي إِمْسخَّارنْ ن أَبْشَالُومْ ؤُسِينْ-د غَارْ ثمْغَارْثْ ذِي ثَادَّارْثْ، سّقْسَانْ ت: ”مَانِي إِدْجَا أَخِيمَاعَاصْ ذ يُونَاثَانْ؟“ ثَامْغَارْثْ ثَارَّا-د خَاسنْ: ”نِيثْنِي ژْوَانْ ثِيغْزَارْثْ نِّي.“ خنِّي فّْغنْ إِمْسخَّارنْ نِّي، أَرْزُونْ، وَارْ ثنْ ؤُفِينْ. خنِّيعقْبنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

²⁰ Os homens de Absalão chegaram e perguntaram à mulher: “Você viu Aimaás e Jônatas?”. A mulher respondeu: “Estiveram aqui, mas atravessaram o riacho”. Os homens de Absalão os procuraram sem sucesso e voltaram para Jerusalém.

²¹ أَوَارْنِي ؤُمِي ثُوغَا نِيثْنِي ؤُيُورنْ، إِمْسَارْ، نِيثْنِي ڭعّْذنْ زڭْ وَانُو، ؤُيُورنْ، خبَّارنْ أَيَا إِ ؤُجدْجِيذْ ذَاوُوذْ. نِيثْنِي نَّانْ إِ ذَاوُوذْ: ”كَّارمْ، ژْوَامْ أَمَانْ ذغْيَا، مَاغَارْ ثَا ذ ثَا ذ شّْوَارْ إِ خَاومْ إِڭَّا أَخِيثُوفِيلْ.“

²¹ Jônatas e Aimaás saíram do poço e correram para onde o rei Davi estava. “Depressa!”, disseram ao rei. “Atravessem o Jordão ainda esta noite!” E lhe contaram que Aitofel havia aconselhado que ele fosse capturado e morto.

²² إِكَّارْ ذَاوُوذْ أَكْ-ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ إِدْجَانْ ؤُ نِيثْنِي ژْوَانْ لْ-ؤُرْذُونْ. غَارْ ثْفَاوْثْ ن ثُوفُّوثْ ن وَاسّْ، ثُوغَا وَارْ ذِينْ عَاذْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ وَارْ إِژْوِي لْ-ؤُرْذُونْ.

²² Então Davi e todos que o acompanhavam atravessaram o rio durante a noite e chegaram à outra margem antes do amanhecer.

²³ ؤُمِي أَخِيثُوفِيلْ إِژْرَا، أَقَا شّْوَارْ نّسْ إِتّْوَابطّڒْ، إِبَارْذعْ نتَّا إِ وغْيُوڒْ نّسْ، إِكَّارْ، يُويُورْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ ذِي ثنْذِينْثْ نّسْ. نتَّا يُومُورْ إِ ثَادَّارْثْ نّسْ، خنِّي يُويڒْ إِخفْ نّسْ. أَمُّو إِ إِمُّوثْ ؤُ إِتّْوَانْضڒْ ذڭْ ونْضڒْ ن بَابَاسْ.

²³ Quando Aitofel viu que Absalão não havia seguido seu conselho, selou seu jumento, foi para sua cidade natal, pôs seus negócios em ordem e se enforcou. Assim morreu, e foi sepultado no túmulo da família.

²⁴ ذَاوُوذْ يِيوضْ غَارْ مَاحَانَايِيمْ، ؤُ أَبْشَالُومْ إِژْوَا لْ-ؤُرْذُونْ، نتَّا ذ مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل أَكِيذسْ.

²⁴ Davi chegou logo a Maanaim. A essa altura, Absalão havia reunido todo o exército de Israel e conduzia as tropas até o outro lado do Jordão.

²⁵ أَبْشَالُومْ ثُوغَا إِڭَّا عَامَاسَا خْ ڒْعسْكَارْ ذڭْ ومْشَانْ ن يُووَابْ. عَامَاسَا ثُوغَا ذ مِّيسْ ن إِجّْ ن ورْيَازْ قَّارنْ أَسْ يِيثْرَا، إِجّْ ن ورْيَازْ زِي إِسْرَائِيل، ونِّي ثُوغَا يُوذْفنْ خْ أَبِيجَايِيلْ، يدْجِيسْ ن نَاحَاشْ، ؤُتْشْمَاسْ ن صَارُويَا، يمَّاسْ ن يُووَابْ.

²⁵ Absalão havia nomeado Amasa para comandar seu exército em lugar de Joabe. (Amasa era primo de Joabe. Seu pai era Jéter, um ismaelita, e sua mãe, Abigail, era filha de Naás, irmã de Zeruia, mãe de Joabe.)

²⁶ إِسْرَائِيل ذ أَبْشَالُومْ وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ذِي ثمُّورْثْ ن جِيلْعَاذْ.

²⁶ Absalão e o exército israelita acamparam na terra de Gileade.

²⁷ ؤُمِي د-يُوسَا ذَاوُوذْ غَارْ مَاحَانَايِيمْ، إِمْسَارْ، أَقَا شُوبِي، مِّيسْ ن نَاحَاشْ، زِي رَابَّا، زڭْ أَيْثْ ن عَامُّونْ، ذ مَاخِيرْ، مِّيسْ ن عَامِّييِيلْ زِي لُو-ذَابَارْ، ذ بَارْزِيلَايْ، أَجِيلْعَاذِي زِي رُوجَالِيمْ إِوْينْ أَسْ-د مَارَّا مَانْ أَيَا:

²⁷ Quando Davi chegou a Maanaim, foi recebido por Sobi, filho de Naás, de Rabá dos amonitas, e por Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e por Barzilai, de Rogelim, em Gileade.

²⁸ إِفَارَّاشنْ ذ طّْبَاصِي ذ إِقْذِيحنْ ن ثْڒَاخْثْ ذ إِرْذنْ ذ إِمنْذِي ذ وَارنْ، أَقَا ڒحْبُوبْ قْڒَانْ، ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِبَاونْ ذ ڒعْذسْ، أَقَا ؤُڒَا ذ نِيثْنِي قْڒَانْ،

²⁸ Trouxeram camas, vasilhas, tigelas, trigo e cevada, farinha e grãos tostados, feijão e lentilha,

²⁹ ذ ثَامّنْثْ ذ دّْهنْ ذ وُودْجِي ذ ثْرُوسِّي ن ثْفُونَاسِينْ. نِيثْنِي إِوْينْ مَارَّا مَانْ أَيَا غَارْ ذَاوُوذْ ذ ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ إِدْجَانْ مَاحنْذْ أَذْ شّنْ. مَاغَارْ نَّانْ: ”ڒْڭنْسْ إِدْجُوژْ، إِهيّفْ، إِفُّوذْ ذِينْ ذِي ڒخْڒَا.“

²⁹ mel, coalhada, ovelhas e queijo para Davi e os que o acompanhavam, pois disseram: “Vocês devem estar muito famintos, cansados e sedentos depois da longa caminhada pelo deserto”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Samuel 17 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →