2 Reis 3

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْمنْطَاشْ ن يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، إِذْوڒْ يُورَامْ، مِّيسْ ن أَخَابْ، ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل ذِي سَامَارْيَا. نتَّا إِحْكمْ ثنْعَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا.

¹ Jorão, filho de Acabe, começou a reinar sobre Israel, em Samaria, no décimo oitavo ano de Josafá, rei de Judá; e reinou doze anos.

² نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي، مَاشَا وَارْ ث إِڭِّي أَمُّو ذ ثَاعفَّانْثْ أَمْ بَابَاسْ ذ يمَّاسْ، مَاغَارْ إِكّسْ أَمَايْضُو إِقدّْسنْ ن بَاعَالْ ونِّي إِڭَّا بَابَاسْ.

² Fez o que era mau perante o Senhor ; porém não como seu pai, nem como sua mãe; porque tirou a coluna de Baal, que seu pai fizera.

³ مَاشَا نتَّا إِقِّيمْ إِمنّعْ ذِي دّْنُوبْ ن يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، ونِّي يَارِّينْ إِسْرَائِيل أَذْ إِخْضَا. نتَّا وَارْ إِحيّذْ خْ دّْنُوبْ ن يَارُوبْعَامْ.

³ Contudo, aderiu aos pecados de Jeroboão, filho de Nebate, que fizera pecar a Israel; não se apartou deles.

⁴ مِيشَاعْ، أَجدْجِيذْ ن مُوآبَ، ثُوغَا ذ أَمكْسَاوْ ؤُ ثُوغَا إِتِّيشْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل مْيَاثْ-أَڒفْ ن إِزْمَارنْ ذ ثَاضُوفْثْ ن مْيَاثْ-أَڒفْ ن إِشَارِّييّنْ.

⁴ Então, Mesa, rei dos moabitas, era criador de gado e pagava o seu tributo ao rei de Israel com cem mil cordeiros e a lã de cem mil carneiros.

⁵ ڒَامِي إِمُّوثْ أَخَابْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِغوّغْ ؤُجدْجِيذْ ن مُوآبَ خْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل.

⁵ Tendo, porém, morrido Acabe, revoltou-se o rei de Moabe contra o rei de Israel.

⁶ ذڭْ وَاسّْ نِّي إِفّغْ-د ؤُجدْجِيذْ يُورَامْ زِي سَامَارْيَا ؤُشَا إِسدّْ مَارَّا إِسْرَائِيل.

⁶ Por isso, Jorão, ao mesmo tempo, saiu de Samaria e fez revista de todo o Israel.

⁷ إِطّفْ أَبْرِيذْ ؤُشَا إِسّكّْ إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارْ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، إِنَّا: ”أَجدْجِيذْ ن مُوآبَ إِغوّغْ خَافِي. مَا شكْ أَذْ كِيذِي ثفّْغذْ ذڭْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ مُوآبَ؟“ نتَّا إِنَّا: ”نشّْ أَذْ فّْغغْ أَكِيذكْ. نشّْ أَذْ إِڒِيغْ أَمْ شكْ، ڒْڭنْسْ إِنُو أَمْ ڒْڭنْسْ نّشْ ذ إِيْسَانْ إِنُو أَمْ يِييْسَانْ نّشْ.“

⁷ Mandou dizer a Josafá, rei de Judá: O rei de Moabe se revoltou contra mim; irás tu comigo à guerra contra Moabe? Respondeu ele: Subirei; serei como tu és, o meu povo, como o teu povo, os meus cavalos, como os teus cavalos.

⁸ إِنَّا: ”خْ مَانْ أَبْرِيذْ إِ غَا نْڭعّذْ؟“ نتَّا إِنَّا: ”خْ وبْرِيذْ ن ڒخْڒَا ن إِذُومْ.“

⁸ Então, perguntou Jorão: Por que caminho subiremos? Respondeu ele: Pelo caminho do deserto de Edom.

⁹ ڒخْذنِّي يُويُورْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل ذ ؤُجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِذُومْ. نِيثْنِي نّْضنْ إِجّْ ن وبْرِيذْ ن سبْعَا ن وُوسَّانْ ؤُشَا وَارْ ثُوغِي ذِينْ أَمَانْ إِ ڒْعسْكَارْ ؤُ إِ ڒبْهَايمْ نِّي ثنْ إِضْفَارنْ.

⁹ Partiram o rei de Israel, o rei de Judá e o rei de Edom; após sete dias de marcha, não havia água para o exército e para o gado que os seguiam.

¹⁰ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”أَخيّبْ إِ نشِّينْ ؤُمِي د-إِڒَاغَا سِيذِي ثْڒَاثَا ن إِجدْجِيذنْ-أَ، حِيمَا أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن مُوآبَ!“

¹⁰ Então, disse o rei de Israel: Ai! O Senhor chamou a estes três reis para os entregar nas mãos de Moabe.

¹¹ ؤُشَا يَاهُوشَافَاطْ إِنَّا: ”مَا وَارْ ذَا إِدْجِي إِجّْ ن ؤُنَابِي ن سِيذِي، ونِّي إِ زِي غَا نسّقْسَا سِيذِي؟“ خنِّي يَارَّا-د إِجّنْ زڭْ إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا: ”إِلِيشَاعْ، مِّيسْ ن شَافَاثْ، ونِّي إِزدْجْعنْ أَمَانْ خْ إِفَاسّنْ ن إِلِييَا، أَقَا-ث ذَانِيثَا!“

¹¹ Perguntou, porém, Josafá: Não há, aqui, algum profeta do Senhor , para que consultemos o Senhor por ele? Respondeu um dos servos do rei de Israel: Aqui está Eliseu, filho de Safate, que deitava água sobre as mãos de Elias.

¹² ؤُشَا إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ: ”غَارسْ نتَّا أَوَاڒْ ن سِيذِي.“ ؤُشَا أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل ذ يَاهُوشَافَاطْ ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِذُومْ هْوَانْ-د غَارسْ.

¹² Disse Josafá: Está com ele a palavra do Senhor . Então, o rei de Israel, Josafá e o rei de Edom desceram a ter com ele.

¹³ إِلِيشَاعْ إِنَّا إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”مِينْ ذِينِّي جَارْ أَيِي-د ذ شكْ؟ ؤُيُورْ غَارْ إِنَابِييّنْ ن بَابَاشْ ؤُ غَارْ إِنَابِييّنْ ن يمَّاشْ!“ مَاشَا أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل يَارَّا-د خَاسْ: ”لَّ، مَاغَارْ سِيذِي إِڒَاغَا-د إِ ثْڒَاثَا-يَا ن إِجدْجِيذنْ غَارْ ذَا، حِيمَا أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن مُوآبَ.“

¹³ Mas Eliseu disse ao rei de Israel: Que tenho eu contigo? Vai aos profetas de teu pai e aos profetas de tua mãe. Porém o rei de Israel lhe disse: Não, porque o Senhor é quem chamou estes três reis para os entregar nas mãos de Moabe.

¹⁴ إِلِيشَاعْ يَارَّا-د خَاسْ: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ نِّي ؤُمِي بدّغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ، مْڒِي نشّْ وَارْ غَارِي بُو ؤُوقَّارْ إِ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، أَذْ يِيڒِي نشّْ وَارْ شكْ حسّْبغْ ؤُ وَارْ ذَايكْ خزَّارغْ!

¹⁴ Disse Eliseu: Tão certo como vive o Senhor dos Exércitos, em cuja presença estou, se eu não respeitasse a presença de Josafá, rei de Judá, não te daria atenção, nem te contemplaria.

¹⁵ خنِّي ڒخُّو، أَوِي أَيِي-د إِجّْ إِشَّاثْ خْ إِفِيڒَانْ. ڒَامِي ثُوغَا إِتِّيرَارْ ونِّي إِشَّاثنْ خْ إِفِيڒَانْ، إِمْسَارْ أَقَا أَفُوسْ ن سِيذِي يَارْسَا خَاسْ.

¹⁵ Ora, pois, trazei-me um tangedor. Quando o tangedor tocava, veio o poder de Deus sobre Eliseu.

¹⁶ إِنَّا نتَّا: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’ڭّمْ ذِي ثغْزُورْثْ-أَ ثَاڒْيِيوِينْ ذ ثڒْيِيوِينْ كْثَارْ!‘

¹⁶ Este disse: Assim diz o Senhor : Fazei, neste vale, covas e covas.

¹⁷ مَاغَارْ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’كنِّيوْ وَارْ ثْژَارّمْ أَسمِّيضْ ؤُڒَا ذ أَنْژَارْ، مَاشَا وَاخَّا أَمنِّي ثَاغْزُورْثْ-أَ أَذْ ثشُّورْ س وَامَانْ ؤُشَا كنِّيوْ أَذْ ثسّْومْ، كنِّيوْ ؤُڒَا ذ ڒبْهَايمْ نْومْ ذ زّْوَايڒْ نْومْ.‘

¹⁷ Porque assim diz o Senhor : Não sentireis vento, nem vereis chuva; todavia, este vale se encherá de tanta água, que bebereis vós, e o vosso gado, e os vossos animais.

¹⁸ مَاشَا مَانْ أَيَا عَاذْ ذْرُوسْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي، مَاغَارْ نتَّا أَذْ أَومْ إِوْشْ ؤُڒَا ذ مُوآبَ ذڭْ إِفَاسّنْ نْومْ.

¹⁸ Isto é ainda pouco aos olhos do Senhor ; de maneira que também entregará Moabe nas vossas mãos.

¹⁹ كنِّيوْ أَذْ ثوْثمْ كُوڒْ ثَانْذِينْثْ إِفَارْينْ ؤُ كُوڒْ ثَانْذِينْثْ إِشنّْعنْ، ؤُ أَذْ ثْقضْعمْ كُوڒْ ثَاشجَّارْثْ إِصبْحنْ ؤُ أَذْ ثْبلّْعمْ مَارَّا ڒْعُونْصَارَاثْ ن وَامَانْ ؤُ أَذْ ثْضيّْعمْ كُوڒْ إِيَّارْ إِصبْحنْ ن ثمُّورْثْ س يژْرَا.“

¹⁹ Ferireis todas as cidades fortificadas e todas as cidades principais, e todas as boas árvores cortareis, e tapareis todas as fontes de água, e danificareis com pedras todos os bons campos.

²⁰ ؤُشَا ذِي ثِيوشَّا غَارْ ثْسَاعّثْ إِ غَارْ د-تَّاوْينْ ثَاوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ، إِمْسَارْ، أَقَا ؤُسِينْ-د وَامَانْ زِي إِذُومْ ؤُشَا ثْغبَّا ثمُّورْثْ س وَامَانْ.

²⁰ Pela manhã, ao apresentar-se a oferta de manjares, eis que vinham as águas pelo caminho de Edom; e a terra se encheu de água.

²¹ مُوآبَ أَمْ إِكْمڒْ إِسْڒَا بلِّي إِجدْجِيذنْ فّْغنْ-د إِ ؤُمنْغِي أَكِيذْسنْ. خنِّي ڒَاغَانْ-د خْ مَارَّا إِرْيَازنْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي، زڭْ إِنِّي إِزمَّارنْ أَذْ سنّْحنْ س وبْيَاسْ ن ڒسْنَاحْ أَڒْ كُوڒْ إِجّْ سنّجْ إِ ؤُيَا، ؤُشَا نِيثْنِي ستّْفنْ إِخفْ نْسنْ غَارْ ويْمِيرْ.

²¹ Ouvindo, pois, todos os moabitas que os reis tinham subido para pelejar contra eles, todos os que cingiam cinto, desde o mais novo até ao mais velho, foram convocados e postos nas fronteiras.

²² نِيثْنِي كَّارنْ غَارْ ثُوفُّوثْ ن صّْبحْ، ؤُ ؤُمِي د-ثنْقَارْ ثْفُوشْثْ خْ وَامَانْ، ژْرِينْ أَيْثْ ن مُوآبَ نِّي خْ ؤُجمَّاضِينْ، أَقَا أَمَانْ ذ إِزڭّْوَاغنْ أَمْ يِيذَامّنْ.

²² Levantando-se de madrugada, em saindo o sol sobre as águas, viram os moabitas defronte deles as águas vermelhas como sangue.

²³ نِيثْنِي نَّانْ: ”إِنَا ذ إِذَامّنْ. إِجدْجِيذنْ نْغِينْ إِخفْ نْسنْ أَمْ مّنْغنْ جَارْ أَسنْ س سِّيفْ ؤُشَا إِجّْ إِوْثَا ونّغْنِي. إِوَا أَيْثْ ن مُوآبَ، طّْفمْ ثَاكشَّاضْثْ!“

²³ E disseram: Isto é sangue; certamente, os reis se destruíram e se mataram um ao outro! Agora, pois, à presa, ó Moabe!

²⁴ مَاشَا ؤُمِي إِوْضنْ نِيثْنِي غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِسْرَائِيل، كَّارنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا وْثِينْ أَيْثْ ن مُوآبَ. أَروْڒنْ أَيْثْ ن مُوآبَ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ ؤُشَا خنِّي ؤُذْفنْ نِيثْنِي غَارْ ثمُّورْثْ، وْثِينْ مُوآبَ.

²⁴ Porém, chegando eles ao arraial de Israel, os israelitas se levantaram e feriram aos moabitas, os quais fugiram diante deles; entraram os israelitas na terra e também aí feriram aos moabitas.

²⁵ نِيثْنِي هذْمنْ ثِيندَّامْ ؤُشَا كُوڒْ أَرْيَازْ إِنْضَارْ أَژْرُو نّسْ خْ كُوڒْ إِيَّارْ إِصبْحنْ ؤُشَا ذْڒِينْ ث. عَاوذْ نثْينْ نِيثْنِي مَارَّا ڒْعُونْصَارَاثْ ن وَامَانْ ؤُشَا قضْعنْ كُوڒْ ثَاشجَّارْثْ إِصبْحنْ أَڒَامِي شطّنْ مْغِيرْ إِژْرَا ن ڒْحِيضْ ن قِيرْ-حَارِيسَاثْ. أَيْثْ بُو-إِدْجَاينْ نّْضنْ أَسْ ؤُشَاغضْڒنْ ت.

²⁵ Arrasaram as cidades, e cada um lançou a sua pedra em todos os bons campos, e os entulharam, e taparam todas as fontes de águas, e cortaram todas as boas árvores, até que só Quir-Haresete ficou com seus muros; mas os que atiravam com fundas a cercaram e a feriram.

²⁶ ؤُمِي إِژْرَا ؤُجدْجِيذْ ن مُوآبَ بلِّي أَمنْغِي إِوْعَارْ خَاسْ أَطَّاسْ، إِسّْمُونْ-د غَارسْ سبْعَا مْيَا ن يرْيَازنْ نِّي إِزمَّارنْ أَذْ جبْذنْ سِّيفْ، حِيمَا أَذْ إِشُوقْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِذُومْ، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ زمَّارنْ.

²⁶ Vendo o rei de Moabe que a peleja prevalecia contra ele, tomou consigo setecentos homens que arrancavam espada, para romperem contra o rei de Edom, porém não puderam.

²⁷ خنِّي إِكْسِي نتَّا مِّيسْ أَمنْزُو ونِّي إِ غَا إِذوْڒنْ ذ أَجدْجِيذْ أَوَارْنِي أَسْ، ؤُشَا يِيوْيِي ث خْ ڒْحِيضْ ذ ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ. ؤُشَا يُوسَا-د ؤُذُوقّزْ ذ أَمقّْرَانْ ن وغْضَابْ خْ إِسْرَائِيل. نِيثْنِي فّْغنْ زَّايسْ ؤُشَاعقْبنْ غَارْ ثمُّورْثْ نْسنْ.

²⁷ Então, tomou a seu filho primogênito, que havia de reinar em seu lugar, e o ofereceu em holocausto sobre o muro; pelo que houve grande ira contra Israel; por isso, se retiraram dali e voltaram para a sua própria terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Reis 3 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →