2 Reis 3
rifa (RIFA) vs ARIB
1 ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْمنْطَاشْ ن يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، إِذْوڒْ يُورَامْ، مِّيسْ ن أَخَابْ، ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل ذِي سَامَارْيَا. نتَّا إِحْكمْ ثنْعَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا.
1 Ora, Jorão, filho de Acabe, começou a reinar sobre Israel, em Samária, no décimo oitavo ano de Jeosafá, rei de Judá, e reinou doze anos.
2 نتَّا إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي، مَاشَا وَارْ ث إِڭِّي أَمُّو ذ ثَاعفَّانْثْ أَمْ بَابَاسْ ذ يمَّاسْ، مَاغَارْ إِكّسْ أَمَايْضُو إِقدّْسنْ ن بَاعَالْ ونِّي إِڭَّا بَابَاسْ.
2 Fez o que era mau aos olhos do Senhor, porém não como seu pai, nem como sua mãe; pois tirou a coluna de Baal que seu pai fizera.
3 مَاشَا نتَّا إِقِّيمْ إِمنّعْ ذِي دّْنُوبْ ن يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، ونِّي يَارِّينْ إِسْرَائِيل أَذْ إِخْضَا. نتَّا وَارْ إِحيّذْ خْ دّْنُوبْ ن يَارُوبْعَامْ.
3 Contudo aderiu aos pecados de Jeroboão, filho de Nebate, com que este fizera Israel pecar, e deles não se apartou.
4 مِيشَاعْ، أَجدْجِيذْ ن مُوآبَ، ثُوغَا ذ أَمكْسَاوْ ؤُ ثُوغَا إِتِّيشْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل مْيَاثْ-أَڒفْ ن إِزْمَارنْ ذ ثَاضُوفْثْ ن مْيَاثْ-أَڒفْ ن إِشَارِّييّنْ.
4 Ora, Messa, rei dos moabitas, era criador de ovelhas, e pagava de tributo ao rei de Israel cem mil cordeiros, e cem mil carneiros com a sua lã.
5 ڒَامِي إِمُّوثْ أَخَابْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِغوّغْ ؤُجدْجِيذْ ن مُوآبَ خْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل.
5 Sucedeu, porém, que, morrendo Acabe, o rei dos moabitas se rebelou contra o rei de Israel.
6 ذڭْ وَاسّْ نِّي إِفّغْ-د ؤُجدْجِيذْ يُورَامْ زِي سَامَارْيَا ؤُشَا إِسدّْ مَارَّا إِسْرَائِيل.
6 Por isso, nesse mesmo tempo Jorão saiu de Samária e fez revista de todo o Israel.
7 إِطّفْ أَبْرِيذْ ؤُشَا إِسّكّْ إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارْ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، إِنَّا: ”أَجدْجِيذْ ن مُوآبَ إِغوّغْ خَافِي. مَا شكْ أَذْ كِيذِي ثفّْغذْ ذڭْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ مُوآبَ؟“ نتَّا إِنَّا: ”نشّْ أَذْ فّْغغْ أَكِيذكْ. نشّْ أَذْ إِڒِيغْ أَمْ شكْ، ڒْڭنْسْ إِنُو أَمْ ڒْڭنْسْ نّشْ ذ إِيْسَانْ إِنُو أَمْ يِييْسَانْ نّشْ.“
7 E, pondo-se em marcha, mandou dizer a Jeosafá, rei de Judá: O rei dos moabitas rebelou-se contra mim; irás tu comigo a guerra contra os moabitas? Respondeu ele: Irei; como tu és sou eu, o meu povo como o teu povo, e os meus cavalos como os teus cavalos.
8 إِنَّا: ”خْ مَانْ أَبْرِيذْ إِ غَا نْڭعّذْ؟“ نتَّا إِنَّا: ”خْ وبْرِيذْ ن ڒخْڒَا ن إِذُومْ.“
8 E perguntou: Por que caminho subiremos? Respondeu-lhe Jorão: Pelo caminho do deserto de Edom.
9 ڒخْذنِّي يُويُورْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل ذ ؤُجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِذُومْ. نِيثْنِي نّْضنْ إِجّْ ن وبْرِيذْ ن سبْعَا ن وُوسَّانْ ؤُشَا وَارْ ثُوغِي ذِينْ أَمَانْ إِ ڒْعسْكَارْ ؤُ إِ ڒبْهَايمْ نِّي ثنْ إِضْفَارنْ.
9 Partiram, pois, o rei de Israel, o rei de Judá e o rei de Edom; e andaram rodeando durante sete dias; e não havia água para o exército nem para o gado que os seguia.
10 خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”أَخيّبْ إِ نشِّينْ ؤُمِي د-إِڒَاغَا سِيذِي ثْڒَاثَا ن إِجدْجِيذنْ-أَ، حِيمَا أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن مُوآبَ!“
10 Disse então o rei de Israel: Ah! o Senhor chamou estes três reis para entregá-los nas mãos dos moabitas.
11 ؤُشَا يَاهُوشَافَاطْ إِنَّا: ”مَا وَارْ ذَا إِدْجِي إِجّْ ن ؤُنَابِي ن سِيذِي، ونِّي إِ زِي غَا نسّقْسَا سِيذِي؟“ خنِّي يَارَّا-د إِجّنْ زڭْ إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا: ”إِلِيشَاعْ، مِّيسْ ن شَافَاثْ، ونِّي إِزدْجْعنْ أَمَانْ خْ إِفَاسّنْ ن إِلِييَا، أَقَا-ث ذَانِيثَا!“
11 Perguntou, porém, Jeosafá: Não há aqui algum profeta do Senhor por quem consultemos ao Senhor? Então respondeu um dos servos do rei de Israel, e disse: Aqui está Eliseu, filho de Safate, que deitava água sobre as mãos de Elias.
12 ؤُشَا إِنَّا يَاهُوشَافَاطْ: ”غَارسْ نتَّا أَوَاڒْ ن سِيذِي.“ ؤُشَا أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل ذ يَاهُوشَافَاطْ ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِذُومْ هْوَانْ-د غَارسْ.
12 Disse Jeosafá: A palavra do Senhor está com ele. Então o rei de Israel, e Jeosafá, e o rei de Edom desceram a ter com ele.
13 إِلِيشَاعْ إِنَّا إِ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”مِينْ ذِينِّي جَارْ أَيِي-د ذ شكْ؟ ؤُيُورْ غَارْ إِنَابِييّنْ ن بَابَاشْ ؤُ غَارْ إِنَابِييّنْ ن يمَّاشْ!“ مَاشَا أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل يَارَّا-د خَاسْ: ”لَّ، مَاغَارْ سِيذِي إِڒَاغَا-د إِ ثْڒَاثَا-يَا ن إِجدْجِيذنْ غَارْ ذَا، حِيمَا أَذْ ثنْ إِوْشْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن مُوآبَ.“
13 Eliseu disse ao rei de Israel: Que tenho eu contigo? Vai ter com os profetas de teu pai, e com os profetas de tua mãe. O rei de Israel, porém, lhe disse: Não; porque o Senhor chamou estes três reis para entregá-los nas mãos dos moabitas.
14 إِلِيشَاعْ يَارَّا-د خَاسْ: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ نِّي ؤُمِي بدّغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ، مْڒِي نشّْ وَارْ غَارِي بُو ؤُوقَّارْ إِ يَاهُوشَافَاطْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، أَذْ يِيڒِي نشّْ وَارْ شكْ حسّْبغْ ؤُ وَارْ ذَايكْ خزَّارغْ!
14 Respondeu Eliseu: Vive o Senhor dos exércitos, em cuja presença estou, que se eu não respeitasse a presença de Jeosafá, rei de Judá, não te contemplaria, nem te veria.
15 خنِّي ڒخُّو، أَوِي أَيِي-د إِجّْ إِشَّاثْ خْ إِفِيڒَانْ. ڒَامِي ثُوغَا إِتِّيرَارْ ونِّي إِشَّاثنْ خْ إِفِيڒَانْ، إِمْسَارْ أَقَا أَفُوسْ ن سِيذِي يَارْسَا خَاسْ.
15 Agora, contudo, trazei-me um harpista. E sucedeu que, enquanto o harpista tocava, veio a mão do Senhor sobre Eliseu.
16 إِنَّا نتَّا: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’ڭّمْ ذِي ثغْزُورْثْ-أَ ثَاڒْيِيوِينْ ذ ثڒْيِيوِينْ كْثَارْ!‘
16 E ele disse: Assim diz o Senhor: Fazei neste vale muitos poços.
17 مَاغَارْ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’كنِّيوْ وَارْ ثْژَارّمْ أَسمِّيضْ ؤُڒَا ذ أَنْژَارْ، مَاشَا وَاخَّا أَمنِّي ثَاغْزُورْثْ-أَ أَذْ ثشُّورْ س وَامَانْ ؤُشَا كنِّيوْ أَذْ ثسّْومْ، كنِّيوْ ؤُڒَا ذ ڒبْهَايمْ نْومْ ذ زّْوَايڒْ نْومْ.‘
17 Porque assim diz o Senhor: Não vereis vento, nem vereis chuva; contudo este vale se encherá de água, e bebereis vós, os vossos servos e os vossos animais.
18 مَاشَا مَانْ أَيَا عَاذْ ذْرُوسْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي، مَاغَارْ نتَّا أَذْ أَومْ إِوْشْ ؤُڒَا ذ مُوآبَ ذڭْ إِفَاسّنْ نْومْ.
18 E ainda isso é pouco aos olhos do Senhor; também entregará ele os moabitas nas vossas mãos,
19 كنِّيوْ أَذْ ثوْثمْ كُوڒْ ثَانْذِينْثْ إِفَارْينْ ؤُ كُوڒْ ثَانْذِينْثْ إِشنّْعنْ، ؤُ أَذْ ثْقضْعمْ كُوڒْ ثَاشجَّارْثْ إِصبْحنْ ؤُ أَذْ ثْبلّْعمْ مَارَّا ڒْعُونْصَارَاثْ ن وَامَانْ ؤُ أَذْ ثْضيّْعمْ كُوڒْ إِيَّارْ إِصبْحنْ ن ثمُّورْثْ س يژْرَا.“
19 e ferireis todas as cidades fortes e todas as cidades escolhidas, cortareis todas as boas árvores, tapareis todas as fontes d'água, e cobrireis de pedras todos os bons campos.
20 ؤُشَا ذِي ثِيوشَّا غَارْ ثْسَاعّثْ إِ غَارْ د-تَّاوْينْ ثَاوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ، إِمْسَارْ، أَقَا ؤُسِينْ-د وَامَانْ زِي إِذُومْ ؤُشَا ثْغبَّا ثمُّورْثْ س وَامَانْ.
20 E sucedeu que, pela manhã, à hora de se oferecer o sacrifício, eis que vinham as águas pelo caminho de Edom, e a terra se encheu d'água:
21 مُوآبَ أَمْ إِكْمڒْ إِسْڒَا بلِّي إِجدْجِيذنْ فّْغنْ-د إِ ؤُمنْغِي أَكِيذْسنْ. خنِّي ڒَاغَانْ-د خْ مَارَّا إِرْيَازنْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي، زڭْ إِنِّي إِزمَّارنْ أَذْ سنّْحنْ س وبْيَاسْ ن ڒسْنَاحْ أَڒْ كُوڒْ إِجّْ سنّجْ إِ ؤُيَا، ؤُشَا نِيثْنِي ستّْفنْ إِخفْ نْسنْ غَارْ ويْمِيرْ.
21 Ouvindo, pois, todos os moabitas que os reis tinham subido para pelejarem contra eles, convocaram-se todos os que estavam em idade de pegar armas, e daí para cima, e puseram-se às fronteiras.
22 نِيثْنِي كَّارنْ غَارْ ثُوفُّوثْ ن صّْبحْ، ؤُ ؤُمِي د-ثنْقَارْ ثْفُوشْثْ خْ وَامَانْ، ژْرِينْ أَيْثْ ن مُوآبَ نِّي خْ ؤُجمَّاضِينْ، أَقَا أَمَانْ ذ إِزڭّْوَاغنْ أَمْ يِيذَامّنْ.
22 Levantaram-se os moabitas de madrugada e, resplandecendo o sol sobre as águas, viram diante de si as águas vermelhas como sangue;
23 نِيثْنِي نَّانْ: ”إِنَا ذ إِذَامّنْ. إِجدْجِيذنْ نْغِينْ إِخفْ نْسنْ أَمْ مّنْغنْ جَارْ أَسنْ س سِّيفْ ؤُشَا إِجّْ إِوْثَا ونّغْنِي. إِوَا أَيْثْ ن مُوآبَ، طّْفمْ ثَاكشَّاضْثْ!“
23 e disseram: Isto é sangue; certamente os reis pelejaram entre si e se mataram um ao outro! Agora, pois, à presa, moabitas!
24 مَاشَا ؤُمِي إِوْضنْ نِيثْنِي غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِسْرَائِيل، كَّارنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا وْثِينْ أَيْثْ ن مُوآبَ. أَروْڒنْ أَيْثْ ن مُوآبَ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ ؤُشَا خنِّي ؤُذْفنْ نِيثْنِي غَارْ ثمُّورْثْ، وْثِينْ مُوآبَ.
24 Quando, porém, chegaram ao arraial de Israel, os israelitas se levantaram, e bateram os moabitas, os quais fugiram diante deles; e ainda entraram na terra, ferindo ali também os moabitas.
25 نِيثْنِي هذْمنْ ثِيندَّامْ ؤُشَا كُوڒْ أَرْيَازْ إِنْضَارْ أَژْرُو نّسْ خْ كُوڒْ إِيَّارْ إِصبْحنْ ؤُشَا ذْڒِينْ ث. عَاوذْ نثْينْ نِيثْنِي مَارَّا ڒْعُونْصَارَاثْ ن وَامَانْ ؤُشَا قضْعنْ كُوڒْ ثَاشجَّارْثْ إِصبْحنْ أَڒَامِي شطّنْ مْغِيرْ إِژْرَا ن ڒْحِيضْ ن قِيرْ-حَارِيسَاثْ. أَيْثْ بُو-إِدْجَاينْ نّْضنْ أَسْ ؤُشَاغضْڒنْ ت.
25 E arrasaram as cidades; e cada um deles lançou pedras em todos os bons campos, entulhando-os; taparam todas as fontes d'água, e cortaram todas as boas árvores; somente a Quir-Haresete deixaram ficar as pedras; contudo os fundeiros a cercaram e a feriram.
26 ؤُمِي إِژْرَا ؤُجدْجِيذْ ن مُوآبَ بلِّي أَمنْغِي إِوْعَارْ خَاسْ أَطَّاسْ، إِسّْمُونْ-د غَارسْ سبْعَا مْيَا ن يرْيَازنْ نِّي إِزمَّارنْ أَذْ جبْذنْ سِّيفْ، حِيمَا أَذْ إِشُوقْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِذُومْ، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ زمَّارنْ.
26 Vendo o rei dos moabitas que a peleja prevalecia contra ele, tomou consigo setecentos homens que arrancavam da espada, para romperem contra o rei de Edom; porém não puderam.
27 خنِّي إِكْسِي نتَّا مِّيسْ أَمنْزُو ونِّي إِ غَا إِذوْڒنْ ذ أَجدْجِيذْ أَوَارْنِي أَسْ، ؤُشَا يِيوْيِي ث خْ ڒْحِيضْ ذ ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ. ؤُشَا يُوسَا-د ؤُذُوقّزْ ذ أَمقّْرَانْ ن وغْضَابْ خْ إِسْرَائِيل. نِيثْنِي فّْغنْ زَّايسْ ؤُشَاعقْبنْ غَارْ ثمُّورْثْ نْسنْ.
27 Então tomou a seu filho primogênito, que havia de reinar em seu lugar, e o ofereceu em holocausto sobre o muro, pelo que houve grande indignação em Israel; por isso retiraram-se dele, e voltaram para a sua terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.